maandag 14 juni 2010

Soms zakt de moed me wel eens in de schoenen

Toen ik vanmiddag bij het huis kwam zag ik dat er weer een stuk muur van de schuur ingestort was. Het is natuurlijk al een halfingestort gebouw, maar dit vond ik minder leuk. Het kolenhok is namelijk achter dat stuk muur en er lag nog een flinke berg kolen in het hok en dat ligt nu gedeeltelijk buiten. Ook zal het niet zo lang meer duren voor het dak daar instort, dat heeft nu nergens meer houvast. Over de gevel zelf denk ik maar helemaal niet na. Ben wel geschrokken, want met etenstijd was Dopey er niet, ook na herhaaldelijk roepen, geen Dopey. Speedy was er wel. Toch maar even bij het huis gaan kijken, want ik dacht: Dopey zal toch niet onder dat puin liggen.
Daar ook geroepen overal gekeken en geen Dopey. Dan maar weer naar huis. Kom ik binnen, zitie pontificaal op tafel te mauwen. Echt zo van: Schiet eens op, ik wil eten.
Geen idee waar hij zat, misschien wel ergens thuis vast liggen slapen. :-)

Verder blijft het me verbazen, dat de bramenstruiken maar blijven groeien, zie nou bovenstaande foto, gewoon op de betonnen plaat.
De klimroos doet het ook goed, dat is natuurlijk een plaatje, helemaal kortgeknipt vorig jaar en verwaarloost, het groeit en bloeit tegen de klippen (niet tegen de muur :-) ) op, gewoon tussen alle rommel die er inmiddels weer ligt. Ik snap soms niet waar het vandaan komt. Ik heb nu al zo veel reisjes naar het grof vuil gemaakt en het lijkt wel of het steeds meer wordt inplaats van minder. Maar ik houd me voor, eens zal het weg zijn, gewoon doorzetten.


4 opmerkingen:

  1. Niet de moed verliezen hè, jullie zijn nu al zover, bijna bereikt dat je er kunt wonen. Snap het wel hoor, zo lang bezig, een keer word je het zat. Maar het zit er nu dik aan te komen toch?? Gewoon doorzetten hoor!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Kan me voorstellen dat je het af en toe hopeloos vindt. Het levert wel mooie plaatjes op. Op vakantie zoek ik altijd dit soort onderwerpen. Maar als je er in wonen moet.....
    Nog ff vol houden hoor!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Marian ik snap wat je bedoelt er lijkt soms geen eind aan te komen en doorzetten zit soms ook niet meer in je hoofd, soms heb je van die dagen.
    Ben blij dat Dopey gewoon binnen zat, moet er niet aan denken:(

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Het zijn de beroemde laatste loodjes Marian, dan wordt het altijd het zwaarst!!!! Maar kop op denk eens hoe het geweest is!!!

    BeantwoordenVerwijderen