Nogmaals sokken

Eindelijk weer eens een post van mij, was het al eerder van plan, maar heb een poosje zonder telefoonlijn gezeten en dus ook geen internet. Er wordt hier flink door allerlei bedrijven gegraven, als het niet voor de elektriciteit is, is het wel voor iets anders. En dan krijgt de telefoonkabel wel eens een flinke tik. Er bleken aan de ene kant een flinke breuk te zitten, dat gerepareerd, telefoon deed het, maar zo'n gekraak, was eigenlijk niet te gebruiken. Bleek er ergens anders ook een beschadiging te zitten. Er stonden overal auto's, graafmachientjes en grondploegen op de weg. Was gewoon kruipdoorsluipdoor. :-) 

De rare pannenkoeksokken van de vorige post heb ik uitgebreid getest en ze zitten heerlijk. Geen last van het naadje bovenop de voet, een afkant met 3 naalden, had ik niet gedacht. Ga ze nog een keer breien met sokkengaren van Zeeman, wat ik gekocht heb om te proberen. Hoor er in sommige groepen positieve reacties over. Bovenstaande sokken heb ik helemaal af, alle draadjes en gaatjes weggewerkt, was wel leuk om te breien, maar voor de hiel vond ik het toch een beetje.... niet zo makkelijk als ik dacht. Zoveel gefrommel voor dat de steken goed op de naald zaten en al die draadjes wegwerken. Ik houd het voortaan bij de gewone hiel en niet meer achteraf. Het zijn wel mooie tweelingen geworden.

Ik had mij op ravelry opgegeven om mee te doen met de sockmadness, hier boven is de kwalificatiesok en dat heb ik niet gehaald, te laat begonnen en het was een ingewikkeld patroon wat mij niet zo erg lag. Maak het wel af, maar dan op mijn manier, zag trouwens ook een fout in de zool, gewoon een alinea overgeslagen met lezen. Dus nog even twijfelen of ik zo doorga of een klein stukje uithaal. Heeft geen haast dus kan altijd later nog.

Als troost heb ik mijzelf een setje 20 cm. aluminium sokkennaalden cadeau gedaan in leuke kleurtjes. En een sokkenliniaal, makkelijk meten met die ronde kant. Voet erop en dan meteen zien welke maat en centimeters er gebreid moeten worden.

Poosje geleden had ik sokkenwol besteld en heb ik niet goed opgelet, er zat een bol katoen tussen. Die bol heb ik helemaal opgebreid en heb nu 4 sneakersokjes, voor de zomer wel lekker en als er eentje gaat lubberen kan ik er altijd een of twee verwisselen :-). Ik kwam voor 1 sok katoen voor de teen tekort en die heb ik met gewone katoen gebreid, merk vanzelf wel hoe lang het meegaat. Dit keer geen  tweelingsokken, helemaal buiten mijn comfortzone. :-) 

Voordat de echte wedstrijd bij de sockmadness begon, kregen we het patroon voor een opwarmsok, vond hem heel erg leuk en ik heb de eerste af. De hiel heb ik op mijn manier gebreid, gladde voet, patroon op de wreef heb ik wel gedaan en het patroontje op de teen ook, Toen Jane deze sok zag op de blocker zei ze heel verwonderd:  Ooooooo oma, je hebt een platte sok gebreid.

Tja, zo kan je het ook zien :-) Ik brei altijd met 5 naalden en dan zijn het geen platte sokken :-). 

Natuurlijk heb ik ook gebakken en ik kwam in de app van mijn kleine roze bakmachientje een recept voor cheesecake met speculooskoekjes en creme tegen, zo lekker, die ga ik vaker bakken, net als

de speculooscupcakes met speculoosroom. Ook van de app van het bakmachientje. Ik ben daar zo blij mee. Hoef ook niet veel te bakken, gewoon 6 cupcakes, meer dan genoeg voor ons. En als er toevallig een kind langskomt, krijgt die er ook wat van mee. Kan ik fijn weer een ander recept proberen.

Ik heb een paar dagen geleden een bestelling bij Kruidvat opgehaald en heb dat gedaan nadat ik Jane uit school gehaald had. Ik vertel haar waar we heengaan en de eerste vraag was: Hebben ze daar ook speelgoed?

Ja hoor dat hebben ze, we zien wel. Kindertasje had ik al in de auto gelegd, dus die kon ze zo mee de winkel in nemen. Eerst kwamen we een vilten mandje van een konijn tegen, die had ze al meteen in de pocket. Toen de beer van mr. Bean, dat vond ze ook wel wat, dus die ging ook mee en daarna zag ze nog iets van een speelgoedpony met gekleurd haar in een plastic doosje/mandje. Wilde ze ook wel. Maar dat werd mij teveel dus ik zeg tegen haar: Dan gaat de beer terug. NEE dat kon niet, maar ik begreep het niet zo goed want de beer was een knuffel en geen speelgoed. Maar daar trapte deze oma niet in. Ze moest kiezen, het is de beer geworden Zitten we in de auto, is ze de beer aan het bestuderen, zegt ze: Oma, die beer is gebreid... Ik vond het wel leuk dat ze dat zag

Weer een aantal boeken gelezen, hieronder een kleine selectie, beschrijving weer van de dikke meneer.

Modeontwerpster Barbara besluit vanwege gedoe op haar werk een paar dagen eerder naar Curaçao te gaan om al aan haar vakantie te beginnen. Daar aangekomen ziet ze haar man Norbert met een andere vrouw. Tot overmaat van ramp komt ze erachter dat Norbert degene is die haar bedrijf dwarsboomt. Verlangend naar rust gaat ze naar Kreta, waar ze echter heel wat meer vindt. Hoe dat afloopt, lees je in 'Winter op Kreta'. Deze nieuwe Eva de Wit is weer net zo fijn als haar eerdere feelgoodtoppers zoals 'Een huis in Frankrijk' en 'Weerzien in Italië'.
 

Wiesbaden, 1951. Café Engel krijgt te maken met concurrentie. Het modernere Café König heeft zich gevestigd naast het traditionele café van de familie Koch. Terwijl Hilde Koch tevergeefs probeert om haar ouders ervan te overtuigen Café Engel te moderniseren, dreigt haar zwaarbevochten relatie ten einde te lopen. Met haar broer August gaat het niet veel beter. Na zijn gevangenschap in Rusland keert hij terug, maar hij is niet alleen. Aan zijn zijde staat een Russische vrouw van wie hij zielsveel houdt maar wier komst de familie uiteen dreigt te scheuren.

Cranberryzomer’ van Irene Hannon is het eerste deel van een serie die zich afspeelt in de romantische kustplaats Hope Harbor. De frisse bries die door Hope Harbor waait, brengt genezing, hoop en… romantiek. Na een tragische gebeurtenis is Tracy weer terug in haar geboorteplaats, waar ze haar cranberryboerderij op de rit probeert te houden. Aan romantiek denkt ze niet. Ook Michael Hunter is niet van plan romantiek in zijn leven toe te laten. De uitgebluste zakenman die in Hope Harbor wat rust hoopt te vinden na de dood van zijn vrouw, heeft zo zijn eigen geheimen. Maar wanneer Tracy hem uit de brand helpt, is het daarna zijn beurt om haar te helpen met de cranberryboerderij. Al snel waait er een frisse wind door Hope Harbor, die genezing, hoop en liefde brengt in vele levens – inclusief die van Tracy en Michael. Irene Hannon schrijft graag verschillende genres, maar blinkt uit in romantische, gevoelige christelijke romans vergelijkbaar met de romans van Deborah Raney. ‘Cranberryzomer’ is het eerste deel van een serie draaiend om het romantische plaatsje Hope Harbor.

Warmhoudertjes

 

Bij de Deense wolwinkel had ik sokkenwol in kerstkleuren met een goudglittertje besteld. Helaas kwamen die pas een dag of twee voor kerst binnen, dus eigenlijk te laat om ze met kerst af te hebben. Maar ik ben toch aan kerstsokken begonnen, de carouselsokken. Vond het zo'n grappig patroon, gratis te downloaden via R.avelry en ik moet zeggen, die ene die ik af heb zit best lekker. Het been vind ik iets te lang, maar voor wintersokken misschien wel fijn. Ben aan de tweede sok bezig. dus als die af is even een dagje aanhouden om te kijken of ze echt fijn zijn in het dragen. Dan gebruik ik dit patroon vaker.

Voor tussendoor ben ik aan dinosokken voor Jane begonnen, is wel wat telwerk, maar zo nu en dan leuk om iets te breien waar ik mijn hoofd bij moet houden :-).

Ik heb ook een Tunisch gehaakte muts voor Jane gehaakt, aan 2 kanten draagbaar, in de kleuren van een winterjas. Patroon te vinden op Handwerkles.nl

Toevallig had ze bij het passen een knotje boven op haar hoofd, maar toch is de muts iets te kort. En wat heel vervelend is, de muts was een beetje statisch, gemaakt van supersoft van Z.eeman. Haar haar stond bijna recht overeind toen ze de muts van haar hoofd haalde. Ik heb nog een foto gemaakt waar ze wel een zwerfster leek met dat piekhaar rond haar hoofd :-) maar die is niet voor publicatie.

Inmiddels ben ik een nieuwe, langere aan het haken in de kleuren die ze zelf heeft uitgezocht van wol, dus geen statisch gedoe meer.

Ik heb een pakket garen besteld om een deken te breien voor Jane. Haar papa en mama hebben er al een, dus nu is Jane aan de beurt. Deze kleuren heeft ze uitgezocht en ik heb het besteld.

En dit garen heb ik thuis gekregen, niet helemaal wat ik had willen hebben, was netter geweest als het in overleg was gedaan. Maar och, ik vond de deken toch te klein en nog wat bollen er bij besteld.

Met de beige/zand kleur heb ik de blokken al gebreid. Er was netjes een patroon bijgevoegd voor de eerste 11 blokken zoals bovenstaand op de foto. Terwijl ik aan het breien was, dacht ik al, wat komt mij dat bekend voor. Maar omdat ik ook blokken erbij doe, was ik in de breibijbel aan het kijken, kom ik precies hetzelfde patroontje tegen. Zelfs de teltekening en beschrijving was zo overgenomen. De breibijbel die ik heb dateert van 2010 en op het papieren patroon wat ik bij het garen kreeg stond dat het patroon eigendom is van...... uit 2016 en niet gekopieerd mag worden vanwege het copyright.  Ik vind dit wel zooooo slecht.

Maar ik ga daar geen moeite in steken, ik brei gewoon de deken voor Jane af en zoek wel zelf de blokken uit in de breibijbel. Waarschijnlijk komen de komende blokken daar ook vandaan. Het enige wat zelf verzonnen is is het aantal steken en de kleur. :-) Dus ze hebben er toch iets eigens aan toegevoegd :-) :-) 

Ik heb mijzelf een cadeautje gegeven, wel een praktisch cadeautje :-). Set sokkennaalden in 5 verschillende diktes en 15 cm. lang in een mooi en handig etui en een paar bollen sokkenwol.

Gelezen heb ik ook, een paar boeken van Jenny Colgan, lekker romantisch en heerlijk om zo lui weg te lezen bij de warme kachel.

En nu denk ik er aan dat ik ook breiboeken heb aangeschaft met sokken-, wanten patronen en zo, maak daar eerst een paar foto's van en dan show ik ze hier. Maar eerst de sokken afbreien en de muts verder haken. 

Cadeautjes

 

Allereerst het cadeautje voor mijzelf. Zoals jullie misschien nog wel weten ben ik gek op allerlei elektrische apparaten. En deze had ik al een hele poos op mijn verlanglijstje staan, maar er hing een behoorlijk prijskaartje aan en dat hield mij tegen, had ik er niet voor over. Was van de week leuk van site naar site aan het hoppen, en ineens kwam hij voorbij, denk als advertentie maar dat weet ik niet meer. Ik zag een prijs die een fractie van de andere prijzen die ik had gezien was, meteen besteld. Dag later kwam de pakjesman een groot pak brengen en ik dacht nog, hè is een dag te vroeg, hoe kan dat nou. Was het een pak waar de naam van dochter op stond, dus in ontvangst genomen en in de gang gezet. Poos later was dochter inmiddels uit haar werk en appte ze mij of ik een pakje in ontvangst genomen had. Ja dat had ik en staat hier voor je klaar. Nee dat hoeft niet, het pakje is voor jou, voor het oppassen. Oh leuk, ga gauw kijken.

Oh wauw, die uitbreiding, de weegschaal met zeef, voor mijn keukenmachine stond ook al een poos op mijn verlanglijst, maar dat prijskaartje.... Vind het nog steeds een te groot cadeau, maar ben er wel blij mee. Hoewel ik ook zonder cadeau met veel plezier oppas. 

Dagje later kwam mijn kleine bakoventje, jammer genoeg 's avonds en dat was mij te laat om nog iets uit te proberen. Gisteren beslag gemaakt voor yoghurt-citroencake, in een ingevette bakvorm gedaan en in het oventje. Het programma en de tijd ingesteld en aangezet.

35 minuten later stond er een prachtige cake af te koelen. Vond het aan de onderkant iets te donker dus volgende keer paar minuten korter. Ideaal apparaat, automatische programma's, niet voorverwarmen er zo in en ook zo klaar. Past gewoon onderin een keukenkastje, dus dat ook geen probleem. Een leuk kookboekje erbij plus een link naar een app voor nog 200 recepten. Was even een probleem mijn telefoon moest geupdate worden, maar gelukkig kwam zoonlief langs en heeft dat gedaan, maar mijn telefoon was eigenlijk te oud voor de app. Toch geprobeerd en er was voor mijn foon een oudere versie van de app beschikbaar, dus het kon toch op mijn foon gezet worden. 

Dit is een boek wat ik ook heb aangeschaft, ik heb natuurlijk de sokkenbreiboeken van de mannen ook, dus dit kwam ook in huis. Het eerste schotelvod staat in de steigers, inmiddels is het al af en heb ik het in gebruik genomen.

Er kwam snel een tweede af, anders dan het patroon, maar ik had 's avonds bij de tv gebreid en daar had ik de gele streepjes in het schema niet gezien. Nou ja, zo is het ook leuk :-)  Een derde is ook af en een vierde is in de maak. 

En er zijn heel veel pyramides gemaakt, hierboven met de stof die tussen de pyramides komt, ben er erg blij mee.

Ook pyramides uit een lapje van Daniele Drescher, die lapjes zijn toch wel favoriet bij mij, er zitten zulke leuke plaatjes in.

En ook is er weer een qayg star verschenen, de achterkant ziet er ook leuk uit, lapjes door kleindochter bij elkaar gezocht.

Jane bij zoon in de auto, ze heeft er van genoten en vond het geweldig. Was ook wel toevallig dat de auto net thuis was toen Jane er ook was. 

Boeken heb ik ook gelezen.

 

De verborgen apotheek van Sarah Pennervond ik een geweldig boek, heden en verleden. Precies waar ik zo van houd. 

En nu ben ik Een liefde in oorlogstijd aan het lezen van Margaret Leroy, speelt zich af op Guernsey.

Verjaardagen

 Allereerst is onze kleindochter 5 jaar geworden en daar heb ik het jaarlijkse vlaggetje weer voor gemaakt.

Ik was begonnen met de naaimachine, maar die wilde helemaal niet meer naaien, dus met de hand gemaakt en wat was dat ontspannen werken zeg. Ik wil niet anders meer, de volgende vlaggetjes liggen ook al gedeeltelijk klaar en zo langzamerhand zal dat wel afkomen. Zijn de vlaggetjes tot en met haar 21ste verjaardag, maar weet niet of ze dan nog gebruikt worden.

Een heleboel suikerkoekjes gebakken

En met glazuur versierd, was leuk om te doen, maar wel tijdrovend. Het kan natuurlijk altijd beter. Maar voor de eerste keer vind ik het niet eens zo slecht. Voor de fijne lijnen had ik een ander spuitmondje moeten pakken, maar dat was ik even in de concentratie van het moment vergeten. De dag na het versieren heb ik de koekjes nog na gedroogd in de oven met de deur op een kier. Ze waren toen weer lekker knapperig en smaakten heerlijk. De mislukkingen waren natuurlijk voor mij :-) :-) 

Het is maar een klein taartje met marsepein bekleed en ook dat ging niet zoals ik gepland had. Mijn favo marsepein om te verwerken is niet meer in Nederland te koop, alleen in de Belgische speciaal winkels, zijn er een paar over Belgie verspreid en er is er eentje ter hoogte van Maastricht, net over de grens. Voor een kilo marsepein te ver weg om te halen en versturen doen ze niet aan. Echt Belgisch denk ik dan maar. Andere marsepein geprobeerd en het taartje was niet strak te krijgen, nou ja, de smaak was goed en Jane vond de koekjes geweldig. En dat was de bedoeling. Ik ga vaker die koekjes maken want het is wel heel erg leuk werk. En de marsepein..... er zijn zoveel merken, ga ze gewoon allemaal proberen, nog lekker ook al die taartjes. Niet voor elke week want kan kan je mij rollen :-) maar voor zo nu en dan.

Manlief is ook jarig geweest, hebben we heel klein gevierd met alleen de kinderen en aanhang, bleven 's avonds gezellig Chinees eten. Er is alleen een mandje genaaid, nog zonder bloemen, die komen nog. 

En tussendoor nog op kleindochter gepast, die heeft een nieuw bed, door papa gemaakt, foto komt nog als die helemaal klaar is, ik vind het zo'n leuk bed. Mama wil het bed wit hebben dus kunnen ze Jane daar niet bij gebruiken en hebben wij weer fijn gemozaiekt zoals zij het pixelen noemt :-) De kerstauto is bijna af, 

dus ik ben weer op zoek gegaan naar een nieuw patroon en daar kwam ik toch een leuk patroon tegen, weer een kerstpatroon, het is net Speedy, iets lichter van kleur, maar toen ik die zag wilde ik het meteen hebben.

Foto heb ik van het beeldscherm gemaakt, tot nu toe zijn alle patronen die ik wil hebben gratis te downloaden behalve deze. Dit was een design waar ik geen toegang toe had, dus heb het bedrijf gemaild en het blijkt een kooppatroon te zijn. Gauw het verschuldigde bedrag naar de desbetreffende rekening geboekt en het zal inmiddels wel onderweg zijn. Kan ik weer mooi dit voor kerst afhebben :-).

Gelezen heb ik natuurlijk ook en dit was weer een echte onvervalste ineenkeeruitlees boek. De beschrijving is natuurlijk weer van de dikke meneer.

Adrian Rizzo was zeven toen ze haar vader voor het eerst zag. Dat was ook de dag waarop hij haar bijna vermoordde – voordat haar moeder, Lina, tussenbeide kwam. Daarna vlucht Lina met haar dochter naar haar ouders in Maryland, waar Adrian een heerlijk leven heeft, met vriendinnen, een beste vriend, en haar grootouders. Lina maakt een zeer succesvol bedrijf van haar eigen fitnessmerk.

Op de middelbare school begint Adrian met haar eigen yoga- en trainingsvideo’s, waarna ze in de succesvolle voetsporen van haar moeder treedt. Als ze naar New York verhuist krijgt ze haar eerste dreigbrief. Lina vertelt haar dat ze ook zelf van dergelijke brieven heeft gekregen en dat Adrian zich geen zorgen hoeft te maken. Maar de brieven komen regelmatig binnen, waar Adrian zich ook bevindt. En na haar terugkeer in Maryland om voor haar grootvader te zorgen worden de brieven steeds dreigender van toon. Hier, omringd door vrienden en hun families, heeft Adrian het gevoel dat ze veel meer te verliezen heeft dan slechts haar eigen leven...

En in dit boek ben ik begonnen, ben nog in het begin, maar het leest zo lekker weg, beschrijving komt weer van diezelfde meneer :-) .

Een meeslepende historische roman over twee borduursters die de bruidsjapon van prinses Elizabeth maken, niet wetend dat dit hun leven voorgoed zal veranderen.

‘Een tijd om nooit te vergeten’ van Jennifer Robson biedt een uniek en aangrijpend inkijkje in het atelier waar de beroemde bruidsjapon van prinses Elizabeth werd gemaakt.

In de roerige tijden vlak na de Tweede Wereldoorlog worden borduursters Ann Hughes en Miriam Dassin uitgekozen voor een bijzondere opdracht: het maken van de bruidsjapon van prinses Elizabeth. Voor hen een kans om toe te werken naar een betere toekomst. Meer dan een halve eeuw later stuit Anns kleindochter op een paar geborduurde bloemen in de spullen van haar overleden grootmoeder. Als ze ontdekt dat het dezelfde bloemen zijn als die op de bruidsjapon van koningin Elizabeth, gaat ze op onderzoek uit.

Jennifer Robson introduceert drie onvergetelijke heldinnen, die met elkaar verbonden zijn door gedeelde pijn, vriendschap en de transformerende kracht van liefde.

Patchen en zo

 

De top van het poppenquiltje voor kleindochter is al heel erg lang klaar, gedubbeld en wel.

En dan eindelijk gequild en afgebiesd, er wordt al flink gebruik van gemaakt.

Dit prachtige boek van Brigitte Giblin heb ik ook aangeschaft en kijk.....

wat een prachtige patronen staan er in. Voor deze quilt kan ik de mallen van de snowflakes gebruiken, maar ik doe het (nog) niet.

Ik zag deze quilt en dacht wauw, wat leuk , die mallen wil ik. Helemaal niet gekeken naar de afmetingen of zo, dus toen de mallen binnenkwamen wist ik even niet wat ik zag. Niet goed gelezen, dacht dat het maat poppenquiltje was, maar het worden wel erg grote blokken, dus dat blijft nog wel even op een laag vuurtje staan :-).

Ik kwam ook deze mallen tegen, bij Wietske van de Bossche Quilts, voor de Jane Austen quilt. Het boek heb ik al jaren dus ik vond dat de mallen erbij hoorden. Ik weet even niet hoe ik de link er bij moet zetten, dus dan maar even zo. De labels ben ik ook kwijt op blogger, lastig om die steeds opnieuw te moeten tikken.

Van de kleinste schuine drop mal heb ik de top van voor poppenquiltje gemaakt, Ik moet nog een rand er aan zetten en dubbelen, maar dat komt later wel weer. Het loopt niet weg.

Daarna zag ik bij Juuds Quilts een top in wording met strikjes uit het boek van Susan Smith, had ik wel gezien, maar geen idee dat het zo leuk was. Ook begonnen en toen las ik dat er malletjes van waren, die zijn natuurlijk veel makkelijk om af te tekenen, dus ook die mallen aangeschaft. Als jullie het soms nog niet wisten, ik ben gek op allerlei soorten mallen :-) .

Er kwamen heel veel strikjes bij, zo leuk om even tussendoor te doen of om mee te nemen naar Jane toen die ziek (buikgriepje) was en ik op locatie oppaste.

Het is wel leuk om andermans blogs te lezen, maar ik kom dan van alles tegen. Ik ben met een natte vinger te lijmen dus toen ik Juuds hexagon sampler van Brigitte Giblin zag, was ik meteen verkocht. Mallen en de papiertjes zaten erbij, besteld en gelukkig had ik nog van een andere quilt beklede hexagonnen (een fijn beginnetje) over plus nog een pak strippen, van dezelfde serie, dus dat heb ik als achtergrond. En ik merk nu dat ik geen foto van de mallen en het plaatje van de quilt gemaakt heb, dus dat komt de volgende keer. Samen met de BOM waar ik aan begonnen ben, 2 blokjes per week. Maar dat is voor het volgende logje.