Allereerst is onze kleindochter 5 jaar geworden en daar heb ik het jaarlijkse vlaggetje weer voor gemaakt.
Ik was begonnen met de naaimachine, maar die wilde helemaal niet meer naaien, dus met de hand gemaakt en wat was dat ontspannen werken zeg. Ik wil niet anders meer, de volgende vlaggetjes liggen ook al gedeeltelijk klaar en zo langzamerhand zal dat wel afkomen. Zijn de vlaggetjes tot en met haar 21ste verjaardag, maar weet niet of ze dan nog gebruikt worden.
Een heleboel suikerkoekjes gebakken
En met glazuur versierd, was leuk om te doen, maar wel tijdrovend. Het kan natuurlijk altijd beter. Maar voor de eerste keer vind ik het niet eens zo slecht. Voor de fijne lijnen had ik een ander spuitmondje moeten pakken, maar dat was ik even in de concentratie van het moment vergeten. De dag na het versieren heb ik de koekjes nog na gedroogd in de oven met de deur op een kier. Ze waren toen weer lekker knapperig en smaakten heerlijk. De mislukkingen waren natuurlijk voor mij :-) :-)
Het is maar een klein taartje met marsepein bekleed en ook dat ging niet zoals ik gepland had. Mijn favo marsepein om te verwerken is niet meer in Nederland te koop, alleen in de Belgische speciaal winkels, zijn er een paar over Belgie verspreid en er is er eentje ter hoogte van Maastricht, net over de grens. Voor een kilo marsepein te ver weg om te halen en versturen doen ze niet aan. Echt Belgisch denk ik dan maar. Andere marsepein geprobeerd en het taartje was niet strak te krijgen, nou ja, de smaak was goed en Jane vond de koekjes geweldig. En dat was de bedoeling. Ik ga vaker die koekjes maken want het is wel heel erg leuk werk. En de marsepein..... er zijn zoveel merken, ga ze gewoon allemaal proberen, nog lekker ook al die taartjes. Niet voor elke week want kan kan je mij rollen :-) maar voor zo nu en dan.
Manlief is ook jarig geweest, hebben we heel klein gevierd met alleen de kinderen en aanhang, bleven 's avonds gezellig Chinees eten. Er is alleen een mandje genaaid, nog zonder bloemen, die komen nog.
En tussendoor nog op kleindochter gepast, die heeft een nieuw bed, door papa gemaakt, foto komt nog als die helemaal klaar is, ik vind het zo'n leuk bed. Mama wil het bed wit hebben dus kunnen ze Jane daar niet bij gebruiken en hebben wij weer fijn gemozaiekt zoals zij het pixelen noemt :-) De kerstauto is bijna af,
dus ik ben weer op zoek gegaan naar een nieuw patroon en daar kwam ik toch een leuk patroon tegen, weer een kerstpatroon, het is net Speedy, iets lichter van kleur, maar toen ik die zag wilde ik het meteen hebben.
Foto heb ik van het beeldscherm gemaakt, tot nu toe zijn alle patronen die ik wil hebben gratis te downloaden behalve deze. Dit was een design waar ik geen toegang toe had, dus heb het bedrijf gemaild en het blijkt een kooppatroon te zijn. Gauw het verschuldigde bedrag naar de desbetreffende rekening geboekt en het zal inmiddels wel onderweg zijn. Kan ik weer mooi dit voor kerst afhebben :-).
Gelezen heb ik natuurlijk ook en dit was weer een echte onvervalste ineenkeeruitlees boek. De beschrijving is natuurlijk weer van de dikke meneer.
Adrian Rizzo was zeven toen ze haar vader voor het eerst zag. Dat was ook de dag waarop hij haar bijna vermoordde – voordat haar moeder, Lina, tussenbeide kwam. Daarna vlucht Lina met haar dochter naar haar ouders in Maryland, waar Adrian een heerlijk leven heeft, met vriendinnen, een beste vriend, en haar grootouders. Lina maakt een zeer succesvol bedrijf van haar eigen fitnessmerk.
Op de middelbare school begint Adrian met haar eigen yoga- en trainingsvideo’s, waarna ze in de succesvolle voetsporen van haar moeder treedt. Als ze naar New York verhuist krijgt ze haar eerste dreigbrief. Lina vertelt haar dat ze ook zelf van dergelijke brieven heeft gekregen en dat Adrian zich geen zorgen hoeft te maken. Maar de brieven komen regelmatig binnen, waar Adrian zich ook bevindt. En na haar terugkeer in Maryland om voor haar grootvader te zorgen worden de brieven steeds dreigender van toon. Hier, omringd door vrienden en hun families, heeft Adrian het gevoel dat ze veel meer te verliezen heeft dan slechts haar eigen leven...
En in dit boek ben ik begonnen, ben nog in het begin, maar het leest zo lekker weg, beschrijving komt weer van diezelfde meneer :-) .
Een meeslepende historische roman over twee borduursters die de bruidsjapon van prinses Elizabeth maken, niet wetend dat dit hun leven voorgoed zal veranderen.‘Een tijd om nooit te vergeten’ van Jennifer Robson biedt een uniek en aangrijpend inkijkje in het atelier waar de beroemde bruidsjapon van prinses Elizabeth werd gemaakt.
In de roerige tijden vlak na de Tweede Wereldoorlog worden borduursters Ann Hughes en Miriam Dassin uitgekozen voor een bijzondere opdracht: het maken van de bruidsjapon van prinses Elizabeth. Voor hen een kans om toe te werken naar een betere toekomst. Meer dan een halve eeuw later stuit Anns kleindochter op een paar geborduurde bloemen in de spullen van haar overleden grootmoeder. Als ze ontdekt dat het dezelfde bloemen zijn als die op de bruidsjapon van koningin Elizabeth, gaat ze op onderzoek uit.
Jennifer Robson introduceert drie onvergetelijke heldinnen, die met elkaar verbonden zijn door gedeelde pijn, vriendschap en de transformerende kracht van liefde.
