Diverse werkzaamheden

Er wordt weer gewerkt aan de schuur, de goten moesten er nog aan en de onderste dakpannen rand en zo. Op deze foto zitten de boeiboorden er op.

De beugels voor de dakgoot zitten er links op.

Daarna was de rechterkant aan de beurt en die zitten er ook op, aan de linkerkant zit de goot er inmiddels op, nog geen afwateringspijp, dat gaat volgende week worden. Het was te donker om er een foto van te maken, dus die houden jullie tegoed.

Na de aanschaf van de Zeeuwse knop zag ik bij Blij dat ik brei een pakketje voor Zeeuwse knop pannenlappen. Dat moest natuurlijk naar mij verhuizen. Kreeg het al snel binnen en ben meteen gestart.

Het ging van een leien dakje tot ik aan de knoppen moest beginnen en het kwam niet uit, uithalen en nog eens proberen, maar het ging nog niet, toen een beetje gerommeld met de steken. Had ik er eerst 1 steek over de volgende ronde had ik er twee over, dus nog maar eens uithalen. Morgen opnieuw proberen met frisse moed. Toen las ik gelukkig dat Jeannet last had van pannenlappenpaniek :-). Het patroon was niet goed, het lag dus niet aan mij, dus ben er meteen mee gestopt want ik was niet van plan om weer het wiel uit te vinden. Inmiddels heb ik het nieuwe patroon ontvangen

en ben weer van start gegaan en het gaat prima, schiet er al lekker mee op. Ga niet helemaal erg snel want zo leuk vind ik haken niet, maar ja, die pannenlappen wel :-).

En zo tussendoor haal ik wel eens een doos met boeken van zolder om die na te kijken en dan kom ik soms een doos tegen waar helemaal geen boeken in zit. Ik kijk alles na, meestal is het rommel waar niemand iets aan heeft, maar soms kom ik ook wel eens iets leuks tegen. Zoals bovenstaand schoenendoosje, echt een origineel oud doosje en daar bleken manlief eerste schoentjes in te zitten. Tja en dan wordt het toch moeilijk. Dochter zag ze en die wilde ze graag hebben, blij toe, manlief wilde ze al in de kliko gooien, maar dat ging mij toch ook te ver.

Soms kom je ook een leuke verrassing tegen in het keukenkastje, was de vaatwasser aan het leeghalen en toen had Speedy zich ineens daar geïnstalleerd.

De cirkels van het bloemenkleedje zijn weer losse cirkels geworden, heb er nog geen tijd voor gehad, ik moest haken :-), om ze weer aan elkaar te zetten. Misschien morgen en anders maar later in de week.

Van manlief heb ik een abonnement op een quiltblad gekregen en daar was bovenstaand blikje het welkom cadeautje. Zo'n leuk plaatje staat er op

en de inhoud komt ook altijd wel van pas.

Er is weer een nieuw boek van Kate Morton en daar ben ik inmiddels in begonnen te lezen en ik vind het wederom een geweldig boek.

Prettige Kerstdagen en alle goed voor 2016

Wintermodus en naaimachineperikelen

Tot mijn schande kwam ik er achter dat het al meer dan een maand geleden is dat ik een logje heb geschreven. De maand november heb ik maar helemaal overgeslagen. Dank je wel Elizabeth voor de belangstelling, ik werd gemist. En dat ga ik goedmaken met een hele lange blog. Ik weet niet of ik aan al mijn foto's toekom, maar ik kijk wel hoever ik kom.
Allereerst dus de wintermodus, sinds wij niet meer hoeven te werken, gaat alles wat langzamer, vooral nu in de wintertijd. 's Morgens staan wij al wat later op, ik heb er een vreselijke hekel aan om op te staan wanneer het nog donker is, dus rond half negen kom ik eens kijken. Dan gezellig samen ontbijten, manlief brood of havermout en ik drink dan koffie. Vaatwasser leegruimen en weer vullen, bed opmaken en zo nog wat andere karweitjes. Daarna de koffie, soms met aanloop soms zonder, daarna de lunch, als het erg koud is met iets warms, anders gewoon beleg, daarna nog wat boodschappen doen, niet elke dag, maar ongeveer 2 maal in de week. Bakker en SRV komen nog aan de deur hier, erg makkelijk.Wanneer dochter een vrije dag heeft komt ze gezellig bakkie doen, voordeel dat ze hier maar honderd meter vandaan woont en wanneer ze 's avonds moet werken, begint ze later op de dag en komt ze laat in de ochtend bakkie doen en pistoletje eten, warm met kaas.
En dan komt zoonlief ook nog zo'n 3 maal in de week langs, die begint 's morgens om zes uur en is dan om 2.00 uur 's middag klaar en dan komt hij ook broodje eten. Hij woont ook hier op het dorp en wil dan graag een wit bolletje met een hamburger, of broodje braadworst, broodje bal gehakt wordt ook erg door hem gewaardeerd. Soms ook gewoon broodje ham of kaas. Ik weet dat ik bof met kinderen die zo vaak langskomen en ik hoop dat het zo blijft.
Maar wanneer dat dan allemaal achter de rug is, is het vaak al 4 uur in de middag, dan handwerk ik wat en rond vijf uur begin ik zo zoetjes aan aan het eten en dan is zo'n dag weer omgevlogen.
Vooral wanneer ik iets op facebook tegenkom wat ik graag ook in huis wil hebben, zo ook de afgelopen week. Zag zo'n leuk kleedje van ronde cirkels, die wilde ik ook. Meteen maar de ronde mal besteld, want die stond toch al op mijn verlanglijstje, samen met lichte en rode stof.
Eerst moest ik nog wat prutsen aan de naaimachine, want wanneer ik iets naaide rimpelde het heel erg, dus de spanning was niet goed. Het is een naaimachine van een winkelketen, een goedkoop ding, maar voor wat huis-tuin- en keukenwerk leek het mij prima. Ben toch niet zo'n naaister met de machine. Op de keukentafel met het spul, het klepje aan de onderkant open om te kijken welke kleur draad er op het spoeltje zat, haal het hulsje eruit en daar ging het spoeltje, zo onder de tafel, dus ik neem een duik onder de tafel pak het spoeltje, wind het draad weer op en doe het weer in het hulsje en plaats het weer op zijn plek. Pak een reststofje om te proberen en begin te naaien, niet goed dus, wil het lapje onder het voetje uithalen. Muurvast. Gatver, klepje weer open, probeer het hulsje er uit te halen, met wat rukken en trekken krijg ik net zoveel ruimte om er een schaarpuntje tussen te krijgen en knip het draadje door. Het lapje onder het voetje uitgehaald en geprobeerd het spoeltje uit het hulsje te krijgen. weet niet hoe het kan, maar het zit muurvast, proberen het met het schaartje er uit te krijgen, lukt niet, jakkes, ik gooi het hulsje neer en het spoeltje vliegt er uit. Weer onder de tafel, ik duik er weer achteraan, rol het draad weer op het spoeltje. Dan maar andersom in het hulsje, wil het weer in de naaimachine plaatsen, vliegt het spoeltje er weer uit, het wordt eentonig, weer onder de tafel enz. enz. Eindelijk zit het weer, ik pak het lapje en naai, hij doet het niet, weer klepje open, oh  ik zie het al, het hulsje zit er niet ver genoeg in, dus pak het vast en laat het hele geval vallen, weer onder de tafel, dus ik duik er weer onder rol het op en stop het stevig op de plaats waar het hoort, nog even wat aan de spanning schuiven, losser en naai en ja hoor hij doet het. Pfff. ik blij, weet nu weer hoe het moet. Het leek wel een klucht waar ik in meedeed.
Tussendoor heb ik ook nog aan de millefiori gewerkt.

Er zit weer een rand omheen en ben al met de volgende bezig, maar dat ging ook niet helemaal zoals ik het wilde

Sommige haxagonnen had ik niet goed geknipt dus die moesten over, ik moet er een met de plaatjes op elkaar en twee keer met de plaatjes naast elkaar. Een paar opnieuw geknipt en zo blijf ik bezig.

Er zat in de stof een klein stripverhaaltje, een love story, vond ik leuk om te gebruiken voor de buitenste rand van deze rosette.

Lekker met de tegeltjes aan het spelen en vastnaaien en dan ineens zie ik dat er een tegeltje scheef genaaid is.

Uitgehaald en opnieuw aan elkaar gezet. Zo, dat ziet er beter uit. Met die rand ben ik nog bezig, bijna klaar, dus die foto komt later wanneer het af is.

Ik heb ook nog lekkere dingen gebakken in mijn nieuwe bakvorm. Ik heb Zeeuws bloed wat soms begint te kriebelen, zeker wanneer ik een bakvorm van een Zeeuwse knop tegenkom. Ik heb er nog een paar dagen over nagedacht, want ik vond het geen koopje. Maar aan de andere kant, ik heb dit jaar geen poppenhuisbeurs bezocht en was dit potje nog behoorlijk gevuld en ben er toch voor bezweken.

En heb er meteen wat Zeeuwse specialiteiten bij besteld, ik zag later dat ik mijn bril op de verpakkingen had gelegd en wat heb ik ernaar gezocht, was ook bijna niet te zien op dat zwart van de verpakking.

Het eerste wat ik heb gebakken was gevulde speculaas en wat zag de knop er mooi uit, het is een bakvorm die ik heel veel ga gebruiken, ook zo makkelijk in punten te verdelen, er zitten 12 knoppen op.

Daarna heb ik van de mix voor bolussen deeg gemaakt in de broodmachine en kijk hij kneed niet goed meer, dacht het de vorige keer ook al want toen was het brood helemaal niet te eten, smaakte ook heel veel naar bloem. Dus met de hand na gekneed, brr wat is dat plakkerig in het begin en eigenlijk door dit alles te lang gerezen, dus de bolussen waren niet perfect.

maar heerlijk kleverig en toch nog lekker om te eten, dit vraagt om een herhaling en dat doe ik dan van de spullen die ik in mijn gewone winkel hier koop, ik weet nu ongeveer de verhouding, bruine suiker-kaneel.

Er is inmiddels een nieuwe broodmachine aangeschaft en ik kwam ook een voedseldroger tegen en die heb ik ook mee naar huis genomen en met een stel mandarijnen getest. Er stond ergens op internet dat de mandarijnen doormidden gesneden moesten worden en dat heb ik gedaan. Het was nog vroeg en ik had nog geen koffie op, dus was nog niet echt bij de tijd. Ik heb de mandarijnen niet in de lengte doorgesneden maar in de breedte, klein blundertje. Heb ze een dag gedroogd en daarna 's avonds en de volgende dag lekker opgesmikkeld, ze waren nog lang niet goed om bewaard te worden, dan toch lekker om naar binnen schuiven. Inmiddels heb ik al fruitleer van zelfgemaakte appelmoes gemaakt en dat smaakt prima, heb ik geen foto van. Ik moet nog wel even achter matjes aan met een siliconen laag, daar had ik er maar 1 van en kan niet zoveel drogen als ik wil, van fruitleer dan, dat is gepureerd fruit wat is gedroogd. Ik vind de naam vreselijk maar het resultaat lekker.

Daarna kwam de mal met de lapjes binnen en heb eerst totaal 16 ronde lapjes uitgestanst, voor degenen die niet weten wat dat is, het is een soort van Big Shot met mallen, alleen dan voor stof, kan zo'n 6 lapjes katoen in 1 keer doen en natuurlijk perfect rond.

Een rood en een licht lapje aan elkaar genaaid, aan de lichte kant een stukje open geknipt in het midden om het te keren.

Lapjes goed strijken, zie wel dat ik niet zo goed in het rond kan naaien, maar a la, het is handwerk met de machine :-).

Aan de rode kant aan elkaar genaaid.

Naden platgestreken, ook hier ben ik van mijn geijkte paadje afgeweken (ik strijk zelden) en zien jullie het foutje, het gleufje wat ik heb geknipt om te keren zit bij een van de cirkels aan de goede kant

En de randjes van het kleine strookje aan de zijkant vastgezet en weer gestreken en toen was het kleedje af en afgekeurd, ik haal het los, want in het midden zit het teveel op elkaar en dan kan ik meteen dat gleufje wegwerken en dan komt de yoyo die in het midden komt als bloemhart ook beter tot zijn recht, maar eerst ga ik dat quiltje in elkaar zetten wat ik op de handwerkbeurs had gekocht, dan kan ik dat in de avonduren op mijn gemak quilten.
Dit was een heel erg lang logje en ik kom van de week weer terug, want dit wil ik niet meer, ik vind mijn blog ook altijd zo makkelijk wanneer ik later iets terug wil zoeken, een soort van tweede agenda zeg maar :-).

Het gaat niet altijd van een leien dakje.

In het begin van de afgelopen week zouden wij een regendagje krijgen. Mooi moment om weer wat oud-ijzer weg te brengen en daarna lekker aan de ror verder. De avond ervoor was het nog prachtig weer, auto geladen met de troep uit het oude zomerhuisje en er kwam ook nog een heel erg verroeste imperial tevoorschijn.

Kijk, ziet hij er niet leuk uit, zo'n echte ouderwetse die er heel wat beter uitziet dan die dingen die nu op de diverse autodaken liggen, vind ik net een soort van doodskisten, maar die zullen wel praktischer zijn.
Manlief dacht met een moker er een paar flinke klappen op te geven, dan zou  ding wel in stukken gaan. Maar hij vergat dat vroeger de dingen gemaakt werden om heel lang mee te gaan en dat lukte dus niet. Tenslotte maar in stukken geslepen en zelfs dat ging niet makkelijk. Achteraf gezien had de imperial nog wel 100 jaar dienst kunnen doen :-).
Het regende lekker toen we 's morgens op weg gingen, ijzer gelost en weer op weg naar huis. Onderweg bedacht manlief dat we ook nog wel naar het afvalstation konden gaan om wat van de dakbedekking van het zomerhuisje weg te brengen. Dat opgeladen en op weg, komen we bij het afvalstation wilden ze de dakbedekking niet aannemen, maar we kregen wel een adresje waar we het konden lozen. Tegen betaling natuurlijk. Wij daar naar toe, na een poosje rijden, kwamen we daar aan en de eerste die we zien is de man die altijd bij ons de grote afvalcontainers komt omruilen. Of dat hielp weet ik niet en omdat we niet zoveel hadden, mochten we het lozen voor een pakje stroopwafels. Ik meteen onderhandelen :-). We hebben thuis nog een beetje liggen en dan voor 2 pakjes stroopwafels. Dat was geen probleem. We moesten ook nog tanken, dus bij een pompstation de auto volgegooid plus de kannetjes voor brandstof voor bosmaaier, strimmer en heggeschaar. Natuurlijk meteen 4 pakjes stroopwafels gekocht, paar pakjes extra want zo blij waren wij dat we er met een koopje vanaf kwamen. Meteen weer naar huis gereden, brandstofkannetjes er uit, dakbedekking er in en weer op weg. Stroopwafels afgeven en het spul weer geloost. Ergens tussendoor hadden we thuis ook nog wat gegeten. Toen we alles kwijt waren en weer thuis was het alweer tijd om eten te koken, dus van de ror kwam even niet veel, eigenlijk een hele dag weg met al dat gedoe.

Dochter en schoonzoon waren een weekje naar Sicilië en ik heb voor de katten gezorgd en de plantjes water gegeven. Ik kreeg nog een leuk souveniertje, alleen het zakje is al zo leuk. Maar de inhoud was ook heel erg welkom.

Een porseleinen vingerhoed, die kan mooi bij de andere, die ik ook van hen heb gekregen na een vakantie. Later wanneer ik er niet meer ben en de spullen moeten opgeruimd worden komen ze natuurlijk al die vingerhoedjes tegen.  In gedachten hoor ik ze al zeggen Oh ja, weet je nog, daar zijn we ook nog geweest :-).
Niet dat ik plannen heb hoor, maar daar dacht ik aan, zo zou het kunnen gaan over 150 jaar  of zo :-)
En ik heb nog 2 glazen voorraadpotjes gekregen van RM, nog niet op de foto gezet. Dat is ook al een heel verhaal. Die potjes waren in de aanbieding en dochter ging die kant op, dus ik vraag of ze ze voor mij mee wilde nemen als ze er nog waren. Spreek ik haar een paar dagen later, vraag ik ernaar, zegt ze, Nee, natuurlijk waren die er niet meer, had ik ook niet verwacht want was toch oude voorraad.
Ik, sufferd, trap daar meteen in en denk och pech gehad. Heeft ze die al die tijd bewaard om ze aan mij te geven voor het verzorgen van huis, haard en dier. :-) De boef.

Na al dat opruimgedoe werd het beter weer en heb ik de aardappels gerooid, het was niet veel en ze waren kleiner dan ik had verwacht, maar ik was ook rijkelijk laat met poten. Het is een leuk maaltje krielaardappeltjes, er liggen 2 cherrytomaatjes bij voor de maat.

Ik heb mij weer heerlijk buiten geïnstalleerd met de ror en er is toen lekker doorgewerkt en

de ror is weer flink gegroeid, er zit weer een rand aan.

Voor de laatste rand komen er 18 hexagonnen aan en ik heb er al 2 klaar.


 .

Eerst even iets rechtzetten

Ik krijg de indruk dat iedereen denkt dat ik de overhemden van het vorige logje echt te heet gewassen heb. Dat is natuurlijk niet zo. Ik denk nu dat het grapje alleen in onze familie rondwaard. Wanneer een kledingstuk te klein geworden is, door welke oorzaak dan ook, is het grapje altijd bij ons : Zeker te heet gewassen! Manlief is acht kilo's aangekomen en dan passen helaas de kledingstukken niet goed meer, vandaar ook de beschuldiging :-). En hij komt echt niks te kort, hij heeft gewoon 10 nieuwe overhemden. En ik heb de oude, er mankeert overal wel iets aan hoor, gaatje van voren van een vonkje van zijn sigaartje die hij een enkele keer rookt. Of vlekje wat er niet meer uitgaat en natuurlijk te klein en zo verder.
Op handwerkgebied heb ik alleen maar gebreid aan de tweede deken, ben nu bijna op de helft van de tweede baan, nog niet op de foto gezet, die houden jullie tegoed.

Mijn nieuwe appelboompje staat ook in de tuin, Jonagold. Voor de heerlijke appeltaarten, maar dat zal wel volgend jaar worden, het was een uitverkoopje, flink afgeprijsd en zonde om hem niet mee naar huis te nemen. In het weiland is toch ruimte genoeg.

In de moestuinbak groeit alles lekker, vooraan staat een snacktomaat en die heb ik water gegeven toen het zonnetje nog flink scheen, nu zijn de bladeren beetje verbrand, maar.....

kijk eens, allemaal nieuw blad groeit eraan, dus die redt het wel.

De aardappels beginnen ook al goed in blad te komen

Ernaast groeit het vingerhoedskruid tegen de klippen op.

De hangaardbeien doen het ook geweldig, ze zitten vol met hele kleine (nog) gele aardbeitjes.

Het ruimen van de schuur gaat ineens razendsnel. het puin van de muren is bijna weg, een groot gedeelte van het groen is al weggehaald. Wanneer ik om de hoek van het huis loop, kijk ik nu hier tegen aan. Vind het nog steeds zo'n gek gezicht dat de schuur met groen weg is.

Wanneer ik een stukje verder de hoek om ga zie ik de nieuwe schuur, die nu ook afgemaakt kan worden en schoongemaakt, want dat is ook hard nodig. Nu kunnen we er makkelijk bij.

Dan het doorkijkje naar achteren, er staat nog wat groen o.a. de kroosjesboom, maar die gaat ook weg, hoe weten wij nog niet want hij is wel heel erg hoog, dus daar nog even over nadenken hoe en/of wat.

Al lopend op het erf zie ik in de sloot ineens de zwanen weer met de jongen, staand op de brug de foto genomen.

Ik werd niet echt goed vertrouwd want vader zwaan kwam meteen op mij af zwemmen, dus nog even gauw fotootje tussen het wiel door en toen zag ik ineens rechts de waterkippen met 2 jongen, dus die staan er ook op.

De deken, sloopwerkzaamheden en de tuin

De Zeeuwse deken is klaar en ik ben er tevreden over. Vanavond gaat hij naar onze dochter, die wilde hem graag hebben en ik..... ik ga weer een nieuwe deken opzetten en dan in de volgorde zoals het eigenlijk moest, maar omdat ik banen maakte heb ik alles door elkaar gebreid, behalve het hart in het midden, dat is net zo als in het origineel. Brei hem in dezelfde kleur, het breid zo lekker weg bij de tv en dochter wil er graag nog een :-). Ze is een echte hebbert, zal ze van haar moeder hebben :-).

Er wordt weer druk gesloopt aan de oude schuur, achteraan staat het kolenhok nog en ik zie net achter de container de uitruststoel staan. Die wordt regelmatig gebruikt :-).

Ik kon nog net fotootje maken van de volle container voor hij opgehaald werd, de auto rijdt al achteruit het erf op. Een nieuwe bak voor de stenen is weer neergezet.

De kolen zoveel mogelijk weg geschept

en in bakken gedaan, het laatste bergje kolen er los voor gelegd, staat niet op de foto. Het zijn viertjes, hoorde ik van manlief. Iemand enig idee wie er kolen zou willen hebben voor zacht prijsje,  liefst zonder de bakken want die zijn nieuw aangeschaft, maar kan ook met de bakken.

                       En de gevel ligt ook om, wat een bende zeg.

                       Ook eentje uit andere hoek.

               Kijk, hier staat alles klaar om het weiland te maaien en dat is inmiddels gebeurd.

Tussen het maaien door is het hier goed toeven met e-reader en slokje water.

In de moestuinbak groeit alles lekker, de radijsjes en rucola laten al wat blaadjes zien.

De bintjes zijn gepoot, ben benieuwd of dat nog iets wordt.

Broccoli- en bloemkoolplantjes staan nog even te wachten tot de de tweede moestuinbak neergezet heb, daar heb ik namelijk een net over zodat er geen rupsen en ander ongedierte er bij kan. Daar komen dus dingen in die niet door bijen en zo bestuifd/bestoven hoeven worden zoals de tomaten.

Deze foto als laatste met het hek dicht. Als wij achteraan bezig zijn wil Speedy steeds maar de weg op en aangezien hij nu bijna helemaal blind is zijn we bang dat hij aangereden word. Verder is hij nog precies dezelfde gezonde kat, wel al 16 jaar maar verder mankeert hij niets. Vandaar dat we dan het hek dicht doen. Normaal blijft Speedy gewoon lekker in de tuin op het oude bankje of wanneer het te warm word er lekker onder. Zo gaat het prima en krijgt hij een rustige oude dag.