maandag 30 oktober 2017

De tijd ergens voor nemen

Daar heb ik het soms wel moeilijk mee. Ik wil graag bloggen maar daar neem ik de tijd niet voor, dus na een paar weken toch maar weer even bij het toetsenbord gaan zitten. Stof genoeg om over te praten :-).
Ik zag op een website dat er workshops gegeven werden om een mugrug te maken, erg leuk, maar een eind Zeeland in en dat vond ik veel te ver. Dus zelf maar wat gedaan met behulp van het boek wat er naast ligt. Ooit gekocht omdat ik het wandquiltje achter de bank zo leuk vond met de gehaakte randjes. Dus met behulp van het boek zelf iets gefabriceerd, hoewel dat niet van een leien dakje ging, het was de bedoeling dat er 16 segmentjes kwamen, maar op de een of andere manier verkeerd uitgeprint en zijn het 19 segmentjes geworden. Ik had het om en om rood en naturel, maar omdat het een oneven getal werd kwam het niet uit, dus dan maar een strookje van het middenstuk. Er komt iets op te staan dus het geeft niet, valt niet op. Toen volgens het boek met de festonsteek rondom geborduurd en daarna vasten in de steken gehaakt en toen kwamen de stokjes en vasten om de waaiertjes te maken. Voor de festonsteek ga ik kijken of het anders kan want dat was wel een aardig klusje, de draad was eigenlijk te dik om te borduren, het ging wel, maar niet makkelijk.
Nog eentje wat dichterbij, ik ben er content mee en er gaan er nog meer gemaakt worden.
Ik heb deze kit gekocht om de ornamentjes te maken, vind ze erg leuk en natuurlijk komt daar ook een gehaakt randje aan. Ik heb al een houten kerstboom van ronde latjes om ze aan op te hangen, moet alleen nog in elkaar gezet worden, maar dat is een makkie.  Nog even en ik zit ook in de haakmodus :-). Ik brei nog steeds liever dan ik haak maar dat komt, @ Elisabeth, omdat wanneer ik brei gewoon tv kan kijken of een beetje lezen erbij met een niet al te ingewikkeld patroon. Maar wanneer ik haak moet ik naar het werk kijken en kan er niets anders bij doen, ja beetje kwekken :-) verder niets en daarom brei ik liever dan ik haak.

Uit de boeken van A & C heb ik een muisje gebreid, voor- en achterkant, ik vond de staart erg leuk om te doen.
Natuurlijk ook wat extra kleding erbij, dus ik geef het aan Jane om mee te spelen, ze smijt het muisje zo opzij en pakt de haas. Later nog een paar keer aan haar gegeven, op haar knietjes gelegd en ze wil hem echt niet. Dus alles maar in koffertje gepakt voor later.
De kleertjes van de haas zijn inmiddels ook af en is wel de favo knuffel van het meisje, als ze hier gaat slapen, houdt ze de haas vast en er ligt meestal 1 van de oren tegen haar neus.
Het is trouwens wel een ondeugd want toen ik haar vorige week haar bammetje gaf, kauwde ze op een blokje brood, haalde het uit haar mond en bekeek het, toen ging het weer terug in haar mond,  ik zat vol verbijstering toe te kijken,  kauwde ze vrolijk verder. Toen zei ik foei, mag niet en zwaaide met mijn vinger. Het volgende blokje brood ging aan de vork, daar help ik haar nog mee en hup in de mond, even kauwen, toen haalde ze het weer uit haar mond en stopte het razendsnel weer terug en zwaaide met haar vingertje naar mij.  Ik heb niet gelachen, maar had het wel moeilijk.
Week of wat geleden liep ik vanuit de keuken naar de kamer en ik zie ineens wat bewegen op de vloer, ik denk aan een spin, het is tenslotte nog spinnentijd, en pak gauw de spinnenvanger, maar het was wel erg groot voor een spin en ik zag geen pootjes rondom. Dacht eerst nog dat het een pluis was, maar ik vertrouw het nooit zo dus toch maar de spinnenvanger er op gezet en het paste net. Bleek het een klein zwart kikkertje te zijn. Gauw maar weer naar buiten gebracht. Dat is het nadeel als er een deur open blijft staan, je hebt zo ongewenst bezoek binnen.
En dan natuurlijk nog even het boek wat ik gelezen heb. Het boek begint in Nederland 1943, waar een Joodse vrouw haar baby aan iemand geeft.
Ik heb het in 1 adem uitgelezen, vond het jammer dat het uit was, had er graag nog meer van willen lezen.






zondag 1 oktober 2017

In de breimodus geschoten.

De weken vliegen hier voorbij, tussendoor lurk ik wel aan de diverse blogs op mijn bloglijst, maar ik gun mij vaak geen tijd om te reageren. Ik lees soms snel even tussendoor, ga ik wel weer goedmaken, maar vandaag nog niet.
Kleindochter vind het heerlijk om met gebreide speeltjes te spelen dus heb ik de boeken van de breiende noormannen weer tevoorschijn gehaald.
De ogen moeten nog even over, maar ik had niet het geschikte garen bij de hand, nog even zoeken tussen de restjes in de restjesbak, maar kleine Jane vind het leuke ogen want ze aait er steeds over :-)
Gewoon van een bol sokkenwol, ik weet dat het patroon in een van de boeken staat, maar ik heb het van Regia van de tabpagina kadootjes van Wolhalla. Vond het achteraf een beetje sombere kleur, maar Jane vind het ding geweldig, ik heb het niet zo stijf opgevuld dus is een beetje slapjes en de kop zwabbert alle kanten op :-). Ik ga nog in de herkensing met een ander sokkenwolletje, dit keer van de Arne en Carlos collectie. Veel roze en wit en dan wel steviger opgevuld.
Daarna meneer haas uit het paasboek van bovengenoemde mannen, ogen en neus/mond moeten nog, het garen moet ik nog even opsnorren.
Een kleurrijk truitje gebreid voor meneer haas, inmiddels draagt de haas het truitje al, maar daar heb ik geen foto van, die komt nog wanneer de haas helemaal af is.
Inmiddels ben ik uit het boek van de bloemetjes buiten meneer wolmuis aan het breien, maar daar is nog niet veel aan te zien, heb pas 1 pootje af. Het blijven leuke patroontjes om te doen, de kleertjes zien er ook leuk uit, gelukkig heb ik heel veel gekleurde resten dus ik kan vooruit.
De papa van Jane wil graag een warme muts voor bij het vissen, dus die staat op de pennen, er zit wol en acryl in, zodat de muts lekker warm wordt en makkelijk te wassen. Het wordt een dubbele muts in de halve patentsteek, randen omgeslagen dus nog even te gaan.



De hexagonnen zijn nog niet helemaal uit beeld, want ik kwam op p.interest dit tasje tegen onder de naam pouch, ik had hem niet goed in elkaar gezet, de voering trok een beetje ondanks dat ik het overal had ingeknipt. dus weer uitgehaald en opnieuw begonnen in het klein met hexjes van halve inch. En dat ging goed, dus toen ook weer de hele inch gemaakt. Voor de voering had ik een andere oplossing gevonden, ik maak die ook van hexjes, als versteviging gebruik ik voor de buitenkant H250, die kan dan gewoon blijven zitten, bij de voering haal ik de papiertjes er wel uit. En ik kan wel zeggen dat het goed gelukt is.

Lekker buiten bezig met puzzelen hoe het in elkaar moet en de hexjes voor de voering liggen ook al klaar, was fijn zo lekker buiten in de tuin.

De grote en het kleintje naast elkaar, voor de sluiting wil ik nog drukknoopjes opnaaien en een sierknoop aan de buitenkant.

Ben ook nog aan de roodkapjequilt bezig geweest en hoef nu nog maar 1 hoek van de rand, ben wel aan het tobben geweest want het quiltpatroon wilde aan de onderkant niet aansluiten, dus na een paar keer met een andere kleur getekend te hebben is het gelukt, niet helemaal perfect, maar als de tekenlijnen weggewassen zijn, valt het niet meer op en het zit aan de onderkant, dat scheelt ook.


Dit keer was ik wel op tijd om de kerst quilt country te bestellen, inmiddels heb ik het al binnen en kijk eens wat een leuk quiltje, er staat ook een wilgentenen krans in, versierd met allerlei kerstpatchwerkjes, die ga ik sowieso maken, zo leuk, ik heb zo'n krans, eigenlijk wil ik hem groter, maar mocht dat niet lukken, dan heb ik er wel een in huis.

En ik heb mijzelf verwend met een nieuw koekjesbakboek, meer versierboek. Zo leuk om koekjes met icing te versieren. Niet dat we dat dagelijk gaan eten, maar voor speciale gelegenheden of om cadeau te geven. Zo ben ik weg van bovenstaande koekjes en die ga ik ook maken voor kerst en dan met veel ijssterren, die andere zijn maar voor de show. Lijkt mij erg leuk om te doen.
En dit koekje zat bij de bestelling, zo leuk en zonde om op te eten.
En dit boekje kwam ik in een webwinkel van hobby artikelen tegen en natuurlijk is die naar mij toe gereden, hoewel er niks nieuws in staat, vind ik het wel grappig om bij mijn voorraad breiboeken te hebben en ik zal er best wel eens iets uit breien van de winter. Ik las dat mijn vertrouwde merk katoen van vroeger weer allerlei nieuwe kleurtjes heeft en weer verkrijgbaar is.
En ik weet niet of ik het al eerder gemeld had, maar het fazantenpaar heeft weer op het erf achter zitten broeden en heeft 4 of 5 kleintjes, hoewel zo klein zijn ze niet meer, dit is er eentje van, foto gemaakt vanuit het klompenhok want zo gauw ze mij in beeld krijgen zijn ze letterlijk gevlogen.
Dochterlief zond mij een foto van een kindermutsje met het verzoek of ik die in het roze wilde maken in dezelfde steek. Dit is het geworden, gewoon van stokjes maar dan bovenin begonnen met een magische ring en dan doorhaken tot het past. Was een uurtje werk met haaknaald nummer 5, dus een makkie.
En dan is er nog iets waar ik mij vreselijk aan heb geërgerd en ik moest het even laten bezinken. Niets ergs hoor, maar gewoon een flinke ergernis. Ik las viavia dat de stoffenbeurs een naaimachine ging verloten. Leuk dacht ik, ik doe mee. Dus ik vul het formulier in en lees op mijn gemak de voorwaarden door. Geen probleem, dus ik verzend het en om te winnen moet ik punten verzamelen door te delen. Dus ik deel het op p.interest en f.acebook en nog maar 10 minuten nadat ik mij heb ingeschreven krijg ik een mailtje van de stoffenbeurs met als titel fraude. Dus ik denk wat is dat nou, ik lees de mail en er staat in dat ik aan het vals spelen ben.  Ik denk nog (heel naief) zal wel een foutje zijn. De volgende dag deel ik het weer voor de punten, want het mag elke dag en die punten werden er niet bijgeschreven, na 2 dagen bleef ik gewoon hangen op die paar aanmeldpunten. Ik heb mij maar overal uitgeschreven en alles verwijderd, maar ik vind het nog zo gek. Ik vertel het mijn kinderen en die lagen helemaal dubbel bij het idee dat ik gesjoemeld had.
Ik trek mij er verder niks van aan, want ik weet dat ik zulke dingen niet doe, maar het had toch heel even een naar bijsmaakje.
En dit boek heb ik net gelezen, het eerste deel van Nora Roberts zoals vanouds weer heel erg spannend. Het tweede deel van haar pseudoniem J.D. Robb en dan speelt in de toekomst. In 2058, zo raar om te lezen, maar ook heel erg spannend. Jammer dat ik er over 50 jaar niet meer ben, zou graag willen weten hoe er dan tegen dit boek wordt aangekeken met al die futuristische snufjes die dan niet futuristisch meer zijn,