Posts tonen met het label Luna Lapin. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Luna Lapin. Alle posts tonen

zondag 1 september 2019

Bezweken

En dan niet van de warmte, maar voor een nieuwe quilt, alsof ik nog niet genoeg heb liggen.
De blokken met de bootjes zijn klaar en zitten aan elkaar, moet nog een rand omheen, maar daar ben ik nog niet helemaal uit hoe of wat.
En dan de quilt waarvoor ik gevallen ben, Fleur van Susan Smith,  ik had al steeds tegen mijzelf gezegd: niet doen, je hebt al zoveel, maar ik zag zulke leuke plaatjesstofjes en de quilt is zo leuk. Nou ja, toch het patroon en de mallen met nog wat extra plaatjesstofjes aangeschaft en begonnen. 
De eerste cirkel die ik maakte is niet zo mooi, het kan beter, misschien doe ik die nog wel over, maar voorlopig vind ik het goed zo. Het gaan 25 van dat soort cirkels worden, met plaatjes en ook afbeeldingen van bloemen. Van de 18 blokken met ringen heb ik er al 1, er komen er nog veel meer. Gelukkig heb ik heel veel plaatjesstofjes, er hoeft niet veel extra's voor aangeschaft te worden, dat scheelt toch.
Soms gaat het ook niet helemaal zoals het moet gaan en bij deze heb ik een stukje van de achtergrondstof meegenaaid bij het appliceren, gelukkig zat het in het naadje en kon de anderhalve millimeter losknippen van de stof, zie je niets van.


En kijk deze nou, dat is toch een schattig zeemeerminnetje, geappliceerd op een oud overhemd van manlief, past er mooi bij.
En ook vast een blok met flying geese voor de rand gepatched, het kleinste blok en voor de andere randen komen er nog 2 van die blokken bij.
En nog wat voorbereide cirkels, dit werkt voor mij op de fijnste manier, op de achterkant de cirkel getekend, daarna uitgeknipt met naad en dan met het bekende wieltje langs de potloodlijn en de naad al vouwend vastrijgen en daarna op de stof appliceren, dat gaat prima en ik heb mooie cirkels.
.
En voor je het weet zijn er weer een paar blokken klaar, deze zijn een stuk mooier dan de allereerste.
De laatste drie blokken van het poppenquiltje heb ik ook gemaakt en ze zijn aan elkaar gezet, moet nog de tussenvulling en de achterkantstof op maat knippen en dan kan deze ook doorgepit worden.
En toen kwam het tweede deel van de twinkle twinkle, ben er meteen aan begonnen en had al gauw twee punten klaar van het eerste blok. Was wel even goed opletten want sommige stukjes zijn in spiegelbeeld, maar al gauw zag ik hoe het zat en
waren alle punten klaar. Ze zijn nog los want omdat ik de sterren niet scrappy heb gemaakt wil ik eerst kijken of ik de blokken ook uni houd. En als ik het middenstuk scrappy wil hebben hoef ik alleen maar beetje te puzzelen met de punten.

Met de tomaten- en kruidenbak gaat het ook lekker, de tomaatjes groeien goed, pluk er al regelmatig van. 

Alleen aan de rucola zit een of ander beestje te snoepen, zitten allemaal gaatjes in de blaadjes, dus zie wel of er nog wat voor mij overblijft. 
De appelbomen doen het ook goed, er zitten veel appeltjes in, niet zo groot als ik zou willen, maar ze moeten nog een paar weekjes blijven hangen.
De groene goudrenet doet het ook prima, ook lekker veel appeltjes, heb in jaren niet zo'n goede oogst gehad. Hoewel ze hangen nog lekker groter te worden en als de vogeltjes er van gaan eten, blijft er nog genoeg voor ons over.
Dit jaar zit er voor de allereerste keer peren in de perenboom en het zijn er heel veel. Ze moeten nog een maandje blijven hangen, maar ze worden al lekker groot. Jane moet er ook iedere keer even aan voelen of ze al goed zijn, maar ze zitten nog muurvast.
We hebben ook weer bergen hout gezaagd, zoonlief was weer heel blij, zijn bestelauto zat de laatste keer weer helemaal vol met zakken hout, die zit er voorlopig van de winter warmpjes bij.



Voor de 3e verjaardag van Jane heb ik het Apeldoornse huuske aan de binnen- en buitenkant behangen en geverfd, zodat het een muizenhuis wordt. Heeft ze gekregen met de muizen Sam en Julia en de doos met puzzelblokken. En nu maar afwachten of ze poppenhuizen ook leuk gaat vinden. Dan kunnen we later samen de meubeltjes maken en zo, maar voor nu gebruikt ze het huis als garage voor haar Cars autootjes :-) en de muizen gaan mee naar bed. 


Natuurlijk heb ik Luna Lapin ook helemaal af, zie nu pas dat ze nog niet helemaal af is, ze heeft nog geen neus en mond, maar de basis is klaar.
Het patroon voor het jasje heb ik ook getekend en nu maar hopen dat het past, maar zover ben ik nog niet (duurt nog even voor het pasen is) want ik ben ook nog aan de zwarte pietjes en sinterklaas voor Jane bezig van vilt.
Weet niet of ik deze foto al had geplaatst, maar ik ben al iets verder dan dit, het zwarte pietje in het midden heeft ook al schoentjes met magneetjes er in gekregen, zodat hij later, volgend jaar of zo, op de stoomboot kan staan, die dan een metalen plaatje in het dek krijgt. Heb al de kralen, maar die moeten nog geverfd worden, dus dit wordt vervolgd, heb gelukkig nog even de tijd.

Dit boek heb ik bijna in 1 adem uitgelezen, zo spannend.

Deze had ik al een hele poos liggen, maar de titel zette mij op het verkeerde been. Ik had het idee dat het net zoiets was als de boeken van v.ijftig tinten grijs en daar houd ik helemaal niet van. Ik zag het weer voorbijkomen en keek het in en het zag er toch wel leuk uit en ben er in begonnen. Het is gewoon een heerlijk romantisch boek net zoals we van deze schrijfster gewend zijn zonder al dat andere gedoe, was heerlijk om te lezen.

Voor nu even een oudje opgezocht, ik had het al eens gelezen en het leest lekker weg dus nog maar een keertje zonder de druk om het uit te moeten lezen omdat ik zo graag wil weten hoe het afloopt.


Meestal zet ik de beschrijvingen van de boeken erbij, die haal ik van de site van de dikke meneer, gewoon kopiëren en plakken, maar ik heb nu windows 10 en het gaat niet meer, ik heb nu even geen idee hoe ik het er dan bij kan zetten. Het hele verhaal overtikken is mij net iets teveel werk, maar misschien is er een andere optie, dus dan zet ik het er alsnog bij als ik een manier vind. Heb deze windows pas, dus nog heel veel te ontdekken voor mij.

















zondag 5 mei 2019

Cirkels, cirkels en nog meer cirkels

Na wat opstart problemen met deze niet zo makkelijke cirkel was ik blij datie af was en ik kijk, kijk nog eens, nee hoor, op het plaatje zag hij er anders uit.

Na bijna alles losgetornd te hebben, moest de cirkel weer opnieuw in elkaar gezet worden, alles goed neergelegd.
En weer in elkaar genaaid, meteen de anderen er achter aan en ze zijn klaar. Wat heb ik hier achteruit zitten naaien zeg. Achteraf vind ik het jammer dat ik niet met die foute opnieuw begonnen ben, vind het wel leuk, die halve sterren zo. Misschien idee voor een nieuw blok. Wil de quilt toch groter hebben.
En dan begin je weer aan een nieuw blok en ben je even afgeleid en dan ziet je werk er zo uit. Uithalen maar weer.
En ineens heb je je werk af en ben je blij en bij met de cirkels. Behalve dan op de lapjes appliceren, maar ik heb er al een paar af en ik vind ze eigenlijk beetje te klein. Ik heb de accuquiltmal van dat vierkant, dus dat is erg makkelijk, maar nu ik er een aantal klaar heb
 begin ik toch te twijfelen. De achtergrondstof is niet recht, het rafelt heel erg en in 1 hoek zit zelfs een gaatje, had ik niet gezien, zal wel met de schaar beetje onvoorzichtig geweest zijn, dus denk dat ik het los torn en opnieuw begin met grotere achtergrondlappen. Wil de quilt as you go maken, dus ik moet wel genoeg ruimte hebben om er een bies op te naaien. En zo te zien wordt dat erg krap met de blokken die ik al klaar heb.
Gisteren kreeg ik een nieuwe aflevering met de papiertjes voor de volgende 4 blokken, dus die spaar ik weer even op tot ik nog meer afleveringen heb,
Ik verveel mij niet :-) want ik ben een poppenquiltje aan het maken met de mallen van HOQ van Janine en gewone applicaties met een randje vlisofix vastgestreken op het achtergrondstofje en dan randje steelsteken erlangs.  Deze zijn al zover klaar.
En deze moeten nog een randje steelsteekjes krijgen. Ik wil in totaal 20 blokken hebben. De achtergrondstofjes zijn van een charmpack van M.aywood S.tudio en is genaamd H.eather.
Ik heb er inmiddels al 17 af, ben nog aan 1 bezig en moet nog iets verzinnen voor de laatste 2. Ik heb namelijk niet alle mallen. Ik vind ze allemaal heel erg leuk, maar ik weet dat ik sommige mallen nooit meer ga gebruiken dus die heb ik niet gekocht.  Ik heb nog mallen die ik nog niet heb gebruikt zoals de cirkels, maar daar kom ik niet verder mee als kerstballen en dat hoeft nou ook weer niet in dit quiltje. Bloem ermee is het ook niet want dat is zo saai met die "rechte" randen. Nou ja, er schiet mij vast nog wel wat te binnen.
Soms surf ik wel eens als ik zit te wachten met de telefoon in mijn handen en kom ik soms hele leuke dingen tegen. Zoals dit boek, vond het meteen al leuk. Bij de dikke meneer besteld en toen het binnenkwam vond ik het nog leuker.



Een hele garderobe erbij en zelfs het patroon van de stoel. Meisjeskleding en jongenskleding. Kan er alle kanten mee op.
En dan kom je op f.acebook een foto van een schattig konijntje tegen, lijkt een beetje op deze en die heeft een jasje aan, zo leuk. Foto kan ik niet neerzetten, want die is niet van mij. Dus jullie moeten even afwachten wat ik er van ga brouwen.
Het patroon heb ik iets verkleind tot 70 procent en al vast een beginnetje gemaakt van vilt wat ik nog had liggen. Het wordt wolvilt en synthetisch vilt door elkaar. Misschien maak ik het nog wel eens een keer van echt wolvilt, ligt er aan hoe makkelijk het gaat ;-). 
En ik was van de week weer even op de dbnl klik  en daar waren weer "nieuwe" gratis e-books van C.issy van M.arxveldt te downloaden. O.a. Een zomerzotheid, Puck van Holten, Op eigen benen en nog een die ik alweer vergeten ben.
In het vorige logje was ik helemaal de boeken vergeten die ik aan het lezen was, deze heb ik al lang uit en ik vond het prachtig. Beschrijvingen zijn weer van de dikke meneer.

Kate, een jonge Amerikaanse vrouw, studeert voor haar sommeliersdiploma. Ze gaat op bezoek bij de wijngaard van haar familie in Frankrijk om haar kennis van de lokale bourgogne nog wat aan te scherpen. Wanneer ze haar neef helpt bij het opruimen van de enorme wijnkelder, ontdekt ze een geheime schuilplaats uit de Tweede Wereldoorlog, en vindt ze een stapel oude verzetspamfletten en een grote voorraad waardevolle wijnen.

Geïntrigeerd begint ze te graven in haar familiegeschiedenis. Dan ontrafelt zich een verhaal dat al zestig jaar in de doofpot is gestopt: over een tienermeisje dat de bezetting probeerde te overleven zonder haar morele overtuigingen overboord te zetten. Heeft haar vooraanstaande familie, groot geworden in de wijnhandel, zich in de oorlog misschien niet zo goed gedragen als zij altijd dacht?

Deze heb ik ook al uitgelezen en hoe verder ik in het boek kwam, hoe geheimzinniger het werd. Ook een echte aanrader.

De tweeling van Summerbourne van Emma Rous is een prachtige roman vol onverwachte plotwendingen over een familie met geheimen. Perfect voor lezers van Santa Montefiore en Kate Morton. Seraphine Mayes en haar tweelingbroer zijn geboren en opgegroeid op het Engelse familielandgoed Summerbourne, een schitterend landhuis aan de kust van Norfolk. Vlak na de geboorte vond er een drama plaats: haar moeder stierf en de au pair vluchtte weg. Sef, nu volwassen, rouwt om de recente dood van haar vader. Haar twee broers komen naar Summerbourne om hun vaders spullen op te ruimen. Dan vindt Sef tussen zijn spullen een familiefoto van haar geboortedag. Op de foto kijkt haar moeder, omringd door haar man en jonge zoon, trots in de camera met één baby op schoot. Wie van de tweeling is deze baby en wat is er die dag echt gebeurd? Eén persoon kent de waarheid, als Seraphine haar maar kan vinden…

Deze ben ik nu aan het lezen, heb nu ongeveer honderd blz. gelezen en het is een ander boek dan ik van haar gewend ben. Het leest natuurlijk, zoals al haar boeken, lekker weg maar ik vind dat het niet zo spannend is. Maar och wat zeur ik, het is een leuk boek om te lezen.

Tijdens een zwoele zomer in Cyprus wordt de jonge Helena voor het eerst in haar leven verliefd. Nu, vierentwintig jaar later, erft ze het vakantiehuis waar ze destijds verbleef en ze besluit de zomer in Cyprus door te brengen met haar gezin. Maar zodra ze in het huis aankomt, wordt ze herinnerd aan de geheimen die ze destijds op het eiland heeft achtergelaten. Haar man, William, en haar zoon, Alex, weten niets van haar verleden. Een toevallige ontmoeting met haar jeugdliefde zorgt voor een botsing tussen Helena's verleden en het heden, wat grote gevolgen heeft voor haar gezin. De dertienjarige Alex zoekt naar antwoorden en Helena weet dat ze niet langer kan weglopen voor de waarheid.