maandag 3 juni 2013

Jong spul

Toen ik uit het keukenraam keek na het eten, zag ik een eend met een stel jongen voorbijzwemmen richting brug. Meteen camera gepakt en op de brug gaan staan en ja hoor, daar kwam het spul aanzwemmen. Jammer genoeg schrokken ze van het geluid dat de camera maakte toen ik hem aanzette en zwommen ze een tandje harder :-).  Nou dan loop ik even de weg op en maak dan een foto.
En kijk, je neemt er een en je krijgt er twee. Want toen ik deze foto maakte zag ik de waterkip (alles wat geen eend is, noemen we waterkip ;-) ) ook met jongen. Ik wist natuurlijk wel dat zij daar op een nest zat, maar wist niet dat de jongen er al waren.  Even een beetje dichterbij gehaald.

Zien jullie die kleine rode (lelijke) koppies? Zo leuk om dat vlakbij huis te hebben.
Kijk en dit is mijn plekje met al mijn spulletjes onder handbereik, wel een troep nu ik het zo zie (bloos), maar ik weet ook niet waar ik zo gauw alles moet laten. Soms wil ik lekker gaan zitten na het eten en dan kom ik in de kamer en dan zie ik dit, zie boven :-)
Dopey, de rooie, is een beetje aan het kwakkelen en dat had ik niet verwacht, hij is tenslotte de jongste, scheelt 4 jaar met Speedy. Ik vond dat hij een beetje raar liep, z'n achterpoten was iets mee. Even een paar dagen aangezien en toen het niet minder werd naar de dierenarts. Testjes gedaan, foto's gemaakt en het viel niet echt mee. In z'n ene heupgewricht zit artrose, er zijn wat ribbeltjes te zien en de 2 onderste rugwervels zijn ook wat versleten, er zijn wat haakjes te zien op de foto. Gelukkig nog in het beginstadium en hij heeft een prik gekregen die de zenuw, die voor het vreemde lopen zorgt, wat te ontlasten. Tenminste zo klonk het in mijn leken-oren. Hij zou nu ongeveer normaal moeten lopen, maar ik zie geen verbetering, het is ook niet erger geworden. Over een paar dagen telefonisch overleg met de dierenarts en dan hoor ik wel wat er nog gedaan kan worden. Ik had voor 10 dagen pijnstillers voor alle zekerheid meegekregen en die zijn trouw elke dag naar binnen gegaan, vandaag was de laatste en die boef kreeg het voor elkaar om het uit te spugen. Heee dacht Speedy, dat is vast lekker en weg was het pilletje. Ik stond erbij en keek er naar -) Het ging zo snel, het was weg voor ik het eigenlijk zag.
Nu weer even wat leukere dingen, ik heb mezelf verwend met wat mooie lapjes voor de Chateau hexagon, de bovenste zijn voor de stitchery en de onderste lapjes voor de andere dingen, die ik nog niet allemaal weet, van het lapje helemaal links boven gebruik ik niet de gedeeltes met de rode rozen, die zijn mij veel te rood, misschien gebruik ik het wel helemaal niet, maar dat moet ik nog bekijken hoe het zich gaat ontvouwen, nu nog een mystery. Er zijn ook nog wat lapjes in bestelling, maar daar heb ik nog niets van gehoord, dus nog maar even afwachten, al wil ik wel heel graag er aan beginnen.

Ik ben natuurlijk nog wel met de Old Dutch bezig geweest en zien jullie in het midden het eekhoorntje.  Terwijl ik daar mee bezig was moest ik steeds denken aan de tijd dat we met de kinderen wel eens een weekend een bungalowtje huurden op de Veluwe. Jullie kennen die huisjes vast wel, in een L-vorm en in de hoek van die L het terras buiten. Een keer waren we daar in de herfst, heel mooi warm weer, het zal september geweest zijn en we waren 's morgens naar de markt in Apeldoorn geweest, heerlijke grote sappige appels gekocht en 's middags na het eten de kinderen een appel. Ik was in de slaapkamer, het raam keek uit op het terras en ik zie zoon opstaan van de stoel, z'n klokhuis op tafel leggen en naar binnen lopen, heee riep ik meteen, klokhuis meenemen en in de vuilnisbak gooien. Hij draait zich om loopt weer naar buiten en meteen zien we een eekhoorn uit een boom rennen, het klokhuis voor zoons neus weggrissen en weer snel de boom in klimmen. Ik had wel goed zicht op het beteuterde gezicht van zoon, dat was goud waard :-).
Terwijl ik naar de lapjes aan het speuren was in de diverse webwinkels, kon ik het niet laten om ook even de knopen te bekijken, dat is nog steeds een zwak van mij. En ik vind sneeuwmanneuzen, in diverse maten en in 2 verschillende kleuren, ben er helemaal blij mee.

En deze knoopjes, daar ben ik ook zo blij mee, die doen mij denken aan het lichtjessnoer wat we vroeger thuis in de kerstboom hadden. Die waren bijna eender, hadden alleen wat bobbeltjes op het glas van de lampjes zodat het net een dennenappel met gesloten schubben leek, zelfs de kleuren zijn eender ( tenminste in mijn herinnering) er zat aan de onderkant van het glas nog een soort van bloemetje van bakeliet. Het was zo'n vrolijk gezicht als ze aan waren en als ik er aan denk dan heb ik zelfs de dennengeur nog in m'n neus. Later heeft mijn zus ze meegenomen toen haar kinderen klein waren en wij hadden daarna elektrische witte kaarsjes.

6 opmerkingen:

  1. Nou, het is weer een heel verhaal.
    En nee...het zijn geen waterkippies maar meerkoetjes, hahaha.
    Wel erge leuke foto's!
    Ik hoop dat het met Dopey goed komt!
    En bedankt voor je stukje jeugdsentiment, hahaha

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Leuk, leuk allemaal weer en wat een mooie lapjes en ja die neuzen en lampjes, geweldig! Grtjs, Alexandra

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat een leuk verhaal weer Marian, alleen de kat is wat minder. Hoop dat het nog verbeterd, is zo zielig als ze pijn hebben.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ach poes toch, beterschap hoor. Maar die troep? ik vind het hartstikke gezellig staan!!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Heel mooie blog proficiat heb genoten van de foto's en je verhaaltjes bedankt voor de reactie op mijn blog groetjes Marie-Claire

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat een gezellig (en minder gezellig) verhaal.
    Ik hoop dat het snel weer beter gaat met Dopey!
    Lief, al dat jonge grut in de sloot!

    Veel liefs, Juliëtte

    BeantwoordenVerwijderen