dinsdag 14 mei 2013

Het oude Indië

Ben weer verder gegaan met de Old Dutch en deze keer in de kleuren sepia, bruin en oker in plaats van blauw omdat deze tinten mij altijd aan Indië doen denken.  Waarschijnlijk door de kleuren van de oude foto's en de gebatikte doeken van vroeger. Ook denk ik dan altijd aan wajangpoppen, daarom een hexje met deze figuren en ik had geen idee waarom speciaal die poppen. Inmiddels weet ik het, dus vertel ik jullie het verhaal en krijgen jullie ook de betreffende foto's te zien die ik in de opslag tegenkwam.
Zoals in bijna iedere Hollandse familie, was er bij ons ook iemand die naar Indië ging. In dit geval iemand uit m'n vaders familie. Geboren in Zeeland, na de dood van moeder M, J.L. was toen ongeveer 6 jaar is de vader met de kinderen naar Rotterdam getrokken om daar in de haven te werken. Ik weet een aantal dingen uit overlevering dus niet alles. Vader was een boerenknecht, geboren in Vlissingen. J.L. is rond 1920 naar Indië en in het leger gegaan. Hij was daar ingekwartierd bij een echtpaar. De man was Duits en de vrouw Indisch. Ze hadden geen kinderen. In de twaalf jaar dat J.L. daar woonde is de man overleden en J.L. bleef bij de vrouw S. wonen. Toendertijd noemde hij haar altijd z'n pleegmoeder, achteraf natuurlijk niet zo gek.
Dit zijn de betreffende personen, jammer genoeg heeft de foto met passe-partout enige waterschade opgelopen. De witte vlek aan de onderkant van de foto zit op het glas aan de binnenkant en er zit nog veel meer vuil op, maar ik houd het even zo en pas wanneer ik een plek heb om hem op te hangen, haal ik hem wel voorzichtig uit elkaar en maak het glas schoon. Aan de watervlekken kan ik helaas niets doen. Ik weet niet voor welke gelegenheid deze foto is gemaakt, waarschijnlijk om hem naar de Hollandse familie te sturen. Zien jullie trouwens het mooie gehaakte kleed daar op tafel?
Na de twaalf jaar dat J.L. bij S. woonde, werd hij overgeplaatst naar een ander eiland en hij wilde dat z'n "pleegmoeder" mee verhuisde, maar zijn meerderen gaven daar geen toestemming voor. Maar J.L. vond een oplossing daarvoor, er werd getrouwd.
En die foto heb ik ook, vind het wel mooi, zo helemaal in de bloemen en ik denk dat de getuigen er achter staan, maar dat weet ik niet zeker. En toen ik de foto zag, wist ik ook meteen waarom ik steeds aan wajang poppen moet denken, zien jullie het schilderij/wandkleed helemaal links aan de muur.  Gek hè, dat dat zo onbewust blijft hangen. De foto's hingen vroeger bij ons thuis aan de muur en later heb ik ze meegenomen want niemand anders wilde ze toen hebben. Ik ben altijd al gek op oude meuk geweest.
S. is overleden, ik weet niet wanneer,  en in 1939 is J.L. hertrouwt met M. Daar moet ook een foto van zijn, maar ik weet niet of ik die heb of waar hij is.
In 1942 hebben de Japanners Indië veroverd en is J.L. krijgsgevangen gemaakt. En ik heb gisteren hier (klik) pas gevonden dat hij in november 1942 in Rangoon is overleden. En daar concludeer ik uit dat hij op weg was naar de Birma spoorweg. En M. heeft het jappenkamp overleefd, is nooit hertrouwt en ik heb haar een paar keer ontmoet. M. is ergens in de zeventiger jaren op hoge leeftijd overleden.
Ik kon dit niet overslaan en ook dit moest een plekje in mijn Old Dutch krijgen.


Voor moederdag heb ik van dochter een paprika- en een tomatenplant gekregen en van zoon en schoondochter (niet lachen, want ik ben er zooo blij mee) een Black & Decker workmate. Kan ik eindelijk weer een beetje normaal zagen. Heb hem al gebruikt en de eerste verfspetters van mij zitten er al op :-).
Met de sokken ben ik weer bij de hiel aangeland en het kleurverloop ziet er wel beter uit nu. Als het zo doorgaat wordt het een echte tweeling, dat is altijd afwachten.


7 opmerkingen:

  1. Wat een mooi verhaal Marian en je Old Dutch word ook schitterend ook met die kleuren zo Begrijpelijk dat je de gedachten aan dat verhaal kreeg.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Prachtig die oude foto's. En wat geweldig dat je het verhaal erbij weet, dat geeft de foto's meteen zoveel meer waarde!
    Groetjes,
    Paula

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Leuk zeg die fotoos en herinneringen, je kleed word trouwens ook heel mooi.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mooi verhaal Marian. Daar wordt je old dutch ook bijzonder van!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Jeetje Marian...wat een verhaal!
    En wat leuk dat je die foto's hebt.

    Het geeft idd een extra dimensie aan je old dutch.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat een bijzonder verhaal! Dat kan je zomaar even bezig houden. Je quilt houdt de herinnering op deze manier vast en wat wordt ie mooi!

    groetjes, Elizabeth

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat een mooi verhaal met bijzondere foto's!
    Je quilt vind ik prachtig!

    Liefs, Juliëtte

    BeantwoordenVerwijderen