maandag 6 december 2010

Nog even over het vorige logje

Zus herkende het kleedje meteen. Ze zei dat het kleedje vroeger over de rugleuning van de fauteuils in de voorkamer hingen. Er waren vroeger dus twee kleedjes. Ze hingen over oud-roze fauteuils met Queen Anne pootjes. En dat was nog voor mijn kamertje daar getimmerd werd. Dus ik zei: Ja dat weet ik nog , toen sliep ik naast het grote tweepersoonsbed in het tussenkamertje.
Nee, zei zus dat was nog voor die tijd.
O, zei ik toen, waar sliep ik dan.
Zeg zus: Dat weet ik niet, toen was jij nog niet geboren.
Tja, dat heb je dan, wanneer je een nakomertje bent. Je weet gewoon heel veel niet :-)
Maar ben nu wel dubbel blij dat ik het kleedje niet gesloopt heb, heb niet veel dingen die m'n moeder gemaakt heeft, ik had alleen een stel gehaakte pannenlappen, van zus gekregen omdat ik niets van m'n moeder had, nu heb ik er dan een kleedje bij.
Mijn moeder handwerkte vroeger ook heel veel, vooral haak- en breiwerk en het genoegen om dat te doen heb ik gelukkig van haar geërfd.

4 opmerkingen:

  1. Fijner erfenis kan je toch niet krijgen, dit kan niemand je ontnemen zelfs de fiscus niet.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. leuk en fijn dat je het nog niks mee gedaan heb. Misschien in je onderbewust zijn heeft het toch iets bekends gegeven. Zulke hangen inderdaad over de stoelen heem. Tegen het vuil worden van het hoofd. Ik werk bij een mevr van 97 en die heeft dat ook nog....leuke herrinering in iedergeval marian..

    Gr lenie

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Leuk zo'n logje, het roept vele herinneringen op. Ja mijn oma haakte ze ook! En wel aan de lopende band. Ze werden uiteindelijk niet meer gebruikt als kleedjes voor over de fauteils, maar als tefelversierselen. De ganse familie werd ermee verblijd....
    Haken heb ik dus van mijn oma geleerd. Stokjes, halve stokjes, vasten, guimpe haken, ik kan het allemaal nog.

    groetjes Sonja

    BeantwoordenVerwijderen