Bijdehandje

Jane in actie, lekker cola voor mama aan het maken. Zal mama erg blij mee zijn :-) Water en aarde, blijft heerlijk om mee te kledderen. Hoewel de handjes vaak afgespoeld moeten worden want van vieze handjes houdt Jane niet :-)
Jane was twee weken geleden weer een paar dagen overdag bij ons en ik heb gemerkt dat ze beter drinkt als ze wat zoutjes 's middags krijgt. Als het warmer weer wordt zal dat wel beter gaan. Maar vrijdag was ze ook bij ons en hadden zij en ik trek in een bakje frietsticks, lekker zout ;-). Pak 2 bakjes en doe daar de frietstickjes in en breng ze naar binnen. Geef 1 bakje aan Jane en zet het andere bakje bij mijn stoel neer. Ik loop terug naar de keuken want ik was daar nog even bezig. Komt Jane met haar lege bakje en zet het op het aanrecht. Ik vraag aan haar, zal ik er nog wat in doen? Nee hoeft niet oma. En terwijl ze weer naar de kamer loopt hoor ik haar zeggen,: Ik neem jouw bakje wel oma.
:-) :-) :-).
Paar dagen later, na het vorige weekend was  ze weer bij ons en wilde ze een zakje zoutjes een half uur voor het eten. En dat kreeg ze niet. En ze werd nijdig en zei boos: Ik wil het.
Mijn reactie was meteen: Kinderen hebben nog niets te willen.
Waarop ze nog bozer kijkend zei: Kinderen hebben wel niets te willen.
En dat allemaal met een H in plaats van de R omdat ze die nog niet goed kan zeggen :-)
En probeer dan maar eens serieus te blijven :-) .

Zag dat ik wel een flink stuk terug in de tijd moet, alweer weken geleden toen het koningsdag was. Dit jaar thuis bij de buis en geen tompoezen van de warme bakker.  Dus dan maar zelf maken, bladerdeegplakjes in de oven, tompoezen gevuld met Zwitserse room en oranje glazuur erop, was alleen het streepje slagroom vergeten, maar zonder smaakten ze ook prima.

Omdat mijn boodschappen 's avonds bezorgd worden vind ik de broodjes die ik in het begin mee bestelde niet lekker, zijn andere dan die ik gewend was. Ik bak mijn brood ook zelf dus mij ook maar aan de broodjes gewaagd. Waren wel te eten, maar nog niet echt een succes, had mix voor luxe brood gebruikt, maar dat toch maar niet meer doen. Volgende keer andere broodmix gebruiken, Als dat gedaan is krijgen jullie vast het resultaat wel te zien.

Er zijn ook nog een paar nine patches verschenen, geen oranje want die had ik niet klaarliggen, roze en blauw is ook mooi :-)

De dag voor moederdag lag er voor mij een verrassing in de bus, een brievenbusdoosje met lekkere bonbons van dochter en haar gezin en in mijn digitale brievenbus een bon van de dikke meneer van zoon en schoondochter. Was echt wel leuk om zo verwend te worden.

Ook zag ik weer allerlei verleidingen op lapjesgebied voorbijkomen en voor deze ben ik bezweken, die zijn zo leuk voor de snowflakes, hoewel dat even op een laag pitje staat. Want ik ben nu steeds bezig aan de orange peels.

Ik heb een panel van Beatrix Potter en daar wil ik boven en onder de peels hebben, heb vast een rijtje aan elkaar gezet en er langs gelegd om te kijken hoe het stond. En het bevalt mij prima.

Nagedacht hoe ik de rand naast het panel wil en ik wilde daar vlinders omdat Jane daar zo gek op is.

En ik dacht dat ik daar een mal van accu quilt van had. Flink gezocht

en helemaal onderop van de bakken zat het, dus ik had goed gedacht. Gek is dat, dat je soms twijfelt aan hetgeen je hebt (bloos) waarschijnlijk teveel spullen.

H250 uitgestanst, framepjes van gemaakt en op de stof gestreken, malletjes van paterno voor de stof incl. naad gemaakt zodat de vlinder netjes geappliceerd kan worden zonder raw edge. Ik rijg de stofvouw om zodat Jane ook kan puzzelen met de vleugeltjes en klein beetje inspraak heeft :-).

Inmiddels liggen er weer wat lapjes klaar wat ik leuk vind combineren dus ik kan weer verder. Nog wel een achtergrondje voor de vlinderblokken aan de zijkant vinden, maar zover ben ik nog niet. Voorlopig ben ik zoet met de peels en de vlinders maken.

Ook nog 2 lapjes die ik zo gauw even niet kan combineren, maar dat komt vast wel, ze zijn zo leuk, dus nog twee andere lapjes erbij zoeken, als het niet uit voorraad is, dan even zoeken naar een bijenstofje in een of andere webwinkel en dan vind ik vast ook nog een bijpassend stofje bij de groene takjes.

Dit boek heb ik net uit en ik vind het weer een geweldig boek. Heden en verleden met romantiek en een flinke vleug spanning, die pas aan het eind kenbaar wordt gemaakt. Ik wilde echt niet stoppen met lezen, wilde zo graag weten hoe het afloopt.  Echt een aanrader als je van die stijl houdt.

De boekbeschrijving is weer van de dikke meneer.

Het schitterende, imposante huis dat boven op een klif in Cornwall staat, betekent voor elk van de drie vrouwen van de familie Trewin iets anders.

Voor Joan was het een paradijs toen ze er in de jaren zestig woonde, pasgetrouwd en dolgelukkig. Maar het huwelijk eindigde in een nooit opgehelderd drama. Diana, haar dochter, droomt nog steeds van haar jeugd in het mooie huis: de weidse blauwe hemel, de kamers vol boeken, de feesten en het geluid van de zee aan het einde van het pad. Maar alle familieleden die ze zo liefhad, zijn door oude geheimen van elkaar vervreemd. Voor kleindochter Lottie betekent het huis een veilige haven waar ze zichzelf en haar gebroken hart wat rust kan gunnen.
Maar wanneer de drie generaties vrouwen bij elkaar komen in het oude familiehuis, kan het tragische verleden niet langer verborgen blijven en beleven ze een zomer die hun leven voorgoed zal veranderen.

Dit boek heb ik ook gelezen en het is een prachtig boek. Weerspiegelt de tijd in Nederland, vooral van de Joodse mensen, tussen 1940 - 1945 onder de overheersing van de nazi's. 

'Hoelang mag ik blijven?' van Wendy Geuverink is een waargebeurd verhaal over aanpassen, volhouden en verzet

Truus van Zuiden is zestien jaar als ze in de oorlog moet onderduiken omdat ze Joods is. In tweeënhalf jaar tijd verblijft ze op dertien verschillende adressen in Nederland. Ze woont in huis bij gereformeerden, katholieken, verzetsmensen en zelfs bij NSB'ers. In elk gezin past Truus zich onmiddellijk aan. Je moet lief zijn, nooit je stem verheffen en goed meehelpen want je leven hangt ervan af. Haar moeder wordt tijdens de onderduik verraden en gedeporteerd naar Auschwitz. Ondertussen wordt Truus steeds vindingrijker en neemt ze zelfs deel aan het verzet. Na de bevrijding blijkt niet iedereen in Hoogeveen blij met de terugkeer van hun Joodse stadgenoten. Truus probeert ondanks de verliezen en de tegenstand uit alle macht haar leven weer op te bouwen.

'Het laatste jaar van de oorlog' van Susan Meissner is een historische roman over een Amerikaans meisje dat in 1943 met haar familie in een interneringskamp in Texas belandt.

Iowa, 1943. De veertienjarige Elise Sontag leidt een heel normaal leven, totdat haar vader wordt opgepakt op verdenking van nazisympathieën. Het gezin belandt in een interneringskamp in Texas. Beroofd van alles wat haar dierbaar is, raakt Elise bevriend met de Japans-Amerikaanse tiener Mariko. Achter het prikkeldraad dromen de meisjes van een toekomst als vrije jonge vrouwen.

Als Elise en Mariko allebei worden uitgezet, beloven ze elkaar weer te ontmoeten als ze 18 zijn. Maar het leven loopt anders. Elise komt met haar familie in het door de oorlog verwoeste Stuttgart terecht. Haar briefwisseling met Mariko loopt al snel spaak. Pas vele decennia later, wanneer de dementie aan haar herinneringen begint te knagen, besluit Elise naar Mariko op zoek te gaan voor het te laat is.

Patchwork en zo

 Ik heb nog wat lapjes aangeschaft voor de cirkels en wat er over is komt dan altijd weer van pas voor de sterretjes, die al een hele poos geduldig in een doos liggen te wachten tot later.

 Toch het lapje met de grote rode stippen gebruikt en het bevalt mij wel, ziet er toch echt Hollands uit., daarnaast een cirkel met een van de uitgehaalde wedges. Beetje groen, maar in het echt stukken mooier, kleuren lijken wat flets op de foto, komt misschien ook door de vrolijk gekleurde Hollandse cirkel.

En er kwamen nog meer cirkels bij, altijd leuk om de verschillende cirkels te maken.

 Natuurlijk zijn wij naar de patchwork beurs geweest en zulke leuke dingen gezien en gekocht. Bij 't Hobbyhoekje 3 charm packs, een kerstpack voor de vogeltjes en twee andere voor een poppenquiltje voor Jane. Daar heb ik niet alle lapjes voor nodig, er blijven er nog zat over voor een ander project.

De malletjes van HOQ voor het poppenquiltje, deze zijn nieuw, die andere die ik bezit, weet niet of ik daar al eens over geblogd heb, maar die komen later vanzelf te voorschijn.Het malletje links boven is trouwens voor een vlindertje, is Jane ook gek op. Dus die zal wel een paar keer in het quiltje komen

Dit lapje ga ik voor de achterkant gebruiken want toen ze zag dat ik het uitpakte moest ze eerst even kijken en er over aaien, daarna schaterlachte ze toen ze de verschillende poses van de dieren zag. Tenminste dat denk ik, kan natuurlijk ook nog veranderen en de dieren ook in een vierkantje plaatsen en uitknippen of op een vierkantje stof appliceren. Kan er nog even over nadenken want ik blijf nog even in de cirkels.

 Een nieuw stukje bijenwas en een klein inch liniaaltje, die laatste vind ik handig om bij mij te hebben wanneer ik op locatie oppas, makkelijk te pakken en niet te groot, kwam er achter dat ik soms wel eens moest meten en makkelijker af te tekenen dan met een rolmaatje :-) . En niet op de foto, een paar vellen paterno.plaat, niet zo interessant om te zien, maar wel fijn om te hebben als ik een mal nodig heb die ik niet in mijn bezit heb,

 Deze lapjes kon ik ook niet laten liggen, die met de grote bloemen voor een broderie perse, die linkse voor geen idee nog en recht onderste voor fussy cut. Die komen vast nog wel langs de komende weken, denk ik.

Boeken moest ik natuurlijk ook hebben, van Pauline Rogers - Quilt-as-your-go. Een boekje met tips en tricks, makkelijk ook met die spiraalband. De round we go wil ik op deze manier aan elkaar maken dus wel handig om dan wel te weten wat ik moet doen. Kan natuurlijk altijd wel filmpjes opzoeken, maar dan moet ik naar de computer lopen als ik bezig ben. En aangezien ik niet de enige ben die daar mee werkt, moet ik wel eens op mijn beurt wachten en dit boekje leg ik zo naast de naaimachine en kan het dan meteen opzoeken zonder van mijn plaats te moeten, altijd fijn :-).
En de twee klossies bleven onderweg aan mijn vingers plakken.

 En dat dit blik, ben natuurlijk nog steeds gek op Beatrix en dit kon ik toch niet laten liggen,

en kijk eens, zo leuk is de binnenkant, heb nog geen idee wat ik ermee ga doen of waar ik het voor ga gebruiken. Voorlopig is dit puur voor de heb. :-)
En weer zo suf van mij, vergeet al jaren mijn camera mee te nemen en dan loop ik op de tentoonstelling naar al die prachtige quilts te kijken kan ik er geen foto van maken. Heb ik tegenwoordig zo'n I-phone en natuurlijk altijd bij mij, vergeet ik nog foto's te maken. Maar zulke leuke grote en mini-quilts gezien, ook een soort van hanger met linten en een heleboel speldenkussen er aan bevestigd, was zo leuk. Ook quilts met dikke dames, zo grappig om te zien. Zag ook een quilt in de vorm van een kimono met allerlei applicaties er op in blokken. Mijn omschrijving is niet zo goed, maar het was heel erg mooi. We wilden voor we naar huis gingen even daar in de grote hal een frietjes halen, doen we altijd, maar ging dit keer niet door, die afdeling was dicht. Er waren natuurlijk wel allerlei soorten broodjes en hot dogs zag ik ook. Maar dat wilden we niet, dus zijn we lekker naar huis gegaan en daar een broodje met wat lekkers gegeten.

Toen we weer van de beurs thuiskwamen lagen deze effen lapjes in de brievenbus, dus ik kan mij weer helemaal uitleven met de cirkels.

De cirkels blijven maar komen, schiet zo lekker op, elke maand een aflevering en ik liep best wel een stuk achter, nu nog 2 maanden te gaan die ik in huis heb en nog 4 maanden te ontvangen, dus kan nog even vooruit, dan komen over paar weken weer de sterretjes of de vogeltjes aan de beurt. Zie wel waar ik dan zin in heb.

Poppenquiltje en zo.

 Het poppenquiltje van S. Smith ging lekker, al gauw de vierkantjes aan elkaar en toen de bloempotten appliceren en dat ging niet helemaal goed. Netjes een stuk van de achtergrondstof eraan vast gezet. Gelukkig maar een paar steekjes, weer gauw achteruit zitten naaien :-).

Al snel was de top klaar en ik vind het zo leuk geworden, een stuk batting opgezocht

en een mooi stofje voor de achterkant, was net niet lang genoeg, maar gewoon een extra stukje onderaan vastgenaaid. En nu fijn quilten, ben nu ook al een stuk verder.met doorpitten. Zulk leuk werk vind ik dat.

Met dochter en kleindochter een rondje kringloop gedaan en kijk eens wat ik vond, past mooi bij het quiltje wat ik aan het maken ben. Dochter was op zoek naar andere dingen dus die liep het bedje zo voorbij. Ik zag het meteen staan en die ging natuurlijk mee naar huis. Staat nu schoon te wachten op een matrasje en kussentje. Volgens mij heb ik nog een witte lap met rozegeruite grote strikken. Moet ik even opzoeken, denk dat dat een mooi matrasje wordt met een dubbele laag batting er in. Kan ook fiberfill, maar daar ben ik nooit zo'n voorstander van, moet nog even nadenken en opzoeken. Gelukkig heeft het geen haast.

Kijk en deze paneeltjes op lapjes stof kwam ik op marktplaats tegen, die zijn mooi voor in mijn Beatrix Potter quilt, he verhaal van Lucy en mrs. Tinklewinkle. Ik maak ze wel los van de ondergrond lapjes en hoe ik ze ga verwerken weet ik ook nog niet, zie wel als het zover is.

Met de sokken ben ik lekker op weg, dit paar heb ik al helemaal gedaan en zit nu in de wasmachine, ben vergeten een foto te maken van het affe paar, die komt de volgende keer dan wel.

Ben aan een nieuw paar voor mijzelf begonnen en toen ik een stukje verder was kwam ik er achter dat ik bij de felroze kleur een stuk overgeslagen had van het patroon. Goed lezen Marian :-).

Achteruit gebreid en dit ziet er beter uit, hoewel de sokkenbreierij nu heel even stil ligt vanwege het poppenquiltje. Soms zou ik wel 4 handen willen hebben.

Dit boek heb ik inmiddels uit, deel 1 van de Surrey trilogie en het was leuk om te lezen. Heerlijk romantisch met de (figuurlijke) ridder op het witte paard. Reizen in koetsen en op paarden en natuurlijk een goede afloop.

Het tweede deel van de Surrey trilogie is een beetje met hetzelfde sausje overgoten en ik vind dat niet fijn om het dan achter elkaar te lezen, dus deze heb ik even opzij gelegd

 om aan dit boek te beginnen, het is weer zo'n boek waar regelmatig teruggegaan wordt in het verleden en ik lees dat nog steeds graag. De beschrijving is weer van de dikke meneer.

 Cornwall, Engeland. Het huis dat uitkijkt over de zee, wordt al drie generaties lang bewoond door de familie Tremain. Fred Tremain, de plaatselijke huisarts, vestigde zich na de Tweede Wereldoorlog in deze afgelegen streek, samen met zijn vrouw Martha. Hij koos onvoorwaardelijk voor haar, waardoor hij vervreemd raakte van zijn familie. Martha bloeide op in de geborgenheid die Fred haar bood en hun kinderen zijn inmiddels volwassen. Barnaby, hun goedaardige zoon, is dominee in het dorp, en hun oudste Anna, met wie ze altijd een moeizame relatie hebben gehad, is nu een hardwerkende en succesvolle advocaat. Anna's dochter Lucy is de oogappel van Fred en Martha, en zij is graag bij haar grootouders in huis. Wanneer Lucy papieren van vroeger ontdekt op zolder, komen er langbewaarde geheimen aan het licht die de rust verstoren. Maar de angst en dilemma's uit de oorlog, die de familierelaties op de proef stellen, blijken de Tremains ook nader tot elkaar te kunnen brengen.

Het gaat fijn

Blok 2 met Jeminah Puddleduck is ook klaar en toen ik daarmee bezig was herinnerde ik mij dat ik een verhalenboek van Beatrix Potter had. In het Engels, maar na een behoorlijke zoektocht tussen de boeken die zijn meeverhuisd moest ik toch concluderen dat dit boek niet meeverhuisd is. Jammer, maar toen opgezocht bij de dikke meneer en ik sloeg bijna achterover van de prijs, nou nee, dat was mij te gek. Maar gelukkig zijn er tweedehandse winkeltjes en sites, dus daar maar even opgezocht en gevonden in het Nederlands. Eigenlijk leuker voor over een jaartje of wat dan kan er ook voorgelezen worden met het quiltje over de knietjes of zo. :-).

Tekening klaar om in te kleuren, zo heel erg leuk om te doen en het geeft het borduursel net iets extra's mee.

Kijk, het blok is al ingekleurd en wordt nu geborduurd, het ziet er nog niet mooi uit, maar dat komt helemaal goed.

En er zijn zulke leuke tekeningen uit het boek te halen, vooral die van Peter die onder het hek doorkruipt, zo leuk. Die andere met het roodborstje en schep, ook zo leuk en er staan er nog veel meer in.

Deze lapjes kwam ik via facebook tegen en gelukkig werd er ook verstuurd, dus de lapjes besteld en ach wat zijn ze leuk, die worden natuurlijk ook in de quilt verwerkt op dezelfde manier als ik bij de quilt with me heb gedaan en dan als achterkant en rand een ongebleekt katoenen lapje. Schiet dan trouwens ook lekker op :-), die zijn zo klaar.

En dit zat erbij, een leuk labeltje met de naam van de winkel en zo'n schattig bijpassend bedeltje, mijn dag kon niet meer stuk.

Ook nog even een foto van de tuin langs de sloot, het is daar erg drassig dus eigenlijk kunnen wij daar niet lopen, dus dit is een stukje wildgroei en daar kwam allemaal vingerhoedskruid op, foto heb ik al een paar weken geleden gemaakt, maar vergeten te plaatsen, dus nu dan nog maar even, het blijft mooi al die bloemen. Inmiddels zijn ze al weer uitgebloeid en moeten we weer een jaartje wachten voor er weer wat opkomt. Ik vind het zo leuk, het zaait zichzelf al jaren uit en soms zie ik ook ineens zo'n bloem bij de buren tussen het groen uitpiepen en die laten het ook leuk staan :-).

Ik heb een week of wat geleden een tulband gebakken met een weggooi tulband vorm, er stond op: Tear off function. Leek mij wel makkelijk, ook al omdat ik wel eens een bakseltje weggeef, geen gehannes meer met borden en of bakvormen die weer terug moeten. Het ging goed, rees lekker en toen ineens scheurde het randje waar het op elkaar geplakt zat los, het beslag liep zo over de bodem van de oven. Ik heb het laten zitten tot de cake gaar was, zag er een beetje raar uit met die deuk er in, de smaak was wel goed. Toen het een beetje afgekoeld was met een spatel de beslagkoek van de ovenbodem geschrapt, paar natte vellen keukenrol er op gelegd, na een half uurtje vervangen door schone natte vellen en toen kon ik het er zo afhalen. Wat was ik blij dat mijn oven weer schoon was. Ben vergeten foto te maken van het eindresultaat maar de cake was lekker. Ik heb nog wat van die vormen, dus voortaan weggooivorm in andere vorm zetten, blijft in ieder geval de ovenbodem schoon.

Dit boek ben ik nu aan het lezen, best wel leuk zo als tussendoortje. Dit jeugdboek leest heel erg lekker weg in tegenstelling tot de andere boeken van deze schrijver, die vind ik niet om door te komen, ze lezen niet lekker, tenminste die ik nog meer van hem heb. Nog een jeugdboek Flipje en natuurlijk het klassieke meisje met de blauwe hoed. Toch eens kijken of ik nog meer boeken van hem kan vinden die ook lekker weglezen, het kan toch niet zo zijn dat er maar eentje is die ik leuk vind.

Lang geleden

alweer dat ik een blogje plaatste. Ik weet niet zo goed waar ik moet beginnen dus ik begin maar met wat oud nieuws. Voor Jane had ik een kroontje gehaakt, gevonden op het wereldwijde web, de bovenkant gesteven met textielversteviger en toen ik het bij haar opzette, bleek dat ik het teveel had uitgerekt, dus aan de onderkant wat toertjes stokken erbij gehaakt en toen paste het goed.

Bij de shop 100 rozen heb ik een webinar gevolgd van Sashiko en het daar bijbehorende kitje gekocht en wat was het leuk om te doen.

De achterste is van de bestelde kit en de voorste van lapjes wat ik zelf nog in huis had. En ik heb ook wat Sashiko mallen, heb ik ooit eens in een uitverkoop gekocht met het idee, dat komt nog wel eens van pas. Nou en dat doet het. Het onderste lapje ben ik als extra probeersel aan het doorpitten aan weerszijden van het borduursel.

En dit is het eindresultaat, de voor- en achterkant van een garen- of projecttasje. Ik ben er blij mee, al kon het naaiwerk beter. De klep is een klein beetje scheef, maar och, ik erger mij daar niet aan, vind het wel grappig staan, zo'n asymmetrische klep.

De saladebak heb ik gevuld met 8 zaadmatjes, links boven de rucola, links onder radijsjes, daarnaast onderaan parijse worteltjes, hier nog niet veel van de zien, de 2 andere vakjes onderin met gemengde sla en franse sla en dan daarboven de drie vakken met bosuitjes, romatomaatjes en bosaardbeitjes. En ik heb geen idee meer waar wat staat.

En dit is de bak net voor ik sla heb geoogst, heerlijk elke dag een beetje sla met rucola en radijsjes en het blijft maar groeien, hoewel de radijsjes nu beginnen op te schieten, maar als het vak bijna leeg is, zaai ik wel weer een richeltje in. Radijsjes groeien zo snel.

Ik heb ook wat nieuw boompjes, waaronder een pruim en een perzikboompje, die twee staan in bakken en de perziken groeien goed.

Deze foto is van weer wat later, ik hoop dat de vogeltjes er af blijven, maar tot nu toe hebben ze ze nog niet gezien.

Het pruimenboompje doet het ook goed, het krijgt allemaal nieuwe blaadjes.

Ik had ook een peperplant waarvan ik wist dat hij waarschijnlijk dood zou gaan, dus daar heb ik alle chilipepers afgehaald, sommige opengesneden en de zaadjes er uit gehaald en andere in zijn geheel gedroogd.

Na twee dagen drogen heb ik een potje met gedroogde chilipepers, kan het gebruiken in kleine stukjes, maar ik kan het ook fijnmalen voor poeder, dus kan er nog alle kanten mee op. De plant is inderdaad doodgegaan, had in teveel water gestaan, niet bij mij hoor.
Dochter wilde voor Jane een dun katoenen dekentje want 's zomers wanneer Jane naar haar gastouder gaat kan het 's morgen toch wel wat fris zijn, dus ik na even nadenken de gebreide katoenen handdoekjes opgezocht

voor de foto's liggen ze even in het camping bedje en het was wel wat ze bedoelde maar eentje was net te klein en aan elkaar genaaid werd het eigenlijk weer te onhandig van formaat. Nou dan maar een nieuwe gebreid met in de hoogte en in de breedte 3 blokken erbij en dat was precies de goede maat. Inmiddels is het allang in gebruik, maar ik ben vergeten er een foto van te maken.

De painting is ook al weer een poosje klaar en ik ben er content mee, zal in de winter onze saaie gang achter lekker opfleuren. Lijst moet ik nog zien te vinden in deze maat, anders maak ik er zelf wel eentje van zo'n sierstrip, stuk glas zal ook wel ergens te vinden zijn.

Bij de dikke meneer kwam ik dit boek tegen en omdat ik fan van Beatrix Potter ben en ook van de schrijfster, want daar heb ik al twee boeken van, kon ik deze natuurlijk niet aan mijn neus voorbij laten gaan. Ik ben met het hexagon quiltje op de voorpagina begonnen.

Eerst heb ik het ingekleurd met de derwent potloden en daarna geborduurd. De randjes afgeknipt op de potloodlijn, want ik had wat extra stof voor het rafelen er aan laten zitten.

En toen ik toch bezig was, meteen maar een stapeltje achterkant stofjes geknipt en nog een voorkantje getekend.

Het eerste affe blok en ik ben er blij mee, hoewel het borduurwerk wel wat beter kan en dus kwam het boek van Marie weer tevoorschijn.

Kijk, ziet Jeminah Puddleduck er zo niet beter uit, ze is nog niet klaar maar ik vind het zo leuk worden en ik heb gelukkig nog heel veel figuurtjes te gaan.

Er staan zo lekker veel steken in, het is dan wel in het Frans, maar aan de plaatjes heb ik meestal wel genoeg en anders is google ook altijd wel leuk in het vertalen, al lijkt dan dan soms weer Chinees :-).

Ik kwam ook nog bij een webwinkel pakketjes tegen om zakdoek hoesjes te maken en na even wat getob had ik ineens door hoe het moest en dan bedoel ik natuurlijk hoe ik de hoeken weg moest krijgen zodat die rare punten verdwenen. Ze zijn niet perfect, maar ik heb leuke lapjes zat, weet nu hoe het moet, dus er zullen wel anderen verschijnen in de loop der tijd.
Waren jullie er nog, ik merk dat het wel weer een heel lang logje is geworden ;-), met lekker veel foto's.
Oh bijna vergeten, maak soms wanneer ik op de boot oppas wel leuke dingen mee, laat eerst even fotootje van de gang onderin de boot zien, dan weten jullie waar ik het over heb.

Links zijn de raampjes en die zitten aan de waterkant net boven de vlonder die rondom ligt en rechts liggen de diverse kamers, allemaal met deuren er in. Er kwam een kano voorbij varen, eigenlijk vrij langzaam. De ramen stonden open in de kamer boven en die gaan naar binnen open zodat aan de buitenkant niet te zien dat ze openstaan. Hoor ik de een tegen de ander zeggen, ook raar, ze hebben hier niks voor het raam, niet eens een gordijntje. Zegt die andere: Waarom zouden ze dat dan doen, er komt hier toch nooit iemand voorbij.
Die had natuurlijk wel een punt :-) :-).