Sokken en boeken

 

De carouselsokken zijn af, nu nog bij de was doen en daarna kan ik ze een dagje aan om te proberen, vooral hoe ze in de schoen zullen zijn. Is toch bovenop iets dikker doordat ik met 3 naalden heb afgekant. Vond ik ook handiger, want dan hoefde ik de draad niet af te knippen en kon meteen verder met de voet en teen.

Uit dit boek van de breiende Noorse mannen heb ik de makkelijkste sok ter wereld gebreid. Niet helemaal eender, want die sokken zijn vanaf de teen gebreid en ik ben bij de boord begonnen, maar de rest is toch eender, dus dat geeft niet.

Dit is de sok met een niet zo zichtbaar draadje waar de achterafhiel moet komen.

De steken onder en boven de hulpdraad op de naalden gezet.

Het hulpdraadje er uit gepeuterd en begonnen met breien van de hiel. Weet nu dat ik iets dikker garen als hulpdraad moet nemen, is makkelijk om de draad te verwijderen.

En dan is de hiel klaar, heb de sok binnenste buiten gedraaid, is wel even een gepruts maar ik weet nu dat de tweede sok beter gaat :-) . En de steken met de Finchley Graft aan elkaar gezet. Filmpje is op you tube te vinden. Zoveel makkelijk dan de kitchener stitch. Hoe vaak ik die ook gedaan heb, ik kan het maar niet onthouden. Vooral als ik een poos geen sokken gebreid heb. 

Het gekke van deze hiel vind ik nog dat die hetzelfde als de teen wordt gebreid en het zit net zo goed als de gewone hiel. Van deze moet ik ook nog kijken hoe ze zitten in mijn schoen, maar eerst de draadjes wegwerken...

Boeken heb ik ook gelezen en deze was weer prachtig, net als al haar andere boeken. Beschrijvingen zijn weer van de dikke meneer.

Een spannende Tweede Wereldoorlog-roman waarin liefde en loyaliteit de hoofdrol spelen.

'Dochter van het Derde Rijk' van Melanie Dobson begint vlak voor de Tweede Wereldoorlog, wanneer het meisje Lilly wordt ontvoerd. Archeologe Hanna Tillich wordt gedwongen om Lilly te adopteren, met een SS-officier te trouwen en in een museum in Neurenberg te gaan werken. Deze gebeurtenissen zetten haar leven op zijn kop en zorgen ervoor dat ze haar vraagtekens begint te zetten bij het naziregime. Maar vraagtekens zijn gevaarlijk.

Tachtig jaar later helpt Lilly onderzoeker Ember Ellis met haar onderzoek naar de holocaust. Ember helpt op haar beurt Lilly om haar gefragmenteerde herinneringen aan die tijd een plek te geven. Ondertussen moet Ember de confrontatie aangaan met haar eigen verleden, inclusief één persoon die haar het liefst voor altijd het zwijgen zou opleggen...

Dit boek heb ik ook gelezen en ik dacht dat het vierde boek er ook al was, maar helaas moet dat nog even wachten, die is er nog niet, maar komt er wel aan.

Het derde boek in de serie Een veilige haven. De 17-jarige Rita kan altijd rekenen op haar buren, de familie Minelli. Tot alle Italiaanse mensen worden geïnterneerd. Dan staat Rita er alleen voor… Cliffehaven, 1940. Als haar vader naar het front moet, blijft de 17-jarige Rita alleen achter. Gelukkig kan ze rekenen op haar buren, de familie Minelli. Maar als die net als andere families van Italiaanse afkomst worden geïnterneerd, staat Rita er helemaal alleen voor…
Rita weigert bij de pakken neer te zitten. Als haar droom om bij de luchtmacht te gaan in duigen valt, meldt ze zich aan bij de brandweer. Maar wanneer haar eigen huis in vlammen opgaat, is het zelfs voor Rita een zware opgave de moed erin te houden. Gelukkig kan ze terecht in het pension van Peggy Reilly, en voorzichtig leert Rita weer te hopen dat ze de mensen van wie ze het meest houdt terug zal vinden…

En ik heb nog een boek gelezen, een oude dit keer, maar wel een spannende. Er is ooit ook een film naar gemaakt en die heb ik gezien, maar daar kwam ik al lezende achter. 

Oxford 1939. De jonge Engelse academicus Richard Myles en zijn vrouw Frances staan op het punt hun vakantie in Duitsland te gaan doorbrengen. Ze beseffen al vaag dat het in de politieke dreiging van het ogenblik wel eens de laatste gelegenheid zou kunnen zijn om daarnaar toe te gaan.
Dan krijgen ze van een vriend het verzoek om tijdens die reis naar het vasteland bepaalde informatie in te winnen. Richard en Frances weten dat er enig risico aan de opdracht verbonden is, maar ze bevroeden nog niet dat hun een tocht vol verschrikkelijke gevaren wacht, die hen van Parijs naar het door nazi's beheerste Oostenrijk en Duitsland zal voeren.

Ik vond deze zo leuk om te lezen, wel een klein beetje "langdradig" wil ik  niet zeggen want dat is niet zo, beetje naïef hier en daar. Dat je als lezer al weet dat het niet goed gaat omdat er iets niet handigs gedaan wordt, maar het blijft leuk om te lezen. En ik ben meteen aan de volgende van haar begonnen, want ze lezen lekker weg. 

1939. Als Sheila Matthews voor een vakantie naar Polen gaat, leeft men daar al onder de dreiging van een oorlog. Toch voelt Sheila zich overvallen door het bericht dat ze zo snel mogelijk terug naar Engeland moet, omdat de situatie te gevaarlijk wordt. Ze besluit te blijven. Misschien kan ze haar Poolse vrienden helpen in hun vrijheidsstrijd. En al snel krijgt ze de kans daartoe: door zich voor te doen als een nazi-spionne weet ze waardevolle inlichtingen door te spelen aan een groep verzetsstrijders. Tot de grond in Warschau haar te heet onder de voeten wordt...

Jamtaartjes en spijt

Voor ons kleine meisje heb ik wat petit fours gebreid en gehaakt. Ik heb meer op de veiligheid gelet dan op het mooi. Het bordje is gebreid en verstevigd met een soort van textielversteviger, zodat het wat steviger staat.

De jamtaartjes waren zo leuk om te breien dat ik er een serie van zes van gemaakt heb in verschillende jamkleuren. Het patroon is van Alan Dart, Teaparty, het patroon (klik) is nog steeds te koop. Het mijne komt uit een oude simply knitting en had ik gelukkig gescand en opgeslagen. Ik was toen van plan om het te maken, maar daar was nooit iets van gekomen. Kwam nu van pas, misschien maak ik de kop en schotels ook nog wel.

 En om in het breiwerk te blijven een foto van de sjaal, ik heb hem al gedragen en vond dat hij toch iets te kort was in het gebruik. Het kan net niet 2 keer om mijn hals gedraaid worden, dus inmiddels staat het ding weer op de breipennen.

Muis heeft een nieuwe garderobe gekregen en is nu wel goedgekeurd, vooral de sokken zijn leuk want die kunnen uitgetrokken worden :-). De rest van de kleding natuurlijk ook, maar dat is nog te moeilijk.

Weer een gedeelte van mijn scharenverzameling. De linker heb ik jaren geleden gekocht en is een richelieuschaartje, speciaal om tussen het borduurwerk de vakjes stof weg te knippen, heel erg scherp puntje zit er aan. Die ernaast is een appliquick schaartje, hoort bij de applicatiestaafjes, daarnaast een schaartje waar ik een heleboel van heb. Heb ik op de poppenhuisbeurzen hier (klik)   gekocht. Daarnaast een schaartje met een toren, ooit eens gekregen. Daarnaast een schaartje uit China met de Chinese dierenriem. Daarboven een ooievaarschaartje, gekocht op een handwerkbeurs.

Het valt mij nog mee, dat ik van allemaal nog weet waar ze vandaan komen.

De  Winterse Hexjes gaan ook goed, ben weer bij, op de opdracht van gisteren na, maar daar heb ik deze hele week nog de tijd voor. De sterretjes liggen heel even stil want......

de vogeltjes van haar (klik)  kwamen er tussen.

Soms ging het niet helemaal lekker, want dan vergat ik de naad er aan te knippen,

dat vogeltje is op de achtergrondstof gefestonneerd en heb ik meteen een stofknipmalletje gemaakt, inmiddels is er weer iets van de malletjesnaad af, want hij was wat te breed, is niet erg want eraf kan altijd, erbij wordt wat moeilijker :-). Het gaat mij geen tweede keer gebeuren dat ik de naad er af knip.

De laatst gemaakte vogeltjes met een bijpassend speldenkussen.
 Toen ik het vogelmalletje tegenkwam via facebook heb ik het meteen besteld en toen ik wat blogs van mijn leeslijst las, kwam ik op het logje van Juud

het applicatiewieltje en matje tegen. Ik heb even gegoogled en via via heb ik het toen hier (klik)
besteld. Zo kwam alles ineens samen en kan ik nu needle turnen, dat wilde eerst maar niet lukken. De hera marker heb ik al jaren, maar dat vond ik zo'n gedoe, het wieltje werkt zoveel beter. Waarschijnlijk ben ik nu ook beter met de naald vergeleken met een paar jaar geleden.
En dan kom ik bij mijn spijt dat ik een boek niet gekocht heb. Toen ik pas begon met patchen en quilten kwam ik op de handwerkbeurs het eerste boek tegen van B.rigitte G.iblin, F.eaturing the nest,  waar zulke mooie quilts in stonden, maar ik vond het nog veel te moeilijk voor mij en toen heb ik het domste gedaan wat ik maar kon doen. Ik heb het boek teruggezet. En nu ik best wel aardig kan patchen en quilten is het boek niet meer te koop. Ook tweedehands kom ik het niet tegen, 1 keertje maar en toen was het meteen al verkocht en zat ik er naast. En dan baal ik zo ontzettend.

Er loopt ook van alles door de tuin, hier een eend, die is altijd samen met zijn vrouwtje, overnacht altijd bij ons in de tuin, het vrouwtje is nog net niet te zien. Er lopen altijd fazanten hier, soms wel een stuk of 6, er zit er weer eentje te broeden, niet in de tuin natuurlijk, maar achter langs de sloot, daar komt nooit iemand dus lekker rustig. Aan de slootkant overnacht een reiger, die had ik ooit al eens op de foto gezet. En wanneer ik uit het keukenraam kijk zie ik altijd de ooievaar, soms zelfs 2 stuks. Ik ben een bevoorrecht mens dat ik hier mag wonen.

Dit blikje gaat altijd mee in de oppastas, Jane vind het een prachtig blikje is ook gek op de film, dus dat blikje zal ooit wel van eigenaar verwisselen :-) , niet de inhoud, die blijft van mij.

Er zit van alles in, het garen ligt onder het speldenkussen zie ik nu, zo'n kaartje met verschillende kleuren naaigaren. Inmiddels heb ik een ander systeem om het garen mee te nemen, maar dat bewaar ik voor het volgende blogje.

In het envelopje zitten verschillende naainaaldjes, ook een maasnaald zit er bij.

De tijd ergens voor nemen

Daar heb ik het soms wel moeilijk mee. Ik wil graag bloggen maar daar neem ik de tijd niet voor, dus na een paar weken toch maar weer even bij het toetsenbord gaan zitten. Stof genoeg om over te praten :-).

Ik zag op een website dat er workshops gegeven werden om een mugrug te maken, erg leuk, maar een eind Zeeland in en dat vond ik veel te ver. Dus zelf maar wat gedaan met behulp van het boek wat er naast ligt. Ooit gekocht omdat ik het wandquiltje achter de bank zo leuk vond met de gehaakte randjes. Dus met behulp van het boek zelf iets gefabriceerd, hoewel dat niet van een leien dakje ging, het was de bedoeling dat er 16 segmentjes kwamen, maar op de een of andere manier verkeerd uitgeprint en zijn het 19 segmentjes geworden. Ik had het om en om rood en naturel, maar omdat het een oneven getal werd kwam het niet uit, dus dan maar een strookje van het middenstuk. Er komt iets op te staan dus het geeft niet, valt niet op. Toen volgens het boek met de festonsteek rondom geborduurd en daarna vasten in de steken gehaakt en toen kwamen de stokjes en vasten om de waaiertjes te maken. Voor de festonsteek ga ik kijken of het anders kan want dat was wel een aardig klusje, de draad was eigenlijk te dik om te borduren, het ging wel, maar niet makkelijk.

Nog eentje wat dichterbij, ik ben er content mee en er gaan er nog meer gemaakt worden.

Ik heb deze kit gekocht om de ornamentjes te maken, vind ze erg leuk en natuurlijk komt daar ook een gehaakt randje aan. Ik heb al een houten kerstboom van ronde latjes om ze aan op te hangen, moet alleen nog in elkaar gezet worden, maar dat is een makkie.  Nog even en ik zit ook in de haakmodus :-). Ik brei nog steeds liever dan ik haak maar dat komt, @ Elisabeth, omdat wanneer ik brei gewoon tv kan kijken of een beetje lezen erbij met een niet al te ingewikkeld patroon. Maar wanneer ik haak moet ik naar het werk kijken en kan er niets anders bij doen, ja beetje kwekken :-) verder niets en daarom brei ik liever dan ik haak.

Uit de boeken van A & C heb ik een muisje gebreid, voor- en achterkant, ik vond de staart erg leuk om te doen.

Natuurlijk ook wat extra kleding erbij, dus ik geef het aan Jane om mee te spelen, ze smijt het muisje zo opzij en pakt de haas. Later nog een paar keer aan haar gegeven, op haar knietjes gelegd en ze wil hem echt niet. Dus alles maar in koffertje gepakt voor later.

De kleertjes van de haas zijn inmiddels ook af en is wel de favo knuffel van het meisje, als ze hier gaat slapen, houdt ze de haas vast en er ligt meestal 1 van de oren tegen haar neus.
Het is trouwens wel een ondeugd want toen ik haar vorige week haar bammetje gaf, kauwde ze op een blokje brood, haalde het uit haar mond en bekeek het, toen ging het weer terug in haar mond,  ik zat vol verbijstering toe te kijken,  kauwde ze vrolijk verder. Toen zei ik foei, mag niet en zwaaide met mijn vinger. Het volgende blokje brood ging aan de vork, daar help ik haar nog mee en hup in de mond, even kauwen, toen haalde ze het weer uit haar mond en stopte het razendsnel weer terug en zwaaide met haar vingertje naar mij.  Ik heb niet gelachen, maar had het wel moeilijk.

Week of wat geleden liep ik vanuit de keuken naar de kamer en ik zie ineens wat bewegen op de vloer, ik denk aan een spin, het is tenslotte nog spinnentijd, en pak gauw de spinnenvanger, maar het was wel erg groot voor een spin en ik zag geen pootjes rondom. Dacht eerst nog dat het een pluis was, maar ik vertrouw het nooit zo dus toch maar de spinnenvanger er op gezet en het paste net. Bleek het een klein zwart kikkertje te zijn. Gauw maar weer naar buiten gebracht. Dat is het nadeel als er een deur open blijft staan, je hebt zo ongewenst bezoek binnen.

En dan natuurlijk nog even het boek wat ik gelezen heb. Het boek begint in Nederland 1943, waar een Joodse vrouw haar baby aan iemand geeft.
Ik heb het in 1 adem uitgelezen, vond het jammer dat het uit was, had er graag nog meer van willen lezen.

In de breimodus geschoten.

De weken vliegen hier voorbij, tussendoor lurk ik wel aan de diverse blogs op mijn bloglijst, maar ik gun mij vaak geen tijd om te reageren. Ik lees soms snel even tussendoor, ga ik wel weer goedmaken, maar vandaag nog niet.
Kleindochter vind het heerlijk om met gebreide speeltjes te spelen dus heb ik de boeken van de breiende noormannen weer tevoorschijn gehaald.

De ogen moeten nog even over, maar ik had niet het geschikte garen bij de hand, nog even zoeken tussen de restjes in de restjesbak, maar kleine Jane vind het leuke ogen want ze aait er steeds over :-)
Gewoon van een bol sokkenwol, ik weet dat het patroon in een van de boeken staat, maar ik heb het van Regia van de tabpagina kadootjes van Wolhalla. Vond het achteraf een beetje sombere kleur, maar Jane vind het ding geweldig, ik heb het niet zo stijf opgevuld dus is een beetje slapjes en de kop zwabbert alle kanten op :-). Ik ga nog in de herkensing met een ander sokkenwolletje, dit keer van de Arne en Carlos collectie. Veel roze en wit en dan wel steviger opgevuld.

Daarna meneer haas uit het paasboek van bovengenoemde mannen, ogen en neus/mond moeten nog, het garen moet ik nog even opsnorren.

Een kleurrijk truitje gebreid voor meneer haas, inmiddels draagt de haas het truitje al, maar daar heb ik geen foto van, die komt nog wanneer de haas helemaal af is.
Inmiddels ben ik uit het boek van de bloemetjes buiten meneer wolmuis aan het breien, maar daar is nog niet veel aan te zien, heb pas 1 pootje af. Het blijven leuke patroontjes om te doen, de kleertjes zien er ook leuk uit, gelukkig heb ik heel veel gekleurde resten dus ik kan vooruit.

De papa van Jane wil graag een warme muts voor bij het vissen, dus die staat op de pennen, er zit wol en acryl in, zodat de muts lekker warm wordt en makkelijk te wassen. Het wordt een dubbele muts in de halve patentsteek, randen omgeslagen dus nog even te gaan.

De hexagonnen zijn nog niet helemaal uit beeld, want ik kwam op p.interest dit tasje tegen onder de naam pouch, ik had hem niet goed in elkaar gezet, de voering trok een beetje ondanks dat ik het overal had ingeknipt. dus weer uitgehaald en opnieuw begonnen in het klein met hexjes van halve inch. En dat ging goed, dus toen ook weer de hele inch gemaakt. Voor de voering had ik een andere oplossing gevonden, ik maak die ook van hexjes, als versteviging gebruik ik voor de buitenkant H250, die kan dan gewoon blijven zitten, bij de voering haal ik de papiertjes er wel uit. En ik kan wel zeggen dat het goed gelukt is.

Lekker buiten bezig met puzzelen hoe het in elkaar moet en de hexjes voor de voering liggen ook al klaar, was fijn zo lekker buiten in de tuin.

De grote en het kleintje naast elkaar, voor de sluiting wil ik nog drukknoopjes opnaaien en een sierknoop aan de buitenkant.

Ben ook nog aan de roodkapjequilt bezig geweest en hoef nu nog maar 1 hoek van de rand, ben wel aan het tobben geweest want het quiltpatroon wilde aan de onderkant niet aansluiten, dus na een paar keer met een andere kleur getekend te hebben is het gelukt, niet helemaal perfect, maar als de tekenlijnen weggewassen zijn, valt het niet meer op en het zit aan de onderkant, dat scheelt ook.

Dit keer was ik wel op tijd om de kerst quilt country te bestellen, inmiddels heb ik het al binnen en kijk eens wat een leuk quiltje, er staat ook een wilgentenen krans in, versierd met allerlei kerstpatchwerkjes, die ga ik sowieso maken, zo leuk, ik heb zo'n krans, eigenlijk wil ik hem groter, maar mocht dat niet lukken, dan heb ik er wel een in huis.

En ik heb mijzelf verwend met een nieuw koekjesbakboek, meer versierboek. Zo leuk om koekjes met icing te versieren. Niet dat we dat dagelijk gaan eten, maar voor speciale gelegenheden of om cadeau te geven. Zo ben ik weg van bovenstaande koekjes en die ga ik ook maken voor kerst en dan met veel ijssterren, die andere zijn maar voor de show. Lijkt mij erg leuk om te doen.

En dit koekje zat bij de bestelling, zo leuk en zonde om op te eten.

En dit boekje kwam ik in een webwinkel van hobby artikelen tegen en natuurlijk is die naar mij toe gereden, hoewel er niks nieuws in staat, vind ik het wel grappig om bij mijn voorraad breiboeken te hebben en ik zal er best wel eens iets uit breien van de winter. Ik las dat mijn vertrouwde merk katoen van vroeger weer allerlei nieuwe kleurtjes heeft en weer verkrijgbaar is.

En ik weet niet of ik het al eerder gemeld had, maar het fazantenpaar heeft weer op het erf achter zitten broeden en heeft 4 of 5 kleintjes, hoewel zo klein zijn ze niet meer, dit is er eentje van, foto gemaakt vanuit het klompenhok want zo gauw ze mij in beeld krijgen zijn ze letterlijk gevlogen.

Dochterlief zond mij een foto van een kindermutsje met het verzoek of ik die in het roze wilde maken in dezelfde steek. Dit is het geworden, gewoon van stokjes maar dan bovenin begonnen met een magische ring en dan doorhaken tot het past. Was een uurtje werk met haaknaald nummer 5, dus een makkie.
En dan is er nog iets waar ik mij vreselijk aan heb geërgerd en ik moest het even laten bezinken. Niets ergs hoor, maar gewoon een flinke ergernis. Ik las viavia dat de stoffenbeurs een naaimachine ging verloten. Leuk dacht ik, ik doe mee. Dus ik vul het formulier in en lees op mijn gemak de voorwaarden door. Geen probleem, dus ik verzend het en om te winnen moet ik punten verzamelen door te delen. Dus ik deel het op p.interest en f.acebook en nog maar 10 minuten nadat ik mij heb ingeschreven krijg ik een mailtje van de stoffenbeurs met als titel fraude. Dus ik denk wat is dat nou, ik lees de mail en er staat in dat ik aan het vals spelen ben.  Ik denk nog (heel naief) zal wel een foutje zijn. De volgende dag deel ik het weer voor de punten, want het mag elke dag en die punten werden er niet bijgeschreven, na 2 dagen bleef ik gewoon hangen op die paar aanmeldpunten. Ik heb mij maar overal uitgeschreven en alles verwijderd, maar ik vind het nog zo gek. Ik vertel het mijn kinderen en die lagen helemaal dubbel bij het idee dat ik gesjoemeld had.
Ik trek mij er verder niks van aan, want ik weet dat ik zulke dingen niet doe, maar het had toch heel even een naar bijsmaakje.

En dit boek heb ik net gelezen, het eerste deel van Nora Roberts zoals vanouds weer heel erg spannend. Het tweede deel van haar pseudoniem J.D. Robb en dan speelt in de toekomst. In 2058, zo raar om te lezen, maar ook heel erg spannend. Jammer dat ik er over 50 jaar niet meer ben, zou graag willen weten hoe er dan tegen dit boek wordt aangekeken met al die futuristische snufjes die dan niet futuristisch meer zijn,