Posts tonen met het label Round we go. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Round we go. Alle posts tonen

zaterdag 20 juli 2019

Van alles aan het patchen

Ik zag bij A.telier H.artendief een nieuwe challenge T.winkle T.winkle en die vond ik heel erg leuk. Ik houd van sterren. Mallen voor het eerste deel waren gratis te downloaden op de site van H.et K.lossie en ook kunststof mallen te bestellen en dat laatste heb ik gedaan voor deel 1 en deel 2. Hebben is hebben :-).


Grote en kleine sterren met de nodige lapjes erbij.
En dan zijn er ineens 68 kleine sterren en 28 grote sterren voor de rand af.  En nu wachten tot de tweede helft van augustus voor het middendeel, de sterren liggen te wachten tot dan.
En er kwam ook een een cirkeltje aan en die liggen nu ook te wachten tot ik alle papiertjes en patronen compleet heb, dan kunnen de laatste 12 cirkels ook gemaakt worden en daarna op de achtergrondstof gezet worden.
Ik had voor een nieuw idee (alweer bloos) een blikje nodig, ik pak er eentje van de stapel en er zat iets in. Tja, dat komt er nu van als ik niet regelmatig een logje plaats. Ik heb geen idee wat ik wilde maken, iets voor Jane met al die roze kleurtjes denk ik, maar wat????? Nou al die hexagonblommetjes komen vast wel weer eens van pas en dan heb ik al een deel liggen :-).
Nadat onze grasmaaier weer was gerepareerd en de lange halmen waren gemaaid, lag er best veel hooi in het weiland, ik had heel veel bij elkaar te harken, maar gelukkig kreeg ik een goede hulp. Was een superknechtje :-)
Ik was op f.acebook ook iets leuks tegengekomen, Anna's little trees. Het patroon met mallen besteld, restjes kerststofjes, bijna allemaal restjes van charmpacks, opgezocht en begonnen.
En al gauw had ik al een aardig kerstbomenbosje en ik las dat er een f.acebookgroep van was, lid geworden en daar kwam ik ook Anna's bootjes tegen.
Mallen en patroon besteld en al gauw verscheen er een bootje, nog even zonder wimpel, maar die kwam al snel.

En ik blijf afwisselen, boompjes en dan weer een bootje, inmiddels is de stand op 10 bootjes en een berg boompjes. Bij twaalf bootjes maak ik er een quiltje van, dus bijna klaar daarmee. Met de boompjes ga ik nog even rustig door en ik durf het bijna niet te zeggen. Heb ook al de malletjes en het patroon voor Anna's huisje en ook nog de sterretjes met kleur, maar aan die laatste 2 moet ik nog beginnen. En dan heb ik ook nog een tijgerpanel en een leeuwenstofje voor een klein dekentje voor Jane, die zag het panel en zei meteen Ooo dekentje voor Jane. Dus die gaat op de naaimachine, achterkant van panterstof, heb ik nog liggen. Ik moet nodig weer paar meter H.obbs in voorraad nemen want dat is er niet veel meer, hooguit voor het bootjesquiltje en dan zal het wel op zijn.
Jane begint nu behoorlijk te praten en dat is soms even wennen, ze is gek op chocolade en dat wordt verbasterd tot chocokla, klinkt zo schattig als ze dat zegt.
Ik heb een puntenslijper in een eivorm, ik had een paar kleurpotloden voor haar geslepen en ze ziet de puntenslijper en zegt: Ik ben een ei kwijt.  Ze haalt de slijper uit mijn handen en zegt: Is van Jane. 
Soms ben ik dan even sprakeloos :-) :-).
Ik heb natuurlijk ook boeken gelezen, heel veel en ik weet niet meer precies welke, maar deze heb ik net uit en vind het boek weer leuk, heden en verleden door elkaar. Beschrijving is weer van de dikke meneer.
Het appartement aan Central Park' van Fiona Davis begint in New York, 1884. De ongehuwde Sara Smythe krijgt de kans van haar leven als ze door architect Theodore Camden wordt gevraagd om conciërge te worden van het pas opgeleverde Dakotagebouw. Sara neemt de baan aan, maar wordt verliefd op Theo. In 1985 is binnenhuisarchitecte Bailey Camden net uit een afkickkliniek ontslagen, ze is werkloos en heeft geen dak boven haar hoofd. Haar grootvader was een beschermeling van Theodore Camden, maar omdat een bloedband ontbreekt kan ze geen aanspraak maken op het familiefortuin. Haar "nicht' Melinda is wél een directe afstammeling. Wanneer Melinda Bailey een klus aanbiedt om haar appartement in het Dakota te renoveren, grijpt ze die met beide handen aan. Het Dakotagebouw heeft al snel geen geheimen meer voor haar en Bailey doet een paar ontdekkingen met verregaande gevolgen… "Het appartement aan Central Park' van Fiona Davis is een meeslepende roman over de dunne lijn tussen liefde en obsessie, succes en verval, passie en waanzin.

Augustus 1939 Op het vreedzame familielandgoed Summerhill probeert de zestienjarige Maddy zich afzijdig te houden van alle geruchten over oorlog. Dan keert haar ¬ amboyante zus Georgiana terug van een lange reis, met in haar kielzog haar nieuwe vriend, Victor. Maddy heeft al snel het gevoel dat er iets niet klopt aan deze man, maar ze heeft geen idee welk gevaar hij met zich meebrengt. Heden Wanneer Chloe ontdekt dat ze zwanger is, zou ze eigenlijk dolblij moeten zijn. Maar dat is ze niet. Ze is bang voor de toekomst met een man die haar lijkt te adoreren, maar tegelijkertijd extreem bezitterig is. Wanneer het toeval haar naar Summerhill brengt, wordt ze meegezogen in een mysterie dat zijn oorsprong vindt in gebeurtenissen van decennia geleden. Zomer vol geheimen is een mooie en spannende roman over de kracht van liefde die zowel troostend als vernietigend kan zijn.

Ook weer heden en verleden, beschrijving van de dikke meneer.





zondag 5 mei 2019

Cirkels, cirkels en nog meer cirkels

Na wat opstart problemen met deze niet zo makkelijke cirkel was ik blij datie af was en ik kijk, kijk nog eens, nee hoor, op het plaatje zag hij er anders uit.

Na bijna alles losgetornd te hebben, moest de cirkel weer opnieuw in elkaar gezet worden, alles goed neergelegd.
En weer in elkaar genaaid, meteen de anderen er achter aan en ze zijn klaar. Wat heb ik hier achteruit zitten naaien zeg. Achteraf vind ik het jammer dat ik niet met die foute opnieuw begonnen ben, vind het wel leuk, die halve sterren zo. Misschien idee voor een nieuw blok. Wil de quilt toch groter hebben.
En dan begin je weer aan een nieuw blok en ben je even afgeleid en dan ziet je werk er zo uit. Uithalen maar weer.
En ineens heb je je werk af en ben je blij en bij met de cirkels. Behalve dan op de lapjes appliceren, maar ik heb er al een paar af en ik vind ze eigenlijk beetje te klein. Ik heb de accuquiltmal van dat vierkant, dus dat is erg makkelijk, maar nu ik er een aantal klaar heb
 begin ik toch te twijfelen. De achtergrondstof is niet recht, het rafelt heel erg en in 1 hoek zit zelfs een gaatje, had ik niet gezien, zal wel met de schaar beetje onvoorzichtig geweest zijn, dus denk dat ik het los torn en opnieuw begin met grotere achtergrondlappen. Wil de quilt as you go maken, dus ik moet wel genoeg ruimte hebben om er een bies op te naaien. En zo te zien wordt dat erg krap met de blokken die ik al klaar heb.
Gisteren kreeg ik een nieuwe aflevering met de papiertjes voor de volgende 4 blokken, dus die spaar ik weer even op tot ik nog meer afleveringen heb,
Ik verveel mij niet :-) want ik ben een poppenquiltje aan het maken met de mallen van HOQ van Janine en gewone applicaties met een randje vlisofix vastgestreken op het achtergrondstofje en dan randje steelsteken erlangs.  Deze zijn al zover klaar.
En deze moeten nog een randje steelsteekjes krijgen. Ik wil in totaal 20 blokken hebben. De achtergrondstofjes zijn van een charmpack van M.aywood S.tudio en is genaamd H.eather.
Ik heb er inmiddels al 17 af, ben nog aan 1 bezig en moet nog iets verzinnen voor de laatste 2. Ik heb namelijk niet alle mallen. Ik vind ze allemaal heel erg leuk, maar ik weet dat ik sommige mallen nooit meer ga gebruiken dus die heb ik niet gekocht.  Ik heb nog mallen die ik nog niet heb gebruikt zoals de cirkels, maar daar kom ik niet verder mee als kerstballen en dat hoeft nou ook weer niet in dit quiltje. Bloem ermee is het ook niet want dat is zo saai met die "rechte" randen. Nou ja, er schiet mij vast nog wel wat te binnen.
Soms surf ik wel eens als ik zit te wachten met de telefoon in mijn handen en kom ik soms hele leuke dingen tegen. Zoals dit boek, vond het meteen al leuk. Bij de dikke meneer besteld en toen het binnenkwam vond ik het nog leuker.



Een hele garderobe erbij en zelfs het patroon van de stoel. Meisjeskleding en jongenskleding. Kan er alle kanten mee op.
En dan kom je op f.acebook een foto van een schattig konijntje tegen, lijkt een beetje op deze en die heeft een jasje aan, zo leuk. Foto kan ik niet neerzetten, want die is niet van mij. Dus jullie moeten even afwachten wat ik er van ga brouwen.
Het patroon heb ik iets verkleind tot 70 procent en al vast een beginnetje gemaakt van vilt wat ik nog had liggen. Het wordt wolvilt en synthetisch vilt door elkaar. Misschien maak ik het nog wel eens een keer van echt wolvilt, ligt er aan hoe makkelijk het gaat ;-). 
En ik was van de week weer even op de dbnl klik  en daar waren weer "nieuwe" gratis e-books van C.issy van M.arxveldt te downloaden. O.a. Een zomerzotheid, Puck van Holten, Op eigen benen en nog een die ik alweer vergeten ben.
In het vorige logje was ik helemaal de boeken vergeten die ik aan het lezen was, deze heb ik al lang uit en ik vond het prachtig. Beschrijvingen zijn weer van de dikke meneer.

Kate, een jonge Amerikaanse vrouw, studeert voor haar sommeliersdiploma. Ze gaat op bezoek bij de wijngaard van haar familie in Frankrijk om haar kennis van de lokale bourgogne nog wat aan te scherpen. Wanneer ze haar neef helpt bij het opruimen van de enorme wijnkelder, ontdekt ze een geheime schuilplaats uit de Tweede Wereldoorlog, en vindt ze een stapel oude verzetspamfletten en een grote voorraad waardevolle wijnen.

Geïntrigeerd begint ze te graven in haar familiegeschiedenis. Dan ontrafelt zich een verhaal dat al zestig jaar in de doofpot is gestopt: over een tienermeisje dat de bezetting probeerde te overleven zonder haar morele overtuigingen overboord te zetten. Heeft haar vooraanstaande familie, groot geworden in de wijnhandel, zich in de oorlog misschien niet zo goed gedragen als zij altijd dacht?

Deze heb ik ook al uitgelezen en hoe verder ik in het boek kwam, hoe geheimzinniger het werd. Ook een echte aanrader.

De tweeling van Summerbourne van Emma Rous is een prachtige roman vol onverwachte plotwendingen over een familie met geheimen. Perfect voor lezers van Santa Montefiore en Kate Morton. Seraphine Mayes en haar tweelingbroer zijn geboren en opgegroeid op het Engelse familielandgoed Summerbourne, een schitterend landhuis aan de kust van Norfolk. Vlak na de geboorte vond er een drama plaats: haar moeder stierf en de au pair vluchtte weg. Sef, nu volwassen, rouwt om de recente dood van haar vader. Haar twee broers komen naar Summerbourne om hun vaders spullen op te ruimen. Dan vindt Sef tussen zijn spullen een familiefoto van haar geboortedag. Op de foto kijkt haar moeder, omringd door haar man en jonge zoon, trots in de camera met één baby op schoot. Wie van de tweeling is deze baby en wat is er die dag echt gebeurd? Eén persoon kent de waarheid, als Seraphine haar maar kan vinden…

Deze ben ik nu aan het lezen, heb nu ongeveer honderd blz. gelezen en het is een ander boek dan ik van haar gewend ben. Het leest natuurlijk, zoals al haar boeken, lekker weg maar ik vind dat het niet zo spannend is. Maar och wat zeur ik, het is een leuk boek om te lezen.

Tijdens een zwoele zomer in Cyprus wordt de jonge Helena voor het eerst in haar leven verliefd. Nu, vierentwintig jaar later, erft ze het vakantiehuis waar ze destijds verbleef en ze besluit de zomer in Cyprus door te brengen met haar gezin. Maar zodra ze in het huis aankomt, wordt ze herinnerd aan de geheimen die ze destijds op het eiland heeft achtergelaten. Haar man, William, en haar zoon, Alex, weten niets van haar verleden. Een toevallige ontmoeting met haar jeugdliefde zorgt voor een botsing tussen Helena's verleden en het heden, wat grote gevolgen heeft voor haar gezin. De dertienjarige Alex zoekt naar antwoorden en Helena weet dat ze niet langer kan weglopen voor de waarheid.














zondag 14 april 2019

Patchwork en zo

 Ik heb nog wat lapjes aangeschaft voor de cirkels en wat er over is komt dan altijd weer van pas voor de sterretjes, die al een hele poos geduldig in een doos liggen te wachten tot later.

 Toch het lapje met de grote rode stippen gebruikt en het bevalt mij wel, ziet er toch echt Hollands uit., daarnaast een cirkel met een van de uitgehaalde wedges. Beetje groen, maar in het echt stukken mooier, kleuren lijken wat flets op de foto, komt misschien ook door de vrolijk gekleurde Hollandse cirkel.
En er kwamen nog meer cirkels bij, altijd leuk om de verschillende cirkels te maken.

 Natuurlijk zijn wij naar de patchwork beurs geweest en zulke leuke dingen gezien en gekocht. Bij 't Hobbyhoekje 3 charm packs, een kerstpack voor de vogeltjes en twee andere voor een poppenquiltje voor Jane. Daar heb ik niet alle lapjes voor nodig, er blijven er nog zat over voor een ander project.
De malletjes van HOQ voor het poppenquiltje, deze zijn nieuw, die andere die ik bezit, weet niet of ik daar al eens over geblogd heb, maar die komen later vanzelf te voorschijn.Het malletje links boven is trouwens voor een vlindertje, is Jane ook gek op. Dus die zal wel een paar keer in het quiltje komen

Dit lapje ga ik voor de achterkant gebruiken want toen ze zag dat ik het uitpakte moest ze eerst even kijken en er over aaien, daarna schaterlachte ze toen ze de verschillende poses van de dieren zag. Tenminste dat denk ik, kan natuurlijk ook nog veranderen en de dieren ook in een vierkantje plaatsen en uitknippen of op een vierkantje stof appliceren. Kan er nog even over nadenken want ik blijf nog even in de cirkels.

 Een nieuw stukje bijenwas en een klein inch liniaaltje, die laatste vind ik handig om bij mij te hebben wanneer ik op locatie oppas, makkelijk te pakken en niet te groot, kwam er achter dat ik soms wel eens moest meten en makkelijker af te tekenen dan met een rolmaatje :-) . En niet op de foto, een paar vellen paterno.plaat, niet zo interessant om te zien, maar wel fijn om te hebben als ik een mal nodig heb die ik niet in mijn bezit heb,
 Deze lapjes kon ik ook niet laten liggen, die met de grote bloemen voor een broderie perse, die linkse voor geen idee nog en recht onderste voor fussy cut. Die komen vast nog wel langs de komende weken, denk ik.
Boeken moest ik natuurlijk ook hebben, van Pauline Rogers - Quilt-as-your-go. Een boekje met tips en tricks, makkelijk ook met die spiraalband. De round we go wil ik op deze manier aan elkaar maken dus wel handig om dan wel te weten wat ik moet doen. Kan natuurlijk altijd wel filmpjes opzoeken, maar dan moet ik naar de computer lopen als ik bezig ben. En aangezien ik niet de enige ben die daar mee werkt, moet ik wel eens op mijn beurt wachten en dit boekje leg ik zo naast de naaimachine en kan het dan meteen opzoeken zonder van mijn plaats te moeten, altijd fijn :-).
En de twee klossies bleven onderweg aan mijn vingers plakken.
 En dat dit blik, ben natuurlijk nog steeds gek op Beatrix en dit kon ik toch niet laten liggen,

en kijk eens, zo leuk is de binnenkant, heb nog geen idee wat ik ermee ga doen of waar ik het voor ga gebruiken. Voorlopig is dit puur voor de heb. :-)
En weer zo suf van mij, vergeet al jaren mijn camera mee te nemen en dan loop ik op de tentoonstelling naar al die prachtige quilts te kijken kan ik er geen foto van maken. Heb ik tegenwoordig zo'n I-phone en natuurlijk altijd bij mij, vergeet ik nog foto's te maken. Maar zulke leuke grote en mini-quilts gezien, ook een soort van hanger met linten en een heleboel speldenkussen er aan bevestigd, was zo leuk. Ook quilts met dikke dames, zo grappig om te zien. Zag ook een quilt in de vorm van een kimono met allerlei applicaties er op in blokken. Mijn omschrijving is niet zo goed, maar het was heel erg mooi. We wilden voor we naar huis gingen even daar in de grote hal een frietjes halen, doen we altijd, maar ging dit keer niet door, die afdeling was dicht. Er waren natuurlijk wel allerlei soorten broodjes en hot dogs zag ik ook. Maar dat wilden we niet, dus zijn we lekker naar huis gegaan en daar een broodje met wat lekkers gegeten.
Toen we weer van de beurs thuiskwamen lagen deze effen lapjes in de brievenbus, dus ik kan mij weer helemaal uitleven met de cirkels.
De cirkels blijven maar komen, schiet zo lekker op, elke maand een aflevering en ik liep best wel een stuk achter, nu nog 2 maanden te gaan die ik in huis heb en nog 4 maanden te ontvangen, dus kan nog even vooruit, dan komen over paar weken weer de sterretjes of de vogeltjes aan de beurt. Zie wel waar ik dan zin in heb.

zondag 7 april 2019

Oppassen




 Ik irriteerde mij zo aan die te drukke blokken, ik zag ze ook steeds, dat ik de wedges aan de buitenrand er af getornd heb en er nieuwe effen aangenaaid heb. Ze zien er in ieder geval een stuk beter uit zo.
En omdat ik toch bezig was, heb meteen de "oortjes" gedipt en gedabt met Roxanne glue en op de achtergrondstof geappliceerd. Ik heb er nog genoeg te gaan met al die losse cirkels dus daar ben ik ook voorlopig zoet mee.
Nog een vrolijke voorjaars cirkel erbij, heerlijk die paaskleurtjes er tussen in.
En er hoort natuurlijk ook nog Hollands tulpje in, twijfel nog een beetje aan de randwedges met de rode stippen, dus laat het nog even op mij inwerken.
Dinsdag was ook oppasdag voor mij, Woensdag ochtend kwam dochter met Jane op de koffie, 's middags ben ik naar ons kantklosclubje geweest, was weer reuze gezellig. Vrijdag vanaf 12 uur opgepast en heeft Jane fijn met ons meegegeten.
Zaterdag heb ik extra opgepast, kon schoonzoon beginnen met de tuin en de straat voor de boot weer op te bouwen nadat de dijk opgehoogd is. Jane had ergens au, dan wees ze naar haar rug, dan weer naar haar oog, dan haar buik, kon er niet zoveel mee. Wel gewoon bammetje gegeten, vooral de korstjes met zaadjes. Maar verder wilde ze niet zoveel, wel water gedronken uit de fles. Schoonzoon ging om 5 uur weg naar voetballen en kwam gedag zeggen. Niet handig want dan is Jane meteen over de rooie want zij denkt dat papa haar komt halen en dan mag ze niet mee. Het was mooi weer dus met papa mee naar buiten, ik er achteraan , loopfietsje staat hier, dus ze mocht op loopfietsje, afgeleid en kon schoonzoon weg. Was al om 5 uur. Dochter belde of Jane al gegeten had, nou nee, doen we niet zo vroeg, ze ging langs de Mac, of wij ook wilden. Ja natuurlijk, tafel leeggemaakt, die lag natuurlijk weer vol met zooi :oops:  :oops:  brullend kind op mijn arm. Gelukkig ligt de Mac bij dochter op de route naar huis, dus die was er gauw, gezellig gegeten en we zijn klaar, begint Jane weer te huilen. Bij dochter op schoot, slokje cola, mag ze anders niet. Ze gooit meteen haar hele maaginhoud er uit. Wisten we nu wel wat ze met au bedoelde. Was natuurlijk al de hele dag misselijk en kon het niet benoemen. Gelukkig krijgt ze nooit veel snoep en zo dus was zo weer opgeruimd. Dochter helemaal onder, kleding in vuilniszak. Het witte shirtje van Jane was natuurlijk ook vies en dat vond ze erg. Zei iedere keer weer:  Djeen vies. Gelukkig heb ik reservekleding dus schoon shirtje aan, roze Nijn (die bij ons woont) zat ook onder want die zat naast haar in de kinderstoel en had ze vast toen ze bij dochter op schoot ging, dus meteen in de wasmachine met shirtje. Dochter kon haar groene werkkleding meteen bij haar in de wasmachine doen. Meteen maar naar huis en daar nog een keer gespuugd. Was ineens hier chaos in ons normaal zo rustige huisje. Alles geruimd en gedweild en toen was ik helemaal uitgewoond en nog even rustig gelezen en al vroeg naar bed.

Hanna Casey werkt als bibliothecaresse in het Ierse kustdorp Finfarran – dat wil zeggen, ze rijdt de boekenbus langs de afgelegen boerderijen en huizen hier aan het eind van de wereld. Terwijl haar dochter Jazz de wereld verkent als stewardess en haar moeder Mary steeds eigenaardiger wordt, besluit Hanna dat het tijd wordt om haar eigen leven op de rit te krijgen. Maar als de bibliotheek dreigt te sluiten, wordt Hanna tegen wil en dank de spil van het conflict tussen dorpsbewoners en gemeente.
Dit boek heb ik inmiddels uit en het is  weer zo'n heerlijk luchtig boek om te lezen, ontspanning ten top. :-)

 Vijf jaar geleden is Camilles echtgenoot door een ongeluk overleden. Sindsdien doet Camille haar uiterste best om op de been te blijven en hun dochter alleen op te voeden, en dat lukt best aardig. Maar dat is dan ook het enige wat ze doet, want Camille neemt geen enkel risico meer. Ze begint niet aan nieuwe relaties en reist niet meer. Zo houdt ze haar leven veilig en overzichtelijk. Tot haar vader, van origine Frans, komt aanzetten met een kist vol oude spullen en foto's uit Frankrijk. De foto's roepen veel vragen op over het verleden, en hij wil niets liever dan in de zomer terugkeren naar zijn geboorteplaats - met Camille en haar dochter. Maar durft Camille haar veilige leventje wel los te laten?
Deze staat inmiddels op mijn e-reader maar ik moet er nog in beginnen, dus ben benieuwd.
De beschrijvingen zijn weer van de dikke meneer.
En ik heb voor het eerst een bananencake gebakken, bananen eerst overrijp laten worden en daarna in de cake en het smaakt echt naar banaan, een heerlijk smeuige cake is het geworden. Ga ik vaker doen.