Bij onze toekomstige woning, groeien en bloeien de sneeuwklokjes, tussen alle troep, hele bossen. Dit is nu het uitzicht vanuit de voordeur. Ben begonnen alle rommel rond het huis op te ruimen, nu eerst de oude stenen van de schoorsteen voor het huis wegkruien, dan kan ik makkelijker bij de rommel in de tuin. Daar liggen onder andere de oude stenen die uit de muur gevallen zijn, toen het dak vernieuwd werd.
Ook heb ik twee kersenboompjes in het weiland geplant, het moesten er twee zijn in verband met het bestuiven. Geloof ik meteen, ik ben nog niet zo'n geweldige tuinierster, maar al doende leer ik wel. Wat zal het straks een explosie van bloesem zijn, er staan daar ook nog twee perenboompjes, een appelboompje en een pruimenboompje. In de tuin zelf staat een amandelboompje wat ik er nu al prachtig vind uitzien, met die hele kleine rose-witte bolletjes aan de takjes. Daar plaats ik later een foto van. Toen ik die foto zondag wilde maken, begon het te regenen en heb dat toen maar nagelaten. Nu ik dit nalees, is die explosie ook wel wat overdreven, de andere boompjes heb ik vorig jaar geplant en zijn nog echt geen bomen, het zijn meer een beetje grote takken met wat twijgjes eraan. De kersenboompjes zie je zelfs amper staan. Maar een beetje bloesem zal er wel zijn.
Met het breien gaat het ook lekker, ik ben nu aan alle tweede sokken bezig, alles staat op de pennen. Gelukkig heb ik vijf stel sokkennaaldjes, bamboe en aluminium, die foto's komen ook later als ze af zijn.
Voor de deken met sokkengaren had ik een groot blok gebreid, maar dat werd echt niet mooi, dus weer uitgehaald, de kleine vierkantjes zijn veel mooier. Zonde van het werk, maar dan had ik niet zo eigenwijs moeten zijn.
Ik zag eergisteren voor het eerst een eend met kleintjes voorbijzwemmen. Ik was natuurlijk veel te laat om er foto's van te kunnen nemen. Maar gisteren hoorde manlief ze piepen tussen de boot en de kant en ik ook gauw naar buiten om ze net te zien verdwijnen om het hoekje. Weer naar binnen en naar het terrasje, in het voorbijgaan gauw een paar boterhammen meegepikt en ja hoor, daar kwam mama eend met de kleintjes. Gelukkig zijn de eenden er aan gewend dat ik regelmatig wat overgebleven brood naar ze toe gooi, dan zijn ze ook niet bang van me. Als ze me zien komen ze meteen op me af zwemmen. Ook nu dus, heb een paar leuke foto's ervan kunnen maken. Je ziet ze hier heerlijk tussen de waterleliebladeren zwemmen.
Dit zijn de sokken en kousevoetjes gebreid van m'n zelfgeverfde wol, eindelijk zijn de bolletjes die ik in februari al had laten zien tot sokken gebreid en de restanten tot kousevoetjes, kwam net een paar meter wol tekort, het kousevoetje weer uitgehaald, de hiel iets veranderd en twee toeren voor de voet minder gebreid en voila, net genoeg wol. Er moet natuurlijk nog elastiek in de kousevoetjes geregen worden en dan kan ik ze aan.
En omdat ik de kabelomslag van de bruine streepsok zo leuk vond, heb ik nog zo'n paar gebreid van een bol Opal, die ik in de bollenbak van Wolhalla heb gevonden. Er zit natuurlijk weer turquoise in, dat is en blijft m'n favoriete kleur.
