Bakken, breien en panel

Eerst maar over het bakken, ik heb weer heerlijke kokosballetjes gebakken, smaakten verrukkelijk maar de volgende keer doe ik er toch papiertjes of ouweltjes in de vormpjes. Om dat het van die kleine vormpjes met ribbeltjes zijn, is het moeilijk schoon te krijgen. De schotelvodden hebben daar wel mee geholpen na het losweken, maar waarom zou ik het moeilijk doen als het ook makkelijk kan.

Ook zijn er appelcakes gebakken met geraspte appel en koekjes. In dit geval had ik alleen nog maar Mariakaakjes in huis en ook dat smaakte lekker. Ook handig om appels die op moeten weg te werken. Ga ik vaker bakken. Ze zijn niet groot en recept is voor 6 cakejes dus hoef niet veel weg te geven omdat wij niet altijd alles op kunnen eten. 

En als laatste heb ik bosbessenmuffins gebakken en die zijn toch lekker, ook met ander fruit erin zullen ze heel erg smakelijk zijn. Dit recept blijft er ook in. En in de app is het kiezen voor voor 6, 12 of 18 stuks. Ik gebruik 6 stuks, voor ons is dat meer dan genoeg. De papiertjes in de holtes zijn handig, bakvorm zo schoon. Nadeel is wel dat er punten op de papiertje zitten en die passen niet onder het deksel, dus die knip ik eraf. 

Schotelvodden zijn er ook verschenen, drie stuks, gebreid met minibolletjes katoen wat ik bij de varende man heb gevonden op de roze na, die heb ik van tissa gebreid. Ging bijna 1 bol in, heb een klein restje over voor weet ik  nog niet.

En ik heb een alfabet panel gevonden en aangeschaft. Denk dat ik daar een eenpersoons quilt van ga maken. Moet nog even uitzoeken hoe ik de blokken aan elkaar maak. Doe het wel per blok quilt as you go, dus waarschijnlijk komt er een rand om het letter blok en ertussen andere blokken, denk met applicaties van het alfabet en dan met een quilt mal elk blok hetzelfde doorpitten. Moet nog wel overleggen voor de kleur met dochter en kleindochter. Mal voor de letters heb ik, denk dat ik wolvilt daarvoor neem. Maar dat is iets voor in het nieuwe jaar, kan ik er nog even over nadenken. 

Boeken heb ik ook gelezen en nu ben ik aan deze begonnen, de beschrijvingen zijn zoals gewoonlijk van de dikke meneer.

Engeland, 1939. De 16-jarige Sally en haar kleine broertje Ernie worden geëvacueerd naar het platteland. Daar moeten ze een nieuw leven opbouwen terwijl om hen heen de oorlog woedt.

Engeland, 1939. Als de oorlog uitbreekt worden duizenden Londense kinderen op het platteland in veiligheid gebracht. De 16-jarige Sally en haar kleine broertje Ernie, die na zijn herstel van polio niet goed meer kan lopen, komen terecht in Cliffehaven, een kustplaatsje in het zuiden. Daar aangekomen wil niemand hen in huis nemen en dreigen ze van elkaar gescheiden te worden, of erger nog, teruggestuurd naar Londen. Tot de moederlijke Peggy Reilly hen onder haar hoede neemt. Sally en Ernie krijgen een kamer in haar pension en worden liefdevol opgenomen in Peggy’s chaotische gezin.
Na alle ontberingen van hun jeugd in Londen, met een moeder die aan de drank is en een vader die nooit thuis is, is Beach View House een oase van rust. Sally vindt een baan om Ernie’s medicijnen te kunnen betalen en alles lijkt beter te gaan. Maar dan komt hun moeder hen achterna gereisd en wordt hun fragiele nieuwe leven ruw verstoord…

De meeslepende roman Een nieuw begin is het eerste boek in de serie Een veilige haven, waarin Ellie Dean haar lezers meeneemt naar de Tweede Wereldoorlog, en een klein pension aan de kust dat moedig standhoudt in een donkere en onzekere tijd. Voor de lezers van Diney Costeloe’s De verloren kinderen en Het meisje zonder naam.

Het tweede deel heb ik ook al.

Het tweede boek in de serie Een veilige haven. Polly stuurt haar 5-jarig dochtertje Alice naar Canada waar ze veilig zal zijn voor de oorlog. Maar dan wordt Alice’ schip getorpedeerd door de nazi’s…

Engeland, 1940. Verpleegster Polly Brown wordt overgeplaatst naar het ziekenhuis van Cliffehaven, waardoor ze bij haar man Adam kan zijn die in een militair hospitaal in de buurt ligt. Hun 5-jarige dochtertje Alice stuurt ze naar hun familie in Canada, waar het meisje veilig zal zijn, en zelf huurt ze een kamer in het Beach View House van Peggy Reilly. Maar dan krijgt Polly een telegram dat het schip waarmee Alice naar Canada zou varen tot zinken is gebracht door de nazi’s…

Inmiddels zijn er al vier boeken verschenen en ik ga ze natuurlijk allemaal lezen, ik ben op de helft van de eerste en het leest lekker weg.

En het volgende boek heb ik ook gelezen en het is prachtig, heden en verleden weer door elkaar geweven. Leest lekker weg en het is dat ik naar bed moest, ik zag de letters niet zo goed meer, anders had ik het in 1 adem uitgelezen

Als Kat Jourdan een collectie Dior-jurken ontdekt in haar oma’s huis, begint een zoektocht naar haar familiegeschiedenis die leidt naar de Tweede Wereldoorlog, en een pilote genaamd Skye Penrose… Engeland, 1939. Skye Penrose voelt zich nergens gelukkiger dan in haar rol als piloot. Als ze via haar jeugdliefde Nicholas gevraagd wordt een bijdrage te leveren aan de oorlog, zegt ze onmiddellijk ja. Dat Nicholas inmiddels verloofd is met de mysterieuze Franse Margaux Jourdan is een teleurstelling…

Australië, heden. Als museumconservator Kat Jourdan een exclusieve collectie Dior-jurken aantreft in een kledingkast in haar oma’s oude huis in Engeland, een huis waarvan ze het bestaan niet wist, is dat het begin van een zoektocht naar de waarheid over haar familie…

 

Pannenkoekjes met plaatjes

 Hier en daar kreeg ik wat vragen over de pannenkoeken met de plaatjes. Ik heb daar helemaal geen logje over geschreven. Vorig jaar was er een verloting van Bakker Niels in december. Als je een bestelling plaatste kon je meeloten voor een pancake pan. En ik heb een bestelling geplaatst en tot mijn verbazing zat er een pan bij mijn bestelling. Is helemaal super en er wordt nog steeds druk gebruik van gemaakt. Gewoon pannenkoekbeslag en lekker in de panholtes gieten. Er zijn diverse soorten van de Nordic Ware pan. Ik heb pannen met smilies en voor de herfst gezien. Misschien zijn er inmiddels meer, maar dat weet ik niet.

Lekkers gebakken en gewonnen

 

Eerst heb ik bij mijn bakmachientje wat bakvormen aangeschaft. Het onderste heb ik al flink gebruikt.

Eerst wat kleine shortbreads gebakken, dat zijn zulke lekkere zandkoekjes. Deze zijn niet zo groot, dus makkelijk uitdelen.

Ik had een dubbele batch gemaakt en ook grote shortbreads gebakken.

Nou ja, groot..... is ook een beetje overdreven, gewoon de maat van een cupcake vorm. Glazuur gemaakt van poedersuiker en beetje water en Jane mocht ze versieren met smarties en chocoduppels.  Zijn goed gelukt.

En 's avonds wilde ze graag pannenkoeken met de plaatjes eten. Doen we dan toch. De plaatjes blijven altijd leuk, die pan wordt heel vaak gebruikt hier, ook 's zomers. :-) 

Ik had meegedaan met de give-away van Rutgerbakt en ik was een van de gelukkigen. Ik heb een bakatlas gewonnen. Ik ben nog aan het lezen en recepten uitzoeken, maar wat is het een prachtig boek. 

Staan zoveel mooie en leuke recepten in, moeilijk kiezen. Maar ik weet wel dat ik voor kerst de Dundee cake ga bakken, daar heb ik het boek tenslotte mee gewonnen. En dan wel met gedroogd fruit wat wij lekker vinden en geen rode en groene geconfijte kersen, brrr, houden wij niet van. Wel lekker veel rozijnen en appeltjes en abrikozen en ik heb nog wat gedroogde aardbeien, dat is ook altijd lekker er in. Na het wellen natuurlijk :-).

Ik heb een panel gekocht met mondkapjes. Heb er nu 3 van de 10 af. Allemaal voor kerst, aan twee kanten draagbaar, nog 7 te gaan. Op de foto's de buiten- en binnenkant. Keus genoeg. Die met de katten heb ik diverse keren aangepast. Zoals het eigenlijk moest, zat het niet lekker, toen anders gedaan met een stukje aan boven en onderkant opengelaten voor het elastiek, zat ook niet goed. Toen even rondgezocht en bij de quiltster kwam ik de oplossing tegen. Dus de zijkanten zijn van Marcha. Elastiekjes ook beetje ingekort en nu zitten ze prima voor zover dat kan. Had niet gedacht dat de mondkapjes weer nodig waren. Voorlopig heb ik aan de kerst en nieuwjaarsmondmaskers genoeg en voor januari zie ik wel weer of ik dan weer neutrale nodig heb.

Oh ja, nog een heel klein prietpraatje.

Gisteren zaten we een broodje te eten en Jane heeft het liefst een broodje wat niet doormidden is gesneden, absoluut geen boter of margarine en plakje worst of kaas apart. Geen probleem, als ze het zo het liefst eet, dan kan dat. Dus ze krijgt bordje met broodje en plakje worst en ze is klein beetje lomp en bordje kiept en broodje vliegt er af. Ik raap het broodje op en geef een nieuw broodje aan haar, zegt ze: Gelukkig dat het plakje worst op mijn bordje blijft liggen.

Ja, zo kan je het ook bekijken :-) :-) 

Cadeautjes

 

Allereerst het cadeautje voor mijzelf. Zoals jullie misschien nog wel weten ben ik gek op allerlei elektrische apparaten. En deze had ik al een hele poos op mijn verlanglijstje staan, maar er hing een behoorlijk prijskaartje aan en dat hield mij tegen, had ik er niet voor over. Was van de week leuk van site naar site aan het hoppen, en ineens kwam hij voorbij, denk als advertentie maar dat weet ik niet meer. Ik zag een prijs die een fractie van de andere prijzen die ik had gezien was, meteen besteld. Dag later kwam de pakjesman een groot pak brengen en ik dacht nog, hè is een dag te vroeg, hoe kan dat nou. Was het een pak waar de naam van dochter op stond, dus in ontvangst genomen en in de gang gezet. Poos later was dochter inmiddels uit haar werk en appte ze mij of ik een pakje in ontvangst genomen had. Ja dat had ik en staat hier voor je klaar. Nee dat hoeft niet, het pakje is voor jou, voor het oppassen. Oh leuk, ga gauw kijken.

Oh wauw, die uitbreiding, de weegschaal met zeef, voor mijn keukenmachine stond ook al een poos op mijn verlanglijst, maar dat prijskaartje.... Vind het nog steeds een te groot cadeau, maar ben er wel blij mee. Hoewel ik ook zonder cadeau met veel plezier oppas. 

Dagje later kwam mijn kleine bakoventje, jammer genoeg 's avonds en dat was mij te laat om nog iets uit te proberen. Gisteren beslag gemaakt voor yoghurt-citroencake, in een ingevette bakvorm gedaan en in het oventje. Het programma en de tijd ingesteld en aangezet.

35 minuten later stond er een prachtige cake af te koelen. Vond het aan de onderkant iets te donker dus volgende keer paar minuten korter. Ideaal apparaat, automatische programma's, niet voorverwarmen er zo in en ook zo klaar. Past gewoon onderin een keukenkastje, dus dat ook geen probleem. Een leuk kookboekje erbij plus een link naar een app voor nog 200 recepten. Was even een probleem mijn telefoon moest geupdate worden, maar gelukkig kwam zoonlief langs en heeft dat gedaan, maar mijn telefoon was eigenlijk te oud voor de app. Toch geprobeerd en er was voor mijn foon een oudere versie van de app beschikbaar, dus het kon toch op mijn foon gezet worden. 

Dit is een boek wat ik ook heb aangeschaft, ik heb natuurlijk de sokkenbreiboeken van de mannen ook, dus dit kwam ook in huis. Het eerste schotelvod staat in de steigers, inmiddels is het al af en heb ik het in gebruik genomen.

Er kwam snel een tweede af, anders dan het patroon, maar ik had 's avonds bij de tv gebreid en daar had ik de gele streepjes in het schema niet gezien. Nou ja, zo is het ook leuk :-)  Een derde is ook af en een vierde is in de maak. 

En er zijn heel veel pyramides gemaakt, hierboven met de stof die tussen de pyramides komt, ben er erg blij mee.

Ook pyramides uit een lapje van Daniele Drescher, die lapjes zijn toch wel favoriet bij mij, er zitten zulke leuke plaatjes in.

En ook is er weer een qayg star verschenen, de achterkant ziet er ook leuk uit, lapjes door kleindochter bij elkaar gezocht.

Jane bij zoon in de auto, ze heeft er van genoten en vond het geweldig. Was ook wel toevallig dat de auto net thuis was toen Jane er ook was. 

Boeken heb ik ook gelezen.

 

De verborgen apotheek van Sarah Pennervond ik een geweldig boek, heden en verleden. Precies waar ik zo van houd. 

En nu ben ik Een liefde in oorlogstijd aan het lezen van Margaret Leroy, speelt zich af op Guernsey.

Nog meer lappenpraat, tuinwerk en een blooper

 

Er kwamen pyramides bij, beetje herfst en wat kerststofjes tussendoor.

Nog meer kerststofjes, lekker stempelen met een restje wat over was van een charmpack. Er was al wat in geknipt, maar er kon toch nog een pyramide uit en dan er achter komen dat er verkeerd gestempeld was. Met wat donkerder stempelinkt overnieuw en dan hopen dat de verkeerde stempels niet teveel doorschijnen. 

En gelukkig viel het mee, niet veel van te zien.

Nog wat kerst en vogeltjes.

De wallet komt goed van pas om de gestempelde en geknipte lapjes voor de pyramides in te doen.

De star in a hexagon gaat ook goed, heb er al drie af, de vierde is in de maak en de vijfde ligt klaar.

Dit is het gedeelte achter de put langs het pad en dat moet weer leeg, Het is mijn favoriete plek om zomers te zitten, maar door allerlei omstandigheden is daar niet meer gemaaid.  Het is inmiddels vol gegroeid met fluweelbomen, bramen en ander groen spul. 

Dit is een foto vanaf de heg richting klompenhok, wat nu weer goed te zien is. Het bankje waarop ik graag zit staat er nog, maar het was al slecht en is nu helemaal ingestort.

Afgelopen zaterdag is er flink huisgehouden in de knotwilg achter de keuken, meer op de hoek achter onze badkamer. Schoonzoon heeft zich weer uitgeleefd en alle takken van de wilg zijn er weer afgezaagd. Net op tijd klaar, daarna heeft het geregend en volgens mij regent het nog steeds :-) 

Opruimen van de takken en takjes komt nog wel, we kunnen de schuur en het huisje achterom in, de auto kan nog op zijn eigen plekje geparkeerd worden. Alleen de auto kan niet meer helemaal naar achteren om de boodschappen uit te laden, moeten dan wel een stukje lopen/sjouwen. Komt ook wel weer goed.

En dan nu de beloofde blunder.

In de zomervakantie heeft Jane van haar papa en mama allemaal dino's gekregen uit de blauw met gele winkel. Paar weken later ging de wasmachine kapot, de rubberen ring was helemaal naar binnen gezogen tijdens het leegpompen en centrifugeren. En Jane had zo'n leuke knuffel gezien. Geloof ik dat ik het al hier verteld had, maar doe het voor alle zekerheid nog maar een keer. Dochter wilde er geen knuffels meer bij, dus ik mag er geen een meer kopen of breien, hoe lief Jane ook keek. Nou ok, geen probleem. Komt dochter afgelopen week met een tas met 5 dino's in verschillende grootte en of ik die wilde wassen, want dat ging bij haar in de wasmachine niet goed. Nou dan was ik die dino's toch. Gedaan, zelfs 2 keer, want ze roken na de eerste keer wassen niet zo lekker. Na de tweede keer met extra water was het een stuk beter. Achteraf twijfelde ik nog of ik wel wasmiddel de eerste keer had gebruikt. Het was een nogal druk dagje. De dino's binnen op het wasrek gelegd om te drogen en dag later (vrijdag) Jane gewoon uit school gehaald, wilde natuurlijk meteen met de dino's spelen, dus 2 dino's gegeven om mee te spelen, rest nog op het rek laten liggen. Eerst kwam papa en dronk een flesje bier, kwartiertje later kwam mama en ik deed de dino's in de tas en zei dat ik niet zeker wist of ze al goed droog waren, dus dat ze weer thuis uit de tas moesten. Ik zie dochter naar mij kijken en ze zegt: Heeft Jane ze dan gezien. Ik zeg: Ja natuurlijk, ze lagen op het wasrek te drogen. Dochter was niet blij, want ze waren bestemd voor 5 dec. Dus ik zeg: Waarom ben je dan niet duidelijker geweest. Nou ja, Jane had leuke dino's om mee te spelen. Komen ze thuis en Jane pakt de tas uit, (hoorde ik van schoonzoon) zegt ze: Allemaal van oma gekregen.

Tja, snap zelf eigenlijk niet dat ik het niet doorhad, maar niks meer aan te doen. Leuk verhaal voor later :-) 

Boeken heb ik ook gelezen. Deze vond ik erg leuk om te lezen, heel veel heden en klein beetje verleden. Echte feelgoodroman waar je doorheen vliegt. Beschrijvingen zijn weer van de dikke meneer.

Het koetshuis van Karin Quint is het eerste deel in de nieuwe feelgoodserie over Rosaville, een landgoed vol romantiek, geheimen en grandeur.

Historica Laura woont op het schitterende Rosaville, een landgoed met verhalen in alle hoekjes. Wanneer haar dementerende oma haar vertelt over een onbeantwoorde liefde, duikt Laura in de geschiedenis van het koetshuis op het landgoed. Waarom is die plek zo belangrijk voor haar grootmoeder? Terwijl Laura steeds meer te weten komt over wat er in het koetshuis is gebeurd, wordt ze zelf ook verliefd op Tom. Maar ook bij Laura lijkt het mis te gaan, want Tom heeft geheimen – en niet alleen voor haar… Wat Laura nog niet weet is dat in het koetshuis alles samenkomt, niet alleen in het verleden, maar ook in het nu!

In deze ben ik net in begonnen ik heb, dacht ik, nog nooit iets van haar gelezen, lijkt mij leuk en voorlopig leest het lekker weg.

Een nieuwe start in een oud landhuis. Maar dan valt de eerste dode.

Nadat Rens haar verloofde voor het altaar liet staan omdat hij vreemdging, verdween hij spoorloos. Ze richt zich volledig op de renovatie van een vervallen landhuis. Dorpsbewoners waarschuwen haar dat de state vervloekt is, en dat er onverklaarbare dingen gebeuren, maar Rens gelooft niet in fabels en geesten. Dan wordt het lichaam van haar ex gevonden op het terrein van de state. Als vlak bij het landhuis nog meer doden vallen terwijl Rens in de buurt is, wordt ze het middelpunt van het politieonderzoek.
Ondertussen blijven de vreemde, angstaanjagende gebeurtenissen in de state elkaar opvolgen. Maar Rens weigert zich bang te laten maken, en gaat op zoek naar antwoorden. Wie probeert haar bang te maken? Of zijn er andere krachten aan het werk?

Het vervolg van gisteren

 

Het herfstkleedje is nu ook klaar en ik ben er blij mee, staat leuk bij het gevulde dienblad. Misschien nog wat eikeltjes uit de eik halen, als die er nog inzitten. Vanmiddag maar even kijken. En ik ben al aan het kerstkleedje begonnen, voorbereiding had ik al gedaan.

Ik heb ook weer nieuwe lapjes getekend en geknipt, maar ben nog niet blij met het achtergrondstofje. Vind het een beetje te vaal. Maar nu ik het zo op de foto zie, valt het toch wel mee en het gaat natuurlijk maar om de smalle randjes. Een even paar sterdelen proberen, dan is het beter te zien.

Uit het zelfde lapje stof ook 6 diamanten met bloemen geknipt, dus dat kan ik ook weer voorbereiden. Vind het makkelijk als dat zo kant en klaar ligt om het te kunnen naaien en doorpitten langs de rand. Zo makkelijk met die "kleine" stukjes stof.

Paar weken geleden ook nog een leuk gesprek met Jane gehad. Hoe het ter sprake kwam weet ik niet meer, maar het kwam er op neer dat ik niet alles meer kan om dat ik er al te oud voor was. Vroeg Jane heel serieus aan mij: Wanneer wordt je dan weer jong.

Tja, helaas gaat dat niet, ik wordt alleen maar ouder. Maar wel weer grappig gedacht van zo'n kleuter. 

Boeken heb ik natuurlijk ook gelezen, weet niet meer precies welke ik al genoemd heb en welke niet dus ik pik er twee uit, van dezelfde schrijfster en ze zijn zo leuk om te lezen en je leert ook iets van de gewoontes van het desbetreffende land. Ik heb er weer van genoten. Beschrijving is weer van de dikke meneer.

Wanneer een belangrijke promotie voor haar neus wordt weggekaapt (nota bene door haar vriendje), ziet Kate het even niet meer zitten. Maar dan krijgt ze een nieuwe kans om zich te bewijzen. Voor een Deens warenhuis mag ze een persreis naar Kopenhagen organiseren! Het blijkt echter nog niet mee te vallen om iedereen in haar groep in het gareel te houden. Vooral Ben niet, een journalist die haar voortdurend dwarszit. Maar tot haar ergernis vindt ze hem toch wel heel erg leuk.

Gelukkig kan ze elke dag even uitpuffen in een knus cafeetje, waar ze de ontspannen Deense manier van leven, hygge, ontdekt en zich steeds meer begint af te vragen of ze eigenlijk wel zo gelukkig is met haar hectische Londense bestaan…

Wanneer reisblogger en fotograaf Fiona een reis naar Japan wint, waar ze begeleid zal worden door een bekende Japanse fotograaf, kan ze haar geluk niet op. Tot ze op het vliegveld niet door Yutaki Araki wordt opgehaald, maar – en nog veel te laat ook! – door de man die tien jaar eerder haar hart brak: fotograaf Gabe Burnett.
Tot haar opluchting herkent hij haar niet, maar het beloven een paar zware weken te worden…

Gelukkig is het gastgezin waar ze logeert fantastisch. In hun kleine theewinkeltje leert Fiona van alles over theeceremonies en de Japanse manier van leven, en ze voelt zich helemaal zen. En wanneer Gabe haar de verborgen plekken van Tokio laat zien, begint ze te geloven dat hij ondanks zijn arrogante houding ook nog een heel andere kant heeft.

Nog steeds in de lappenmand met lapjes.

Er kwam weer een leuk project voorbij, de pyramides. Dit is de eerste en meteen al op de kop :-).  Geen beginnersgeluk, maar zoals Judith al zei, als je eronder ligt zie je het niet. :-).

Er kwamen nog meer pyramides aan, ik heb er al een aantal, de achtergrondstof heb ik ook, gekozen voor de pindots in de kleur camelia.

Even een overzicht gemaakt zodat ik er zeker van ben dat de kleur goed gekozen is en ja hoor, ik ben er blij mee.

Via facebook kwam er een klein tussendoortje. Ik zag deze quilt-as-you-go mallen en ik vond het erg leuk.

Een start gemaakt voor een kleedje voor op de tafel, lapjes komen van een charmpack holly woods.

Het ruimt ook meteen de resten batting op, allemaal afgeknipte slierten van quilts, komen nu mooi van pas. Ben hier inmiddels al met de tweede bezig, uit hetzelfde charmpack, maar nu de rode kleuren.

Ik maak ze zover klaar dat ik de randen grof kan rijgen, dan ligt het klaar met het bijpassende klosje en ander spul. Kan ik het zo pakken om de rand vast te zetten, langs de rand te quilten en daarna de hexagon en elkaar zetten.

En als het klaar is, ziet het er zo uit. Lekker groot, langs 1 rand 7 inch en over het midden van punt tot punt 14,5 inch. 

Zo ligt het op tafel, alleen vind ik het niet de goede kleur, ik ben nu in rood/oranje en geeltinten bezig.

Wordt vervolgd.