Lang geleden

Ik zag dat het al meer dan een maand geleden is dat ik geblogd heb. Niet dat ik niks te vertellen had, heel veel juist, maar de computer is niet alleen maar van mij tegenwoordig. Nu we meer binnen zijn en manlief van zijn pensioen geniet, heeft manlief ontdekt hoe leuk het is om op het net te surfen en dat doet hij graag. Ik ga dan lekker handwerken of lezen, maar het bloggen schiet er dan bij in, zo ook het bloglezen van mijn favoriete blogs, maar dat ga ik goedmaken. Ik start met een een flinke blog en dan ga ik het weekend alle gemiste blogs lezen, van zo'n 3 weken (bloos).
Ik begin met het paadje

Eerst werd er een flinke vracht zand gebracht, je ziet het er zo niet aan af maar het was 12 kuub, meer kan er niet in de laadbak.

Er werd flink rommel geruimd, want toen er iets dieper uitgevlakt werd, kwamen er weer platen beton en houten pallets boven het oppervlak tevoorschijn.

Er werd aarde naar de zijkant geschoven en zand naar achter gereden.

En toen alles gereed was had ik een paadje achter. Eindelijk geen bagger meer daar naar binnen, droge voeten houden wanneer het heeft geregend. Ik loop meestal op croqs en door de gaatjes aan de zijkant liep het water wel eens naar binnen. En na de hevige regenval van de afgelopen dagen is het daar nog steeds droog, tenminste er staan geen plassen. Ik kan nu rond het huis lopen op een paadje. Ben er zo blij mee, heb er bijna 4 jaar op moeten wachten. Het enige jammere is dat we dachten dat we alles opgeruimd hadden en weer van alles tegenkwamen, dat ligt daar links langs de schuur, dus we zijn nog lang niet uitgeruimd :-).

Eindelijk begonnen de tomaten ook te kleuren, ze gingen bijna uit zichzelf blozen, zo vaak keek ik ernaar :-).

De paprikaatjes groeiden ook lekker, ze zijn nog groen, maar de groene zijn ook lekker, het is een beetje een zoekplaatje.

En toen kon ik eindelijk flink wat tomaten oogsten, ik denk vanmiddag de laatste rode er af halen, er hangen ook nog wat groene in, dus ik zie wel of dat nog wat gaat worden.

Natuurlijk ben ik ook nog verder gegaan met de ror en had de hexagonnen al snel klaar.

Buiten op de tuintafel gekeken waar ik welke hexagon wilde hebben, zo ongeveer.

Daarna met applicatielijm vastgezet op de ondergrond en dan kan het vastnaaien gaan beginnen.

Niet dat toen alles van een leien dakje ging, ik moest zelfs een stukje uithalen omdat ik het niet helemaal op zijn plek had vastgezet en bleef een flinke vouw van de ondergrondstof over. Ik ben op de helft met het vastzetten op de ondergrond, dus nog een flink stuk te gaan.

 Toen naaide ik ook nog een stuk van de ondergrondstof dubbel mee, kreeg ik helemaal zo'n rare vorm, dus ook weer even uithalen en toen ging het verder prima.

 Omdat we met het slechte weer de afgelopen weken natuurlijk weer heel veel binnen zijn geweest, ga je daar maar weer eens reorganiseren. Wat kan je zo dan een rommel maken. Mijn spinnenwiel kwam ook weer tevoorschijn en het ging meteen kriebelen bij mij. Ik had nog stukken egaal geverfde wol en ik heb een aantal kleuren zoals oranje en lila, wat rood en donkerblauw, klein stukje wit had ik ook nog, door de kaardemolen gehaald,

het resultaat viel mij niet tegen, het werd best wel een leuke batt.

Bij elkaar ongeveer 100 gram, natuurlijk ook heel nieuwsgierig hoe het werd wanneer ik wat had gesponnen en het viel niet tegen. Heb nu zo'n 65 gram gesponnen dus ben nog niet klaar, ben natuurlijk wel al aan de tweede klos begonnen en ik denk er over om er een draad rayon mee te laten lopen bij het twijnen, maar zover ben ik nog niet, weet ook nog niet welke kleur, dat moet ik nog even bekijken wanneer ik zover ben.

Ik ben ook begonnen aan het patroon van de klos, die ik op de quilt- en patchworkdagen had gekocht. Ik had eindelijk alle benodigdheden bij elkaar gesprokkeld en het  gaat leuk, de borduurtjes worden wel steeds mooier naarmate ik verder kom, maar zoals de bloemetjes doe ik op deze manier voor het eerst en het gaat netjes. De lijnen teken ik met een f.rixion pen, met warmte van een strijkijzer verdwijnen die weer, dus ideaal voor dit soort werkjes.

Kijk het eerste zakje zit er al op, ben inmiddels wel een stukje verder, maar daar heb ik nog geen foto van.

Natuurlijk heb ik ook wel veel gelezen en op het ogenblik ben ik aan deze begonnen, zo spannend weer, ik ben er blij mee.

Buiten

Tussen al het buitenwerk door zijn er toch nog wat hexagonnen gemaakt, de stand staat nu op 8, nog 10 te gaan.

 Er is ook al heel wat van de boom weggewerkt, achteraan liggen nog wat dikke en dunne takken, die moeten nog in stukken gezaagd worden en helemaal links de stammen.

Dit is dan weer het resultaat van het harde werken, de zakken hout, heb ze niet geteld dit keer, zijn al weer in de auto van zoon verdwenen en het paste precies. Er kon niet 1 zakje meer bij :-).
Voor de dikke stronken hebben we tijdelijk een hulpje erbij, wat dat tillen gaat met ons tweetjes niet lukken. Erg handig zo'n machientje.

De rabarber ( in een laag nieuwe aarde) groeit ook lekker tussen al het onkruid in, ik blijf dat verwijderen, maar komt steeds weer terug, denk er nu toch maar aan om de spuit te gebruiken. Maar nu nog even niet, want omdat vlak bij mijn eten te doen vind ik niet zo'n goed idee.

Met de tomaten gaat het ook goed, ze worden steeds groter en de cherry-tomaatjes beginnen eindelijk te kleuren, ik heb er al van gegeten. Nu de grote tomaten nog. De paprika doet het ook weer, er hangen alweer paprikaatjes in zag ik gisteren ineens, ze hangen links in de plant, niet zo duidelijk te zien, maar als ze rood gaan kleuren wordt het duidelijker..

Vanmorgen liep mijn fazantenvriendje ook weer voorbij, foto is wat wazig omdat ik hem wat dichterbij gehaald heb en door het raam achter genomen heb, wat wel weer eens een sopje kan gebruiken.

In de broodnodige pauzes ben ik dit boek aan het lezen, een ouwetje, maar daarom niet minder spannend. Het speelt zich af op Sicilië in WO II. Heerlijk om weer eens te lezen dat er naar een telefoon gezocht moet worden in openbare gelegenheid en het gedoe met landkaarten. Is weer eens iets heel anders dan het gemak van een mobieltje en een tomtommetje :-).

Het gaat niet altijd van een leien dakje.

In het begin van de afgelopen week zouden wij een regendagje krijgen. Mooi moment om weer wat oud-ijzer weg te brengen en daarna lekker aan de ror verder. De avond ervoor was het nog prachtig weer, auto geladen met de troep uit het oude zomerhuisje en er kwam ook nog een heel erg verroeste imperial tevoorschijn.

Kijk, ziet hij er niet leuk uit, zo'n echte ouderwetse die er heel wat beter uitziet dan die dingen die nu op de diverse autodaken liggen, vind ik net een soort van doodskisten, maar die zullen wel praktischer zijn.
Manlief dacht met een moker er een paar flinke klappen op te geven, dan zou  ding wel in stukken gaan. Maar hij vergat dat vroeger de dingen gemaakt werden om heel lang mee te gaan en dat lukte dus niet. Tenslotte maar in stukken geslepen en zelfs dat ging niet makkelijk. Achteraf gezien had de imperial nog wel 100 jaar dienst kunnen doen :-).
Het regende lekker toen we 's morgens op weg gingen, ijzer gelost en weer op weg naar huis. Onderweg bedacht manlief dat we ook nog wel naar het afvalstation konden gaan om wat van de dakbedekking van het zomerhuisje weg te brengen. Dat opgeladen en op weg, komen we bij het afvalstation wilden ze de dakbedekking niet aannemen, maar we kregen wel een adresje waar we het konden lozen. Tegen betaling natuurlijk. Wij daar naar toe, na een poosje rijden, kwamen we daar aan en de eerste die we zien is de man die altijd bij ons de grote afvalcontainers komt omruilen. Of dat hielp weet ik niet en omdat we niet zoveel hadden, mochten we het lozen voor een pakje stroopwafels. Ik meteen onderhandelen :-). We hebben thuis nog een beetje liggen en dan voor 2 pakjes stroopwafels. Dat was geen probleem. We moesten ook nog tanken, dus bij een pompstation de auto volgegooid plus de kannetjes voor brandstof voor bosmaaier, strimmer en heggeschaar. Natuurlijk meteen 4 pakjes stroopwafels gekocht, paar pakjes extra want zo blij waren wij dat we er met een koopje vanaf kwamen. Meteen weer naar huis gereden, brandstofkannetjes er uit, dakbedekking er in en weer op weg. Stroopwafels afgeven en het spul weer geloost. Ergens tussendoor hadden we thuis ook nog wat gegeten. Toen we alles kwijt waren en weer thuis was het alweer tijd om eten te koken, dus van de ror kwam even niet veel, eigenlijk een hele dag weg met al dat gedoe.

Dochter en schoonzoon waren een weekje naar Sicilië en ik heb voor de katten gezorgd en de plantjes water gegeven. Ik kreeg nog een leuk souveniertje, alleen het zakje is al zo leuk. Maar de inhoud was ook heel erg welkom.

Een porseleinen vingerhoed, die kan mooi bij de andere, die ik ook van hen heb gekregen na een vakantie. Later wanneer ik er niet meer ben en de spullen moeten opgeruimd worden komen ze natuurlijk al die vingerhoedjes tegen.  In gedachten hoor ik ze al zeggen Oh ja, weet je nog, daar zijn we ook nog geweest :-).
Niet dat ik plannen heb hoor, maar daar dacht ik aan, zo zou het kunnen gaan over 150 jaar  of zo :-)
En ik heb nog 2 glazen voorraadpotjes gekregen van RM, nog niet op de foto gezet. Dat is ook al een heel verhaal. Die potjes waren in de aanbieding en dochter ging die kant op, dus ik vraag of ze ze voor mij mee wilde nemen als ze er nog waren. Spreek ik haar een paar dagen later, vraag ik ernaar, zegt ze, Nee, natuurlijk waren die er niet meer, had ik ook niet verwacht want was toch oude voorraad.
Ik, sufferd, trap daar meteen in en denk och pech gehad. Heeft ze die al die tijd bewaard om ze aan mij te geven voor het verzorgen van huis, haard en dier. :-) De boef.

Na al dat opruimgedoe werd het beter weer en heb ik de aardappels gerooid, het was niet veel en ze waren kleiner dan ik had verwacht, maar ik was ook rijkelijk laat met poten. Het is een leuk maaltje krielaardappeltjes, er liggen 2 cherrytomaatjes bij voor de maat.

Ik heb mij weer heerlijk buiten geïnstalleerd met de ror en er is toen lekker doorgewerkt en

de ror is weer flink gegroeid, er zit weer een rand aan.

Voor de laatste rand komen er 18 hexagonnen aan en ik heb er al 2 klaar.


 .

Thuisblijvers

Nu het weer een stuk beter is en het al een paar dagen niet heeft geregend kon ik eindelijk weer gras maaien. Toen ik de laatste keer in de tuin aan het maaien was, kreeg ik een flinke stortbui over mij heen, de tuin zag er niet uit, met die gemaaide banen en dat lange gras er tussen in.

Het gras ziet er weer netjes uit, de bladeren van de geknakte fluweelboom zijn er ook af, dan komen de takken aan de beurt, dat zijn prima aanmaakhoutjes voor zoonlief, maar eerst nog het gras in het weiland er af. Ik zie dat Speedy ook door de tuin wandelt :-)

Met de tomaten gaat het ook prima alleen de pomodori's zijn een beetje topzwaar geworden en zijn naar beneden gestort en ze willen niet meer aan de tomatenspiraal, dus ik laat ze maar liggen en hopelijk hebben ze geen last van de geknakte stelen.  Ik kan er verder niks aan doen want wanneer ik ze probeer omhoog te hijsen, vallen ze steeds weer naar beneden, naar boven vallen ze niet, zou in dit geval wel makkelijk zijn.

De aardappelplanten beginnen al af te sterven, dochter heeft al een maaltje geoogst bij die van haar, maar de mijne laat ik nog even staan tot ik ze nodig heb, zal wel aan het einde van de week worden. Erbij staat een rabarberplant, die stond bij dochter in haar moestuinbak, maar hij werd haar veel te groot, dus komt hij bij mij wonen :-). Ik zal hem ergens bij de moestuinbak zetten, dat is makkelijk met water geven.

Wij gaan niet met vakantie, ik vier vakantie liever thuis, ik heb hier alle gemakken van vaatwasser tot airco, grote tuin waar we heerlijk in kunnen verpozen en wanneer het slecht weer is heb ik hier binnen alles bij de hand om mij niet te vervelen. Dus ik geniet thuis :-) En daar horen natuurlijk nieuwe lapjes bij, deze zijn gewoon omdat ik de kleuren zo mooi vind.

De theekopjes zijn voor in de octablom en het stofje met de poezieplaatjes vond ik zo lief, dat is voor

de heb. Komt vast wel eens van pas, net als de andere stofjes.

Het kerststofje vond ik zo leuk met de teksten en de bloemen, die moest ik hebben en de stof eronder is voor een quiltje van Marie Suarez, daar kom ik zo nog op terug. Er onder liggen lapjes vilt en die zijn bestemd voor een een patroon wat ik op de patchworkdagen in Rijswijk had gekocht, ik heb alleen nu nog de houten klos van 11 cm. hoogte nodig en die heb ik nog niet gevonden. Wat hoger geeft niet, maar lager past niet.

En dit lapje heb ik gekregen, past perfect bij de ring of roses.

Over de ring of roses gesproken, er zijn weer wat hexagonnen en sterretjes bijgekomen. Dit zijn de laatsten, dan kunnen ze weer aan de rand gezet worden.Eerst nog even puzzelen waar welke komt.

En nu komen mijn nieuwe boeken aan de beurt, vast voorraad voor van de winter, want de ring of roses schiet al behoorlijk op. Dit is mijn nieuwe boek van Marie Suarez, ben helemaal weg van de 4-seizoenenquilt, eigenlijk is het geen quilt, maar een geborduurde lap linnen, maar ik maak er een quilt van, daarvoor heb ik bovenstaande stof nodig, ik heb genoeg achtergrond en verder zal het in mijn handen groeien, er zit heel veel borduurwerk in, maar een gedeelte zal ik door stofjes vervangen.

Van dit boek wisten jullie al dat ik het op mijn verlanglijstje had staan en na heel veel zoeken in de diverse webwinkels heb ik het gevonden. Ben er zo gelukkig mee, hoewel wanneer ik er iets uit ga maken geen William Morris stofjes ga gebruiken, want dat vind ik teveel drukte geven. Maar de ontwerpen zijn prachtig.

Het boek van Di Ford heb ik na lang getwijfel ook aangeschaft en ik heb er geen spijt van, pak het nog regelmatig om er in te kijken. Er staan zulke mooie quilts in.

Om nog even in de boeken te blijven, deze ben ik nu aan het lezen en ik vind het geweldig. Meisje gaat vanuit Engeland naar het Amerika van 1850. Komt in een pioniersgebied terecht en komt daar ook in aanraking met de ondergrondse spoorweg om negers naar Canada te smokkelen. En het maakt het boek wel heel erg leuk, de hoofdpersoon houdt ook van quilten en met name van Engels patchwork met malletjes. En laat ik daar nou ook gek op zijn :-), dus helemaal een boek voor mij. Genieten dus.

Zagen, zagen, wiede, wiede wagen.

De kop is er af en er staan al vast 8 zakken met hout klaar voor zoonlief

Er is ook flink geruimd op de plek van het voormalige zomerhuisje en soms komen er best wel leuke dingen tevoorschijn, zoals op bovenstaande foto te zien is.

Even een betere foto gemaakt, een mooie Keulse inmaakpot en ..... hij is nog helemaal gaaf, tenminste wat ik in de gauwigheid even zag. Er omheen staat heel veel werk, allemaal distels en ander onkruid, daar ga ik mij morgen maar weer een half uurtje aan wijden.

Nog niet alles van het zomerhuisje is weg, er ligt nog hout en een eindje verderop oud ijzer wat niet op de foto staat. Maar eerst de grote groenbak vol en dan kan er weer een bak voor hout komen. We hebben ooit verschillende bakken tegelijk op het erf gehad, maar dat was niet handig, je kon je ....  niet meer keren ;-). En zo gaat het tenslotte ook is alleen wat lastiger omdat het steeds ergens gestapeld moet liggen, maar gelukkig is de oude schuur weg en alles leeg, dus daar kan er rommel liggen, nu dus takken en boomstronken.

Van de sterretjes die er nog lagen zijn inmiddels weer hexagonnen gemaakt en van de wybertjes die ik in het vorige logje liet zien

zijn weer nieuwe sterretjes en hexagonnen gemaakt, moet er in totaal 30 dus ben al over de helft.

Van Marie Suarez had ik al eens plaatjes van dit boek in diverse webwinkels gezien, maar helaas overal uitverkocht. Tot ik bij Marin Patchwork kwam en daar hadden ze hem nog. Zat zelfs nog een viltpakketje bij, zodat er meteen gestart kon worden.

Maar aangezien ik nog een bak vol met vilt heb en ik een gemberkoekmannetje wilde maken in een kaneelkleur is het pakketje nog ongeschonden. Ben er nog niet helemaal mee klaar, maar wat is het een leuk boek en wat staan er mooie kerstdingen in.
Ik ben een fervente bloglezeres, ik reageer alleen niet altijd, soms zelfs nooit (bloos, daar ga ik proberen verandering in te brengen) en ik kwam bij haar een leuk beginnetje van een quilt tegen. Het middenstuk is er al en bestaat uit schattige kleine huisjes. Verder is het nog een mystery quilt en het is wel heel erg verleidelijk om ook mee te doen, maar ja, dan is er weer een quilt die voorlopig nog niet af is, net als alle andere waar ik mee bezig ben.
Nog even een dilemma dus.

En ik heb de nagestuurde mal voor de accuquilt binnen. Duurde even, want ik had deze besteld samen met de hele hexagonnen en de driehoekjes in dezelfde maten. En deze was niet geleverd, ze hadden in de USA een verkeerde gestuurd. Ze hadden beloofd dat de mal nagestuurd zou worden en ja hoor, netjes nagestuurd. Een klein pluimpje voor Accu Quilt.

En aan dit boek ben ik net begonnen, dus kan nog niet zeggen of ik het een mooi boek vind, wel indringend denk ik.