Posts tonen met het label blooper. Alle posts tonen
Posts tonen met het label blooper. Alle posts tonen

zondag 3 oktober 2021

Nog meer lappenpraat, tuinwerk en een blooper

 

Er kwamen pyramides bij, beetje herfst en wat kerststofjes tussendoor.

Nog meer kerststofjes, lekker stempelen met een restje wat over was van een charmpack. Er was al wat in geknipt, maar er kon toch nog een pyramide uit en dan er achter komen dat er verkeerd gestempeld was. Met wat donkerder stempelinkt overnieuw en dan hopen dat de verkeerde stempels niet teveel doorschijnen. 


En gelukkig viel het mee, niet veel van te zien.

Nog wat kerst en vogeltjes.

De wallet komt goed van pas om de gestempelde en geknipte lapjes voor de pyramides in te doen.


De star in a hexagon gaat ook goed, heb er al drie af, de vierde is in de maak en de vijfde ligt klaar.

Dit is het gedeelte achter de put langs het pad en dat moet weer leeg, Het is mijn favoriete plek om zomers te zitten, maar door allerlei omstandigheden is daar niet meer gemaaid.  Het is inmiddels vol gegroeid met fluweelbomen, bramen en ander groen spul. 
Dit is een foto vanaf de heg richting klompenhok, wat nu weer goed te zien is. Het bankje waarop ik graag zit staat er nog, maar het was al slecht en is nu helemaal ingestort.

Afgelopen zaterdag is er flink huisgehouden in de knotwilg achter de keuken, meer op de hoek achter onze badkamer. Schoonzoon heeft zich weer uitgeleefd en alle takken van de wilg zijn er weer afgezaagd. Net op tijd klaar, daarna heeft het geregend en volgens mij regent het nog steeds :-) 
Opruimen van de takken en takjes komt nog wel, we kunnen de schuur en het huisje achterom in, de auto kan nog op zijn eigen plekje geparkeerd worden. Alleen de auto kan niet meer helemaal naar achteren om de boodschappen uit te laden, moeten dan wel een stukje lopen/sjouwen. Komt ook wel weer goed.

En dan nu de beloofde blunder.
In de zomervakantie heeft Jane van haar papa en mama allemaal dino's gekregen uit de blauw met gele winkel. Paar weken later ging de wasmachine kapot, de rubberen ring was helemaal naar binnen gezogen tijdens het leegpompen en centrifugeren. En Jane had zo'n leuke knuffel gezien. Geloof ik dat ik het al hier verteld had, maar doe het voor alle zekerheid nog maar een keer. Dochter wilde er geen knuffels meer bij, dus ik mag er geen een meer kopen of breien, hoe lief Jane ook keek. Nou ok, geen probleem. Komt dochter afgelopen week met een tas met 5 dino's in verschillende grootte en of ik die wilde wassen, want dat ging bij haar in de wasmachine niet goed. Nou dan was ik die dino's toch. Gedaan, zelfs 2 keer, want ze roken na de eerste keer wassen niet zo lekker. Na de tweede keer met extra water was het een stuk beter. Achteraf twijfelde ik nog of ik wel wasmiddel de eerste keer had gebruikt. Het was een nogal druk dagje. De dino's binnen op het wasrek gelegd om te drogen en dag later (vrijdag) Jane gewoon uit school gehaald, wilde natuurlijk meteen met de dino's spelen, dus 2 dino's gegeven om mee te spelen, rest nog op het rek laten liggen. Eerst kwam papa en dronk een flesje bier, kwartiertje later kwam mama en ik deed de dino's in de tas en zei dat ik niet zeker wist of ze al goed droog waren, dus dat ze weer thuis uit de tas moesten. Ik zie dochter naar mij kijken en ze zegt: Heeft Jane ze dan gezien. Ik zeg: Ja natuurlijk, ze lagen op het wasrek te drogen. Dochter was niet blij, want ze waren bestemd voor 5 dec. Dus ik zeg: Waarom ben je dan niet duidelijker geweest. Nou ja, Jane had leuke dino's om mee te spelen. Komen ze thuis en Jane pakt de tas uit, (hoorde ik van schoonzoon) zegt ze: Allemaal van oma gekregen.
Tja, snap zelf eigenlijk niet dat ik het niet doorhad, maar niks meer aan te doen. Leuk verhaal voor later :-) 
Boeken heb ik ook gelezen. Deze vond ik erg leuk om te lezen, heel veel heden en klein beetje verleden. Echte feelgoodroman waar je doorheen vliegt. Beschrijvingen zijn weer van de dikke meneer.

Het koetshuis van Karin Quint is het eerste deel in de nieuwe feelgoodserie over Rosaville, een landgoed vol romantiek, geheimen en grandeur.

Historica Laura woont op het schitterende Rosaville, een landgoed met verhalen in alle hoekjes. Wanneer haar dementerende oma haar vertelt over een onbeantwoorde liefde, duikt Laura in de geschiedenis van het koetshuis op het landgoed. Waarom is die plek zo belangrijk voor haar grootmoeder? Terwijl Laura steeds meer te weten komt over wat er in het koetshuis is gebeurd, wordt ze zelf ook verliefd op Tom. Maar ook bij Laura lijkt het mis te gaan, want Tom heeft geheimen – en niet alleen voor haar… Wat Laura nog niet weet is dat in het koetshuis alles samenkomt, niet alleen in het verleden, maar ook in het nu!

In deze ben ik net in begonnen ik heb, dacht ik, nog nooit iets van haar gelezen, lijkt mij leuk en voorlopig leest het lekker weg.

Een nieuwe start in een oud landhuis. Maar dan valt de eerste dode.

Nadat Rens haar verloofde voor het altaar liet staan omdat hij vreemdging, verdween hij spoorloos. Ze richt zich volledig op de renovatie van een vervallen landhuis. Dorpsbewoners waarschuwen haar dat de state vervloekt is, en dat er onverklaarbare dingen gebeuren, maar Rens gelooft niet in fabels en geesten. Dan wordt het lichaam van haar ex gevonden op het terrein van de state. Als vlak bij het landhuis nog meer doden vallen terwijl Rens in de buurt is, wordt ze het middelpunt van het politieonderzoek.
Ondertussen blijven de vreemde, angstaanjagende gebeurtenissen in de state elkaar opvolgen. Maar Rens weigert zich bang te laten maken, en gaat op zoek naar antwoorden. Wie probeert haar bang te maken? Of zijn er andere krachten aan het werk?