Patchwork en zo

 Ik heb nog wat lapjes aangeschaft voor de cirkels en wat er over is komt dan altijd weer van pas voor de sterretjes, die al een hele poos geduldig in een doos liggen te wachten tot later.

 Toch het lapje met de grote rode stippen gebruikt en het bevalt mij wel, ziet er toch echt Hollands uit., daarnaast een cirkel met een van de uitgehaalde wedges. Beetje groen, maar in het echt stukken mooier, kleuren lijken wat flets op de foto, komt misschien ook door de vrolijk gekleurde Hollandse cirkel.

En er kwamen nog meer cirkels bij, altijd leuk om de verschillende cirkels te maken.

 Natuurlijk zijn wij naar de patchwork beurs geweest en zulke leuke dingen gezien en gekocht. Bij 't Hobbyhoekje 3 charm packs, een kerstpack voor de vogeltjes en twee andere voor een poppenquiltje voor Jane. Daar heb ik niet alle lapjes voor nodig, er blijven er nog zat over voor een ander project.

De malletjes van HOQ voor het poppenquiltje, deze zijn nieuw, die andere die ik bezit, weet niet of ik daar al eens over geblogd heb, maar die komen later vanzelf te voorschijn.Het malletje links boven is trouwens voor een vlindertje, is Jane ook gek op. Dus die zal wel een paar keer in het quiltje komen

Dit lapje ga ik voor de achterkant gebruiken want toen ze zag dat ik het uitpakte moest ze eerst even kijken en er over aaien, daarna schaterlachte ze toen ze de verschillende poses van de dieren zag. Tenminste dat denk ik, kan natuurlijk ook nog veranderen en de dieren ook in een vierkantje plaatsen en uitknippen of op een vierkantje stof appliceren. Kan er nog even over nadenken want ik blijf nog even in de cirkels.

 Een nieuw stukje bijenwas en een klein inch liniaaltje, die laatste vind ik handig om bij mij te hebben wanneer ik op locatie oppas, makkelijk te pakken en niet te groot, kwam er achter dat ik soms wel eens moest meten en makkelijker af te tekenen dan met een rolmaatje :-) . En niet op de foto, een paar vellen paterno.plaat, niet zo interessant om te zien, maar wel fijn om te hebben als ik een mal nodig heb die ik niet in mijn bezit heb,

 Deze lapjes kon ik ook niet laten liggen, die met de grote bloemen voor een broderie perse, die linkse voor geen idee nog en recht onderste voor fussy cut. Die komen vast nog wel langs de komende weken, denk ik.

Boeken moest ik natuurlijk ook hebben, van Pauline Rogers - Quilt-as-your-go. Een boekje met tips en tricks, makkelijk ook met die spiraalband. De round we go wil ik op deze manier aan elkaar maken dus wel handig om dan wel te weten wat ik moet doen. Kan natuurlijk altijd wel filmpjes opzoeken, maar dan moet ik naar de computer lopen als ik bezig ben. En aangezien ik niet de enige ben die daar mee werkt, moet ik wel eens op mijn beurt wachten en dit boekje leg ik zo naast de naaimachine en kan het dan meteen opzoeken zonder van mijn plaats te moeten, altijd fijn :-).
En de twee klossies bleven onderweg aan mijn vingers plakken.

 En dat dit blik, ben natuurlijk nog steeds gek op Beatrix en dit kon ik toch niet laten liggen,

en kijk eens, zo leuk is de binnenkant, heb nog geen idee wat ik ermee ga doen of waar ik het voor ga gebruiken. Voorlopig is dit puur voor de heb. :-)
En weer zo suf van mij, vergeet al jaren mijn camera mee te nemen en dan loop ik op de tentoonstelling naar al die prachtige quilts te kijken kan ik er geen foto van maken. Heb ik tegenwoordig zo'n I-phone en natuurlijk altijd bij mij, vergeet ik nog foto's te maken. Maar zulke leuke grote en mini-quilts gezien, ook een soort van hanger met linten en een heleboel speldenkussen er aan bevestigd, was zo leuk. Ook quilts met dikke dames, zo grappig om te zien. Zag ook een quilt in de vorm van een kimono met allerlei applicaties er op in blokken. Mijn omschrijving is niet zo goed, maar het was heel erg mooi. We wilden voor we naar huis gingen even daar in de grote hal een frietjes halen, doen we altijd, maar ging dit keer niet door, die afdeling was dicht. Er waren natuurlijk wel allerlei soorten broodjes en hot dogs zag ik ook. Maar dat wilden we niet, dus zijn we lekker naar huis gegaan en daar een broodje met wat lekkers gegeten.

Toen we weer van de beurs thuiskwamen lagen deze effen lapjes in de brievenbus, dus ik kan mij weer helemaal uitleven met de cirkels.

De cirkels blijven maar komen, schiet zo lekker op, elke maand een aflevering en ik liep best wel een stuk achter, nu nog 2 maanden te gaan die ik in huis heb en nog 4 maanden te ontvangen, dus kan nog even vooruit, dan komen over paar weken weer de sterretjes of de vogeltjes aan de beurt. Zie wel waar ik dan zin in heb.

Oppassen

 Ik irriteerde mij zo aan die te drukke blokken, ik zag ze ook steeds, dat ik de wedges aan de buitenrand er af getornd heb en er nieuwe effen aangenaaid heb. Ze zien er in ieder geval een stuk beter uit zo.

En omdat ik toch bezig was, heb meteen de "oortjes" gedipt en gedabt met Roxanne glue en op de achtergrondstof geappliceerd. Ik heb er nog genoeg te gaan met al die losse cirkels dus daar ben ik ook voorlopig zoet mee.

Nog een vrolijke voorjaars cirkel erbij, heerlijk die paaskleurtjes er tussen in.

En er hoort natuurlijk ook nog Hollands tulpje in, twijfel nog een beetje aan de randwedges met de rode stippen, dus laat het nog even op mij inwerken.
Dinsdag was ook oppasdag voor mij, Woensdag ochtend kwam dochter met Jane op de koffie, 's middags ben ik naar ons kantklosclubje geweest, was weer reuze gezellig. Vrijdag vanaf 12 uur opgepast en heeft Jane fijn met ons meegegeten.
Zaterdag heb ik extra opgepast, kon schoonzoon beginnen met de tuin en de straat voor de boot weer op te bouwen nadat de dijk opgehoogd is. Jane had ergens au, dan wees ze naar haar rug, dan weer naar haar oog, dan haar buik, kon er niet zoveel mee. Wel gewoon bammetje gegeten, vooral de korstjes met zaadjes. Maar verder wilde ze niet zoveel, wel water gedronken uit de fles. Schoonzoon ging om 5 uur weg naar voetballen en kwam gedag zeggen. Niet handig want dan is Jane meteen over de rooie want zij denkt dat papa haar komt halen en dan mag ze niet mee. Het was mooi weer dus met papa mee naar buiten, ik er achteraan , loopfietsje staat hier, dus ze mocht op loopfietsje, afgeleid en kon schoonzoon weg. Was al om 5 uur. Dochter belde of Jane al gegeten had, nou nee, doen we niet zo vroeg, ze ging langs de Mac, of wij ook wilden. Ja natuurlijk, tafel leeggemaakt, die lag natuurlijk weer vol met zooi :oops:  :oops:  brullend kind op mijn arm. Gelukkig ligt de Mac bij dochter op de route naar huis, dus die was er gauw, gezellig gegeten en we zijn klaar, begint Jane weer te huilen. Bij dochter op schoot, slokje cola, mag ze anders niet. Ze gooit meteen haar hele maaginhoud er uit. Wisten we nu wel wat ze met au bedoelde. Was natuurlijk al de hele dag misselijk en kon het niet benoemen. Gelukkig krijgt ze nooit veel snoep en zo dus was zo weer opgeruimd. Dochter helemaal onder, kleding in vuilniszak. Het witte shirtje van Jane was natuurlijk ook vies en dat vond ze erg. Zei iedere keer weer:  Djeen vies. Gelukkig heb ik reservekleding dus schoon shirtje aan, roze Nijn (die bij ons woont) zat ook onder want die zat naast haar in de kinderstoel en had ze vast toen ze bij dochter op schoot ging, dus meteen in de wasmachine met shirtje. Dochter kon haar groene werkkleding meteen bij haar in de wasmachine doen. Meteen maar naar huis en daar nog een keer gespuugd. Was ineens hier chaos in ons normaal zo rustige huisje. Alles geruimd en gedweild en toen was ik helemaal uitgewoond en nog even rustig gelezen en al vroeg naar bed.

Hanna Casey werkt als bibliothecaresse in het Ierse kustdorp Finfarran – dat wil zeggen, ze rijdt de boekenbus langs de afgelegen boerderijen en huizen hier aan het eind van de wereld. Terwijl haar dochter Jazz de wereld verkent als stewardess en haar moeder Mary steeds eigenaardiger wordt, besluit Hanna dat het tijd wordt om haar eigen leven op de rit te krijgen. Maar als de bibliotheek dreigt te sluiten, wordt Hanna tegen wil en dank de spil van het conflict tussen dorpsbewoners en gemeente.
Dit boek heb ik inmiddels uit en het is  weer zo'n heerlijk luchtig boek om te lezen, ontspanning ten top. :-)

 Vijf jaar geleden is Camilles echtgenoot door een ongeluk overleden. Sindsdien doet Camille haar uiterste best om op de been te blijven en hun dochter alleen op te voeden, en dat lukt best aardig. Maar dat is dan ook het enige wat ze doet, want Camille neemt geen enkel risico meer. Ze begint niet aan nieuwe relaties en reist niet meer. Zo houdt ze haar leven veilig en overzichtelijk. Tot haar vader, van origine Frans, komt aanzetten met een kist vol oude spullen en foto's uit Frankrijk. De foto's roepen veel vragen op over het verleden, en hij wil niets liever dan in de zomer terugkeren naar zijn geboorteplaats - met Camille en haar dochter. Maar durft Camille haar veilige leventje wel los te laten?
Deze staat inmiddels op mijn e-reader maar ik moet er nog in beginnen, dus ben benieuwd.
De beschrijvingen zijn weer van de dikke meneer.

En ik heb voor het eerst een bananencake gebakken, bananen eerst overrijp laten worden en daarna in de cake en het smaakt echt naar banaan, een heerlijk smeuige cake is het geworden. Ga ik vaker doen.

Schattige muisjes

Weet niet zo goed waar ik moet beginnen dus ik begin maar  met dit stofje wat ik op het wijde web tegenkwam en bij haar (klik) besteld heb.

Paar dagen later, op een hele koude en natte zaterdag, zette ze een patroontje voor een speldenkussen op haar site en ik kon het niet later er ook een te maken. Zo'n leuk gebruik van dat stofje met muisjes.

Dit bakje had ik gevonden bij de winkel met de A en later kwam ik bij haar (klik) dit leuke idee tegen.

Het bakje had ik al dus toen met de te kleine lapjes van een paar logjes geleden een klein quiltje gemaakt. Achterkant wat groter geknipt en het teveel aan stof naar voren gevouwen als bies en vastgezet.

En ja het beviel mij zo wel, of ik het bakje ooit verf, geen idee, voorlopig vind ik het wel leuk zo.

En ook een opbergzakje gemaakt voor schaartje, taylors owl en zo, iets langere zakjes want dat vind ik handiger. Aan de zijkanten geen koordje om het vast te knopen, maar een paar drukknopen er in geklemd, makkelijk los te maken en niet van die slierten aan de zijkanten ervan.

Toen vond ik het speldenkussen veel te groot en heb een kleinere versie gemaakt en het grote speldenkussen.... die gebruikt Jane als kussentje voor haar pop en/of Nijn. :-)

Daarna weer wat voorbereid voor de round-we-go en dat gaat ook lekker.

Die vlogen van mijn naainaaldje af, ook die eigenlijk te grote diamanten, gewoon gebruikt, wil de quilt toch groter hebben dan die 48 blokken, dus komt toch nog van pas.

Toen kwam er een schattig stofje binnen wat ik al weken geleden had besteld bij de baas van de veertig rovers, was ik eigenlijk al beetje vergeten, maar wat is het een leuk stofje. Er stond bij de beschrijving dat het katoen was, maar het heeft er zelfs niet naastgelegen.

Weer wat geknipt en geplakt en in mijn Y.azzii project portefeuille gedaan, vind het een handig ding hiervoor en zo opgerold en past in elke tas, zeker in dat bakbeest van een projecttas van mij :-)

En dat leuke stofje past best in mijn cirkels al is het dan geen katoen, zie wel hoe het uitpakt ......later.

Ik teken, knip en plak tegenwoordig 's avonds bij de tv via de computer, daar zit ik heerlijk, heb alleen niet het optimale licht om de kleuren te selecteren en dat geeft soms verrassende resultaten. Zijn niet altijd de combinaties die ik bij daglicht uitgezocht zou hebben. Maar zijn als geheel toch wel leuk.  En zoals bij de cirkels hierboven te zien, zijn de stofjes soms wel heel erg druk bij elkaar.. Eigenlijk best wel jammer want die vind ik niet zo mijn smaak hebben. Tot ik bedacht dat ik ooit een een stapeltje regenboogkleurtjes van effen katoenen twill stofjes bij diezelfde baas van de veertig rovers gekocht had.

Was even zoeken, kwam ook nog diverse grijsjes tegen van diezelfde baas, ik maak de cirkels met deze scraps, moet lukken met deze stofjes (kan er natuurlijk later nog andere stofjes bijnemen :-) )

Zoals deze, ziet er toch vreselijk druk uit, ook niet helemaal wat ik wil, maar ga ze wel gebruiken, stop ze er gewoon tussen, denk ik. Zie het later wel bij het overzicht of ze er in mogen blijven of niet.

Deze ziet er al weer een heel stuk beter uit, met de effen kleuren heb ik al weer wat voorbereid, maar daar heb ik geen foto van, wordt zo saai om iedere keer weer de vakjes met stukjes stof te zien. Het resultaat is veel leuker om te showen.

Ik heb ook wat tweedehands boeken gekocht en deze kerstmotiefjes zijn toch schattig. Leuk om met wolvilt te maken.

En dit boek kon ik ook niet laten gaan. Vind het zo handig om even na te slaan hoe het ook al weer zat. Ben er blij mee.

Ik heb net de hiel gebreid en nu liggen de sokken weer even stil. Kom echt een paar extra handen tekort :-) Er ligt ook nog een pakje voor de pop, breiwerk is klaar, maaswerk nog niet en het moet nog in elkaar. Nog geen foto van. Ligt ook weer even stil.

Fran, een kok uit Londen, arriveert in Gloucestershire om daar een boerderij van haar verre verwante, tante Amy, te runnen. Amy is heel oud en ze is van plan om de boerderij aan Fran na te laten als zij zes maanden lang goed presteert. Fran ziet dit voorstel als een welkome kans om haar leven te veranderen en ze is erg enthousiast. Ze maakt kennis met de werknemers en de buren, onderzoekt het grondgebied, observeert de koeien en gaat voortvarend aan de slag. Net als alles begint te draaien, verschijnt er een concurrent uit Australië die de boerderij wil overnemen. Het wordt een spannende strijd. Het verhaal wordt chronologisch gepresenteerd vanuit hij/zij perspectief en de lezer kijkt vooral door de ogen van Fran. Zij mist kennis van het functioneren van een boerderij. De lezer steekt hier veel van op aan de hand van informatieve gesprekken. Deze ongecompliceerde feelgoodroman laat op een levendige manier zien hoe een passie een zakelijk succes wordt. Romantische elementen voegen extra spanning toe.

Dit boek heb ik het laatst gelezen, was heerlijk ouderwets romantisch genieten van een luchtig niemendalletje. Beschrijving is weer van de dikke meneer.

Zo blij mee

Het poppenquiltje is klaar, gauw matrasje en kussen  voor in het bedje gemaakt, gewassen en het matrasje is een beetje gekrompen. Daar had ik geen rekening mee gehouden, niet aan gedacht. Maar als het kussentje er op ligt zie je er niets van. Quiltje er op en ik ben er blij mee, zo'n leuk bedje. Kleine Jane heeft er vanmorgen al even mee gespeeld. Morgen en overmorgen mag ze er ook nog even hier mee spelen en dan gaat het naar haar huis, mag het naast haar bedje staan. Foto's zijn een beetje donker, dacht dat het vanmorgen al licht genoeg was om het zonder flits te doen, maar was toch een beetje te vroeg.

Eindelijk ook de foto van de sokken gemaakt, daar ben ik ook blij mee, van de overgangen van de naalden in het boord zie je niets meer. Mooi glad getrokken in de was.

Ik was aan een nieuwe tas toe en ik wilde niet zo'n heel klein ding, er moest wel iets in kunnen. Zag een leuke zwarte tas, die gekocht. Toen ik thuis was zag ik pas hoe groot het ding was, niet echt geschikt als schoudertas. Lag al een week of wat op een bestemming te wachten toen ik ineens dacht, heee de tas waar mijn quiltspulletjes en zo inzitten als ik op de boot op moet passen is eigenlijk te klein,  deze is daar beter geschikt voor. In de leerwas gezet en een organizer had ik nog in de kast liggen, was te groot voor mijn huidige (oude) tas en het is een perfecte tas om mijn spullen in mee te nemen. Lapjes en zo passen er ook makkelijk in, net als mijn y.azzi.i tasje met al mijn benodigdheden. Ook heel blij mee. Nee, ik heb nog steeds geen nieuwe tas :-). Loop ik vast wel eens tegenaan, de oude doet het nog. Het boek Zeezicht heb ik uit en ik vind het prachtig, ik hoop dat het volgende boek net zo mooi is.

Ik moet er nog in beginnen, maar het staat al op mijn reader. Alleen al het plaatje op de voorkant vind ik prachtig. Moest meteen aan de S.ound of m.usic film denken, daar was ook zo'n soort hek naar het water. Zie nog voor mij hoe de boot omsloeg met Maria en de kinderen er in.
De beschrijving is weer van de dikke meneer.

'Frankrijk, Gérardmer, november 1940 - Terwijl de wind over het plateau in de Vogezen veegde, hield de Rosshimmel de adem in. De paarden verstarden en spitsten hun oren. Toen kwamen ze ineens in beweging, vrijwel gelijktijdig, tot ze één enkele grote formatie vormden. De bodem vibreerde zo heftig dat de trillingen tot in de wijde omtrek te voelen waren. De massa van hun gespierde, krachtige lijven liet diepe sporen achter in de pas gevallen sneeuw, die de wind geleidelijk weer zou uitwissen.'

Lizzy Tanner leidt een gelukkig leven met haar gezin. Ze hebben geen geldzorgen en als het nodig is, schiet Lizzy’s grootvader Bodo – het hoofd van een horlogedynastie in Baden – te hulp. Aan dit zorgeloze, luxe leven komt een einde als Bodo sterft. Niet alleen heeft hij het landgoed van de familie in de Vogezen aan twee totale vreemden nagelaten, ook heeft hij Lizzy een opdracht gegeven vanaf zijn sterfbed: zoek naar de waarheid. Zorg dat er gerechtigheid komt. Haar zoektocht leidt naar de jaren dertig. En wat Lizzy ontdekt zal haar familie in een heel nieuw daglicht plaatsen. Ze zal moeten kiezen tussen vertrouwen en smaad, waarheid en vergeving, tussen haar familie en haar overtuiging van dat wat juist is.