Van alles aan het patchen

Ik zag bij A.telier H.artendief een nieuwe challenge T.winkle T.winkle en die vond ik heel erg leuk. Ik houd van sterren. Mallen voor het eerste deel waren gratis te downloaden op de site van H.et K.lossie en ook kunststof mallen te bestellen en dat laatste heb ik gedaan voor deel 1 en deel 2. Hebben is hebben :-).

Grote en kleine sterren met de nodige lapjes erbij.

En dan zijn er ineens 68 kleine sterren en 28 grote sterren voor de rand af.  En nu wachten tot de tweede helft van augustus voor het middendeel, de sterren liggen te wachten tot dan.

En er kwam ook een een cirkeltje aan en die liggen nu ook te wachten tot ik alle papiertjes en patronen compleet heb, dan kunnen de laatste 12 cirkels ook gemaakt worden en daarna op de achtergrondstof gezet worden.

Ik had voor een nieuw idee (alweer bloos) een blikje nodig, ik pak er eentje van de stapel en er zat iets in. Tja, dat komt er nu van als ik niet regelmatig een logje plaats. Ik heb geen idee wat ik wilde maken, iets voor Jane met al die roze kleurtjes denk ik, maar wat????? Nou al die hexagonblommetjes komen vast wel weer eens van pas en dan heb ik al een deel liggen :-).

Nadat onze grasmaaier weer was gerepareerd en de lange halmen waren gemaaid, lag er best veel hooi in het weiland, ik had heel veel bij elkaar te harken, maar gelukkig kreeg ik een goede hulp. Was een superknechtje :-)

Ik was op f.acebook ook iets leuks tegengekomen, Anna's little trees. Het patroon met mallen besteld, restjes kerststofjes, bijna allemaal restjes van charmpacks, opgezocht en begonnen.

En al gauw had ik al een aardig kerstbomenbosje en ik las dat er een f.acebookgroep van was, lid geworden en daar kwam ik ook Anna's bootjes tegen.

Mallen en patroon besteld en al gauw verscheen er een bootje, nog even zonder wimpel, maar die kwam al snel.

En ik blijf afwisselen, boompjes en dan weer een bootje, inmiddels is de stand op 10 bootjes en een berg boompjes. Bij twaalf bootjes maak ik er een quiltje van, dus bijna klaar daarmee. Met de boompjes ga ik nog even rustig door en ik durf het bijna niet te zeggen. Heb ook al de malletjes en het patroon voor Anna's huisje en ook nog de sterretjes met kleur, maar aan die laatste 2 moet ik nog beginnen. En dan heb ik ook nog een tijgerpanel en een leeuwenstofje voor een klein dekentje voor Jane, die zag het panel en zei meteen Ooo dekentje voor Jane. Dus die gaat op de naaimachine, achterkant van panterstof, heb ik nog liggen. Ik moet nodig weer paar meter H.obbs in voorraad nemen want dat is er niet veel meer, hooguit voor het bootjesquiltje en dan zal het wel op zijn.

Jane begint nu behoorlijk te praten en dat is soms even wennen, ze is gek op chocolade en dat wordt verbasterd tot chocokla, klinkt zo schattig als ze dat zegt.

Ik heb een puntenslijper in een eivorm, ik had een paar kleurpotloden voor haar geslepen en ze ziet de puntenslijper en zegt: Ik ben een ei kwijt.  Ze haalt de slijper uit mijn handen en zegt: Is van Jane. 

Soms ben ik dan even sprakeloos :-) :-).

Ik heb natuurlijk ook boeken gelezen, heel veel en ik weet niet meer precies welke, maar deze heb ik net uit en vind het boek weer leuk, heden en verleden door elkaar. Beschrijving is weer van de dikke meneer.

Het appartement aan Central Park' van Fiona Davis begint in New York, 1884. De ongehuwde Sara Smythe krijgt de kans van haar leven als ze door architect Theodore Camden wordt gevraagd om conciërge te worden van het pas opgeleverde Dakotagebouw. Sara neemt de baan aan, maar wordt verliefd op Theo. In 1985 is binnenhuisarchitecte Bailey Camden net uit een afkickkliniek ontslagen, ze is werkloos en heeft geen dak boven haar hoofd. Haar grootvader was een beschermeling van Theodore Camden, maar omdat een bloedband ontbreekt kan ze geen aanspraak maken op het familiefortuin. Haar "nicht' Melinda is wél een directe afstammeling. Wanneer Melinda Bailey een klus aanbiedt om haar appartement in het Dakota te renoveren, grijpt ze die met beide handen aan. Het Dakotagebouw heeft al snel geen geheimen meer voor haar en Bailey doet een paar ontdekkingen met verregaande gevolgen… "Het appartement aan Central Park' van Fiona Davis is een meeslepende roman over de dunne lijn tussen liefde en obsessie, succes en verval, passie en waanzin.

Augustus 1939 Op het vreedzame familielandgoed Summerhill probeert de zestienjarige Maddy zich afzijdig te houden van alle geruchten over oorlog. Dan keert haar ¬ amboyante zus Georgiana terug van een lange reis, met in haar kielzog haar nieuwe vriend, Victor. Maddy heeft al snel het gevoel dat er iets niet klopt aan deze man, maar ze heeft geen idee welk gevaar hij met zich meebrengt. Heden Wanneer Chloe ontdekt dat ze zwanger is, zou ze eigenlijk dolblij moeten zijn. Maar dat is ze niet. Ze is bang voor de toekomst met een man die haar lijkt te adoreren, maar tegelijkertijd extreem bezitterig is. Wanneer het toeval haar naar Summerhill brengt, wordt ze meegezogen in een mysterie dat zijn oorsprong vindt in gebeurtenissen van decennia geleden. Zomer vol geheimen is een mooie en spannende roman over de kracht van liefde die zowel troostend als vernietigend kan zijn.

Ook weer heden en verleden, beschrijving van de dikke meneer.

Schattige muisjes

Weet niet zo goed waar ik moet beginnen dus ik begin maar  met dit stofje wat ik op het wijde web tegenkwam en bij haar (klik) besteld heb.

Paar dagen later, op een hele koude en natte zaterdag, zette ze een patroontje voor een speldenkussen op haar site en ik kon het niet later er ook een te maken. Zo'n leuk gebruik van dat stofje met muisjes.

Dit bakje had ik gevonden bij de winkel met de A en later kwam ik bij haar (klik) dit leuke idee tegen.

Het bakje had ik al dus toen met de te kleine lapjes van een paar logjes geleden een klein quiltje gemaakt. Achterkant wat groter geknipt en het teveel aan stof naar voren gevouwen als bies en vastgezet.

En ja het beviel mij zo wel, of ik het bakje ooit verf, geen idee, voorlopig vind ik het wel leuk zo.

En ook een opbergzakje gemaakt voor schaartje, taylors owl en zo, iets langere zakjes want dat vind ik handiger. Aan de zijkanten geen koordje om het vast te knopen, maar een paar drukknopen er in geklemd, makkelijk los te maken en niet van die slierten aan de zijkanten ervan.

Toen vond ik het speldenkussen veel te groot en heb een kleinere versie gemaakt en het grote speldenkussen.... die gebruikt Jane als kussentje voor haar pop en/of Nijn. :-)

Daarna weer wat voorbereid voor de round-we-go en dat gaat ook lekker.

Die vlogen van mijn naainaaldje af, ook die eigenlijk te grote diamanten, gewoon gebruikt, wil de quilt toch groter hebben dan die 48 blokken, dus komt toch nog van pas.

Toen kwam er een schattig stofje binnen wat ik al weken geleden had besteld bij de baas van de veertig rovers, was ik eigenlijk al beetje vergeten, maar wat is het een leuk stofje. Er stond bij de beschrijving dat het katoen was, maar het heeft er zelfs niet naastgelegen.

Weer wat geknipt en geplakt en in mijn Y.azzii project portefeuille gedaan, vind het een handig ding hiervoor en zo opgerold en past in elke tas, zeker in dat bakbeest van een projecttas van mij :-)

En dat leuke stofje past best in mijn cirkels al is het dan geen katoen, zie wel hoe het uitpakt ......later.

Ik teken, knip en plak tegenwoordig 's avonds bij de tv via de computer, daar zit ik heerlijk, heb alleen niet het optimale licht om de kleuren te selecteren en dat geeft soms verrassende resultaten. Zijn niet altijd de combinaties die ik bij daglicht uitgezocht zou hebben. Maar zijn als geheel toch wel leuk.  En zoals bij de cirkels hierboven te zien, zijn de stofjes soms wel heel erg druk bij elkaar.. Eigenlijk best wel jammer want die vind ik niet zo mijn smaak hebben. Tot ik bedacht dat ik ooit een een stapeltje regenboogkleurtjes van effen katoenen twill stofjes bij diezelfde baas van de veertig rovers gekocht had.

Was even zoeken, kwam ook nog diverse grijsjes tegen van diezelfde baas, ik maak de cirkels met deze scraps, moet lukken met deze stofjes (kan er natuurlijk later nog andere stofjes bijnemen :-) )

Zoals deze, ziet er toch vreselijk druk uit, ook niet helemaal wat ik wil, maar ga ze wel gebruiken, stop ze er gewoon tussen, denk ik. Zie het later wel bij het overzicht of ze er in mogen blijven of niet.

Deze ziet er al weer een heel stuk beter uit, met de effen kleuren heb ik al weer wat voorbereid, maar daar heb ik geen foto van, wordt zo saai om iedere keer weer de vakjes met stukjes stof te zien. Het resultaat is veel leuker om te showen.

Ik heb ook wat tweedehands boeken gekocht en deze kerstmotiefjes zijn toch schattig. Leuk om met wolvilt te maken.

En dit boek kon ik ook niet laten gaan. Vind het zo handig om even na te slaan hoe het ook al weer zat. Ben er blij mee.

Ik heb net de hiel gebreid en nu liggen de sokken weer even stil. Kom echt een paar extra handen tekort :-) Er ligt ook nog een pakje voor de pop, breiwerk is klaar, maaswerk nog niet en het moet nog in elkaar. Nog geen foto van. Ligt ook weer even stil.

Fran, een kok uit Londen, arriveert in Gloucestershire om daar een boerderij van haar verre verwante, tante Amy, te runnen. Amy is heel oud en ze is van plan om de boerderij aan Fran na te laten als zij zes maanden lang goed presteert. Fran ziet dit voorstel als een welkome kans om haar leven te veranderen en ze is erg enthousiast. Ze maakt kennis met de werknemers en de buren, onderzoekt het grondgebied, observeert de koeien en gaat voortvarend aan de slag. Net als alles begint te draaien, verschijnt er een concurrent uit Australië die de boerderij wil overnemen. Het wordt een spannende strijd. Het verhaal wordt chronologisch gepresenteerd vanuit hij/zij perspectief en de lezer kijkt vooral door de ogen van Fran. Zij mist kennis van het functioneren van een boerderij. De lezer steekt hier veel van op aan de hand van informatieve gesprekken. Deze ongecompliceerde feelgoodroman laat op een levendige manier zien hoe een passie een zakelijk succes wordt. Romantische elementen voegen extra spanning toe.

Dit boek heb ik het laatst gelezen, was heerlijk ouderwets romantisch genieten van een luchtig niemendalletje. Beschrijving is weer van de dikke meneer.

Jamtaartjes en spijt

Voor ons kleine meisje heb ik wat petit fours gebreid en gehaakt. Ik heb meer op de veiligheid gelet dan op het mooi. Het bordje is gebreid en verstevigd met een soort van textielversteviger, zodat het wat steviger staat.

De jamtaartjes waren zo leuk om te breien dat ik er een serie van zes van gemaakt heb in verschillende jamkleuren. Het patroon is van Alan Dart, Teaparty, het patroon (klik) is nog steeds te koop. Het mijne komt uit een oude simply knitting en had ik gelukkig gescand en opgeslagen. Ik was toen van plan om het te maken, maar daar was nooit iets van gekomen. Kwam nu van pas, misschien maak ik de kop en schotels ook nog wel.

 En om in het breiwerk te blijven een foto van de sjaal, ik heb hem al gedragen en vond dat hij toch iets te kort was in het gebruik. Het kan net niet 2 keer om mijn hals gedraaid worden, dus inmiddels staat het ding weer op de breipennen.

Muis heeft een nieuwe garderobe gekregen en is nu wel goedgekeurd, vooral de sokken zijn leuk want die kunnen uitgetrokken worden :-). De rest van de kleding natuurlijk ook, maar dat is nog te moeilijk.

Weer een gedeelte van mijn scharenverzameling. De linker heb ik jaren geleden gekocht en is een richelieuschaartje, speciaal om tussen het borduurwerk de vakjes stof weg te knippen, heel erg scherp puntje zit er aan. Die ernaast is een appliquick schaartje, hoort bij de applicatiestaafjes, daarnaast een schaartje waar ik een heleboel van heb. Heb ik op de poppenhuisbeurzen hier (klik)   gekocht. Daarnaast een schaartje met een toren, ooit eens gekregen. Daarnaast een schaartje uit China met de Chinese dierenriem. Daarboven een ooievaarschaartje, gekocht op een handwerkbeurs.

Het valt mij nog mee, dat ik van allemaal nog weet waar ze vandaan komen.

De  Winterse Hexjes gaan ook goed, ben weer bij, op de opdracht van gisteren na, maar daar heb ik deze hele week nog de tijd voor. De sterretjes liggen heel even stil want......

de vogeltjes van haar (klik)  kwamen er tussen.

Soms ging het niet helemaal lekker, want dan vergat ik de naad er aan te knippen,

dat vogeltje is op de achtergrondstof gefestonneerd en heb ik meteen een stofknipmalletje gemaakt, inmiddels is er weer iets van de malletjesnaad af, want hij was wat te breed, is niet erg want eraf kan altijd, erbij wordt wat moeilijker :-). Het gaat mij geen tweede keer gebeuren dat ik de naad er af knip.

De laatst gemaakte vogeltjes met een bijpassend speldenkussen.
 Toen ik het vogelmalletje tegenkwam via facebook heb ik het meteen besteld en toen ik wat blogs van mijn leeslijst las, kwam ik op het logje van Juud

het applicatiewieltje en matje tegen. Ik heb even gegoogled en via via heb ik het toen hier (klik)
besteld. Zo kwam alles ineens samen en kan ik nu needle turnen, dat wilde eerst maar niet lukken. De hera marker heb ik al jaren, maar dat vond ik zo'n gedoe, het wieltje werkt zoveel beter. Waarschijnlijk ben ik nu ook beter met de naald vergeleken met een paar jaar geleden.
En dan kom ik bij mijn spijt dat ik een boek niet gekocht heb. Toen ik pas begon met patchen en quilten kwam ik op de handwerkbeurs het eerste boek tegen van B.rigitte G.iblin, F.eaturing the nest,  waar zulke mooie quilts in stonden, maar ik vond het nog veel te moeilijk voor mij en toen heb ik het domste gedaan wat ik maar kon doen. Ik heb het boek teruggezet. En nu ik best wel aardig kan patchen en quilten is het boek niet meer te koop. Ook tweedehands kom ik het niet tegen, 1 keertje maar en toen was het meteen al verkocht en zat ik er naast. En dan baal ik zo ontzettend.

Er loopt ook van alles door de tuin, hier een eend, die is altijd samen met zijn vrouwtje, overnacht altijd bij ons in de tuin, het vrouwtje is nog net niet te zien. Er lopen altijd fazanten hier, soms wel een stuk of 6, er zit er weer eentje te broeden, niet in de tuin natuurlijk, maar achter langs de sloot, daar komt nooit iemand dus lekker rustig. Aan de slootkant overnacht een reiger, die had ik ooit al eens op de foto gezet. En wanneer ik uit het keukenraam kijk zie ik altijd de ooievaar, soms zelfs 2 stuks. Ik ben een bevoorrecht mens dat ik hier mag wonen.

Dit blikje gaat altijd mee in de oppastas, Jane vind het een prachtig blikje is ook gek op de film, dus dat blikje zal ooit wel van eigenaar verwisselen :-) , niet de inhoud, die blijft van mij.

Er zit van alles in, het garen ligt onder het speldenkussen zie ik nu, zo'n kaartje met verschillende kleuren naaigaren. Inmiddels heb ik een ander systeem om het garen mee te nemen, maar dat bewaar ik voor het volgende blogje.

In het envelopje zitten verschillende naainaaldjes, ook een maasnaald zit er bij.