zondag 21 oktober 2018

Zagen, zagen, wiedewiedewagen.

Maar eerst mijn handwerk.  Natuurlijk weer opgepast op mijn vaste dag en tijdens de slaapsessie van Jane heb ik deze cirkel afgemaakt voor de Round we go quilt.
Tijdens het tv kijken, ik ben gek op oude series dus zit elke doordeweekse avond weer te genieten van de Flying doctors, heerlijk om die ouderwetse kleding en haarstijlen te zien. De dokters en patienten roken gewoon nog, nog net niet in bed, maar zo gek om dat te zien. Dan is er heel veel veranderd in de afgelopen dertig - veertig jaar. Maar ik dwaalde een beetje af, ik heb dus tijdens het tv kijken dit kleine truitje gebreid. Zo leuk om te doen en het kransje is er op gemaasd, dat doe ik ook graag. Op naar de volgende.
Kijk en dit is de plek achter het huis, waar alle takken  van de wilg lagen, helemaal schoon en opgeruimd. We kunnen de boodschappen weer naast de achterdeur uitladen.
En gisteren kwam schoonzoon de kronkelwilg in de tuin zagen, die boom ging steeds schever staan en voor zover wij konden zien was er ook een gedeelte hol. Hij staat niet zover van ons huisje vandaan, dus de takken moesten er af voor de winterstormen. Het is even een zoekplaatje, maar schoonzoon staat echt in die boom, hij heeft wel camouflagekleding aan, zelfs ik kon hem niet vinden op de foto :-).
Er ligt al een hele berg afgezaagde takken in de tuin.
Op het oprijlaantje ligt het ook vol met afgezaagde takken, inmiddels zijn die wel weg, want ik wil toch graag zo nu en dan met de auto de weg op.
Er is al heel veel van af gezaagd, het ligt vol met takken overal.
En dan is het klaar en ligt de tuin helemaal vol, terwijl ik deze foto nam, lag het achter mijn rug ook vol met takken, heb ik geen foto van gemaakt, vergeten. Komt later wel. Wij hoeven ons voorlopig niet te vervelen zolang het droog blijft. Vanmiddag maar een beginnetje maken met de takken die voor het huis liggen, in de tuin kunnen ze wel wat langer blijven liggen, daar komen we 's winters toch niet.
Toen ik het boek van Judith Lennox op mijn reader wilde zetten kwam ik dit boek tegen, was niet zo dik, nog geen tweehonderd bladzijdes en leek mij erg spannend, dus deze kwam eerst aan de beurt.
Het speelt zich af in en rond Antwerpen en gaat over een wetsdokter (schouwarts), een politieduo en de seriemoordenaar. Ik vond het spannend, had ook geen idee wie het was en het las lekker weg. Wel veel Belgische uitdrukkingen, maar dat wende snel. Ik had er geen spijt van en heb het snel uitgelezen.










woensdag 17 oktober 2018

Breien voor kerst en zagen voor de winterkou.

Dit leuke boekje kwam ik tegen bij mijn boekhandeltje, dat werd natuurlijk meteen aangeschaft. En omdat ik toch daar rondkeek, even verder gesnuffeld.
En daar lag dit leuke, ook afgeprijsde, boekje op mij te wachten. Ik weet dat ik er rijkelijk vroeg mee ben, maar over een paar jaar ga ik Jane toch breien leren en dan heb ik dit boekje maar vast. Als ik dat later wil hebben, is het natuurlijk nergens meer te koop. Er zullen dan wel andere boekjes zijn waarschijnlijk, maar ik wil perse deze :-).
Ik kon het niet laten en moest een truitje breien, gewoon met stippeltjesgaren. Het is top-down gebreid en ik heb ik bij deze de meerderingen te strak gedaan.
Nog eentje gebreid, meerderingen zijn beter, met een sneeuwmannenkop er op, maar vond de mouwen te lang en zaten te hoog.
Nog een gebreid en de sneeuwvlokjes meteen ingebreid volgens het patroon, maar vond ik achteraf niet handig, het zijn nu net kleine wigwammetjes, bij het maaswerk zaten er een paar in de weg, vond ik ook niet makkelijk. De mouwen heb ik 4 toeren korter gebreid en in de oksel een beetje anders vast gezet zodat de mouwen iets naar beneden gingen en nu ben ik redelijk tevreden. De volgende is wel helemaal goed denk ik, maar daar ben ik nog aan bezig.

Het tweede blok van tante Zoet heb ik ook klaar en ben met het derde blok bezig, maar ik ben niet helemaal tevreden over het materiaal, ik vind het net wat te dun voor dit kantwerk, want het is wel de bedoeling dat het een deken wordt en warmte moet geven, ik denk er nog even over na.
Het is een prachtige herfst, we genieten van de warmte, de prachtige kleuren van de fluweelbomen, geel, oranje en rood, prachtig.
De wilg achter is weer van zijn takken ontdaan.
Hier ligt ongeveer de helft opgestapeld en wordt door ons weggewerkt.
Op deze foto zijn we al een eind op streek, hier liggen de laatste loodjes. Ik sleep de grote takken eraf en naar voren, met de takkenschaar knip ik de takken en takjes er af, die doet manlief dan in de versnipperaar en de dikke takken gaan op een stapel.
Die worden in stukken gezaagd, ik houd ze vast op de zaagbok en schuif ze waar nodig naar voren en manlief zaagt ze in handzame stukken. Die gaan in zakken en zoonlief laadt ze in zijn auto en bewaardt ze in zijn garage tot hij 's winters lekker het houthaardje brandt. Ik ben ergens de tel kwijt geraakt, maar ik geloof dat het totaal zo'n twaalf zakken hout waren en er komt nog meer aan, maar voorlopig heb ik er genoeg van, volgende week weer verder kijken, want dan wordt er weer een kronkelwilg van takken ontdaan. Als het weer meewerkt.
Wij hoeven geen hout te stoken, wij stoken petroleum als het echt erg koud is, knop omdraaien en lucifer er in, heerlijk om als je van buiten komt om even je k..t te verwarmen :-).
Vloerverwarming is ook wel lekker, maar je hebt niets om even bij te staan als je koud van buiten naar binnen gaat.

Aan de kop van de heg, naast het pad naar het klompenhok, groeit ineens een struik die ik nog niet eerder heb gezien.
Kleine trosjes met nog kleinere roze bloemetjes
die veranderen in witte besjes, zien er best wel leuk uit, zag ze al in kerststukjes en zo. Maar dat gaat niet door, manlief heeft de heg geknipt en de struik ook meteen maar gekortwiekt, dus geen besjes meer.
Boeken heb ik ook gelezen en deze is echt een aanrader. Charlotte is in 1947 ongetrouwd zwanger en wordt door haar moeder meegenomen naar Engeland. Ze wil ook haar Franse nichtje Rose zoeken die in de oorlog in Frankrijk verdwenen is. Ze ontmoet Eve, die in WOI als spionne voor de Engelsen in Frankrijk gewerkt heeft en vraagt haar om hulp. Eve heeft daar geen zin in en zegt nee. Maar als Charlotte haar probeert over te halen en een paar namen noemt gaat Eve toch met haar mee. En onderweg vertelt Eve haar verhaal aan Charlotte.
Ik heb dit boek bijna in 1 adem uitgelezen en kon het slecht wegleggen.
Het tweede boek is van mijn favo schrijfster, maar dit boek vond ik beetje tegenvallen. Ik denk dat mijn verwachtingen te hoog gespannen waren. Ik vind de beschrijvingen van Tamara altijd zo mooi uitgebreid, je ziet de kleuren die ze beschrijft en je ruikt bijna de geuren en dat bleef dit keer uit.  Maar het boek leest lekker weg, net zoals we dat van haar gewend zijn, genoeg romantiek er in en ook dit boek kon ik slecht wegleggen al was het anders dan ik verwacht had.
Het derde boek wat ik heb gelezen speelt zich af in WOII en is weer net zo goed als De nachtegaal. Ook dit boek kon ik niet makkelijk wegleggen, ik bleef lezen.
En nu heb ik Tussen zussen of Voor mijn zussen of zoiets van Judith Lennox klaarliggen, maar daarover later als ik er iets van heb gelezen.












maandag 8 oktober 2018

Updeetje van allerlei

De roodkapje quilt is klaar, is inmiddels bij kleindochter en wij zijn er blij mee. Was een klus van 2 jaar, maar dan heb je ook wat.
Toen ik aan het laatste stukje van Roodkapje bezig was, kwam ik een heel erg leuk EPP project tegen en daar bezweek ik voor (zoals gewoonlijk :-) )  Een maandelijkse bom Sue Daley, nu te koop bij de Quiltster.
De eerste cirkel verscheen al snel
en werd gevolgd door nog veel meer cirkels, 4 blokken zijn al helemaal klaar en twee moeten nog op een lap geappliceerd worden en deel 2 van de bom heb ik ook al binnen. Ben nu weer heel blij met mijn accu-quilt, want laat ik nou de mal hebben voor de achtergrondlapjes. De stof heb ik ook al liggen, meters met ongebleekte katoen. Ze gaan lekker. En ik gebruik de Australische lapjes die ik een paar jaar geleden heb gewonnen, natuurlijk met andere lapjes uit de voorraad erbij.

De koekjesbakkerij gaat ook goed, dit zijn koekjes met een vulling van gekarameliseerde  fijngesneden dadels met gehakte pecannoten erover gestrooid, opgerold, in plakjes gesneden en gebakken en lekker dat ze waren. Gelukkig heb ik nog 2 porties in de vriezer, dus kan voor het makkelijk even de koekjes uit de vriezer op de bakplaat leggen en bakken. Dat vind ik nog steeds een supertip van Rutger.
Het gaat natuurlijk niet altijd goed, want dit moesten opzetkoekjes worden, maar het deeg liep een beetje teveel uit, dus moet een ander recept er voor zoeken, de koekjes smaakten wel lekker.
De anijskoekjes (van het blog Rutger bakt) zijn ook lekker, hoewel ik dat niet had verwacht, ik houd niet zo van muisjes en gestampte muisjes, dus dacht dat ik deze koekjes niet lekker zou vinden. Maar je proeft een klein vleugje anijs, dus blijken ze erg lekker te zijn. Ik wilde even proefdraaien voor kerst want ik had van die leuke kerstkoekstempels gevonden. En het ging prima, ze zien er leuk uit en ik heb het deeg weer in drieën gedeeld zodat er nu nog 2 porties koekjes in de vriezer liggen. Al ingepakt in stroken bakpapier en die in een plastic zakje, kunnen ze zo de oven in rond de kerst. Deze koekjes zijn ideaal voor stempels dus ook misschien voor de opzetkoekjes, die ga ik de volgende keer weer proberen. Alleen dan met andere kruiden.
Vond deze kruiden in het kruidenschap, dus ik ben benieuwd of het ook in koekjes kan, nog even goed naar de ingrediënten kijken en misschien wat minder suiker in de koekjes gebruiken, want ik geloof dat ik dat wel gezien heb in het potje.
Natuurlijk wel makkelijk die koekjes in de vriezer, ik heb nu wel een aardig stapeltje liggen maar ik wil toch wel weten hoe die koekjes dan smaken. Ze zijn inmiddels gebakken, het is de gingerbreadmannetjesdeeg, heb ik andere uitstekers voor gebruikt. Dochter vond de nasmaak van deze koekjes niet lekker, ik vond het wel meevallen, dus volgende keer een iets ander kruidenmengsel er in, koekjeskruiden denk ik dan, zijn de mannetjes ook voor haar lekker. De mannetjes van koek bedoel ik dan hè :-)
Ik ben ook (natuurlijk) weer aan het mee breien met het beddengoed van Tante zoet, die andere Zeeuwse deken van de visserstruien was heel erg leuk, zo leuk dat ik er 2 heb gebreid.  Eentje voor dochter en eentje voor schoonzoon, heerlijk op een late, wat koelere zomeravond. Nu moet ik zeggen dat ze deze dekens helemaal niet hebben gebruikt afgelopen hete zomer, maar volgend jaar vast wel weer. Deze deken is geïnspireerd op de avonddoekjes van de vrouwen, heel veel ajourbreiwerk. En ik heb heel licht roze garen genomen want ik denk dat deze voor kleindochter wordt heel veel later.
Schoonzoon heeft voor mij een vakkenkast van de blauw-gele winkel in elkaar gezet zodat ik rommel in de hoek van de kamer kan opruimen, nu heel snel alles op elkaar gestapeld en op mijn gemak uitzoeken wat in de kast kan en wat in de bakken naar boven kan. Het bedje/box van kleindochter is weg en daarvoor in de plaats is een tafeltje en stoeltje gekomen. Het is de bedoeling dat het tafeltje naast de kast tegen de muur komt en op het oude bankje de plaids en quilts komen (en heel misschien de tops waar ik mee bezig ben). Ook in het bankje kijken wat er in zit en wat er van weg kan. Heeft kleindochter daar haar eigen hoekje. De mand die onder de rommel ligt is al heel oud en al overal voor gebruikt, toen onze dochter klein was, had ik daar een wiegje van gemaakt. Helaas heeft ze er niet veel mee gespeeld dus is het kattenslaapmand geworden. De bekleding heb ik niet bewaard, maar die maak ik wel opnieuw, krijgt de kleine meid hier een bedje voor haar pop.
Ze is gek op haar pop en geeft pop regelmatig te eten en te drinken en pop wordt soms bijna doodgeknuffeld :-) :-).







vrijdag 31 augustus 2018

Het gaat wel eens een beetje mis

Dit is in ieder geval niet mis gegaan :-) , 44 jaar geleden op deze dag zijn wij getrouwd, wat zien we er nog jong uit zo.
Ik blijf nog even in de huwelijkssfeer, dit is de trouwfoto van mijn ouders in 1929. Ik ben een zogenaamd nakomertje vandaar dus zoveel verschil in leeftijd. Volgens mijn tante was de jurk, die mijn moeder toen droeg, erg gewaagd voor die tijd.  Dochter wilde graag deze foto, dus heb hem voor haar opgezocht, gelukkig zat hij in een doos die ik wilde verzetten omdat die zo scheef op de stapel stond. Was een geluk, meteen de goede doos te pakken.
En dan nu de misser, rechts de heerlijke Bretonse koekjes en links de niet zo lekkere Bretonse koekjes. Ik was vergeten de kookwekker te zetten en ineens rook ik ze. Helaas te laat, ze waren al danig verbrand en niet te eten. Erg jammer.
De rest van het deeg wat ik over had uitgestoken en tussen bakpapier gedaan, in een plastic zakje met de naam, het aantal graden voor de oven en de tijd erop gezet. Zie nu dat ik de datum vergeten ben, maar dat kan alsnog.
Van de week voor schoonzoon in de bbq heerlijke zalm gerookt en gelukkig bleef er voor mij ook iets aan het rooster hangen, dat is zo lekker.
En in de slowcooker anderhalf kilo hamlapjes gestoofd, echt een ouderwetse vleesbereiding. Houden wij zo van. Het is wel te merken dat het koeler wordt, ben weer heerlijk aan het bakken en braden.
Breien doe ik ook, ben aan een skipakje voor de pop bezig, het schiet al op, capuchon is bijna af, dan de mouwen, de bies voor de knopen en knoopsgaten nog.
Ik ben ook, natuurlijk, aan het lezen en ik weet niet of ik het al eerder gemeld had. Maar bij de digitale bibliotheek  zijn er oude e-books te downloaden, gratis. Zo zijn er een aantal boeken van Cissy van Marxveldt als JPG document te downloaden en een van de boeken zelfs als e-pub en dat is Hazehart. Dat boek ben ik nu aan het lezen, het is al eeuwen geleden dat ik dat boek gelezen heb. Beetje verouderd, maar heerlijk jeugdsentiment. Ook Fulco de Minstreel en Ab en zijn vrienden en zulk soort boeken zijn er te vinden. De boeken staan op titel en er is ook op auteur te zoeken, gewoon een beetje zoeken en klikken.  Veel plezier met de link.




dinsdag 28 augustus 2018

Het raadsel van de verdwenen sok.

Vorige week mocht ik weer op kleindochter passen en nu ook een gedeelte van de avond erbij. 's Avonds lekker frietjes, boontjes en gehaktballetjes gegeten. Het eerst gaan de boontjes naar binnen en als die van haar op zijn, wijst ze naar mijn bord waar er nog een paar op liggen en zegt: die die. Nou ja dan krijgt ze een extra schep boontjes. Groenten zijn toch altijd gezond hè. Na het eten even uitbuiken bij opa en dan zo langzamerhand naar haar huis.
Daar eerst de katten begroet, ook de kitten die er nu zo 5 weken woont, is nu 13 weken oud, hij heet Smaugie. Toen naar het kamertje van Jane, kleertjes uitgetrokken, Smaugie moest er perse bij op het aankleedkussen. Jane vond het geweldig en lag geen minuut stil. Jane opgepakt, kat buiten het kamertje gezet, deur dicht en verder met uitkleden, schone luier en haar pyamaatje aan. Nog even wassen, tandjes poetsen en naar bed. Ons spelletje voor het slapen gaan gedaan en dan kleertjes netjes opgevouwen en hé, er is maar 1 sok, nog even gezocht, maar niet gevonden. Morgen maar verder kijken. Dochter kwam al vrij gauw thuis, dus ik vertel dat ik 1 sok kwijt ben. Och die komt nog wel boven water. Ik bij mij thuis nog kijken of er soms een sok ligt, maar nee. De volgende dag werd ik tussen de middag even als hulptroep ingezet, geef Jane haar bammetje en bracht haar naar bed voor haar middagslaapje, even goed gezocht naar de sok, maar zag het ding echt niet.
Weer boven in de kamer was schoonzoon inmiddels gearriveerd en ik zeg tegen hem dat ik de zoekgeraakte sok echt niet kon vinden.
Toen zei hij: Ik weet wel waar die sok is gebleven. Jane was vannacht even uit bed en ik ging kijken, had ze 1 sok aan. Dus ik zei tegen je dochter dat Jane nog 1 sok aan had en toen zei ze: O dat kan, die was mijn moeder kwijt.
Nou ja, (bloos bloos) dat raadsel ook weer opgelost.
Inmiddels ook weer een pakje voor de pop gebreid, wit/oranje, goed voor koningsdag. Kan de pop in stijl het feest meevieren, maar dat moet ik nog in elkaar naaien.
Dit schaatspakje is wel helemaal af, zelfs de schaatsjes heb ik gevonden en natuurlijk meteen aangeschaft. Dit sinterklaascadeautje is al klaar.
Ook zijn er twee sterren genaaid en weer mooie lapjes er voor in de brievenbus gevonden.
En er zijn weer zat winterbirdies aan komen vliegen.
Een poos geleden heb ik weer een pot met mix voor koekjes gekocht en daar heb ik koekjes met appel van gebakken. Die waren heerlijk en omdat ik zo van koekjes bakken houd, heb ik er een boek over gekocht.

Ik heb de koekjesbijbel van Rutger aangeschaft en als eerste de Bretonse koekjes gebakken. En wat waren ze lekker. En wat ik niet onbelangrijk vond, er gingen alleen eidooiers in en er bleven dus 4 eiwitten over. Net genoeg voor de chocolade schuimbatons. Die kocht ik vroeger altijd, maar helaas al jaren niet meer gezien in de winkels. Nu lekker zelf bakken dacht ik. Dus kommetje om de eieren te scheiden en bij de laatste ging het mis, precies de dooier kapot bij het vierde ei in de kom. Oh ja, dat is waar ook, ik gebruikte altijd meerdere kommetjes, ik weet weer meteen waarom dat was :-). Och de Bretonse koekjes zijn zo lekker, die ga ik gewoon weer bakken morgen of zo en dan heb ik gewoon weer 4 eiwitten over.
De afgelopen weken heb ik ook heel veel gelezen, soms buiten op het windje in de schaduw, maar meestal binnen bij de airco. Dat is dan toch wel heel erg luxe. Het was ook zo tropisch warm, dat zijn wij Nederlanders helemaal niet gewend.
Ik heb de boeken van Kimberley Freeman gelezen, als eerste Wilde bloemen(maar die had ik al eens gelezen dacht ik, kwam mij zo bekend voor), daarna Walviseiland en nu ben ik bezig aan Hotel Evergreen Falls. Allemaal verhaallijnen in het verleden en in het heden en aan het eind komen die bij elkaar. Dat zijn mijn favo boeken.
Ik heb ook Schaduwspel van Simone v.d,. Vlugt gelezen en dat las lekker weg, maar ik had wat meer spanning verwacht, dat lag waarschijnlijk aan mij omdat ik altijd van haar spannende boeken ben gewend. De Stillwater trilogie van Brenda Novak heb ik ook gelezen, ruim 900 blz. dus daar was ik een hele poos zoet mee en het tweede boek was iets minder dan het eerste, maar het laatste deel vond ik een zeer verrassende ontknoping hebben.