woensdag 16 maart 2011

Mijn diepste gedachten lagen op straat

Maandagochtend was de vuilophaaldienst (achteraf gelukkig) laat, ben al bijtijd naar het huisje gegaan voor de schilders die om 8 uur zouden arriveren. Nog even wat spullen daar weggehaald en de laatste gevulde dozen uit het huisje in de schuur gezet , koffie gemaakt voor de schilders en weer naar huis. Ik liep langs de berg oud papier en zie tot mijn verbazing en schrik mijn dagboek ertussen liggen. Ik ben op mijn dertiende begonnen met schrijven en ik geloof dat het bijgehouden heb tot ik zeventien was. Al die jaren heb ik het zuinig bewaard en lag het gewoon in een la van de secretaire. Totdat m'n kinderen de nieuwsgierige leeftijd kregen en er moeite voor deden om het te lezen, toen heb ik het verstopt (je moet tenslotte geen slapende honden wakker maken) in de kelder, gewoon tussen een stel boeken om er vervolgens nooit meer aan te denken.
Heb ook geen idee meer wat er in staat en weet ook niet waar het sleuteltje gebleven is, maar dat zoek ik later wel uit. Gelukkig heb ik het weer en wil toch ook wel graag weten wat er allemaal in staat. Zal wel niet zo leuk om te lezen zijn als Joop ter Heul, maar het zijn wel mijn schooljaren wat er in beschreven staat. :-)
Verder zijn nu al heel veel dingen ingepakt, zo ook mijn etuis met breinaalden en de wol zit ook in bakken en die liggen opgeslagen in de schuur. Toen kwam ik er achter, dat ik 's avonds toch wel graag een stukje wilde breien voor de broodnodige ontspanning ;-). Gelukkig had ik nog wat van die houten kindernaaldjes in de kast liggen in verschillende maten en er kwam nog een tas met kleine restjes sokkenwol tevoorschijn, de link was toen snel gelegd. Op de diverse breiblogs die ik lees zijn er al diversen gevallen voor de Sock Yarn Blankie, dat zijn blokken in ribbels gebreid met een mindering in het midden. Even opgezocht hoe ze gebreid moesten worden en ik kwam al meteen iets tegen wat ik niet wilde, de blokken zijn vrij klein, dus ik brei ze met meer steken, ook brei ik ze in tricotsteek en ik brei ze niet meteen aan elkaar omdat ik straks niet zo'n grote lap op schoot wil hebben. Losse blokken in tricotsteek en daar kwam het volgende al aan, de manier waarop er geminderd werd vond ik ook al niet mooi, dus daar m'n eigen draai aan gegeven en ik ben er nu wel blij mee, de manier waarop is vrij ingewikkeld, het kan waarschijnlijk veel eenvoudiger, maar ik weet niet hoe en zo gaat het ook.

2 opmerkingen:

  1. Gelukkig maar dat je dagboek niet verloren is gegaan. Mooi breiwerk zeg!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Gelukkig heb je je dagboekje kunnen redden. Zelf heb ik nog een oude school agenda. die functioneerde als dagboekje. Hij lich veilig op zolder en heel af en toe kijk ik er in. En ben weer even dertien

    BeantwoordenVerwijderen