dinsdag 21 april 2020

Patchwork en prietpraat

Even een plaatje van de orange peels die ik klaar heb, 2 blokken van 4 vierkanten en de rest van 2 blokjes aan elkaar. Vind het zo leuk worden, denk ook dat ik hem groter maak dan die 110 peels die ik heb klaarliggen om te appliceren, maar ik zie wel hoe ver ik kom. Voorlopig gaat het nog lekker met het topje in elkaar zetten. 
Ik ben iedere dag iets op mijn blog aan het zetten en dat sla ik op, kan ik de dag later weer verder met het logje waar ik mee bezig ben. Komt eigenlijk door Jane, die zegt soms zulke leuke dingen en dan denk ik Oh dat is leuk om op het blog te zetten, maar als ik dan zo'n logje aan het schrijven ben, heb ik geen idee meer wat het was. En nu is het veel makkelijker want ik heb het dan al getypt :-) 

Jane wordt erg bij de hand tegenwoordig, maar het is wel heel erg leuk. Klein voorbeeldje.             
Schoonzoon zat afgelopen weekend op het terras te vissen. Jane zat naast hem met een takje boven het water. Schoonzoon zegt tegen haar: "Hoe kan je nu zo vissen, je hebt geen draad, geen dobber, dan vang je toch niks". Waarop Jane antwoordt: "Jij toch ook niet".      


Dit boek speelt zich af in het heden met heel veel terugblikken naar WO II in Frankrijk. Ik vind het wederom een prachtboek, zoals al haar boeken.

zondag 19 april 2020

Nog een keer de orange peels

Ben met de orange peels flink aan het stoeien geweest, eerst raster geprobeerd te tekenen, maar dat lukt gewoon niet, zal wel aan mijn kleine tafel (ik heb er maar 1) gelegen hebben. Geen ruimte om de lap goed neer te leggen, bleef ook niet strak liggen en het paste niet. Raster gehouden op 5 x 5 inch. Toen maar even gegoogled, en kwam ik de oplossing tegen. Elke peel op een apart blokje en dan de blokjes aan elkaar naaien. Wat meer werk om de kleine blokjes te tekenen en ik kom dan uit op een vierkantje van 3 1/4 inch in het vierkant, de peel heeft dan 2 3/4 inch nodig, dus ik kom nooit in het vierkant van 5x 5 uit. Het is zo lekker ontspannen om te doen. Heb inmiddels al een stapeltje kleine blokjes klaar.
De snowflakes gaan ook lekker, er zijn er weer een paar bijgekomen, moet zo onder de hand eens gaan bedenken hoe ik dat ga doen. Denk een grote cirkel in het midden, opgevuld met snowflakes natuurlijk en dan randen met grote snowflakes er op. Denk net zoiets als de voorbeeldquilt van Brigitte Giblin die ik op pinterest tegenkwam. 
Boeken gelezen heb ik ook, geen zin om een plaatje er van op te zoeken, maar het zijn gewoon romannetjes met spanning de IBS black rose. Lekker simpel van Carla Cassidy en Michelle Hauf.


zaterdag 11 april 2020

Tussendoortje

Kwam in de Etsy shop een patroon van little cotton rabbits tegen wat ik heel erg leuk vond. En meteen aangeschaft en met breien begonnen. Hier liggen alle losse onderdeeltjes nog te wachten op een naainaald.
En dan is dit het eindresultaat, een eierwarmer voor Jane, natuurlijk zit er een chocolade ei in. Het beestje is goedgekeurd door Jane.

Ik had afgelopen week ook al een konijntje gebreid, gewoon patroontje op internet gevonden. Vierkant lapje gebreid en in elkaar genaaid en het lag nog te wachten op een pompommetje voor het staartje. Jane zag het en keurde het meteen af, die wilde ze niet.  Nou ja dan niet, zeker niet mooi genoeg. :-) . Hoef ik het pompommetje ook niet te maken.
Wens jullie allemaal hele fijne paasdagen, al zijn ze anders dan anders.



donderdag 9 april 2020

Snowflakes en snowfall

En nee, ik heb geen last van gestoordheid, tenminste niet erger dan normaal ;-). Het patroon is van B.rigitte G.iblin en heet Snowflakes Variation en zag ik bij haar (klik) . Zo leuk weer, lapjes zoeken, aftekenen, knippen en om de papiertjes plakken.
Ik had ooit een scrapzakje met stofjes gekocht van de serie snowfall. en laten die afvalstrookjes nu precies de goede maat hebben voor de snowflakes. Hoe blij kan je zijn….
Natuurlijk ook nog andere stofjes gebruikt, het blauwe stofje had ik meteen bij de mallen besteld en de rest komt uit eigen voorraad.
Tussen mijn blikjes gezocht voor een passend blikje en kijk , kwam ik zo waar weer dit leuke blikje van M.aileg tegen.

Het lijkt wel of het er voor gemaakt is, past er mooi allemaal in. Gewoon doorschuiven.


En er kwamen steeds meer snowflakes bij, gewoon lekker allemaal in mijn bakjes en laden zoeken voor leuke stofjes.
En op een gegeven moment ziet je lap met allemaal verschillende stofjes er dan zo uit. Allemaal gaten.  Maar de stof gaat natuurlijk nog niet weg, de stukken die er nog aan zitten, de kruisingen zeg maar, die zijn natuurlijk ook nog te gebruiken. De lap is dan wel opgevouwen wat dunner geworden, maar nog niet verdwenen :-). 
Even kijken hoe het er uit ziet met de sneeuwvlokken die ik al heb. De delfts blauwe in het midden.

Alle orange peels liggen ook klaar, om geregen en geplakt door elkaar, net waar ik zat op dat moment. Nu nog achtergrondstofje opzoeken en raster aftekenen. Ik heb nog ergens witte katoen met een grijs bloemetje er op, maar dat moet ik nog even opzoeken op zolder, weet dat het in een bak is opgeborgen.
Het jurkje voor nijn is inmiddels ook af en Jane vond het geweldig.
De muis is ook zover klaar en die is inmiddels al bij Jane, het mutsje, pilotenbril en sjaal moet ik nog haken, maar dat is iets waarbij ik veel moet tellen dus eventjes niet. Komt wel, heeft geen haast. Toen ik het bij Jane had gebracht en ik weer naar huis wilde gaan vroeg ze of de muis bij haar huis mocht blijven. Ja hoor dat mag. Toen ook nog voor alle zekerheid gevraagd of muis ook bij haar in bed mocht slapen :-). Ook dat mocht :-).
Ik heb helemaal niets meer met papier, kaarten maken heb ik al jaren achter mij gelaten, maar soms kom je dan toch wel eens iets tegen. Zoals deze snijmal, stansen in karton en dan houd je een raster over om te borduren. Heb het aangeschaft en nu denk tja, als ik zo'n papieren ding geborduurd heb, wat doe ik er dan mee. Geen idee, dus dat blijft dan nog even lekker sudderen in de verpakking :-) 

Nog eventjes een foto van een paar weken geleden, toen stond de perzik zo mooi te bloeien.
Gelezen heb ik natuurlijk ook, dit was een heerlijke historische streekroman om te lezen.
Deze is ook historisch, over een weesmeisje dat trouwt met de handschoen en dan naar Indië vertrekt naar haar man. Het is boeiend om te lezen, ik wist natuurlijk wel een aantal dingen, maar er waren ook dingen die nieuw waren voor mij. Geen makkelijk leven daar met al die gewoontes. Vooral voor de Indiërs niet.
En dan nu weer wat luchtiger met deze heerlijke roman. Het is een eerste deel in een serie van drie. De rest komt nog.