zondag 5 november 2017

Achterkantje

Niet mijn achterkantje, dat is niet interessant genoeg, maar het achterkantje van de mugrug.
@ Marjan, niet veel bijzonders, gewoon een rondje van vlieseline H250 op de achterkant stof gestreken en met de hand aan elkaar gezet, er zit geen vulling in, zo blijft hij lekker plat. Wel gequilt in de ditch (in de naad) en de rest stond al in het vorige logje.
Ik ben ook aan de ornamentjes begonnen en wat een leuk werkje is dit. Eerst het takje borduren, daarna een achterkantje van zachte flanel vastnaaien en opvullen, dan een rand er langs haken, geplastificeerd ijzeren ophangoog er achter naaien en klaar. Hier ben ik aan de picootjesrand bezig.
Helemaal af, nu ga ik nog even uitleggen hoe ik op de makkelijke manier het randje er aan maak.
Ik begin met een lossenketting te haken en die naai ik rondom om het kussentje vast, is de lossenketting te kort dan haak ik er lossen bij, is de lossenketting te lang dan haal ik het uit tot het goed past en met de lus van de lossenketting haak ik verder, eerst een rand vasten, daarna een toer met picootjes.
Nog een fotootje van dichtbij en dit gaat echt zo super, het is netjes, geen moeite om de draad door de stof te krijgen om te festonneren, want dat was best wel zwaar werk. Ik ben blij met mijn oplossing, het is het resultaat van nog aan de wintertijd wennen. Dan lig ik meestal 's avonds nog een hele poos wakker en dan ga ik overal aan denken :-).
Ook deze is helemaal af, straks fijn weer aan de volgende beginnen.
Een fotootje van de achterkant, kunnen jullie meteen zien hoe de ijzerdraadjes gemaakt en er aan vastgenaaid worden. Is trouwens niet mijn idee, maar staat in de beschrijving hoe de ornamentjes afgewerkt worden door Bonnie Sullivan.
Voor tussendoor breiwerk ben ik aan dit poppendekentje begonnen, het is de bedoeling dat er 3 blokken boven elkaar komen en dan 3 rijen naast elkaar, dus totaal 9 hartjesblokken. Lekker makkelijk bij de tv breien en dan toch iets leuks overhouden. Jane loopt nog niet echt los, dus ook nog niet achter het rieten poppenwagentje, wel langs allerlei spullen, ze heeft nog een steuntje nodig. Van de week ging ze flink onderuit. Ze heeft een fietsje waar ze op kan zitten en met een tuigje vastgezet worden en aan de achterkant een lange steel waar papa of mama aan duwt en dan rijdt Jane heerlijk in het rond. Ze kan ook nog niet bij de trappers, ze heeft net als iedereen bij ons de naaste familie korte beentjes :-) Het ding stond in de kamer en Jane hield zich er aan vast, het fietsje begint te rijden en zo snel kon Jane het niet volgen dus boem, daar lang ze weer (voor de zoveelste keer). Gelukkig zijn kleine kinderen er volgens mij op gebouwd om vaak onderuit te gaan.
En natuurlijk nog even het boek wat ik aan het lezen ben, ik kwam het tegen op het blog van iemand anders, die het weer van iemand als aanrader om te lezen had. Dus ik heb het op mijn verlanglijstje gezet en van de week was ik zo gelukkig dat ik het van zoonlief kreeg. En ik lees het met genoegen, ben nog aan het begin, maar het leest lekker.