Nogmaals sokken

Eindelijk weer eens een post van mij, was het al eerder van plan, maar heb een poosje zonder telefoonlijn gezeten en dus ook geen internet. Er wordt hier flink door allerlei bedrijven gegraven, als het niet voor de elektriciteit is, is het wel voor iets anders. En dan krijgt de telefoonkabel wel eens een flinke tik. Er bleken aan de ene kant een flinke breuk te zitten, dat gerepareerd, telefoon deed het, maar zo'n gekraak, was eigenlijk niet te gebruiken. Bleek er ergens anders ook een beschadiging te zitten. Er stonden overal auto's, graafmachientjes en grondploegen op de weg. Was gewoon kruipdoorsluipdoor. :-) 

De rare pannenkoeksokken van de vorige post heb ik uitgebreid getest en ze zitten heerlijk. Geen last van het naadje bovenop de voet, een afkant met 3 naalden, had ik niet gedacht. Ga ze nog een keer breien met sokkengaren van Zeeman, wat ik gekocht heb om te proberen. Hoor er in sommige groepen positieve reacties over. Bovenstaande sokken heb ik helemaal af, alle draadjes en gaatjes weggewerkt, was wel leuk om te breien, maar voor de hiel vond ik het toch een beetje.... niet zo makkelijk als ik dacht. Zoveel gefrommel voor dat de steken goed op de naald zaten en al die draadjes wegwerken. Ik houd het voortaan bij de gewone hiel en niet meer achteraf. Het zijn wel mooie tweelingen geworden.

Ik had mij op ravelry opgegeven om mee te doen met de sockmadness, hier boven is de kwalificatiesok en dat heb ik niet gehaald, te laat begonnen en het was een ingewikkeld patroon wat mij niet zo erg lag. Maak het wel af, maar dan op mijn manier, zag trouwens ook een fout in de zool, gewoon een alinea overgeslagen met lezen. Dus nog even twijfelen of ik zo doorga of een klein stukje uithaal. Heeft geen haast dus kan altijd later nog.

Als troost heb ik mijzelf een setje 20 cm. aluminium sokkennaalden cadeau gedaan in leuke kleurtjes. En een sokkenliniaal, makkelijk meten met die ronde kant. Voet erop en dan meteen zien welke maat en centimeters er gebreid moeten worden.

Poosje geleden had ik sokkenwol besteld en heb ik niet goed opgelet, er zat een bol katoen tussen. Die bol heb ik helemaal opgebreid en heb nu 4 sneakersokjes, voor de zomer wel lekker en als er eentje gaat lubberen kan ik er altijd een of twee verwisselen :-). Ik kwam voor 1 sok katoen voor de teen tekort en die heb ik met gewone katoen gebreid, merk vanzelf wel hoe lang het meegaat. Dit keer geen  tweelingsokken, helemaal buiten mijn comfortzone. :-) 

Voordat de echte wedstrijd bij de sockmadness begon, kregen we het patroon voor een opwarmsok, vond hem heel erg leuk en ik heb de eerste af. De hiel heb ik op mijn manier gebreid, gladde voet, patroon op de wreef heb ik wel gedaan en het patroontje op de teen ook, Toen Jane deze sok zag op de blocker zei ze heel verwonderd:  Ooooooo oma, je hebt een platte sok gebreid.

Tja, zo kan je het ook zien :-) Ik brei altijd met 5 naalden en dan zijn het geen platte sokken :-). 

Natuurlijk heb ik ook gebakken en ik kwam in de app van mijn kleine roze bakmachientje een recept voor cheesecake met speculooskoekjes en creme tegen, zo lekker, die ga ik vaker bakken, net als

de speculooscupcakes met speculoosroom. Ook van de app van het bakmachientje. Ik ben daar zo blij mee. Hoef ook niet veel te bakken, gewoon 6 cupcakes, meer dan genoeg voor ons. En als er toevallig een kind langskomt, krijgt die er ook wat van mee. Kan ik fijn weer een ander recept proberen.

Ik heb een paar dagen geleden een bestelling bij Kruidvat opgehaald en heb dat gedaan nadat ik Jane uit school gehaald had. Ik vertel haar waar we heengaan en de eerste vraag was: Hebben ze daar ook speelgoed?

Ja hoor dat hebben ze, we zien wel. Kindertasje had ik al in de auto gelegd, dus die kon ze zo mee de winkel in nemen. Eerst kwamen we een vilten mandje van een konijn tegen, die had ze al meteen in de pocket. Toen de beer van mr. Bean, dat vond ze ook wel wat, dus die ging ook mee en daarna zag ze nog iets van een speelgoedpony met gekleurd haar in een plastic doosje/mandje. Wilde ze ook wel. Maar dat werd mij teveel dus ik zeg tegen haar: Dan gaat de beer terug. NEE dat kon niet, maar ik begreep het niet zo goed want de beer was een knuffel en geen speelgoed. Maar daar trapte deze oma niet in. Ze moest kiezen, het is de beer geworden Zitten we in de auto, is ze de beer aan het bestuderen, zegt ze: Oma, die beer is gebreid... Ik vond het wel leuk dat ze dat zag

Weer een aantal boeken gelezen, hieronder een kleine selectie, beschrijving weer van de dikke meneer.

Modeontwerpster Barbara besluit vanwege gedoe op haar werk een paar dagen eerder naar Curaçao te gaan om al aan haar vakantie te beginnen. Daar aangekomen ziet ze haar man Norbert met een andere vrouw. Tot overmaat van ramp komt ze erachter dat Norbert degene is die haar bedrijf dwarsboomt. Verlangend naar rust gaat ze naar Kreta, waar ze echter heel wat meer vindt. Hoe dat afloopt, lees je in 'Winter op Kreta'. Deze nieuwe Eva de Wit is weer net zo fijn als haar eerdere feelgoodtoppers zoals 'Een huis in Frankrijk' en 'Weerzien in Italië'.
 

Wiesbaden, 1951. Café Engel krijgt te maken met concurrentie. Het modernere Café König heeft zich gevestigd naast het traditionele café van de familie Koch. Terwijl Hilde Koch tevergeefs probeert om haar ouders ervan te overtuigen Café Engel te moderniseren, dreigt haar zwaarbevochten relatie ten einde te lopen. Met haar broer August gaat het niet veel beter. Na zijn gevangenschap in Rusland keert hij terug, maar hij is niet alleen. Aan zijn zijde staat een Russische vrouw van wie hij zielsveel houdt maar wier komst de familie uiteen dreigt te scheuren.

Cranberryzomer’ van Irene Hannon is het eerste deel van een serie die zich afspeelt in de romantische kustplaats Hope Harbor. De frisse bries die door Hope Harbor waait, brengt genezing, hoop en… romantiek. Na een tragische gebeurtenis is Tracy weer terug in haar geboorteplaats, waar ze haar cranberryboerderij op de rit probeert te houden. Aan romantiek denkt ze niet. Ook Michael Hunter is niet van plan romantiek in zijn leven toe te laten. De uitgebluste zakenman die in Hope Harbor wat rust hoopt te vinden na de dood van zijn vrouw, heeft zo zijn eigen geheimen. Maar wanneer Tracy hem uit de brand helpt, is het daarna zijn beurt om haar te helpen met de cranberryboerderij. Al snel waait er een frisse wind door Hope Harbor, die genezing, hoop en liefde brengt in vele levens – inclusief die van Tracy en Michael. Irene Hannon schrijft graag verschillende genres, maar blinkt uit in romantische, gevoelige christelijke romans vergelijkbaar met de romans van Deborah Raney. ‘Cranberryzomer’ is het eerste deel van een serie draaiend om het romantische plaatsje Hope Harbor.

Sokken en boeken

 

De carouselsokken zijn af, nu nog bij de was doen en daarna kan ik ze een dagje aan om te proberen, vooral hoe ze in de schoen zullen zijn. Is toch bovenop iets dikker doordat ik met 3 naalden heb afgekant. Vond ik ook handiger, want dan hoefde ik de draad niet af te knippen en kon meteen verder met de voet en teen.

Uit dit boek van de breiende Noorse mannen heb ik de makkelijkste sok ter wereld gebreid. Niet helemaal eender, want die sokken zijn vanaf de teen gebreid en ik ben bij de boord begonnen, maar de rest is toch eender, dus dat geeft niet.

Dit is de sok met een niet zo zichtbaar draadje waar de achterafhiel moet komen.

De steken onder en boven de hulpdraad op de naalden gezet.

Het hulpdraadje er uit gepeuterd en begonnen met breien van de hiel. Weet nu dat ik iets dikker garen als hulpdraad moet nemen, is makkelijk om de draad te verwijderen.

En dan is de hiel klaar, heb de sok binnenste buiten gedraaid, is wel even een gepruts maar ik weet nu dat de tweede sok beter gaat :-) . En de steken met de Finchley Graft aan elkaar gezet. Filmpje is op you tube te vinden. Zoveel makkelijk dan de kitchener stitch. Hoe vaak ik die ook gedaan heb, ik kan het maar niet onthouden. Vooral als ik een poos geen sokken gebreid heb. 

Het gekke van deze hiel vind ik nog dat die hetzelfde als de teen wordt gebreid en het zit net zo goed als de gewone hiel. Van deze moet ik ook nog kijken hoe ze zitten in mijn schoen, maar eerst de draadjes wegwerken...

Boeken heb ik ook gelezen en deze was weer prachtig, net als al haar andere boeken. Beschrijvingen zijn weer van de dikke meneer.

Een spannende Tweede Wereldoorlog-roman waarin liefde en loyaliteit de hoofdrol spelen.

'Dochter van het Derde Rijk' van Melanie Dobson begint vlak voor de Tweede Wereldoorlog, wanneer het meisje Lilly wordt ontvoerd. Archeologe Hanna Tillich wordt gedwongen om Lilly te adopteren, met een SS-officier te trouwen en in een museum in Neurenberg te gaan werken. Deze gebeurtenissen zetten haar leven op zijn kop en zorgen ervoor dat ze haar vraagtekens begint te zetten bij het naziregime. Maar vraagtekens zijn gevaarlijk.

Tachtig jaar later helpt Lilly onderzoeker Ember Ellis met haar onderzoek naar de holocaust. Ember helpt op haar beurt Lilly om haar gefragmenteerde herinneringen aan die tijd een plek te geven. Ondertussen moet Ember de confrontatie aangaan met haar eigen verleden, inclusief één persoon die haar het liefst voor altijd het zwijgen zou opleggen...

Dit boek heb ik ook gelezen en ik dacht dat het vierde boek er ook al was, maar helaas moet dat nog even wachten, die is er nog niet, maar komt er wel aan.

Het derde boek in de serie Een veilige haven. De 17-jarige Rita kan altijd rekenen op haar buren, de familie Minelli. Tot alle Italiaanse mensen worden geïnterneerd. Dan staat Rita er alleen voor… Cliffehaven, 1940. Als haar vader naar het front moet, blijft de 17-jarige Rita alleen achter. Gelukkig kan ze rekenen op haar buren, de familie Minelli. Maar als die net als andere families van Italiaanse afkomst worden geïnterneerd, staat Rita er helemaal alleen voor…
Rita weigert bij de pakken neer te zitten. Als haar droom om bij de luchtmacht te gaan in duigen valt, meldt ze zich aan bij de brandweer. Maar wanneer haar eigen huis in vlammen opgaat, is het zelfs voor Rita een zware opgave de moed erin te houden. Gelukkig kan ze terecht in het pension van Peggy Reilly, en voorzichtig leert Rita weer te hopen dat ze de mensen van wie ze het meest houdt terug zal vinden…

En ik heb nog een boek gelezen, een oude dit keer, maar wel een spannende. Er is ooit ook een film naar gemaakt en die heb ik gezien, maar daar kwam ik al lezende achter. 

Oxford 1939. De jonge Engelse academicus Richard Myles en zijn vrouw Frances staan op het punt hun vakantie in Duitsland te gaan doorbrengen. Ze beseffen al vaag dat het in de politieke dreiging van het ogenblik wel eens de laatste gelegenheid zou kunnen zijn om daarnaar toe te gaan.
Dan krijgen ze van een vriend het verzoek om tijdens die reis naar het vasteland bepaalde informatie in te winnen. Richard en Frances weten dat er enig risico aan de opdracht verbonden is, maar ze bevroeden nog niet dat hun een tocht vol verschrikkelijke gevaren wacht, die hen van Parijs naar het door nazi's beheerste Oostenrijk en Duitsland zal voeren.

Ik vond deze zo leuk om te lezen, wel een klein beetje "langdradig" wil ik  niet zeggen want dat is niet zo, beetje naïef hier en daar. Dat je als lezer al weet dat het niet goed gaat omdat er iets niet handigs gedaan wordt, maar het blijft leuk om te lezen. En ik ben meteen aan de volgende van haar begonnen, want ze lezen lekker weg. 

1939. Als Sheila Matthews voor een vakantie naar Polen gaat, leeft men daar al onder de dreiging van een oorlog. Toch voelt Sheila zich overvallen door het bericht dat ze zo snel mogelijk terug naar Engeland moet, omdat de situatie te gevaarlijk wordt. Ze besluit te blijven. Misschien kan ze haar Poolse vrienden helpen in hun vrijheidsstrijd. En al snel krijgt ze de kans daartoe: door zich voor te doen als een nazi-spionne weet ze waardevolle inlichtingen door te spelen aan een groep verzetsstrijders. Tot de grond in Warschau haar te heet onder de voeten wordt...

Lekkers gebakken en gewonnen

 

Eerst heb ik bij mijn bakmachientje wat bakvormen aangeschaft. Het onderste heb ik al flink gebruikt.

Eerst wat kleine shortbreads gebakken, dat zijn zulke lekkere zandkoekjes. Deze zijn niet zo groot, dus makkelijk uitdelen.

Ik had een dubbele batch gemaakt en ook grote shortbreads gebakken.

Nou ja, groot..... is ook een beetje overdreven, gewoon de maat van een cupcake vorm. Glazuur gemaakt van poedersuiker en beetje water en Jane mocht ze versieren met smarties en chocoduppels.  Zijn goed gelukt.

En 's avonds wilde ze graag pannenkoeken met de plaatjes eten. Doen we dan toch. De plaatjes blijven altijd leuk, die pan wordt heel vaak gebruikt hier, ook 's zomers. :-) 

Ik had meegedaan met de give-away van Rutgerbakt en ik was een van de gelukkigen. Ik heb een bakatlas gewonnen. Ik ben nog aan het lezen en recepten uitzoeken, maar wat is het een prachtig boek. 

Staan zoveel mooie en leuke recepten in, moeilijk kiezen. Maar ik weet wel dat ik voor kerst de Dundee cake ga bakken, daar heb ik het boek tenslotte mee gewonnen. En dan wel met gedroogd fruit wat wij lekker vinden en geen rode en groene geconfijte kersen, brrr, houden wij niet van. Wel lekker veel rozijnen en appeltjes en abrikozen en ik heb nog wat gedroogde aardbeien, dat is ook altijd lekker er in. Na het wellen natuurlijk :-).

Ik heb een panel gekocht met mondkapjes. Heb er nu 3 van de 10 af. Allemaal voor kerst, aan twee kanten draagbaar, nog 7 te gaan. Op de foto's de buiten- en binnenkant. Keus genoeg. Die met de katten heb ik diverse keren aangepast. Zoals het eigenlijk moest, zat het niet lekker, toen anders gedaan met een stukje aan boven en onderkant opengelaten voor het elastiek, zat ook niet goed. Toen even rondgezocht en bij de quiltster kwam ik de oplossing tegen. Dus de zijkanten zijn van Marcha. Elastiekjes ook beetje ingekort en nu zitten ze prima voor zover dat kan. Had niet gedacht dat de mondkapjes weer nodig waren. Voorlopig heb ik aan de kerst en nieuwjaarsmondmaskers genoeg en voor januari zie ik wel weer of ik dan weer neutrale nodig heb.

Oh ja, nog een heel klein prietpraatje.

Gisteren zaten we een broodje te eten en Jane heeft het liefst een broodje wat niet doormidden is gesneden, absoluut geen boter of margarine en plakje worst of kaas apart. Geen probleem, als ze het zo het liefst eet, dan kan dat. Dus ze krijgt bordje met broodje en plakje worst en ze is klein beetje lomp en bordje kiept en broodje vliegt er af. Ik raap het broodje op en geef een nieuw broodje aan haar, zegt ze: Gelukkig dat het plakje worst op mijn bordje blijft liggen.

Ja, zo kan je het ook bekijken :-) :-) 

Cadeautjes

 

Allereerst het cadeautje voor mijzelf. Zoals jullie misschien nog wel weten ben ik gek op allerlei elektrische apparaten. En deze had ik al een hele poos op mijn verlanglijstje staan, maar er hing een behoorlijk prijskaartje aan en dat hield mij tegen, had ik er niet voor over. Was van de week leuk van site naar site aan het hoppen, en ineens kwam hij voorbij, denk als advertentie maar dat weet ik niet meer. Ik zag een prijs die een fractie van de andere prijzen die ik had gezien was, meteen besteld. Dag later kwam de pakjesman een groot pak brengen en ik dacht nog, hè is een dag te vroeg, hoe kan dat nou. Was het een pak waar de naam van dochter op stond, dus in ontvangst genomen en in de gang gezet. Poos later was dochter inmiddels uit haar werk en appte ze mij of ik een pakje in ontvangst genomen had. Ja dat had ik en staat hier voor je klaar. Nee dat hoeft niet, het pakje is voor jou, voor het oppassen. Oh leuk, ga gauw kijken.

Oh wauw, die uitbreiding, de weegschaal met zeef, voor mijn keukenmachine stond ook al een poos op mijn verlanglijst, maar dat prijskaartje.... Vind het nog steeds een te groot cadeau, maar ben er wel blij mee. Hoewel ik ook zonder cadeau met veel plezier oppas. 

Dagje later kwam mijn kleine bakoventje, jammer genoeg 's avonds en dat was mij te laat om nog iets uit te proberen. Gisteren beslag gemaakt voor yoghurt-citroencake, in een ingevette bakvorm gedaan en in het oventje. Het programma en de tijd ingesteld en aangezet.

35 minuten later stond er een prachtige cake af te koelen. Vond het aan de onderkant iets te donker dus volgende keer paar minuten korter. Ideaal apparaat, automatische programma's, niet voorverwarmen er zo in en ook zo klaar. Past gewoon onderin een keukenkastje, dus dat ook geen probleem. Een leuk kookboekje erbij plus een link naar een app voor nog 200 recepten. Was even een probleem mijn telefoon moest geupdate worden, maar gelukkig kwam zoonlief langs en heeft dat gedaan, maar mijn telefoon was eigenlijk te oud voor de app. Toch geprobeerd en er was voor mijn foon een oudere versie van de app beschikbaar, dus het kon toch op mijn foon gezet worden. 

Dit is een boek wat ik ook heb aangeschaft, ik heb natuurlijk de sokkenbreiboeken van de mannen ook, dus dit kwam ook in huis. Het eerste schotelvod staat in de steigers, inmiddels is het al af en heb ik het in gebruik genomen.

Er kwam snel een tweede af, anders dan het patroon, maar ik had 's avonds bij de tv gebreid en daar had ik de gele streepjes in het schema niet gezien. Nou ja, zo is het ook leuk :-)  Een derde is ook af en een vierde is in de maak. 

En er zijn heel veel pyramides gemaakt, hierboven met de stof die tussen de pyramides komt, ben er erg blij mee.

Ook pyramides uit een lapje van Daniele Drescher, die lapjes zijn toch wel favoriet bij mij, er zitten zulke leuke plaatjes in.

En ook is er weer een qayg star verschenen, de achterkant ziet er ook leuk uit, lapjes door kleindochter bij elkaar gezocht.

Jane bij zoon in de auto, ze heeft er van genoten en vond het geweldig. Was ook wel toevallig dat de auto net thuis was toen Jane er ook was. 

Boeken heb ik ook gelezen.

 

De verborgen apotheek van Sarah Pennervond ik een geweldig boek, heden en verleden. Precies waar ik zo van houd. 

En nu ben ik Een liefde in oorlogstijd aan het lezen van Margaret Leroy, speelt zich af op Guernsey.

Nog meer lappenpraat, tuinwerk en een blooper

 

Er kwamen pyramides bij, beetje herfst en wat kerststofjes tussendoor.

Nog meer kerststofjes, lekker stempelen met een restje wat over was van een charmpack. Er was al wat in geknipt, maar er kon toch nog een pyramide uit en dan er achter komen dat er verkeerd gestempeld was. Met wat donkerder stempelinkt overnieuw en dan hopen dat de verkeerde stempels niet teveel doorschijnen. 

En gelukkig viel het mee, niet veel van te zien.

Nog wat kerst en vogeltjes.

De wallet komt goed van pas om de gestempelde en geknipte lapjes voor de pyramides in te doen.

De star in a hexagon gaat ook goed, heb er al drie af, de vierde is in de maak en de vijfde ligt klaar.

Dit is het gedeelte achter de put langs het pad en dat moet weer leeg, Het is mijn favoriete plek om zomers te zitten, maar door allerlei omstandigheden is daar niet meer gemaaid.  Het is inmiddels vol gegroeid met fluweelbomen, bramen en ander groen spul. 

Dit is een foto vanaf de heg richting klompenhok, wat nu weer goed te zien is. Het bankje waarop ik graag zit staat er nog, maar het was al slecht en is nu helemaal ingestort.

Afgelopen zaterdag is er flink huisgehouden in de knotwilg achter de keuken, meer op de hoek achter onze badkamer. Schoonzoon heeft zich weer uitgeleefd en alle takken van de wilg zijn er weer afgezaagd. Net op tijd klaar, daarna heeft het geregend en volgens mij regent het nog steeds :-) 

Opruimen van de takken en takjes komt nog wel, we kunnen de schuur en het huisje achterom in, de auto kan nog op zijn eigen plekje geparkeerd worden. Alleen de auto kan niet meer helemaal naar achteren om de boodschappen uit te laden, moeten dan wel een stukje lopen/sjouwen. Komt ook wel weer goed.

En dan nu de beloofde blunder.

In de zomervakantie heeft Jane van haar papa en mama allemaal dino's gekregen uit de blauw met gele winkel. Paar weken later ging de wasmachine kapot, de rubberen ring was helemaal naar binnen gezogen tijdens het leegpompen en centrifugeren. En Jane had zo'n leuke knuffel gezien. Geloof ik dat ik het al hier verteld had, maar doe het voor alle zekerheid nog maar een keer. Dochter wilde er geen knuffels meer bij, dus ik mag er geen een meer kopen of breien, hoe lief Jane ook keek. Nou ok, geen probleem. Komt dochter afgelopen week met een tas met 5 dino's in verschillende grootte en of ik die wilde wassen, want dat ging bij haar in de wasmachine niet goed. Nou dan was ik die dino's toch. Gedaan, zelfs 2 keer, want ze roken na de eerste keer wassen niet zo lekker. Na de tweede keer met extra water was het een stuk beter. Achteraf twijfelde ik nog of ik wel wasmiddel de eerste keer had gebruikt. Het was een nogal druk dagje. De dino's binnen op het wasrek gelegd om te drogen en dag later (vrijdag) Jane gewoon uit school gehaald, wilde natuurlijk meteen met de dino's spelen, dus 2 dino's gegeven om mee te spelen, rest nog op het rek laten liggen. Eerst kwam papa en dronk een flesje bier, kwartiertje later kwam mama en ik deed de dino's in de tas en zei dat ik niet zeker wist of ze al goed droog waren, dus dat ze weer thuis uit de tas moesten. Ik zie dochter naar mij kijken en ze zegt: Heeft Jane ze dan gezien. Ik zeg: Ja natuurlijk, ze lagen op het wasrek te drogen. Dochter was niet blij, want ze waren bestemd voor 5 dec. Dus ik zeg: Waarom ben je dan niet duidelijker geweest. Nou ja, Jane had leuke dino's om mee te spelen. Komen ze thuis en Jane pakt de tas uit, (hoorde ik van schoonzoon) zegt ze: Allemaal van oma gekregen.

Tja, snap zelf eigenlijk niet dat ik het niet doorhad, maar niks meer aan te doen. Leuk verhaal voor later :-) 

Boeken heb ik ook gelezen. Deze vond ik erg leuk om te lezen, heel veel heden en klein beetje verleden. Echte feelgoodroman waar je doorheen vliegt. Beschrijvingen zijn weer van de dikke meneer.

Het koetshuis van Karin Quint is het eerste deel in de nieuwe feelgoodserie over Rosaville, een landgoed vol romantiek, geheimen en grandeur.

Historica Laura woont op het schitterende Rosaville, een landgoed met verhalen in alle hoekjes. Wanneer haar dementerende oma haar vertelt over een onbeantwoorde liefde, duikt Laura in de geschiedenis van het koetshuis op het landgoed. Waarom is die plek zo belangrijk voor haar grootmoeder? Terwijl Laura steeds meer te weten komt over wat er in het koetshuis is gebeurd, wordt ze zelf ook verliefd op Tom. Maar ook bij Laura lijkt het mis te gaan, want Tom heeft geheimen – en niet alleen voor haar… Wat Laura nog niet weet is dat in het koetshuis alles samenkomt, niet alleen in het verleden, maar ook in het nu!

In deze ben ik net in begonnen ik heb, dacht ik, nog nooit iets van haar gelezen, lijkt mij leuk en voorlopig leest het lekker weg.

Een nieuwe start in een oud landhuis. Maar dan valt de eerste dode.

Nadat Rens haar verloofde voor het altaar liet staan omdat hij vreemdging, verdween hij spoorloos. Ze richt zich volledig op de renovatie van een vervallen landhuis. Dorpsbewoners waarschuwen haar dat de state vervloekt is, en dat er onverklaarbare dingen gebeuren, maar Rens gelooft niet in fabels en geesten. Dan wordt het lichaam van haar ex gevonden op het terrein van de state. Als vlak bij het landhuis nog meer doden vallen terwijl Rens in de buurt is, wordt ze het middelpunt van het politieonderzoek.
Ondertussen blijven de vreemde, angstaanjagende gebeurtenissen in de state elkaar opvolgen. Maar Rens weigert zich bang te laten maken, en gaat op zoek naar antwoorden. Wie probeert haar bang te maken? Of zijn er andere krachten aan het werk?