Bezweken

En dan niet van de warmte, maar voor een nieuwe quilt, alsof ik nog niet genoeg heb liggen.

De blokken met de bootjes zijn klaar en zitten aan elkaar, moet nog een rand omheen, maar daar ben ik nog niet helemaal uit hoe of wat.

En dan de quilt waarvoor ik gevallen ben, Fleur van Susan Smith,  ik had al steeds tegen mijzelf gezegd: niet doen, je hebt al zoveel, maar ik zag zulke leuke plaatjesstofjes en de quilt is zo leuk. Nou ja, toch het patroon en de mallen met nog wat extra plaatjesstofjes aangeschaft en begonnen. 

De eerste cirkel die ik maakte is niet zo mooi, het kan beter, misschien doe ik die nog wel over, maar voorlopig vind ik het goed zo. Het gaan 25 van dat soort cirkels worden, met plaatjes en ook afbeeldingen van bloemen. Van de 18 blokken met ringen heb ik er al 1, er komen er nog veel meer. Gelukkig heb ik heel veel plaatjesstofjes, er hoeft niet veel extra's voor aangeschaft te worden, dat scheelt toch.

Soms gaat het ook niet helemaal zoals het moet gaan en bij deze heb ik een stukje van de achtergrondstof meegenaaid bij het appliceren, gelukkig zat het in het naadje en kon de anderhalve millimeter losknippen van de stof, zie je niets van.

En kijk deze nou, dat is toch een schattig zeemeerminnetje, geappliceerd op een oud overhemd van manlief, past er mooi bij.

En ook vast een blok met flying geese voor de rand gepatched, het kleinste blok en voor de andere randen komen er nog 2 van die blokken bij.

En nog wat voorbereide cirkels, dit werkt voor mij op de fijnste manier, op de achterkant de cirkel getekend, daarna uitgeknipt met naad en dan met het bekende wieltje langs de potloodlijn en de naad al vouwend vastrijgen en daarna op de stof appliceren, dat gaat prima en ik heb mooie cirkels.

.

En voor je het weet zijn er weer een paar blokken klaar, deze zijn een stuk mooier dan de allereerste.

De laatste drie blokken van het poppenquiltje heb ik ook gemaakt en ze zijn aan elkaar gezet, moet nog de tussenvulling en de achterkantstof op maat knippen en dan kan deze ook doorgepit worden.

En toen kwam het tweede deel van de twinkle twinkle, ben er meteen aan begonnen en had al gauw twee punten klaar van het eerste blok. Was wel even goed opletten want sommige stukjes zijn in spiegelbeeld, maar al gauw zag ik hoe het zat en

waren alle punten klaar. Ze zijn nog los want omdat ik de sterren niet scrappy heb gemaakt wil ik eerst kijken of ik de blokken ook uni houd. En als ik het middenstuk scrappy wil hebben hoef ik alleen maar beetje te puzzelen met de punten.

Met de tomaten- en kruidenbak gaat het ook lekker, de tomaatjes groeien goed, pluk er al regelmatig van. 

Alleen aan de rucola zit een of ander beestje te snoepen, zitten allemaal gaatjes in de blaadjes, dus zie wel of er nog wat voor mij overblijft. 

De appelbomen doen het ook goed, er zitten veel appeltjes in, niet zo groot als ik zou willen, maar ze moeten nog een paar weekjes blijven hangen.

De groene goudrenet doet het ook prima, ook lekker veel appeltjes, heb in jaren niet zo'n goede oogst gehad. Hoewel ze hangen nog lekker groter te worden en als de vogeltjes er van gaan eten, blijft er nog genoeg voor ons over.

Dit jaar zit er voor de allereerste keer peren in de perenboom en het zijn er heel veel. Ze moeten nog een maandje blijven hangen, maar ze worden al lekker groot. Jane moet er ook iedere keer even aan voelen of ze al goed zijn, maar ze zitten nog muurvast.

We hebben ook weer bergen hout gezaagd, zoonlief was weer heel blij, zijn bestelauto zat de laatste keer weer helemaal vol met zakken hout, die zit er voorlopig van de winter warmpjes bij.

Voor de 3e verjaardag van Jane heb ik het Apeldoornse huuske aan de binnen- en buitenkant behangen en geverfd, zodat het een muizenhuis wordt. Heeft ze gekregen met de muizen Sam en Julia en de doos met puzzelblokken. En nu maar afwachten of ze poppenhuizen ook leuk gaat vinden. Dan kunnen we later samen de meubeltjes maken en zo, maar voor nu gebruikt ze het huis als garage voor haar Cars autootjes :-) en de muizen gaan mee naar bed. 

Natuurlijk heb ik Luna Lapin ook helemaal af, zie nu pas dat ze nog niet helemaal af is, ze heeft nog geen neus en mond, maar de basis is klaar.

Het patroon voor het jasje heb ik ook getekend en nu maar hopen dat het past, maar zover ben ik nog niet (duurt nog even voor het pasen is) want ik ben ook nog aan de zwarte pietjes en sinterklaas voor Jane bezig van vilt.

Weet niet of ik deze foto al had geplaatst, maar ik ben al iets verder dan dit, het zwarte pietje in het midden heeft ook al schoentjes met magneetjes er in gekregen, zodat hij later, volgend jaar of zo, op de stoomboot kan staan, die dan een metalen plaatje in het dek krijgt. Heb al de kralen, maar die moeten nog geverfd worden, dus dit wordt vervolgd, heb gelukkig nog even de tijd.

Dit boek heb ik bijna in 1 adem uitgelezen, zo spannend.

Deze had ik al een hele poos liggen, maar de titel zette mij op het verkeerde been. Ik had het idee dat het net zoiets was als de boeken van v.ijftig tinten grijs en daar houd ik helemaal niet van. Ik zag het weer voorbijkomen en keek het in en het zag er toch wel leuk uit en ben er in begonnen. Het is gewoon een heerlijk romantisch boek net zoals we van deze schrijfster gewend zijn zonder al dat andere gedoe, was heerlijk om te lezen.

Voor nu even een oudje opgezocht, ik had het al eens gelezen en het leest lekker weg dus nog maar een keertje zonder de druk om het uit te moeten lezen omdat ik zo graag wil weten hoe het afloopt.

Meestal zet ik de beschrijvingen van de boeken erbij, die haal ik van de site van de dikke meneer, gewoon kopiëren en plakken, maar ik heb nu windows 10 en het gaat niet meer, ik heb nu even geen idee hoe ik het er dan bij kan zetten. Het hele verhaal overtikken is mij net iets teveel werk, maar misschien is er een andere optie, dus dan zet ik het er alsnog bij als ik een manier vind. Heb deze windows pas, dus nog heel veel te ontdekken voor mij.

Al weer 3 jaar.

Jane is jarig geweest en we kregen een overzichtsfoto van de afgelopen jaren. Wat is ze veranderd in die jaren. 

De vlaggetjes van voorgaande jaren kwamen weer tevoorschijn en de nieuwe met het cijfer 3 hangt in het midden. En zien jullie helemaal in de hoek rechts boven die vrachtauto staan. Is al heel oud, heeft manlief nog in zijn jonge jaren mee gespeeld en toen was het ding al oud. Dochter is er blij mee. Net als met die houten dingen links boven. Zijn een oude grote luciferdoos en dat andere is een EHBO set in een houten boek. Zijn allebei dingen van mijn schoonmoeder geweest, nog van voor de oorlog.

En kijk, dit afgekeurde speeltoestel uit een binnenspeeltuin kwam schoonzoon tegen en de kinderen die op Jane's verjaardag kwamen waren er zoet mee.

Vorige week was het mijn vaste oppasdag en Jane was laat wakker, net voor dochter de deur uit moest kon ze Jane nog uit bed halen. Aankleden en zo was dus voor mij. Is nooit moeilijk want dochter heeft er een hekel aan als ze zich moet haasten en ligt de kleding voor de volgende dag al klaar. Ik kom met Jane beneden en er ligt niets op de commode, maar wel op de lage kast er naast, ik trek dat bij haar aan en denk: Wat een raar setje, die broek hangt net over haar knieën en zo wijd, zit zo slobberig. Verder niet over nagedacht en lekker met Jane mee naar huis. Komt dochter haar 's avonds weer ophalen en kijkt, kijkt nog eens naar Jane en zegt: Jane heeft haar pyama aan. 

Ik zeg: Dat lag klaar. 

Nou ja, dochter was druk en was bezig en werd gestoord en daarna vergeten de overdagkleding neer te leggen. :-) :-). Jane's kleding zat in ieder geval lekker makkelijk en nu weet ik ook waarom ze zei, niet naar bed.:-)  

Jane helpt ook graag mee wanneer in aan het patchen ben, op deze foto is ze bezig de naden van de sterretjes te rollen met de naaldenroller. Heel erg fijn zo'n hulpje. 

Anna's bootjes heb ik ook aan elkaar gezet, moet nog 1 rijtje onderaan, ga weer rustig bootjes aftekenen, knippen en blokjes naaien.

Hier heb ik ook nog niets over geschreven, dit is zo'n met bramen begroeid stuk waar mijn moestuinbak op pootjes stond. Ik had er al een paadje vrijgemaakt, maar was eigenlijk niet te doen. Dus maar een sterke man met een hulpmiddel er bij gehaald en al gauw had hij de toegang tot mijn bak vrij. Helemaal achteraan zie je hier al een klein stukje van de bak, de rest moest ik zelf doen wilde ik de bak heel houden.

Na flink wat gesnoei was de bak bereikbaar en heb ik hem naar voren gehaald. Achteraan zie je nog de holte in het bramengewas waar de bak stond. Hij stond daar ook niet goed, te veel in de volle zon de hele dag. Dus bak verplaatst.

Er staan 4 kers tomatenplanten achterin de bak en op de voorgrond vanaf links peterselie, koriander, een maggiplant (die gaat later in de volle grond) citroentijm en rucola.

 Ook nog even fotootje van de andere kant, ideaal die kruiden, lekker vers en ze groeien zo goed in de bak.

De bak staat trouwens op het pad vlak voor het klompenhok. Hoef alleen de deur uit te lopen en ik ben er al. De tomaatjes zijn inmiddels al een stuk verder gegroeid, maar daar heb ik nog geen foto van en van de kruiden is ook al aardig afgeknipt, maar even een weekje rust en het groeit weer lekker aan, zeker met de regen die ze nu steeds op hun koppetjes krijgen.

Van alles aan het patchen

Ik zag bij A.telier H.artendief een nieuwe challenge T.winkle T.winkle en die vond ik heel erg leuk. Ik houd van sterren. Mallen voor het eerste deel waren gratis te downloaden op de site van H.et K.lossie en ook kunststof mallen te bestellen en dat laatste heb ik gedaan voor deel 1 en deel 2. Hebben is hebben :-).

Grote en kleine sterren met de nodige lapjes erbij.

En dan zijn er ineens 68 kleine sterren en 28 grote sterren voor de rand af.  En nu wachten tot de tweede helft van augustus voor het middendeel, de sterren liggen te wachten tot dan.

En er kwam ook een een cirkeltje aan en die liggen nu ook te wachten tot ik alle papiertjes en patronen compleet heb, dan kunnen de laatste 12 cirkels ook gemaakt worden en daarna op de achtergrondstof gezet worden.

Ik had voor een nieuw idee (alweer bloos) een blikje nodig, ik pak er eentje van de stapel en er zat iets in. Tja, dat komt er nu van als ik niet regelmatig een logje plaats. Ik heb geen idee wat ik wilde maken, iets voor Jane met al die roze kleurtjes denk ik, maar wat????? Nou al die hexagonblommetjes komen vast wel weer eens van pas en dan heb ik al een deel liggen :-).

Nadat onze grasmaaier weer was gerepareerd en de lange halmen waren gemaaid, lag er best veel hooi in het weiland, ik had heel veel bij elkaar te harken, maar gelukkig kreeg ik een goede hulp. Was een superknechtje :-)

Ik was op f.acebook ook iets leuks tegengekomen, Anna's little trees. Het patroon met mallen besteld, restjes kerststofjes, bijna allemaal restjes van charmpacks, opgezocht en begonnen.

En al gauw had ik al een aardig kerstbomenbosje en ik las dat er een f.acebookgroep van was, lid geworden en daar kwam ik ook Anna's bootjes tegen.

Mallen en patroon besteld en al gauw verscheen er een bootje, nog even zonder wimpel, maar die kwam al snel.

En ik blijf afwisselen, boompjes en dan weer een bootje, inmiddels is de stand op 10 bootjes en een berg boompjes. Bij twaalf bootjes maak ik er een quiltje van, dus bijna klaar daarmee. Met de boompjes ga ik nog even rustig door en ik durf het bijna niet te zeggen. Heb ook al de malletjes en het patroon voor Anna's huisje en ook nog de sterretjes met kleur, maar aan die laatste 2 moet ik nog beginnen. En dan heb ik ook nog een tijgerpanel en een leeuwenstofje voor een klein dekentje voor Jane, die zag het panel en zei meteen Ooo dekentje voor Jane. Dus die gaat op de naaimachine, achterkant van panterstof, heb ik nog liggen. Ik moet nodig weer paar meter H.obbs in voorraad nemen want dat is er niet veel meer, hooguit voor het bootjesquiltje en dan zal het wel op zijn.

Jane begint nu behoorlijk te praten en dat is soms even wennen, ze is gek op chocolade en dat wordt verbasterd tot chocokla, klinkt zo schattig als ze dat zegt.

Ik heb een puntenslijper in een eivorm, ik had een paar kleurpotloden voor haar geslepen en ze ziet de puntenslijper en zegt: Ik ben een ei kwijt.  Ze haalt de slijper uit mijn handen en zegt: Is van Jane. 

Soms ben ik dan even sprakeloos :-) :-).

Ik heb natuurlijk ook boeken gelezen, heel veel en ik weet niet meer precies welke, maar deze heb ik net uit en vind het boek weer leuk, heden en verleden door elkaar. Beschrijving is weer van de dikke meneer.

Het appartement aan Central Park' van Fiona Davis begint in New York, 1884. De ongehuwde Sara Smythe krijgt de kans van haar leven als ze door architect Theodore Camden wordt gevraagd om conciërge te worden van het pas opgeleverde Dakotagebouw. Sara neemt de baan aan, maar wordt verliefd op Theo. In 1985 is binnenhuisarchitecte Bailey Camden net uit een afkickkliniek ontslagen, ze is werkloos en heeft geen dak boven haar hoofd. Haar grootvader was een beschermeling van Theodore Camden, maar omdat een bloedband ontbreekt kan ze geen aanspraak maken op het familiefortuin. Haar "nicht' Melinda is wél een directe afstammeling. Wanneer Melinda Bailey een klus aanbiedt om haar appartement in het Dakota te renoveren, grijpt ze die met beide handen aan. Het Dakotagebouw heeft al snel geen geheimen meer voor haar en Bailey doet een paar ontdekkingen met verregaande gevolgen… "Het appartement aan Central Park' van Fiona Davis is een meeslepende roman over de dunne lijn tussen liefde en obsessie, succes en verval, passie en waanzin.

Augustus 1939 Op het vreedzame familielandgoed Summerhill probeert de zestienjarige Maddy zich afzijdig te houden van alle geruchten over oorlog. Dan keert haar ¬ amboyante zus Georgiana terug van een lange reis, met in haar kielzog haar nieuwe vriend, Victor. Maddy heeft al snel het gevoel dat er iets niet klopt aan deze man, maar ze heeft geen idee welk gevaar hij met zich meebrengt. Heden Wanneer Chloe ontdekt dat ze zwanger is, zou ze eigenlijk dolblij moeten zijn. Maar dat is ze niet. Ze is bang voor de toekomst met een man die haar lijkt te adoreren, maar tegelijkertijd extreem bezitterig is. Wanneer het toeval haar naar Summerhill brengt, wordt ze meegezogen in een mysterie dat zijn oorsprong vindt in gebeurtenissen van decennia geleden. Zomer vol geheimen is een mooie en spannende roman over de kracht van liefde die zowel troostend als vernietigend kan zijn.

Ook weer heden en verleden, beschrijving van de dikke meneer.