Posts tonen met het label Edyta Sitar. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Edyta Sitar. Alle posts tonen

donderdag 21 mei 2020

Bijdehandje

Jane in actie, lekker cola voor mama aan het maken. Zal mama erg blij mee zijn :-) Water en aarde, blijft heerlijk om mee te kledderen. Hoewel de handjes vaak afgespoeld moeten worden want van vieze handjes houdt Jane niet :-)
Jane was twee weken geleden weer een paar dagen overdag bij ons en ik heb gemerkt dat ze beter drinkt als ze wat zoutjes 's middags krijgt. Als het warmer weer wordt zal dat wel beter gaan. Maar vrijdag was ze ook bij ons en hadden zij en ik trek in een bakje frietsticks, lekker zout ;-). Pak 2 bakjes en doe daar de frietstickjes in en breng ze naar binnen. Geef 1 bakje aan Jane en zet het andere bakje bij mijn stoel neer. Ik loop terug naar de keuken want ik was daar nog even bezig. Komt Jane met haar lege bakje en zet het op het aanrecht. Ik vraag aan haar, zal ik er nog wat in doen? Nee hoeft niet oma. En terwijl ze weer naar de kamer loopt hoor ik haar zeggen,: Ik neem jouw bakje wel oma.
:-) :-) :-).
Paar dagen later, na het vorige weekend was  ze weer bij ons en wilde ze een zakje zoutjes een half uur voor het eten. En dat kreeg ze niet. En ze werd nijdig en zei boos: Ik wil het.
Mijn reactie was meteen: Kinderen hebben nog niets te willen.
Waarop ze nog bozer kijkend zei: Kinderen hebben wel niets te willen.
En dat allemaal met een H in plaats van de R omdat ze die nog niet goed kan zeggen :-)
En probeer dan maar eens serieus te blijven :-) .
Zag dat ik wel een flink stuk terug in de tijd moet, alweer weken geleden toen het koningsdag was. Dit jaar thuis bij de buis en geen tompoezen van de warme bakker.  Dus dan maar zelf maken, bladerdeegplakjes in de oven, tompoezen gevuld met Zwitserse room en oranje glazuur erop, was alleen het streepje slagroom vergeten, maar zonder smaakten ze ook prima.
Omdat mijn boodschappen 's avonds bezorgd worden vind ik de broodjes die ik in het begin mee bestelde niet lekker, zijn andere dan die ik gewend was. Ik bak mijn brood ook zelf dus mij ook maar aan de broodjes gewaagd. Waren wel te eten, maar nog niet echt een succes, had mix voor luxe brood gebruikt, maar dat toch maar niet meer doen. Volgende keer andere broodmix gebruiken, Als dat gedaan is krijgen jullie vast het resultaat wel te zien.

Er zijn ook nog een paar nine patches verschenen, geen oranje want die had ik niet klaarliggen, roze en blauw is ook mooi :-)
De dag voor moederdag lag er voor mij een verrassing in de bus, een brievenbusdoosje met lekkere bonbons van dochter en haar gezin en in mijn digitale brievenbus een bon van de dikke meneer van zoon en schoondochter. Was echt wel leuk om zo verwend te worden.
Ook zag ik weer allerlei verleidingen op lapjesgebied voorbijkomen en voor deze ben ik bezweken, die zijn zo leuk voor de snowflakes, hoewel dat even op een laag pitje staat. Want ik ben nu steeds bezig aan de orange peels.
Ik heb een panel van Beatrix Potter en daar wil ik boven en onder de peels hebben, heb vast een rijtje aan elkaar gezet en er langs gelegd om te kijken hoe het stond. En het bevalt mij prima.
Nagedacht hoe ik de rand naast het panel wil en ik wilde daar vlinders omdat Jane daar zo gek op is.
En ik dacht dat ik daar een mal van accu quilt van had. Flink gezocht
en helemaal onderop van de bakken zat het, dus ik had goed gedacht. Gek is dat, dat je soms twijfelt aan hetgeen je hebt (bloos) waarschijnlijk teveel spullen.

H250 uitgestanst, framepjes van gemaakt en op de stof gestreken, malletjes van paterno voor de stof incl. naad gemaakt zodat de vlinder netjes geappliceerd kan worden zonder raw edge. Ik rijg de stofvouw om zodat Jane ook kan puzzelen met de vleugeltjes en klein beetje inspraak heeft :-).
Inmiddels liggen er weer wat lapjes klaar wat ik leuk vind combineren dus ik kan weer verder. Nog wel een achtergrondje voor de vlinderblokken aan de zijkant vinden, maar zover ben ik nog niet. Voorlopig ben ik zoet met de peels en de vlinders maken.
Ook nog 2 lapjes die ik zo gauw even niet kan combineren, maar dat komt vast wel, ze zijn zo leuk, dus nog twee andere lapjes erbij zoeken, als het niet uit voorraad is, dan even zoeken naar een bijenstofje in een of andere webwinkel en dan vind ik vast ook nog een bijpassend stofje bij de groene takjes.
Dit boek heb ik net uit en ik vind het weer een geweldig boek. Heden en verleden met romantiek en een flinke vleug spanning, die pas aan het eind kenbaar wordt gemaakt. Ik wilde echt niet stoppen met lezen, wilde zo graag weten hoe het afloopt.  Echt een aanrader als je van die stijl houdt.

De boekbeschrijving is weer van de dikke meneer.
Het schitterende, imposante huis dat boven op een klif in Cornwall staat, betekent voor elk van de drie vrouwen van de familie Trewin iets anders.
Voor Joan was het een paradijs toen ze er in de jaren zestig woonde, pasgetrouwd en dolgelukkig. Maar het huwelijk eindigde in een nooit opgehelderd drama. Diana, haar dochter, droomt nog steeds van haar jeugd in het mooie huis: de weidse blauwe hemel, de kamers vol boeken, de feesten en het geluid van de zee aan het einde van het pad. Maar alle familieleden die ze zo liefhad, zijn door oude geheimen van elkaar vervreemd. Voor kleindochter Lottie betekent het huis een veilige haven waar ze zichzelf en haar gebroken hart wat rust kan gunnen.
Maar wanneer de drie generaties vrouwen bij elkaar komen in het oude familiehuis, kan het tragische verleden niet langer verborgen blijven en beleven ze een zomer die hun leven voorgoed zal veranderen.
Dit boek heb ik ook gelezen en het is een prachtig boek. Weerspiegelt de tijd in Nederland, vooral van de Joodse mensen, tussen 1940 - 1945 onder de overheersing van de nazi's. 

'Hoelang mag ik blijven?' van Wendy Geuverink is een waargebeurd verhaal over aanpassen, volhouden en verzet

Truus van Zuiden is zestien jaar als ze in de oorlog moet onderduiken omdat ze Joods is. In tweeënhalf jaar tijd verblijft ze op dertien verschillende adressen in Nederland. Ze woont in huis bij gereformeerden, katholieken, verzetsmensen en zelfs bij NSB'ers. In elk gezin past Truus zich onmiddellijk aan. Je moet lief zijn, nooit je stem verheffen en goed meehelpen want je leven hangt ervan af. Haar moeder wordt tijdens de onderduik verraden en gedeporteerd naar Auschwitz. Ondertussen wordt Truus steeds vindingrijker en neemt ze zelfs deel aan het verzet. Na de bevrijding blijkt niet iedereen in Hoogeveen blij met de terugkeer van hun Joodse stadgenoten. Truus probeert ondanks de verliezen en de tegenstand uit alle macht haar leven weer op te bouwen.


'Het laatste jaar van de oorlog' van Susan Meissner is een historische roman over een Amerikaans meisje dat in 1943 met haar familie in een interneringskamp in Texas belandt.

Iowa, 1943. De veertienjarige Elise Sontag leidt een heel normaal leven, totdat haar vader wordt opgepakt op verdenking van nazisympathieën. Het gezin belandt in een interneringskamp in Texas. Beroofd van alles wat haar dierbaar is, raakt Elise bevriend met de Japans-Amerikaanse tiener Mariko. Achter het prikkeldraad dromen de meisjes van een toekomst als vrije jonge vrouwen.

Als Elise en Mariko allebei worden uitgezet, beloven ze elkaar weer te ontmoeten als ze 18 zijn. Maar het leven loopt anders. Elise komt met haar familie in het door de oorlog verwoeste Stuttgart terecht. Haar briefwisseling met Mariko loopt al snel spaak. Pas vele decennia later, wanneer de dementie aan haar herinneringen begint te knagen, besluit Elise naar Mariko op zoek te gaan voor het te laat is.


vrijdag 21 oktober 2016

Verdwenen en kwijt

Het lijkt er even niet op, maar ga er maar voor zitten, er komen heel veel foto's aan, de meeste van het patchen en quilten.
Soms zit het niet mee. Ik kreeg een mail van de fabrikant van mijn e-reader dat er een belangrijke update was. Soms zijn het best handige dingen, deze keer niet. De belangrijke update was een readerlist van gratis boeken die ik gedownload had en nog niet had gelezen. Ja duhuh, dat wist ik ook wel, maar tot mijn schrik waren ook meteen al mijn boekenplanken verdwenen. Ik heb dus nu zo'n 250 boeken kris kras door elkaar staan terwijl ik ze zo mooi had onderverdeeld in streekromans, romantiek, spanning en zo voort. De helft heb ik al weer op orde, maar er zijn er ook die ik wel had geopend maar nog niet helemaal gelezen had en ik heb nu ook geen idee meer waar het over gaat en in welke categorie ze thuishoren. Wanneer ik tijd heb weer eens bij de dikke meneer langs met de reader in de aanslag en ze dan zo langzamerhand weer op de goede boekenplank schuiven.
En zo'n 2 weken geleden wilde ik op mijn blog even de leeslijst die aan de rechterkant staat even doorwerken en de nieuwe blogjes lezen, ben ik de hele leeslijst kwijt, inmiddels heb ik er weer een aantal gevonden, maar ik ben nog zoekende naar de rest. Zo langzamerhand zal het zich wel weer vullen, wanneer ik weer van blog naar blog ga hoppen. Dus wanneer je even niets van mij hoort, geduld, het komt wel weer goed, maar er gaat wat tijd inzitten.

Met kleindochter gaat het uitstekend, ze is even als fotomodel gebruikt om de gebreide trappelzak te showen, het patroon staat hier. Als je hem ook gaat breien, kan hij wel iets langer worden, deze is iets te kort en best wel wijd, terwijl het echt geen grote baby is. De baby slaapt het liefst met haar armpjes wijd, of met haar handjes naast haar oren. En nu het kouder begint te worden was het wel fijn dat ze in een warme trappelzak kon, bleven haar handjes lekker warm, tenminste dat was de bedoeling. Na dat ze een kwartier in de trappelzak had gelegen, lag ze er zo bij

Dus toch koude handjes :-) :-).
 De laatste punt van de flower garden is ook klaar, maar die moet er nog steeds aangezet worden want ik ben weer even met het andere project bezig geweest en die is bijna af.






Er zijn een heleboel hele en halve quiltlets gemaakt en aan de quilt vastgenaaid
 Hier zitten ze nog niet allemaal vast, die foto heb ik ook gemaakt, maar kan ik niet vinden, waarschijnlijk in een andere map gestopt, maak later wel weer een nieuwe foto.
We zijn ook naar de handwerkbeurs geweest en daar heb ik wat handige spulletjes gekocht. zoals een naaldtrekker, bindingclips en een biaisbandmaker van 18 mm. die ik nog niet had, volgens mij heb ik nu alle maten verzameld.
Ik wilde wat grijze lapjes, gewoon iets neutraals en ik vond een prachtig setje flanellen grijsjes, die ging natuurlijk ook in de tas mee.
Dit lapje kon ik ook niet laten liggen, nog geen idee wat ik ermee ga doen, maar komt altijd van pas, vond het zo'n leuk lapje.
Deze lap met blokken voor het jaar rond had ik al eens op internet gezien en nooit meer terug kunnen vinden en nu hing de lap zomaar op de beurs op mij te wachten. Ga er voorlopig nog niet aan beginnen, eerst de quilt met de quiltlets afmaken






Ik heb flink doorgewerkt aan de quiltlets en ze zijn nu allemaal af, op de paar halve na die helemaal onderop komen. Dus nu even flink de vaart er in houden dan heb ik een affo.... maar eerst nog even flink de naald er doorheen halen.
Natuurlijk ben ik ook aan het lezen, deze trilogie vind ik erg leuk, het eerste deel begint in 1882, nu ben ik net in het derde deel begonnen en het is dan inmiddels 1933. Het speelt zich af in de Achterhoek in de regio van Winterswijk.





zondag 25 september 2016

Bijna allemaal van textiel

 De gestoffeerde hexjes worden minder terwijl de papiertjes meer gaan worden, Het bakje waar ze in zitten is ook al voor de helft kleiner geworden.
 En zo is er weer een puntje aan elkaar gezet, nog even zonder de pleintjes, maar die kwamen er al gauw bij.

Er gauw aangenaaid en wauw, wat wordt het groot, zit nu al te denken, terwijl ik de laatste punt aan het naaien ben, hoe ik het ga quilten en hoe ga ik de borders doen, want die komen er ook nog aan.
Ik denk dat ik eerst maar het middenstuk quilt (ideeën welk motief zijn welkom) en de border helemaal apart en die er op het laatst aan zet. Beetje quilt as you go idee, dan zijn de lappen een beetje handzamer (denk ik).
Voor de borders en achterkant heb ik meters katoen in mijn stash, ooit gekocht voor zie wel wat het wordt. Was natuurlijk een koopje wat altijd wel eens van pas komt, zoals nu :-)
De stans voor de stofjes heb ik al in huis, zit ook al te bedenken hoe ik het ga doen. Of ik strijk dubbelzijdig plak vlieseline achter de stofjes en stans ze uit, strijk ze op de border en zet ze vast met de festonsteek. Of ik stans de figuurtjes uit enkelzijdig stevig plak vlieseline en strijk dat op de lapjes en knip ze uit en plak de naadjes vast aan de vlieseline en naai die dan vast, de versteviging kan dan gewoon blijven zitten, want daar quilt ik toch niet.
De groene stofjes zijn er ook. Het is een charmpack met batiks, even alles goed in warm water gespoeld en het gaf ietsje af, hier hangen ze te drogen, alle 40 stuks, moet genoeg zijn. De rode batiks zijn in bestelling en onderweg want die heb ik ook nodig. Ik denk dat ik voor de rode rondjes hele kleine jojo's maak en die er op vastzet, met de rimpeltjes naar binnen, dan is er een mooie bolling, vind ik wel leuk, maar dat moet ik nog bekijken wanneer ik zover ben. Moet voor de lange takken ook nog bruine stof opzoeken en daar maak ik biaisbandjes van, vind ik mooier om te verwerken. Dat heb ik denk ik ook in mijn stash, altijd fijn om stoffen en stofjes op voorraad te hebben.
Dit zijn twee van de stofjes die ik heb voor broderie perse en ik denk dat het de lichte bloemen worden, maar ik moet eerst even bekijken wat er tussen gaat passen, misschien dan toch de donkere en de wat kleinere rozen. Dat komt wel wanneer ik zover ben.
En dit is een stofje wat ik tegenkwam en kon ik niet laten liggen, wat het gaat worden weet ik nog niet, maar er gaat sowieso 1 plaatje met pauw voor een big hexie, voor de quilt with me, van Katja Marek gebruikt worden, te leuk om het niet te doen en de rest gaat bij mijn stash. De bloemen vind ik te klein voor de broderie perse, maar je weet nooit :-). Ik wil ook nog vogeltjes in de border hebben, dus moet ik nog even op zoek gaan, ik heb wel vogeltjes in de goede maat, maar niet de goede kleur, die kan ik misschien wel met de potloden een kleurtje geven, moet ik ook nog bekijken, maar zover ben ik nog lang niet.

Ik heb een nieuw stoffen boodschappentasje, dit is de ene kant

en dit is de andere kant. Het tasje komt van deze winkel op Urk. Ik stond op een wachtlijst en was nog niet aan de beurt, maar door omstandigheden kreeg ik het tasje al veel eerder dan verwacht en ik ben er zo blij mee. Het is zo mooi gemaakt, lekker stevige handvatten, lang genoeg om het ook als schoudertas te gebruiken. Ik houd zo van streekproducten en dit is zeker een hele mooie afspiegeling van de klederdracht op Urk. Co, het is geweldig wat je hebt gemaakt.





zondag 18 september 2016

Mijn binnen- en buitentuintje


Ik begin maar met mijn buiten tuin, daar achter het bankje groeit de vlier en de fluweelboom tierig. Te tierig, dus het was weer tijd om te gaan snoeien. Helaas ben ik vergeten de "voor" foto te maken, maar ik ben nog niet helemaal klaar, de "na" foto komt nog. De  fluweelbomen zijn al aardig gekortwiekt, de vlier komt ook aan de beurt.
Dit is de tweede doos al met de kachelhoutjes voor zoonlief, die zweert bij het hout van de fluweelboom, zit zo lekker veel hars in en branden als een lier. Vlier brandt ook lekker, dus dat komt er ook bij, zijn ook mooie aanmaakhoutjes, de doos is nog niet vol, er kan nog genoeg bij :-)
De tomatenplant had ik buiten gezet, die deed niet veel meer tot het weer wat warmer werd en ik overal gele bloemetjes zag verschijnen. Weer trouw elke dag water gegeven en kijk, hij zit weer vol met kleine tomaatjes, de eerste heb ik al geoogst. Er gaat niet boven tomaatjes uit eigen tuin, die zijn zo lekker van smaak, daar kan niets bovenop.

En tot mijn verrassing ging de aardbei het ook weer goed doen, de eerste kan ik weer oogsten. Het onkruid doet het ook goed er tussen in. Voor de andere aardbeitjes  moet ik nog even wachten, overal piepen ze er tussendoor. Is een aardig gevuld boterhammetje als ze allemaal rood mogen worden.
Het tuintje binnen is ook weer goed gegroeid. Er is weer een punt klaar.

En als die er aan genaaid is ziet het er zo uit, ben nog steeds heel enthousiast en ga met veel plezier verder.
Eerst maar een bloemenperk voor midden onder om aan het pleintje te zetten. geen foto van gemaakt, dat komt later wel wanneer....
ik deze punt er ook aan gezet heb, de pleintjes moeten nog, maar daar geef ik vandaag wel een gooi aan :-). De foto is niet geweldig, maar het zonnetje speelde mij parten. Ik klaag niet hoor, ik vind het heerlijk dit mooie weer. Straks weer lekker naar buiten, het is verrukkelijk weer om lekker buiten te zitten naaien en natuurlijk even te lezen. Ben nog steeds in het boek van Nora Roberts bezig, maar ook die schiet al op, misschien vandaag wel uitlezen.