Cadeautjes

 

Allereerst het cadeautje voor mijzelf. Zoals jullie misschien nog wel weten ben ik gek op allerlei elektrische apparaten. En deze had ik al een hele poos op mijn verlanglijstje staan, maar er hing een behoorlijk prijskaartje aan en dat hield mij tegen, had ik er niet voor over. Was van de week leuk van site naar site aan het hoppen, en ineens kwam hij voorbij, denk als advertentie maar dat weet ik niet meer. Ik zag een prijs die een fractie van de andere prijzen die ik had gezien was, meteen besteld. Dag later kwam de pakjesman een groot pak brengen en ik dacht nog, hè is een dag te vroeg, hoe kan dat nou. Was het een pak waar de naam van dochter op stond, dus in ontvangst genomen en in de gang gezet. Poos later was dochter inmiddels uit haar werk en appte ze mij of ik een pakje in ontvangst genomen had. Ja dat had ik en staat hier voor je klaar. Nee dat hoeft niet, het pakje is voor jou, voor het oppassen. Oh leuk, ga gauw kijken.

Oh wauw, die uitbreiding, de weegschaal met zeef, voor mijn keukenmachine stond ook al een poos op mijn verlanglijst, maar dat prijskaartje.... Vind het nog steeds een te groot cadeau, maar ben er wel blij mee. Hoewel ik ook zonder cadeau met veel plezier oppas. 

Dagje later kwam mijn kleine bakoventje, jammer genoeg 's avonds en dat was mij te laat om nog iets uit te proberen. Gisteren beslag gemaakt voor yoghurt-citroencake, in een ingevette bakvorm gedaan en in het oventje. Het programma en de tijd ingesteld en aangezet.

35 minuten later stond er een prachtige cake af te koelen. Vond het aan de onderkant iets te donker dus volgende keer paar minuten korter. Ideaal apparaat, automatische programma's, niet voorverwarmen er zo in en ook zo klaar. Past gewoon onderin een keukenkastje, dus dat ook geen probleem. Een leuk kookboekje erbij plus een link naar een app voor nog 200 recepten. Was even een probleem mijn telefoon moest geupdate worden, maar gelukkig kwam zoonlief langs en heeft dat gedaan, maar mijn telefoon was eigenlijk te oud voor de app. Toch geprobeerd en er was voor mijn foon een oudere versie van de app beschikbaar, dus het kon toch op mijn foon gezet worden. 

Dit is een boek wat ik ook heb aangeschaft, ik heb natuurlijk de sokkenbreiboeken van de mannen ook, dus dit kwam ook in huis. Het eerste schotelvod staat in de steigers, inmiddels is het al af en heb ik het in gebruik genomen.

Er kwam snel een tweede af, anders dan het patroon, maar ik had 's avonds bij de tv gebreid en daar had ik de gele streepjes in het schema niet gezien. Nou ja, zo is het ook leuk :-)  Een derde is ook af en een vierde is in de maak. 

En er zijn heel veel pyramides gemaakt, hierboven met de stof die tussen de pyramides komt, ben er erg blij mee.

Ook pyramides uit een lapje van Daniele Drescher, die lapjes zijn toch wel favoriet bij mij, er zitten zulke leuke plaatjes in.

En ook is er weer een qayg star verschenen, de achterkant ziet er ook leuk uit, lapjes door kleindochter bij elkaar gezocht.

Jane bij zoon in de auto, ze heeft er van genoten en vond het geweldig. Was ook wel toevallig dat de auto net thuis was toen Jane er ook was. 

Boeken heb ik ook gelezen.

 

De verborgen apotheek van Sarah Pennervond ik een geweldig boek, heden en verleden. Precies waar ik zo van houd. 

En nu ben ik Een liefde in oorlogstijd aan het lezen van Margaret Leroy, speelt zich af op Guernsey.

Nog meer lappenpraat, tuinwerk en een blooper

 

Er kwamen pyramides bij, beetje herfst en wat kerststofjes tussendoor.

Nog meer kerststofjes, lekker stempelen met een restje wat over was van een charmpack. Er was al wat in geknipt, maar er kon toch nog een pyramide uit en dan er achter komen dat er verkeerd gestempeld was. Met wat donkerder stempelinkt overnieuw en dan hopen dat de verkeerde stempels niet teveel doorschijnen. 

En gelukkig viel het mee, niet veel van te zien.

Nog wat kerst en vogeltjes.

De wallet komt goed van pas om de gestempelde en geknipte lapjes voor de pyramides in te doen.

De star in a hexagon gaat ook goed, heb er al drie af, de vierde is in de maak en de vijfde ligt klaar.

Dit is het gedeelte achter de put langs het pad en dat moet weer leeg, Het is mijn favoriete plek om zomers te zitten, maar door allerlei omstandigheden is daar niet meer gemaaid.  Het is inmiddels vol gegroeid met fluweelbomen, bramen en ander groen spul. 

Dit is een foto vanaf de heg richting klompenhok, wat nu weer goed te zien is. Het bankje waarop ik graag zit staat er nog, maar het was al slecht en is nu helemaal ingestort.

Afgelopen zaterdag is er flink huisgehouden in de knotwilg achter de keuken, meer op de hoek achter onze badkamer. Schoonzoon heeft zich weer uitgeleefd en alle takken van de wilg zijn er weer afgezaagd. Net op tijd klaar, daarna heeft het geregend en volgens mij regent het nog steeds :-) 

Opruimen van de takken en takjes komt nog wel, we kunnen de schuur en het huisje achterom in, de auto kan nog op zijn eigen plekje geparkeerd worden. Alleen de auto kan niet meer helemaal naar achteren om de boodschappen uit te laden, moeten dan wel een stukje lopen/sjouwen. Komt ook wel weer goed.

En dan nu de beloofde blunder.

In de zomervakantie heeft Jane van haar papa en mama allemaal dino's gekregen uit de blauw met gele winkel. Paar weken later ging de wasmachine kapot, de rubberen ring was helemaal naar binnen gezogen tijdens het leegpompen en centrifugeren. En Jane had zo'n leuke knuffel gezien. Geloof ik dat ik het al hier verteld had, maar doe het voor alle zekerheid nog maar een keer. Dochter wilde er geen knuffels meer bij, dus ik mag er geen een meer kopen of breien, hoe lief Jane ook keek. Nou ok, geen probleem. Komt dochter afgelopen week met een tas met 5 dino's in verschillende grootte en of ik die wilde wassen, want dat ging bij haar in de wasmachine niet goed. Nou dan was ik die dino's toch. Gedaan, zelfs 2 keer, want ze roken na de eerste keer wassen niet zo lekker. Na de tweede keer met extra water was het een stuk beter. Achteraf twijfelde ik nog of ik wel wasmiddel de eerste keer had gebruikt. Het was een nogal druk dagje. De dino's binnen op het wasrek gelegd om te drogen en dag later (vrijdag) Jane gewoon uit school gehaald, wilde natuurlijk meteen met de dino's spelen, dus 2 dino's gegeven om mee te spelen, rest nog op het rek laten liggen. Eerst kwam papa en dronk een flesje bier, kwartiertje later kwam mama en ik deed de dino's in de tas en zei dat ik niet zeker wist of ze al goed droog waren, dus dat ze weer thuis uit de tas moesten. Ik zie dochter naar mij kijken en ze zegt: Heeft Jane ze dan gezien. Ik zeg: Ja natuurlijk, ze lagen op het wasrek te drogen. Dochter was niet blij, want ze waren bestemd voor 5 dec. Dus ik zeg: Waarom ben je dan niet duidelijker geweest. Nou ja, Jane had leuke dino's om mee te spelen. Komen ze thuis en Jane pakt de tas uit, (hoorde ik van schoonzoon) zegt ze: Allemaal van oma gekregen.

Tja, snap zelf eigenlijk niet dat ik het niet doorhad, maar niks meer aan te doen. Leuk verhaal voor later :-) 

Boeken heb ik ook gelezen. Deze vond ik erg leuk om te lezen, heel veel heden en klein beetje verleden. Echte feelgoodroman waar je doorheen vliegt. Beschrijvingen zijn weer van de dikke meneer.

Het koetshuis van Karin Quint is het eerste deel in de nieuwe feelgoodserie over Rosaville, een landgoed vol romantiek, geheimen en grandeur.

Historica Laura woont op het schitterende Rosaville, een landgoed met verhalen in alle hoekjes. Wanneer haar dementerende oma haar vertelt over een onbeantwoorde liefde, duikt Laura in de geschiedenis van het koetshuis op het landgoed. Waarom is die plek zo belangrijk voor haar grootmoeder? Terwijl Laura steeds meer te weten komt over wat er in het koetshuis is gebeurd, wordt ze zelf ook verliefd op Tom. Maar ook bij Laura lijkt het mis te gaan, want Tom heeft geheimen – en niet alleen voor haar… Wat Laura nog niet weet is dat in het koetshuis alles samenkomt, niet alleen in het verleden, maar ook in het nu!

In deze ben ik net in begonnen ik heb, dacht ik, nog nooit iets van haar gelezen, lijkt mij leuk en voorlopig leest het lekker weg.

Een nieuwe start in een oud landhuis. Maar dan valt de eerste dode.

Nadat Rens haar verloofde voor het altaar liet staan omdat hij vreemdging, verdween hij spoorloos. Ze richt zich volledig op de renovatie van een vervallen landhuis. Dorpsbewoners waarschuwen haar dat de state vervloekt is, en dat er onverklaarbare dingen gebeuren, maar Rens gelooft niet in fabels en geesten. Dan wordt het lichaam van haar ex gevonden op het terrein van de state. Als vlak bij het landhuis nog meer doden vallen terwijl Rens in de buurt is, wordt ze het middelpunt van het politieonderzoek.
Ondertussen blijven de vreemde, angstaanjagende gebeurtenissen in de state elkaar opvolgen. Maar Rens weigert zich bang te laten maken, en gaat op zoek naar antwoorden. Wie probeert haar bang te maken? Of zijn er andere krachten aan het werk?

Het vervolg van gisteren

 

Het herfstkleedje is nu ook klaar en ik ben er blij mee, staat leuk bij het gevulde dienblad. Misschien nog wat eikeltjes uit de eik halen, als die er nog inzitten. Vanmiddag maar even kijken. En ik ben al aan het kerstkleedje begonnen, voorbereiding had ik al gedaan.

Ik heb ook weer nieuwe lapjes getekend en geknipt, maar ben nog niet blij met het achtergrondstofje. Vind het een beetje te vaal. Maar nu ik het zo op de foto zie, valt het toch wel mee en het gaat natuurlijk maar om de smalle randjes. Een even paar sterdelen proberen, dan is het beter te zien.

Uit het zelfde lapje stof ook 6 diamanten met bloemen geknipt, dus dat kan ik ook weer voorbereiden. Vind het makkelijk als dat zo kant en klaar ligt om het te kunnen naaien en doorpitten langs de rand. Zo makkelijk met die "kleine" stukjes stof.

Paar weken geleden ook nog een leuk gesprek met Jane gehad. Hoe het ter sprake kwam weet ik niet meer, maar het kwam er op neer dat ik niet alles meer kan om dat ik er al te oud voor was. Vroeg Jane heel serieus aan mij: Wanneer wordt je dan weer jong.

Tja, helaas gaat dat niet, ik wordt alleen maar ouder. Maar wel weer grappig gedacht van zo'n kleuter. 

Boeken heb ik natuurlijk ook gelezen, weet niet meer precies welke ik al genoemd heb en welke niet dus ik pik er twee uit, van dezelfde schrijfster en ze zijn zo leuk om te lezen en je leert ook iets van de gewoontes van het desbetreffende land. Ik heb er weer van genoten. Beschrijving is weer van de dikke meneer.

Wanneer een belangrijke promotie voor haar neus wordt weggekaapt (nota bene door haar vriendje), ziet Kate het even niet meer zitten. Maar dan krijgt ze een nieuwe kans om zich te bewijzen. Voor een Deens warenhuis mag ze een persreis naar Kopenhagen organiseren! Het blijkt echter nog niet mee te vallen om iedereen in haar groep in het gareel te houden. Vooral Ben niet, een journalist die haar voortdurend dwarszit. Maar tot haar ergernis vindt ze hem toch wel heel erg leuk.

Gelukkig kan ze elke dag even uitpuffen in een knus cafeetje, waar ze de ontspannen Deense manier van leven, hygge, ontdekt en zich steeds meer begint af te vragen of ze eigenlijk wel zo gelukkig is met haar hectische Londense bestaan…

Wanneer reisblogger en fotograaf Fiona een reis naar Japan wint, waar ze begeleid zal worden door een bekende Japanse fotograaf, kan ze haar geluk niet op. Tot ze op het vliegveld niet door Yutaki Araki wordt opgehaald, maar – en nog veel te laat ook! – door de man die tien jaar eerder haar hart brak: fotograaf Gabe Burnett.
Tot haar opluchting herkent hij haar niet, maar het beloven een paar zware weken te worden…

Gelukkig is het gastgezin waar ze logeert fantastisch. In hun kleine theewinkeltje leert Fiona van alles over theeceremonies en de Japanse manier van leven, en ze voelt zich helemaal zen. En wanneer Gabe haar de verborgen plekken van Tokio laat zien, begint ze te geloven dat hij ondanks zijn arrogante houding ook nog een heel andere kant heeft.

Nog steeds in de lappenmand met lapjes.

Er kwam weer een leuk project voorbij, de pyramides. Dit is de eerste en meteen al op de kop :-).  Geen beginnersgeluk, maar zoals Judith al zei, als je eronder ligt zie je het niet. :-).

Er kwamen nog meer pyramides aan, ik heb er al een aantal, de achtergrondstof heb ik ook, gekozen voor de pindots in de kleur camelia.

Even een overzicht gemaakt zodat ik er zeker van ben dat de kleur goed gekozen is en ja hoor, ik ben er blij mee.

Via facebook kwam er een klein tussendoortje. Ik zag deze quilt-as-you-go mallen en ik vond het erg leuk.

Een start gemaakt voor een kleedje voor op de tafel, lapjes komen van een charmpack holly woods.

Het ruimt ook meteen de resten batting op, allemaal afgeknipte slierten van quilts, komen nu mooi van pas. Ben hier inmiddels al met de tweede bezig, uit hetzelfde charmpack, maar nu de rode kleuren.

Ik maak ze zover klaar dat ik de randen grof kan rijgen, dan ligt het klaar met het bijpassende klosje en ander spul. Kan ik het zo pakken om de rand vast te zetten, langs de rand te quilten en daarna de hexagon en elkaar zetten.

En als het klaar is, ziet het er zo uit. Lekker groot, langs 1 rand 7 inch en over het midden van punt tot punt 14,5 inch. 

Zo ligt het op tafel, alleen vind ik het niet de goede kleur, ik ben nu in rood/oranje en geeltinten bezig.

Wordt vervolgd.

 

Verjaardagen

 Allereerst is onze kleindochter 5 jaar geworden en daar heb ik het jaarlijkse vlaggetje weer voor gemaakt.

Ik was begonnen met de naaimachine, maar die wilde helemaal niet meer naaien, dus met de hand gemaakt en wat was dat ontspannen werken zeg. Ik wil niet anders meer, de volgende vlaggetjes liggen ook al gedeeltelijk klaar en zo langzamerhand zal dat wel afkomen. Zijn de vlaggetjes tot en met haar 21ste verjaardag, maar weet niet of ze dan nog gebruikt worden.

Een heleboel suikerkoekjes gebakken

En met glazuur versierd, was leuk om te doen, maar wel tijdrovend. Het kan natuurlijk altijd beter. Maar voor de eerste keer vind ik het niet eens zo slecht. Voor de fijne lijnen had ik een ander spuitmondje moeten pakken, maar dat was ik even in de concentratie van het moment vergeten. De dag na het versieren heb ik de koekjes nog na gedroogd in de oven met de deur op een kier. Ze waren toen weer lekker knapperig en smaakten heerlijk. De mislukkingen waren natuurlijk voor mij :-) :-) 

Het is maar een klein taartje met marsepein bekleed en ook dat ging niet zoals ik gepland had. Mijn favo marsepein om te verwerken is niet meer in Nederland te koop, alleen in de Belgische speciaal winkels, zijn er een paar over Belgie verspreid en er is er eentje ter hoogte van Maastricht, net over de grens. Voor een kilo marsepein te ver weg om te halen en versturen doen ze niet aan. Echt Belgisch denk ik dan maar. Andere marsepein geprobeerd en het taartje was niet strak te krijgen, nou ja, de smaak was goed en Jane vond de koekjes geweldig. En dat was de bedoeling. Ik ga vaker die koekjes maken want het is wel heel erg leuk werk. En de marsepein..... er zijn zoveel merken, ga ze gewoon allemaal proberen, nog lekker ook al die taartjes. Niet voor elke week want kan kan je mij rollen :-) maar voor zo nu en dan.

Manlief is ook jarig geweest, hebben we heel klein gevierd met alleen de kinderen en aanhang, bleven 's avonds gezellig Chinees eten. Er is alleen een mandje genaaid, nog zonder bloemen, die komen nog. 

En tussendoor nog op kleindochter gepast, die heeft een nieuw bed, door papa gemaakt, foto komt nog als die helemaal klaar is, ik vind het zo'n leuk bed. Mama wil het bed wit hebben dus kunnen ze Jane daar niet bij gebruiken en hebben wij weer fijn gemozaiekt zoals zij het pixelen noemt :-) De kerstauto is bijna af, 

dus ik ben weer op zoek gegaan naar een nieuw patroon en daar kwam ik toch een leuk patroon tegen, weer een kerstpatroon, het is net Speedy, iets lichter van kleur, maar toen ik die zag wilde ik het meteen hebben.

Foto heb ik van het beeldscherm gemaakt, tot nu toe zijn alle patronen die ik wil hebben gratis te downloaden behalve deze. Dit was een design waar ik geen toegang toe had, dus heb het bedrijf gemaild en het blijkt een kooppatroon te zijn. Gauw het verschuldigde bedrag naar de desbetreffende rekening geboekt en het zal inmiddels wel onderweg zijn. Kan ik weer mooi dit voor kerst afhebben :-).

Gelezen heb ik natuurlijk ook en dit was weer een echte onvervalste ineenkeeruitlees boek. De beschrijving is natuurlijk weer van de dikke meneer.

Adrian Rizzo was zeven toen ze haar vader voor het eerst zag. Dat was ook de dag waarop hij haar bijna vermoordde – voordat haar moeder, Lina, tussenbeide kwam. Daarna vlucht Lina met haar dochter naar haar ouders in Maryland, waar Adrian een heerlijk leven heeft, met vriendinnen, een beste vriend, en haar grootouders. Lina maakt een zeer succesvol bedrijf van haar eigen fitnessmerk.

Op de middelbare school begint Adrian met haar eigen yoga- en trainingsvideo’s, waarna ze in de succesvolle voetsporen van haar moeder treedt. Als ze naar New York verhuist krijgt ze haar eerste dreigbrief. Lina vertelt haar dat ze ook zelf van dergelijke brieven heeft gekregen en dat Adrian zich geen zorgen hoeft te maken. Maar de brieven komen regelmatig binnen, waar Adrian zich ook bevindt. En na haar terugkeer in Maryland om voor haar grootvader te zorgen worden de brieven steeds dreigender van toon. Hier, omringd door vrienden en hun families, heeft Adrian het gevoel dat ze veel meer te verliezen heeft dan slechts haar eigen leven...

En in dit boek ben ik begonnen, ben nog in het begin, maar het leest zo lekker weg, beschrijving komt weer van diezelfde meneer :-) .

Een meeslepende historische roman over twee borduursters die de bruidsjapon van prinses Elizabeth maken, niet wetend dat dit hun leven voorgoed zal veranderen.

‘Een tijd om nooit te vergeten’ van Jennifer Robson biedt een uniek en aangrijpend inkijkje in het atelier waar de beroemde bruidsjapon van prinses Elizabeth werd gemaakt.

In de roerige tijden vlak na de Tweede Wereldoorlog worden borduursters Ann Hughes en Miriam Dassin uitgekozen voor een bijzondere opdracht: het maken van de bruidsjapon van prinses Elizabeth. Voor hen een kans om toe te werken naar een betere toekomst. Meer dan een halve eeuw later stuit Anns kleindochter op een paar geborduurde bloemen in de spullen van haar overleden grootmoeder. Als ze ontdekt dat het dezelfde bloemen zijn als die op de bruidsjapon van koningin Elizabeth, gaat ze op onderzoek uit.

Jennifer Robson introduceert drie onvergetelijke heldinnen, die met elkaar verbonden zijn door gedeelde pijn, vriendschap en de transformerende kracht van liefde.

Lapjeswerk en andere dingen

Ik heb een nieuwe computer, zo'n kleintje, mijn DVD-speler is groter :-). Zoonlief vond dat de onze verouderd was, is pas 10 jaar oud en deed het nog, maar het was lastig zei hij, want de nieuwe printers/beeldschermen en aanverwante artikelen paste er niet op. Het zal wel. Dus ik heb nu een hele nieuwe computer, toetsenbord en beeldscherm, alleen de muis is meegegaan, maar die had ik nog niet zo lang. Ook moet ik natuurlijk al mijn wachtwoorden invullen voor zover ik ze netjes bijgehouden heb. Dat mankeert er nog wel eens aan (bloos) Dus ook van Blogger was ik het kwijt. Kon niet op mijn blog komen en ik kon ook geen reactie op de andere bloggers geven. Maar het is gelukkig weer opgelost en ik ben er weer.

Ik zag op facebook een BOM van Dorry en vond ik zooo leuk dat ik er ook aan begonnen ben.

Inmiddels heb ik er al meer dan deze, maar ligt nu even op een laag pitje want....

ik heb zo zitten tobben met deze, meer achteruit genaaid dan vooruit, maar het blokje is zover klaar dat de applicaties erop kunnen. 

Het eerste blok van Juuds quilt is ook klaar en ik

ben al druk bezig met de sterren van het tweede blok. Toen kwam Judith weer met een vergeten patroon wat ze al in jaren in huis had en ik viel meteen als een blok voor deze blokken.

de mandjes van de Sweet William met de bijhorende blommetjes.  Ze laatste vond ik iets minder geslaagd want het contrast vind ik niet genoeg, dus dan maar lekkere felle aardbeitjes met blaadjes en bloemetje om de aandacht af te leiden.

Samen met kleindochter ben ik aan het pixelen geslagen.

Zij aan de sleutelhangers en ik ben een beetje groter bezig. Zij met haar kleine vingertjes en ik met een pincet.

Ik ben aan een kersttruck begonnen en heb inmiddels 5 plaatjes af van de 9, dus ben al over de helft. Lekker samen pixelen tijden de vakantieoppas.  Nu heb ik ook vakantie en over zo'n drie en een halve week heb ik Jane weer hier de hele week. Kunnen we weer verder. 

 Klein beetje prietpraat hoort er ook bij. Dochter en schoonzoon hadden een verjaardag bij een vriend die een zaaltje had gehuurd voor de nodige afstand en zo. Ik kwam oppassen en ik had een bakje met wat mini-marshmallows bij mij en Jane keek in de tas en vroeg: Wat zit daarin oma?  Ik maak het bakje open en laat het zien en zei: Gaan we straks als papa en mama weg zijn lekker van snoepen. Dochter en schoonzoon gaan weg, Jane duwde ze nog net niet het trapje af. Ik hoor dochter zeggen: Zoo, dat is lekker relaxed weggaan. De deur valt dicht en Jane zegt: Papa en mama zijn weg oma, zal ik het bakje openmaken? Dus geen gedoe van ik wil mee en zo, gewoon voortaan bakje snoep meenemen???? Prima oplossing :-) :-) 

Het volgende boek heb ik gelezen en ik had daar enkele bedenkingen bij. Bijv. toen er een piloot weggebracht moest worden via de pilotenlijn wilde er iemand mee. Dat kon, maar er moest wel betaald worden voor de benodigde valse papieren. Vraag mij af of dat zomaar mogelijk was.  En diezelfde persoon twijfelde of ze het haar moeder moest laten weten en dat deed ze maar niet, Ze belde wel op als ze in Engeland zat. Vind het wel even een lachertje, want waarom waren er telegrafisten nodig die in code naar vrij gebied seinden en vice versa. Heeft iemand niet goed proefgelezen dat er zo'n flinke slipper in zit.

Lochem, 1944. De Tweede Wereldoorlog is in volle gang. De 18-jarige Victoria van Coevorden wordt door haar ouders vanwege grote financiële problemen aangespoord om te trouwen met haar steenrijke jeugdvriend Robert. Dan stort er een Engels gevechtsvliegtuig neer achter Victoria’s familielandhuis. De piloot overleeft de crash en Victoria biedt aan hem te helpen. In de gevaarlijke weken die volgen moet ze hem verborgen houden voor Robert en haar familie. Maar Robert houdt iets voor haar achter, en zodra Victoria dat ontdekt smeedt ze een plan waarvan ze de tragische gevolgen nog niet kan overzien. Vijfenzeventig jaar later krijgt Victoria een advertentie onder ogen, en wordt ze alsnog door haar verleden ingehaald. Ze besluit haar stilzwijgen te verbreken… Het schuilhuis is een schitterend historisch verhaal vol rijke details, dat je grijpt vanaf de eerste pagina

Het volgende boek heb ik ook gelezen en ik hoop dat het vervolg gauw verkrijgbaar is, las dat in oktober het tweede deel komt, maar de verschijningsdatum wordt ook wel eens uitgesteld.

Wiesbaden, 1945. De oorlog is eindelijk voorbij. Nu is de tijd van herstel aangebroken: iedereen pakt zijn leven weer op, maakt de balans op en kijkt vooruit naar de toekomst. Zo ook Hilde Koch, de jonge erfgename van het pittoreske Café Engel. Het café, dat al decennialang in handen is van haar familie, is gedurende de oorlogsjaren in verval geraakt. Hilde is vastbesloten het ooit zo glorieuze familiebedrijf in ere te herstellen en liefde en vreugde terug te brengen tussen de eeuwenoude muren. Maar een onverwachte bezoeker brengt een duister geheim met zich mee dat de verhoudingen binnen de familie op scherp zet, en de pas afgelopen oorlog dichterbij brengt dan ooit.