Bakken, breien en panel

Eerst maar over het bakken, ik heb weer heerlijke kokosballetjes gebakken, smaakten verrukkelijk maar de volgende keer doe ik er toch papiertjes of ouweltjes in de vormpjes. Om dat het van die kleine vormpjes met ribbeltjes zijn, is het moeilijk schoon te krijgen. De schotelvodden hebben daar wel mee geholpen na het losweken, maar waarom zou ik het moeilijk doen als het ook makkelijk kan.

Ook zijn er appelcakes gebakken met geraspte appel en koekjes. In dit geval had ik alleen nog maar Mariakaakjes in huis en ook dat smaakte lekker. Ook handig om appels die op moeten weg te werken. Ga ik vaker bakken. Ze zijn niet groot en recept is voor 6 cakejes dus hoef niet veel weg te geven omdat wij niet altijd alles op kunnen eten. 

En als laatste heb ik bosbessenmuffins gebakken en die zijn toch lekker, ook met ander fruit erin zullen ze heel erg smakelijk zijn. Dit recept blijft er ook in. En in de app is het kiezen voor voor 6, 12 of 18 stuks. Ik gebruik 6 stuks, voor ons is dat meer dan genoeg. De papiertjes in de holtes zijn handig, bakvorm zo schoon. Nadeel is wel dat er punten op de papiertje zitten en die passen niet onder het deksel, dus die knip ik eraf. 

Schotelvodden zijn er ook verschenen, drie stuks, gebreid met minibolletjes katoen wat ik bij de varende man heb gevonden op de roze na, die heb ik van tissa gebreid. Ging bijna 1 bol in, heb een klein restje over voor weet ik  nog niet.

En ik heb een alfabet panel gevonden en aangeschaft. Denk dat ik daar een eenpersoons quilt van ga maken. Moet nog even uitzoeken hoe ik de blokken aan elkaar maak. Doe het wel per blok quilt as you go, dus waarschijnlijk komt er een rand om het letter blok en ertussen andere blokken, denk met applicaties van het alfabet en dan met een quilt mal elk blok hetzelfde doorpitten. Moet nog wel overleggen voor de kleur met dochter en kleindochter. Mal voor de letters heb ik, denk dat ik wolvilt daarvoor neem. Maar dat is iets voor in het nieuwe jaar, kan ik er nog even over nadenken. 

Boeken heb ik ook gelezen en nu ben ik aan deze begonnen, de beschrijvingen zijn zoals gewoonlijk van de dikke meneer.

Engeland, 1939. De 16-jarige Sally en haar kleine broertje Ernie worden geëvacueerd naar het platteland. Daar moeten ze een nieuw leven opbouwen terwijl om hen heen de oorlog woedt.

Engeland, 1939. Als de oorlog uitbreekt worden duizenden Londense kinderen op het platteland in veiligheid gebracht. De 16-jarige Sally en haar kleine broertje Ernie, die na zijn herstel van polio niet goed meer kan lopen, komen terecht in Cliffehaven, een kustplaatsje in het zuiden. Daar aangekomen wil niemand hen in huis nemen en dreigen ze van elkaar gescheiden te worden, of erger nog, teruggestuurd naar Londen. Tot de moederlijke Peggy Reilly hen onder haar hoede neemt. Sally en Ernie krijgen een kamer in haar pension en worden liefdevol opgenomen in Peggy’s chaotische gezin.
Na alle ontberingen van hun jeugd in Londen, met een moeder die aan de drank is en een vader die nooit thuis is, is Beach View House een oase van rust. Sally vindt een baan om Ernie’s medicijnen te kunnen betalen en alles lijkt beter te gaan. Maar dan komt hun moeder hen achterna gereisd en wordt hun fragiele nieuwe leven ruw verstoord…

De meeslepende roman Een nieuw begin is het eerste boek in de serie Een veilige haven, waarin Ellie Dean haar lezers meeneemt naar de Tweede Wereldoorlog, en een klein pension aan de kust dat moedig standhoudt in een donkere en onzekere tijd. Voor de lezers van Diney Costeloe’s De verloren kinderen en Het meisje zonder naam.

Het tweede deel heb ik ook al.

Het tweede boek in de serie Een veilige haven. Polly stuurt haar 5-jarig dochtertje Alice naar Canada waar ze veilig zal zijn voor de oorlog. Maar dan wordt Alice’ schip getorpedeerd door de nazi’s…

Engeland, 1940. Verpleegster Polly Brown wordt overgeplaatst naar het ziekenhuis van Cliffehaven, waardoor ze bij haar man Adam kan zijn die in een militair hospitaal in de buurt ligt. Hun 5-jarige dochtertje Alice stuurt ze naar hun familie in Canada, waar het meisje veilig zal zijn, en zelf huurt ze een kamer in het Beach View House van Peggy Reilly. Maar dan krijgt Polly een telegram dat het schip waarmee Alice naar Canada zou varen tot zinken is gebracht door de nazi’s…

Inmiddels zijn er al vier boeken verschenen en ik ga ze natuurlijk allemaal lezen, ik ben op de helft van de eerste en het leest lekker weg.

En het volgende boek heb ik ook gelezen en het is prachtig, heden en verleden weer door elkaar geweven. Leest lekker weg en het is dat ik naar bed moest, ik zag de letters niet zo goed meer, anders had ik het in 1 adem uitgelezen

Als Kat Jourdan een collectie Dior-jurken ontdekt in haar oma’s huis, begint een zoektocht naar haar familiegeschiedenis die leidt naar de Tweede Wereldoorlog, en een pilote genaamd Skye Penrose… Engeland, 1939. Skye Penrose voelt zich nergens gelukkiger dan in haar rol als piloot. Als ze via haar jeugdliefde Nicholas gevraagd wordt een bijdrage te leveren aan de oorlog, zegt ze onmiddellijk ja. Dat Nicholas inmiddels verloofd is met de mysterieuze Franse Margaux Jourdan is een teleurstelling…

Australië, heden. Als museumconservator Kat Jourdan een exclusieve collectie Dior-jurken aantreft in een kledingkast in haar oma’s oude huis in Engeland, een huis waarvan ze het bestaan niet wist, is dat het begin van een zoektocht naar de waarheid over haar familie…

 

Cadeautjes

 

Allereerst het cadeautje voor mijzelf. Zoals jullie misschien nog wel weten ben ik gek op allerlei elektrische apparaten. En deze had ik al een hele poos op mijn verlanglijstje staan, maar er hing een behoorlijk prijskaartje aan en dat hield mij tegen, had ik er niet voor over. Was van de week leuk van site naar site aan het hoppen, en ineens kwam hij voorbij, denk als advertentie maar dat weet ik niet meer. Ik zag een prijs die een fractie van de andere prijzen die ik had gezien was, meteen besteld. Dag later kwam de pakjesman een groot pak brengen en ik dacht nog, hè is een dag te vroeg, hoe kan dat nou. Was het een pak waar de naam van dochter op stond, dus in ontvangst genomen en in de gang gezet. Poos later was dochter inmiddels uit haar werk en appte ze mij of ik een pakje in ontvangst genomen had. Ja dat had ik en staat hier voor je klaar. Nee dat hoeft niet, het pakje is voor jou, voor het oppassen. Oh leuk, ga gauw kijken.

Oh wauw, die uitbreiding, de weegschaal met zeef, voor mijn keukenmachine stond ook al een poos op mijn verlanglijst, maar dat prijskaartje.... Vind het nog steeds een te groot cadeau, maar ben er wel blij mee. Hoewel ik ook zonder cadeau met veel plezier oppas. 

Dagje later kwam mijn kleine bakoventje, jammer genoeg 's avonds en dat was mij te laat om nog iets uit te proberen. Gisteren beslag gemaakt voor yoghurt-citroencake, in een ingevette bakvorm gedaan en in het oventje. Het programma en de tijd ingesteld en aangezet.

35 minuten later stond er een prachtige cake af te koelen. Vond het aan de onderkant iets te donker dus volgende keer paar minuten korter. Ideaal apparaat, automatische programma's, niet voorverwarmen er zo in en ook zo klaar. Past gewoon onderin een keukenkastje, dus dat ook geen probleem. Een leuk kookboekje erbij plus een link naar een app voor nog 200 recepten. Was even een probleem mijn telefoon moest geupdate worden, maar gelukkig kwam zoonlief langs en heeft dat gedaan, maar mijn telefoon was eigenlijk te oud voor de app. Toch geprobeerd en er was voor mijn foon een oudere versie van de app beschikbaar, dus het kon toch op mijn foon gezet worden. 

Dit is een boek wat ik ook heb aangeschaft, ik heb natuurlijk de sokkenbreiboeken van de mannen ook, dus dit kwam ook in huis. Het eerste schotelvod staat in de steigers, inmiddels is het al af en heb ik het in gebruik genomen.

Er kwam snel een tweede af, anders dan het patroon, maar ik had 's avonds bij de tv gebreid en daar had ik de gele streepjes in het schema niet gezien. Nou ja, zo is het ook leuk :-)  Een derde is ook af en een vierde is in de maak. 

En er zijn heel veel pyramides gemaakt, hierboven met de stof die tussen de pyramides komt, ben er erg blij mee.

Ook pyramides uit een lapje van Daniele Drescher, die lapjes zijn toch wel favoriet bij mij, er zitten zulke leuke plaatjes in.

En ook is er weer een qayg star verschenen, de achterkant ziet er ook leuk uit, lapjes door kleindochter bij elkaar gezocht.

Jane bij zoon in de auto, ze heeft er van genoten en vond het geweldig. Was ook wel toevallig dat de auto net thuis was toen Jane er ook was. 

Boeken heb ik ook gelezen.

 

De verborgen apotheek van Sarah Pennervond ik een geweldig boek, heden en verleden. Precies waar ik zo van houd. 

En nu ben ik Een liefde in oorlogstijd aan het lezen van Margaret Leroy, speelt zich af op Guernsey.

Verleiding

Ik zag op face-book, kan ook nieuwsbrief of op een blog zijn, deze middenstof, was weg van de blokken, mallenset besteld met de stof erbij en er kwam al gauw een blok.

Een tweede kwam er bij, hoewel ik deze iets minder vind, te drukke stof met de vogels, maar och zo een er tussen door kan wel.

Kijk, dit mallensetje hoort erbij, lijkt heel anders dan op het plaatje staat. heb ik bij https://www.petraprinspatchwork.com/a-60538909/petra-prins/dutch-tile-quilt-template-set/ haar besteld, de stof heet pastorale.

En de blokken die staan bij https://kijkdaaris.blogspot.com/2020/06/hoe-soms-iets-begint.html

daar zag ik ook waar het vierkantje voor nodig was. Soms zie je iets gewoon niet :-).

Dus het werd een flinke verleiding en terwijl ik aan het tweede blok bezig was, bedacht ik ineens iets, ik had nog een heleboel stof met kerstplaatjes, vrij groot. 

Opgezocht en vast wat geknipt en dan als het klaar is heb ik vijf blokken. Van de wybers heb ik heel veel stof dus dat is een mooie basis, blijf het leuke stof vinden, die versierde dennentakjes. 

Maar genoeg gespeeld, nu weer als een haas aan de quilt voor Jane verder.

Allemaal lapjes

Deze lap had ik besteld en kwam vorige week eindelijk binnen. Het was bestemd als achtergrond voor de snowflakes.

Maar na er eens goed naar gekeken te hebben, er een paar snowflakes opgelegd, nee, dat was het toch niet. Ik werd er niet blij van, het wordt wel een mooi achterkantje voor de snowflake quilt.

Voor de quilt met het panel en de peels heb ik dit achterkantje en het is 150 breed en ruim 2 meter lang, dus voor een quilt van 140 x 200 moet dit lukken, voor de breedte wel een beetje zuinig en precies werken, maar dat zal wel gaan, wil het meteen als bies gebruiken dus wordt een hele smalle bies aan de voorkant. Vouw het van de achterkant dan naar voren, doe ik vaker en bevalt mij prima, wel natuurlijk de zelfkant er af knippen anders kan het gaan trekken.

Dit stofje kwam ook binnen en is bestemd als ondergrond voor de vlinders.

Ik heb er een paar opgelegd en ik wordt hier zo blij van. Moet nog even kijken of het echt wel bij het middenstuk past, maar nog niet helemaal klaar met de peels aan de onderkant zetten. Als dat er aan zit, nog eens goed meten en dan even bekijken of ik er nog een rijtje peels bij maak aan de bovenkant.

Ben van de week niet echt opgeschoten met lapjes naaien, ik heb vorige week 4 dagen op Jane gepast en dat heb ik wel gevoeld. Gelukkig is ze vandaag weer voor het eerst naar de opvang en hoef ik deze week maar 2 dagen op te passen. Ik heb ook nog zat achterstallig werk in de tuin, het groeit nu als een tierelier. Op sommige plekken kan ik niet eens meer normaal lopen, overal is de braam opgeschoten, dus dat wordt weer even hard werken daar. Maar als dat weer gebeurt is kan manlief er weer bij met de maaier en dan ziet het er weer netjes uit (hoop ik :-)  ).

Vorige week toen Jane hier was, was ik even bezig in de kamer, Jane liep een beetje rond en ineens kwam ze naar mij toe en zei: Kijk oma ik heb eieren gevonden.

Eerst wist ik niet eens waar ze het over had en zei (zonder te kijken) waar heb je die dan gevonden en wat voor eieren zijn het. 

Kreeg als antwoord terug: Lekkere eieren oma.

Ik kijk naar haar en zie dat ze een pakje chocolade eieren (met een verrassing er in) uit mijn keukenla had gehaald.  Het was wel de la waar alle lekkere dingen in zitten, de snoepla dus :-) Toch maar even verteld dat ze niet zo maar zonder te vragen in mijn la mocht zitten en zeker er geen dingen uithalen. Het ei heeft ze even niet gekregen. 's Middags na toestemming van mij natuurlijk wel. Maar toch…. je moet er niet aan denken dat ze overal maar kastjes en laden bij iedereen opentrekt in de hoop dat ze wat lekkers tegenkomt .

Negen maanden geleden verliet Mark Taylor Cedar Cove halsoverkop om een fout uit zijn verleden te herstellen. Hoewel Mark eindelijk zijn liefde aan haar heeft verklaard, weet de eigenaresse van Rose Harbor, Jo Marie Rose, niet zeker of hij ooit nog terugkomt. Ze is echter vastberaden om naar de toekomst te kijken, en begint weer te daten. Ze vindt gezelschap in een huurster die ook een nieuw hoofdstuk in haar leven begint.

Emily Gaffney, een jonge lerares, herstellende van haar tweemaal gebroken hart, verblijft in de bed & breakfast tijdens haar zoektocht naar een eigen huis. Ze heeft de hoop om ooit te trouwen opgegeven en nu droomt ze ervan kinderen te adopteren. Emily heeft een oogje op een bijzonder huis, waar genoeg plek voor hen zou zijn, maar de eigenaar ervan is ontzettend onbeleefd. Toch groeit hun lastige relatie uit tot een vriendschap. En misschien zelfs wel meer dan dat…

Dit boek heb ik gelezen, deel vijf in de Rose Harbour serie. Dacht dat ik het al eens gelezen had, maar kwam het tegen op mijn e-reader en nee, was het denk ik vergeten :-). Soms heb ik ineens zoveel boeken die ik wil lezen, dat er wel eens eentje tussendoor slipt. En dan nog even een antwoord op de vraag dat ik wel heel veel lees en ja ik lees veel, maar van de vorige logjes heb ik ze niet allemaal in 1 week gelezen, er zaten er ook bij die ik heb gelezen in de maanden dat ik niets op mijn blog heb gezet dus...... het valt mee :-)  De beschrijvingen zijn weer van de dikke meneer. 

Inmiddels heb ik de trilogie van Nora Roberts: De Bron compleet en ben in het eerste deel begonnen.

Het begin kwam op 1 binnen op The New York Times bestsellerlijst. Het begon allemaal op oudjaarsavond. De ziekte kwam plotseling en verspreidde zich snel. De angst verspreidde zich nog sneller. Binnen een paar weken viel alles uiteen: het elektriciteitsnet haperde, de overheid en rechtsstaat vielen om, en meer dan de helft van de wereldbevolking was dood. Waar orde was, is nu chaos. Waar de macht van wetenschap en technologie afbrokkelt, komt magie in hun plaats. Soms goede, zoals de magie die Lana Bingham gebruikt in de loft waar ze met haar geliefde Max woont. Soms ondenkbaar kwade magie, die overal kan huizen – om de hoek, in stinkende tunnels onder de rivier – of in degenen van wie je het meest houdt. Met niemand om te vertrouwen behalve elkaar, ontvluchten Lana en Max het vernielde New York. Ze zijn niet de enigen. Over het hele land proberen reizigers naar het westen te vluchten. Maar in een wereld van overlevenden waar iedere vreemde een vriend of vijand kan zijn, weet niemand precies waar ze naartoe vluchten, of waarom. En er wacht hen een doel dat hun levens, en de levens van alle overlevenden, voorgoed zal veranderen. Het einde is gekomen. Nu gaat het beginnen.

 Het begin zit vol hartverscheurende verliezen, ijzingwekkende ontsnappingen en afgrijselijke gevechten. Pak een warme kop thee, kruip met dit boek op de bank en bid dat jij een van de overlevenden bent.' The Washington Post.

Bijdehandje

Jane in actie, lekker cola voor mama aan het maken. Zal mama erg blij mee zijn :-) Water en aarde, blijft heerlijk om mee te kledderen. Hoewel de handjes vaak afgespoeld moeten worden want van vieze handjes houdt Jane niet :-)
Jane was twee weken geleden weer een paar dagen overdag bij ons en ik heb gemerkt dat ze beter drinkt als ze wat zoutjes 's middags krijgt. Als het warmer weer wordt zal dat wel beter gaan. Maar vrijdag was ze ook bij ons en hadden zij en ik trek in een bakje frietsticks, lekker zout ;-). Pak 2 bakjes en doe daar de frietstickjes in en breng ze naar binnen. Geef 1 bakje aan Jane en zet het andere bakje bij mijn stoel neer. Ik loop terug naar de keuken want ik was daar nog even bezig. Komt Jane met haar lege bakje en zet het op het aanrecht. Ik vraag aan haar, zal ik er nog wat in doen? Nee hoeft niet oma. En terwijl ze weer naar de kamer loopt hoor ik haar zeggen,: Ik neem jouw bakje wel oma.
:-) :-) :-).
Paar dagen later, na het vorige weekend was  ze weer bij ons en wilde ze een zakje zoutjes een half uur voor het eten. En dat kreeg ze niet. En ze werd nijdig en zei boos: Ik wil het.
Mijn reactie was meteen: Kinderen hebben nog niets te willen.
Waarop ze nog bozer kijkend zei: Kinderen hebben wel niets te willen.
En dat allemaal met een H in plaats van de R omdat ze die nog niet goed kan zeggen :-)
En probeer dan maar eens serieus te blijven :-) .

Zag dat ik wel een flink stuk terug in de tijd moet, alweer weken geleden toen het koningsdag was. Dit jaar thuis bij de buis en geen tompoezen van de warme bakker.  Dus dan maar zelf maken, bladerdeegplakjes in de oven, tompoezen gevuld met Zwitserse room en oranje glazuur erop, was alleen het streepje slagroom vergeten, maar zonder smaakten ze ook prima.

Omdat mijn boodschappen 's avonds bezorgd worden vind ik de broodjes die ik in het begin mee bestelde niet lekker, zijn andere dan die ik gewend was. Ik bak mijn brood ook zelf dus mij ook maar aan de broodjes gewaagd. Waren wel te eten, maar nog niet echt een succes, had mix voor luxe brood gebruikt, maar dat toch maar niet meer doen. Volgende keer andere broodmix gebruiken, Als dat gedaan is krijgen jullie vast het resultaat wel te zien.

Er zijn ook nog een paar nine patches verschenen, geen oranje want die had ik niet klaarliggen, roze en blauw is ook mooi :-)

De dag voor moederdag lag er voor mij een verrassing in de bus, een brievenbusdoosje met lekkere bonbons van dochter en haar gezin en in mijn digitale brievenbus een bon van de dikke meneer van zoon en schoondochter. Was echt wel leuk om zo verwend te worden.

Ook zag ik weer allerlei verleidingen op lapjesgebied voorbijkomen en voor deze ben ik bezweken, die zijn zo leuk voor de snowflakes, hoewel dat even op een laag pitje staat. Want ik ben nu steeds bezig aan de orange peels.

Ik heb een panel van Beatrix Potter en daar wil ik boven en onder de peels hebben, heb vast een rijtje aan elkaar gezet en er langs gelegd om te kijken hoe het stond. En het bevalt mij prima.

Nagedacht hoe ik de rand naast het panel wil en ik wilde daar vlinders omdat Jane daar zo gek op is.

En ik dacht dat ik daar een mal van accu quilt van had. Flink gezocht

en helemaal onderop van de bakken zat het, dus ik had goed gedacht. Gek is dat, dat je soms twijfelt aan hetgeen je hebt (bloos) waarschijnlijk teveel spullen.

H250 uitgestanst, framepjes van gemaakt en op de stof gestreken, malletjes van paterno voor de stof incl. naad gemaakt zodat de vlinder netjes geappliceerd kan worden zonder raw edge. Ik rijg de stofvouw om zodat Jane ook kan puzzelen met de vleugeltjes en klein beetje inspraak heeft :-).

Inmiddels liggen er weer wat lapjes klaar wat ik leuk vind combineren dus ik kan weer verder. Nog wel een achtergrondje voor de vlinderblokken aan de zijkant vinden, maar zover ben ik nog niet. Voorlopig ben ik zoet met de peels en de vlinders maken.

Ook nog 2 lapjes die ik zo gauw even niet kan combineren, maar dat komt vast wel, ze zijn zo leuk, dus nog twee andere lapjes erbij zoeken, als het niet uit voorraad is, dan even zoeken naar een bijenstofje in een of andere webwinkel en dan vind ik vast ook nog een bijpassend stofje bij de groene takjes.

Dit boek heb ik net uit en ik vind het weer een geweldig boek. Heden en verleden met romantiek en een flinke vleug spanning, die pas aan het eind kenbaar wordt gemaakt. Ik wilde echt niet stoppen met lezen, wilde zo graag weten hoe het afloopt.  Echt een aanrader als je van die stijl houdt.

De boekbeschrijving is weer van de dikke meneer.

Het schitterende, imposante huis dat boven op een klif in Cornwall staat, betekent voor elk van de drie vrouwen van de familie Trewin iets anders.

Voor Joan was het een paradijs toen ze er in de jaren zestig woonde, pasgetrouwd en dolgelukkig. Maar het huwelijk eindigde in een nooit opgehelderd drama. Diana, haar dochter, droomt nog steeds van haar jeugd in het mooie huis: de weidse blauwe hemel, de kamers vol boeken, de feesten en het geluid van de zee aan het einde van het pad. Maar alle familieleden die ze zo liefhad, zijn door oude geheimen van elkaar vervreemd. Voor kleindochter Lottie betekent het huis een veilige haven waar ze zichzelf en haar gebroken hart wat rust kan gunnen.
Maar wanneer de drie generaties vrouwen bij elkaar komen in het oude familiehuis, kan het tragische verleden niet langer verborgen blijven en beleven ze een zomer die hun leven voorgoed zal veranderen.

Dit boek heb ik ook gelezen en het is een prachtig boek. Weerspiegelt de tijd in Nederland, vooral van de Joodse mensen, tussen 1940 - 1945 onder de overheersing van de nazi's. 

'Hoelang mag ik blijven?' van Wendy Geuverink is een waargebeurd verhaal over aanpassen, volhouden en verzet

Truus van Zuiden is zestien jaar als ze in de oorlog moet onderduiken omdat ze Joods is. In tweeënhalf jaar tijd verblijft ze op dertien verschillende adressen in Nederland. Ze woont in huis bij gereformeerden, katholieken, verzetsmensen en zelfs bij NSB'ers. In elk gezin past Truus zich onmiddellijk aan. Je moet lief zijn, nooit je stem verheffen en goed meehelpen want je leven hangt ervan af. Haar moeder wordt tijdens de onderduik verraden en gedeporteerd naar Auschwitz. Ondertussen wordt Truus steeds vindingrijker en neemt ze zelfs deel aan het verzet. Na de bevrijding blijkt niet iedereen in Hoogeveen blij met de terugkeer van hun Joodse stadgenoten. Truus probeert ondanks de verliezen en de tegenstand uit alle macht haar leven weer op te bouwen.

'Het laatste jaar van de oorlog' van Susan Meissner is een historische roman over een Amerikaans meisje dat in 1943 met haar familie in een interneringskamp in Texas belandt.

Iowa, 1943. De veertienjarige Elise Sontag leidt een heel normaal leven, totdat haar vader wordt opgepakt op verdenking van nazisympathieën. Het gezin belandt in een interneringskamp in Texas. Beroofd van alles wat haar dierbaar is, raakt Elise bevriend met de Japans-Amerikaanse tiener Mariko. Achter het prikkeldraad dromen de meisjes van een toekomst als vrije jonge vrouwen.

Als Elise en Mariko allebei worden uitgezet, beloven ze elkaar weer te ontmoeten als ze 18 zijn. Maar het leven loopt anders. Elise komt met haar familie in het door de oorlog verwoeste Stuttgart terecht. Haar briefwisseling met Mariko loopt al snel spaak. Pas vele decennia later, wanneer de dementie aan haar herinneringen begint te knagen, besluit Elise naar Mariko op zoek te gaan voor het te laat is.

Over nijn en quilts

Na het logje over mijn bloopers nu weer een gewoon logje.

 Was lekker met de blokjes bezig, vast in elkaar aan het zetten en ineens had ik een soort van koker in mijn handen. Toch niet goed opgelet.

 Een stuk achteruit genaaid en toen weer de goede naadjes aan elkaar en kijk, weer een groot blok af.

Daarna fijn de randen er aan gezet en de randblokken en hè, het past niet. Och een stripje roze vergeten.

 Weer een stukje achteruit zitten naaien, het roze stripje ertussen en voila. de hoek is klaar.

 Weer wat vierkantje uitgestanst en de naden afgetekend . Die liggen weer klaar voor een bergje nine-patches.

Een derde deel van de quilttop ligt hier dubbelgevouwen, want te groot om op de foto te zetten, die houden jullie te goed zodra het wat minder waait.

Kennen jullie konijn Huppel, ik tot voor vandaag ook niet. Maar Jane heeft een boekje over konijn Huppel en die heeft een knuffel net zoals Jane, ook een nijn. Nu heeft de knuffel van Huppel  :lol:  :lol:  :lol:  :lol: een blauw jurkje aan. Dus of oma een jurkje voor de nijn van Jane wilde maken, net zo een als van Huppel :lol:  :lol:  :lol: 
Ik was op een gegeven moment helemaal de draad van het verhaal kwijt, al die huppels en nijnen :lol:  :lol:  :lol:  :lol:
Maar nu is deze oma een blauw jurkje voor nijn aan het maken. Gelukkig heb ik ook een nijn, dus de maat nemen en kijken of het past is niet zo moeilijk.
Maar het verhaal is nog niet uit (vandaar mijn verwarring) de nijn van huppel heeft ook een knuffel, een muisje en die wil Jane's nijn ook graag hebben. Gelukkig heeft mr Cey van Pera en Pasha (wolwinkel in Pijnacker) een boek geschreven met allemaal amiguri knuffeltjes en die vond ik zo leuk dat ik het boek vast gepre-ordered heb met een pakketje om de muis te maken. Moet alleen nog even afwachten want het boek is nog niet klaar en of de drukker doorwerkt, geen idee… Gaat deze oma toch nog aan de haak ;-).