Dit leuke boekje kwam ik tegen bij mijn boekhandeltje, dat werd natuurlijk meteen aangeschaft. En omdat ik toch daar rondkeek, even verder gesnuffeld.
En daar lag dit leuke, ook afgeprijsde, boekje op mij te wachten. Ik weet dat ik er rijkelijk vroeg mee ben, maar over een paar jaar ga ik Jane toch breien leren en dan heb ik dit boekje maar vast. Als ik dat later wil hebben, is het natuurlijk nergens meer te koop. Er zullen dan wel andere boekjes zijn waarschijnlijk, maar ik wil perse deze :-).
Ik kon het niet laten en moest een truitje breien, gewoon met stippeltjesgaren. Het is top-down gebreid en ik heb ik bij deze de meerderingen te strak gedaan.
Nog eentje gebreid, meerderingen zijn beter, met een sneeuwmannenkop er op, maar vond de mouwen te lang en zaten te hoog.
Nog een gebreid en de sneeuwvlokjes meteen ingebreid volgens het patroon, maar vond ik achteraf niet handig, het zijn nu net kleine wigwammetjes, bij het maaswerk zaten er een paar in de weg, vond ik ook niet makkelijk. De mouwen heb ik 4 toeren korter gebreid en in de oksel een beetje anders vast gezet zodat de mouwen iets naar beneden gingen en nu ben ik redelijk tevreden. De volgende is wel helemaal goed denk ik, maar daar ben ik nog aan bezig.
Het tweede blok van tante Zoet heb ik ook klaar en ben met het derde blok bezig, maar ik ben niet helemaal tevreden over het materiaal, ik vind het net wat te dun voor dit kantwerk, want het is wel de bedoeling dat het een deken wordt en warmte moet geven, ik denk er nog even over na.
Het is een prachtige herfst, we genieten van de warmte, de prachtige kleuren van de fluweelbomen, geel, oranje en rood, prachtig.
De wilg achter is weer van zijn takken ontdaan.
Hier ligt ongeveer de helft opgestapeld en wordt door ons weggewerkt.
Op deze foto zijn we al een eind op streek, hier liggen de laatste loodjes. Ik sleep de grote takken eraf en naar voren, met de takkenschaar knip ik de takken en takjes er af, die doet manlief dan in de versnipperaar en de dikke takken gaan op een stapel.
Die worden in stukken gezaagd, ik houd ze vast op de zaagbok en schuif ze waar nodig naar voren en manlief zaagt ze in handzame stukken. Die gaan in zakken en zoonlief laadt ze in zijn auto en bewaardt ze in zijn garage tot hij 's winters lekker het houthaardje brandt. Ik ben ergens de tel kwijt geraakt, maar ik geloof dat het totaal zo'n twaalf zakken hout waren en er komt nog meer aan, maar voorlopig heb ik er genoeg van, volgende week weer verder kijken, want dan wordt er weer een kronkelwilg van takken ontdaan. Als het weer meewerkt.
Wij hoeven geen hout te stoken, wij stoken petroleum als het echt erg koud is, knop omdraaien en lucifer er in, heerlijk om als je van buiten komt om even je k..t te verwarmen :-).
Vloerverwarming is ook wel lekker, maar je hebt niets om even bij te staan als je koud van buiten naar binnen gaat.
Aan de kop van de heg, naast het pad naar het klompenhok, groeit ineens een struik die ik nog niet eerder heb gezien.
Kleine trosjes met nog kleinere roze bloemetjes
die veranderen in witte besjes, zien er best wel leuk uit, zag ze al in kerststukjes en zo. Maar dat gaat niet door, manlief heeft de heg geknipt en de struik ook meteen maar gekortwiekt, dus geen besjes meer.
Boeken heb ik ook gelezen en deze is echt een aanrader. Charlotte is in 1947 ongetrouwd zwanger en wordt door haar moeder meegenomen naar Engeland. Ze wil ook haar Franse nichtje Rose zoeken die in de oorlog in Frankrijk verdwenen is. Ze ontmoet Eve, die in WOI als spionne voor de Engelsen in Frankrijk gewerkt heeft en vraagt haar om hulp. Eve heeft daar geen zin in en zegt nee. Maar als Charlotte haar probeert over te halen en een paar namen noemt gaat Eve toch met haar mee. En onderweg vertelt Eve haar verhaal aan Charlotte.
Ik heb dit boek bijna in 1 adem uitgelezen en kon het slecht wegleggen.
Het tweede boek is van mijn favo schrijfster, maar dit boek vond ik beetje tegenvallen. Ik denk dat mijn verwachtingen te hoog gespannen waren. Ik vind de beschrijvingen van Tamara altijd zo mooi uitgebreid, je ziet de kleuren die ze beschrijft en je ruikt bijna de geuren en dat bleef dit keer uit. Maar het boek leest lekker weg, net zoals we dat van haar gewend zijn, genoeg romantiek er in en ook dit boek kon ik slecht wegleggen al was het anders dan ik verwacht had.
Het derde boek wat ik heb gelezen speelt zich af in WOII en is weer net zo goed als De nachtegaal. Ook dit boek kon ik niet makkelijk wegleggen, ik bleef lezen.
En nu heb ik Tussen zussen of Voor mijn zussen of zoiets van Judith Lennox klaarliggen, maar daarover later als ik er iets van heb gelezen.
