Het is al weer zo lang geleden dat ik een blogje schreef.

Dat komt omdat ik altijd zoveel aan het doen ben. Zitten jullie goed, dan ga ik beginnen.

Als eerste kwamen daar de diamantjes voorbij, elke dag een diamantje van haar (klik) zo heel erg leuk om te maken. Snijmalletjes voor het gemak besteld en huppekee, fijn beginnen met lapjes zoeken.

Zelf een malletje gemaakt om de lijnen makkelijk te kunnen tekenen, zodat het echt op een diamantje lijkt en bovenaan een klein stripje stof zodat het diamantje ingesloten wordt, vind ik mooier.

Klein foutje, moet ook kunnen, de voorkant van het stofdiamantje is hier de achterkant geworden.

Er zijn heel veel diamantjes bijgekomen, maar inmiddels ligt het al een poosje stil want er kwam gelijktijdig een ander elke dag blokje voorbij.

Toevallig had ik nog van een ander project een hele berg te klein gesneden lapjes, die perfect waren voor dit project.

 De affe blokjes hebben de maat van een charmpack dus niet al te klein en aangezien er op de facebookgroep een quilt voorbij kwam waar ik meteen verliefd op werd kon ik het niet laten. De effen stoffen er bij besteld en ik ben begonnen, zonder patroon, want dat heb ik in dit geval niet nodig. Maak hem gewoon na, de blokken zijn goed te zien en ik hoef niet zoveel ninepatches te maken.

Dit is het begin van mijn quilt, ik vind het nog een beetje vlak van kleur, dus er komen nog wat donkerder lapjes bij, maar de hoofdkleuren blijven licht en donkerroze.  Foto van de voorbeeldquilt komt later, die moet ik nog maken.

Ik kwam bij haar (klik) van die leuke popjes tegen, die had ik vroeger ook al eens gebreid volgens het patroon uit een van de plezier/spelen met restenboekjes van 3-suisses. Elizabeth had ook via ravelry een site gevonden met een Engelstalig patroon, daar moest ik natuurlijk ook mee aan de gang.

De eerste is met garen en breinaald die ik zo kon pakken, werd niet helemaal zoals ik wilde, de tweede met supersoft en sokkennaaldjes nr. 3 werd al beter. 

Jane was er blij mee en wilde graag even showen, zelf zat ze nu verstopt en denkt dat we haar niet kunnen zien, zo grappig is dat.

Maar Jane had nu een mama en een papa, daar moest ook een kindje bij komen, met sokkennaaldjes nr. 2,5 gebreid werd het een echt kindje.

En nog een kindje gebreid, ook met supersoft en nr. 2,5 sokkennaaldjes volgens dit gratis patroon (klik)  op Ravelry van dezelfde ontwerpster. Jane is er blij mee, maar zoals ze zei, ze hebben geen mond, dus ik moet nog even aan de afwerking :-) en geef ze een mond.

Ook nog pasteitjes gebakken met een Australische meatpie vulling volgens dit recept ( klik) en het is zo lekker. De vulling die ik heb gemaakt is voor 6 flinke pies, dus ik heb 2 plastic bakjes bekleed met een plastic zakje, de vulling erin verdeeld en in de vriezer gedaan. Nadat de vulling in die 2 bakjes bevroren was, er uitgehaald, het zakje dichtgeknoopt en de volgende 2 zakjes gevuld en in de vriezer gedaan, ik heb namelijk maar 2 van die bakjes in de goede maat. Mijn ervaring is wel om de vulling wel iets te ontdooien voor het in de piemaker gaat omdat het anders in het midden net niet helemaal warm is na 17 minuten bakken.

Ik heb ook nog de rondo's volgens het recept van bakker Niels (klik) gebakken en in plaats van appel gevuld met kant en klaar kersenvlaaivulling en afgetopt met zelfgeklopte slagroom en een minireepje gemaakt van roze decomelts .

@Marjan

En natuurlijk weer heel veel brood gebakken afgelopen weken, geen foto van, brood uit de vriezer vinden wij niet lekker. Ik bak brood van 1 pond meel en de dag daarna eten wij het geroosterd en dat blijft heerlijk.

Nog steeds lekker bezig met van alles

Voor dochter 2 kruikenzakken gemaakt, 1 licht grijze en 1 roomkleurig. Alleen van die laatste een foto gemaakt. De grijze is al in gebruik genomen.

Voor in de kerstboom bij dochter het jaarlijkse vilten hangertje gemaakt, dit keer met behulp van een malletje van HOQ en het is weer leuk geworden en zeer gewaardeerd.

Sinds de bakker niet meer bij ons aan de deur komt ben ik weer begonnen met brood bakken. Eigenlijk is dit ook weer een heel verhaal, zal proberen het kort te houden :-). Ik had een broodbakmachine, maar die deed het niet meer zo goed, ik vond dat het kneden van het deeg niet goed meer ging, werd ook niet echt lekker brood meer, dus ik wilde een andere. Vertel dat aan dochter en die zei, ik heb er nog 1 staan, die mag jij wel hebben. OK, ik de broodmachine mee naar huis genomen. Broodmix van S.oezie gehaald en een heerlijk brood gebakken. Dus paar dagen later weer broodmachine aangezet en die draaide wel, maar kneedde niet meer. Dan maar weer uitzien naar een andere. Vertel het verhaal op mijn internetvriendinnenclubje en er zegt er een: Joh jammer dat je hier niet in de buurt woont, op de indebuurt verkoop site staat de mijne al een hele tijd. Zegt de volgende: Nou dan betaald Marian de verzendkosten erbij en dan stuur je het naar haar toe. Ik hoefde alleen de verzendkosten te betalen en kijk hier staatie, ben er zo blij mee. Ik gebruik het nu twee keer in de week en dat wordt over paar weken weer vaker want dan stopt onze S.RV-man ermee, die ook brood van de warme bakker verkoopt. Ik wil niet iedere keer naar het dorp rijden (ongeveer kwartier heen - kwartier terug) voor een halfje brood, dus dan maar zelf bakken. En ik heb nu weer een goede broodmachine. :-)

Degenen die mij kennen weten dat ik een zwak heb voor elektrische apparaten, zoals ook deze cupcake maker of pasteimaker, dit is de kleine versie. Ik had wat rozijnenbrood over en was op p.interest een leuk recept tegengekomen. Soort van wentelteefjes, maar dan in de kleine pasteimaker.

Uitgestoken rondjes brood laten weken in losgeklopt ei met melk. Er stond dat het 1 minuut geweekt brood moest zijn, vond ik al teveel dus een stuk korter er in. Vond het wel erg zompig worden, vier  minuten laten bakken en oh, het ding liep gewoon over van het teveel aan vocht, was geen succes, hoewel het resultaat wel lekker was na er suiker met kaneel over gestrooid te hebben. Apparaat heel vies, was een klus om het weer schoon te krijgen, maar het is weer gelukt. Voortaan gewoon weer in de koekenpan wentelteefjes bakken, ook geen verlies van stukjes brood na het uitsteken. :-)

Ik heb ook een T.ristar piemaker voor grotere pies en die gebruik ik toch wel regelmatig voor de hartige hap. Ik laat vier plakjes bladerdeeg ontdooien, twee daarvan doe ik in de holtes van de pastei maker. Ik verwarm de pasteimaker niet voor, geen zin om mijn vingers te branden. De vier puntjes van de hoeken druk ik vast. 

Met de bijbehorende mal druk ik het deeg voor het deksel uit de ander twee plakjes deeg en die overgebleven hoeken gebruik ik om de lege plekjes van de randjes van de bodem te bekleden.

Dit keer gevuld met kippenragout uit een blikje, deegdeksel erop, geen foto van gemaakt. Deksel dicht.

Kwartier bakken en dan is dit het resultaat, een heerlijk pasteitje met kippenragout. Ik maak ook regelmatig een meatpie volgens Australisch recept, is ook zo lekker. Maak dan best wel veel vulling die ik invries per portie en dan even ontdooien in de magnetron en bovenstaande stappen herhalen maar dan met gehaktvulling.

Dit boek heb ik een poosje geleden aangeschaft en net besteld op het goede moment. De schrijvers van dit boek waren in de winkel en

ik kreeg een een gesigneerd exemplaar toegestuurd, zo leuk.

Ook twee bollen sokkenwol meebesteld en de derde kreeg ik er gratis bij, de donkerrode.

Ik wilde de sokken met de flamingo's voor Jane breien, maar dochter wilde graag de gestreepte kerstsokken in roze wit.

Geen probleem, nog maar wat bollen sokkenwol besteld want ik had ook andere leuke sokken gezien

Deze dus, weet nog niet of ik ze voor Jane ook ga breien, wel voor mijzelf, lukt niet meer deze kerst, maar zoals ik al eerder zei, volgend jaar is het weer kerst :-). En misschien wel voor ons allebei.

Natuurlijk heb ik ook weer gelezen, Dit boek begint bij het bombardement (van de geallieerden) in Nijmegen 1944. En het werkt door tot in de derde generatie met alle geheimen van het  verleden. Vond het mooi om te lezen.

Deze ben ik nu op de helft en ik vind het een boek wat heel erg lekker leest, zit een dosis spanning in, soms denk ik wel eens hè.. Het is een fijn boek om te lezen. Het begint met een rouwadvertentie in de krant van oom en tante van hoofdpersoon en er is nergens iets over te vinden. Lichamen zijn verdwenen, niemand weet iets........