Schattige muisjes

Weet niet zo goed waar ik moet beginnen dus ik begin maar  met dit stofje wat ik op het wijde web tegenkwam en bij haar (klik) besteld heb.

Paar dagen later, op een hele koude en natte zaterdag, zette ze een patroontje voor een speldenkussen op haar site en ik kon het niet later er ook een te maken. Zo'n leuk gebruik van dat stofje met muisjes.

Dit bakje had ik gevonden bij de winkel met de A en later kwam ik bij haar (klik) dit leuke idee tegen.

Het bakje had ik al dus toen met de te kleine lapjes van een paar logjes geleden een klein quiltje gemaakt. Achterkant wat groter geknipt en het teveel aan stof naar voren gevouwen als bies en vastgezet.

En ja het beviel mij zo wel, of ik het bakje ooit verf, geen idee, voorlopig vind ik het wel leuk zo.

En ook een opbergzakje gemaakt voor schaartje, taylors owl en zo, iets langere zakjes want dat vind ik handiger. Aan de zijkanten geen koordje om het vast te knopen, maar een paar drukknopen er in geklemd, makkelijk los te maken en niet van die slierten aan de zijkanten ervan.

Toen vond ik het speldenkussen veel te groot en heb een kleinere versie gemaakt en het grote speldenkussen.... die gebruikt Jane als kussentje voor haar pop en/of Nijn. :-)

Daarna weer wat voorbereid voor de round-we-go en dat gaat ook lekker.

Die vlogen van mijn naainaaldje af, ook die eigenlijk te grote diamanten, gewoon gebruikt, wil de quilt toch groter hebben dan die 48 blokken, dus komt toch nog van pas.

Toen kwam er een schattig stofje binnen wat ik al weken geleden had besteld bij de baas van de veertig rovers, was ik eigenlijk al beetje vergeten, maar wat is het een leuk stofje. Er stond bij de beschrijving dat het katoen was, maar het heeft er zelfs niet naastgelegen.

Weer wat geknipt en geplakt en in mijn Y.azzii project portefeuille gedaan, vind het een handig ding hiervoor en zo opgerold en past in elke tas, zeker in dat bakbeest van een projecttas van mij :-)

En dat leuke stofje past best in mijn cirkels al is het dan geen katoen, zie wel hoe het uitpakt ......later.

Ik teken, knip en plak tegenwoordig 's avonds bij de tv via de computer, daar zit ik heerlijk, heb alleen niet het optimale licht om de kleuren te selecteren en dat geeft soms verrassende resultaten. Zijn niet altijd de combinaties die ik bij daglicht uitgezocht zou hebben. Maar zijn als geheel toch wel leuk.  En zoals bij de cirkels hierboven te zien, zijn de stofjes soms wel heel erg druk bij elkaar.. Eigenlijk best wel jammer want die vind ik niet zo mijn smaak hebben. Tot ik bedacht dat ik ooit een een stapeltje regenboogkleurtjes van effen katoenen twill stofjes bij diezelfde baas van de veertig rovers gekocht had.

Was even zoeken, kwam ook nog diverse grijsjes tegen van diezelfde baas, ik maak de cirkels met deze scraps, moet lukken met deze stofjes (kan er natuurlijk later nog andere stofjes bijnemen :-) )

Zoals deze, ziet er toch vreselijk druk uit, ook niet helemaal wat ik wil, maar ga ze wel gebruiken, stop ze er gewoon tussen, denk ik. Zie het later wel bij het overzicht of ze er in mogen blijven of niet.

Deze ziet er al weer een heel stuk beter uit, met de effen kleuren heb ik al weer wat voorbereid, maar daar heb ik geen foto van, wordt zo saai om iedere keer weer de vakjes met stukjes stof te zien. Het resultaat is veel leuker om te showen.

Ik heb ook wat tweedehands boeken gekocht en deze kerstmotiefjes zijn toch schattig. Leuk om met wolvilt te maken.

En dit boek kon ik ook niet laten gaan. Vind het zo handig om even na te slaan hoe het ook al weer zat. Ben er blij mee.

Ik heb net de hiel gebreid en nu liggen de sokken weer even stil. Kom echt een paar extra handen tekort :-) Er ligt ook nog een pakje voor de pop, breiwerk is klaar, maaswerk nog niet en het moet nog in elkaar. Nog geen foto van. Ligt ook weer even stil.

Fran, een kok uit Londen, arriveert in Gloucestershire om daar een boerderij van haar verre verwante, tante Amy, te runnen. Amy is heel oud en ze is van plan om de boerderij aan Fran na te laten als zij zes maanden lang goed presteert. Fran ziet dit voorstel als een welkome kans om haar leven te veranderen en ze is erg enthousiast. Ze maakt kennis met de werknemers en de buren, onderzoekt het grondgebied, observeert de koeien en gaat voortvarend aan de slag. Net als alles begint te draaien, verschijnt er een concurrent uit Australië die de boerderij wil overnemen. Het wordt een spannende strijd. Het verhaal wordt chronologisch gepresenteerd vanuit hij/zij perspectief en de lezer kijkt vooral door de ogen van Fran. Zij mist kennis van het functioneren van een boerderij. De lezer steekt hier veel van op aan de hand van informatieve gesprekken. Deze ongecompliceerde feelgoodroman laat op een levendige manier zien hoe een passie een zakelijk succes wordt. Romantische elementen voegen extra spanning toe.

Dit boek heb ik het laatst gelezen, was heerlijk ouderwets romantisch genieten van een luchtig niemendalletje. Beschrijving is weer van de dikke meneer.

Zo blij mee

Het poppenquiltje is klaar, gauw matrasje en kussen  voor in het bedje gemaakt, gewassen en het matrasje is een beetje gekrompen. Daar had ik geen rekening mee gehouden, niet aan gedacht. Maar als het kussentje er op ligt zie je er niets van. Quiltje er op en ik ben er blij mee, zo'n leuk bedje. Kleine Jane heeft er vanmorgen al even mee gespeeld. Morgen en overmorgen mag ze er ook nog even hier mee spelen en dan gaat het naar haar huis, mag het naast haar bedje staan. Foto's zijn een beetje donker, dacht dat het vanmorgen al licht genoeg was om het zonder flits te doen, maar was toch een beetje te vroeg.

Eindelijk ook de foto van de sokken gemaakt, daar ben ik ook blij mee, van de overgangen van de naalden in het boord zie je niets meer. Mooi glad getrokken in de was.

Ik was aan een nieuwe tas toe en ik wilde niet zo'n heel klein ding, er moest wel iets in kunnen. Zag een leuke zwarte tas, die gekocht. Toen ik thuis was zag ik pas hoe groot het ding was, niet echt geschikt als schoudertas. Lag al een week of wat op een bestemming te wachten toen ik ineens dacht, heee de tas waar mijn quiltspulletjes en zo inzitten als ik op de boot op moet passen is eigenlijk te klein,  deze is daar beter geschikt voor. In de leerwas gezet en een organizer had ik nog in de kast liggen, was te groot voor mijn huidige (oude) tas en het is een perfecte tas om mijn spullen in mee te nemen. Lapjes en zo passen er ook makkelijk in, net als mijn y.azzi.i tasje met al mijn benodigdheden. Ook heel blij mee. Nee, ik heb nog steeds geen nieuwe tas :-). Loop ik vast wel eens tegenaan, de oude doet het nog. Het boek Zeezicht heb ik uit en ik vind het prachtig, ik hoop dat het volgende boek net zo mooi is.

Ik moet er nog in beginnen, maar het staat al op mijn reader. Alleen al het plaatje op de voorkant vind ik prachtig. Moest meteen aan de S.ound of m.usic film denken, daar was ook zo'n soort hek naar het water. Zie nog voor mij hoe de boot omsloeg met Maria en de kinderen er in.
De beschrijving is weer van de dikke meneer.

'Frankrijk, Gérardmer, november 1940 - Terwijl de wind over het plateau in de Vogezen veegde, hield de Rosshimmel de adem in. De paarden verstarden en spitsten hun oren. Toen kwamen ze ineens in beweging, vrijwel gelijktijdig, tot ze één enkele grote formatie vormden. De bodem vibreerde zo heftig dat de trillingen tot in de wijde omtrek te voelen waren. De massa van hun gespierde, krachtige lijven liet diepe sporen achter in de pas gevallen sneeuw, die de wind geleidelijk weer zou uitwissen.'

Lizzy Tanner leidt een gelukkig leven met haar gezin. Ze hebben geen geldzorgen en als het nodig is, schiet Lizzy’s grootvader Bodo – het hoofd van een horlogedynastie in Baden – te hulp. Aan dit zorgeloze, luxe leven komt een einde als Bodo sterft. Niet alleen heeft hij het landgoed van de familie in de Vogezen aan twee totale vreemden nagelaten, ook heeft hij Lizzy een opdracht gegeven vanaf zijn sterfbed: zoek naar de waarheid. Zorg dat er gerechtigheid komt. Haar zoektocht leidt naar de jaren dertig. En wat Lizzy ontdekt zal haar familie in een heel nieuw daglicht plaatsen. Ze zal moeten kiezen tussen vertrouwen en smaad, waarheid en vergeving, tussen haar familie en haar overtuiging van dat wat juist is.

Poppenquiltje en zo.

 Het poppenquiltje van S. Smith ging lekker, al gauw de vierkantjes aan elkaar en toen de bloempotten appliceren en dat ging niet helemaal goed. Netjes een stuk van de achtergrondstof eraan vast gezet. Gelukkig maar een paar steekjes, weer gauw achteruit zitten naaien :-).

Al snel was de top klaar en ik vind het zo leuk geworden, een stuk batting opgezocht

en een mooi stofje voor de achterkant, was net niet lang genoeg, maar gewoon een extra stukje onderaan vastgenaaid. En nu fijn quilten, ben nu ook al een stuk verder.met doorpitten. Zulk leuk werk vind ik dat.

Met dochter en kleindochter een rondje kringloop gedaan en kijk eens wat ik vond, past mooi bij het quiltje wat ik aan het maken ben. Dochter was op zoek naar andere dingen dus die liep het bedje zo voorbij. Ik zag het meteen staan en die ging natuurlijk mee naar huis. Staat nu schoon te wachten op een matrasje en kussentje. Volgens mij heb ik nog een witte lap met rozegeruite grote strikken. Moet ik even opzoeken, denk dat dat een mooi matrasje wordt met een dubbele laag batting er in. Kan ook fiberfill, maar daar ben ik nooit zo'n voorstander van, moet nog even nadenken en opzoeken. Gelukkig heeft het geen haast.

Kijk en deze paneeltjes op lapjes stof kwam ik op marktplaats tegen, die zijn mooi voor in mijn Beatrix Potter quilt, he verhaal van Lucy en mrs. Tinklewinkle. Ik maak ze wel los van de ondergrond lapjes en hoe ik ze ga verwerken weet ik ook nog niet, zie wel als het zover is.

Met de sokken ben ik lekker op weg, dit paar heb ik al helemaal gedaan en zit nu in de wasmachine, ben vergeten een foto te maken van het affe paar, die komt de volgende keer dan wel.

Ben aan een nieuw paar voor mijzelf begonnen en toen ik een stukje verder was kwam ik er achter dat ik bij de felroze kleur een stuk overgeslagen had van het patroon. Goed lezen Marian :-).

Achteruit gebreid en dit ziet er beter uit, hoewel de sokkenbreierij nu heel even stil ligt vanwege het poppenquiltje. Soms zou ik wel 4 handen willen hebben.

Dit boek heb ik inmiddels uit, deel 1 van de Surrey trilogie en het was leuk om te lezen. Heerlijk romantisch met de (figuurlijke) ridder op het witte paard. Reizen in koetsen en op paarden en natuurlijk een goede afloop.

Het tweede deel van de Surrey trilogie is een beetje met hetzelfde sausje overgoten en ik vind dat niet fijn om het dan achter elkaar te lezen, dus deze heb ik even opzij gelegd

 om aan dit boek te beginnen, het is weer zo'n boek waar regelmatig teruggegaan wordt in het verleden en ik lees dat nog steeds graag. De beschrijving is weer van de dikke meneer.

 Cornwall, Engeland. Het huis dat uitkijkt over de zee, wordt al drie generaties lang bewoond door de familie Tremain. Fred Tremain, de plaatselijke huisarts, vestigde zich na de Tweede Wereldoorlog in deze afgelegen streek, samen met zijn vrouw Martha. Hij koos onvoorwaardelijk voor haar, waardoor hij vervreemd raakte van zijn familie. Martha bloeide op in de geborgenheid die Fred haar bood en hun kinderen zijn inmiddels volwassen. Barnaby, hun goedaardige zoon, is dominee in het dorp, en hun oudste Anna, met wie ze altijd een moeizame relatie hebben gehad, is nu een hardwerkende en succesvolle advocaat. Anna's dochter Lucy is de oogappel van Fred en Martha, en zij is graag bij haar grootouders in huis. Wanneer Lucy papieren van vroeger ontdekt op zolder, komen er langbewaarde geheimen aan het licht die de rust verstoren. Maar de angst en dilemma's uit de oorlog, die de familierelaties op de proef stellen, blijken de Tremains ook nader tot elkaar te kunnen brengen.

Breien en zo.

@ Marjan: Het was even wennen, maar ik vind de naaldjes lekker breien, het fijnst vind ik nog dat wanneer ik met meerdere kleuren aan het breien ben er ook minder naaldpunten zijn waarachter de draden blijven hangen. Nadeel vind ik wel dat wanneer er nog zo'n 4 à 5 steken op de naald staan, de naald goed vastgehouden moet worden, anders glijdt hij zo uit je steken. Gebeurde bij de hiel, meteen ook de omslagen weg. Bij de tweede sok is dat niet meer gebeurd.

Deze zijn al een stuk beter. De gaatjes van de vorige sokjes had ik met het bijgeleverde stop/meebreigaren dichtgemaasd, zie je inderdaad niet veel van :-) . De kleuren van deze sokjes hadden wel iets meer contrast mogen hebben, maar och, al doende leert men. Dit is een jojo-hiel, is iets anders dan de boemeranghiel weet ik inmiddels. Bij het boordje heb ik bij de naaldwissel een klein beetje ruimte, maar ik denk dat dat na een wasbeurt verdwenen is.

 Inmiddels ben ik aan een paar sokken voor mijzelf begonnen, heb al 1 sok af, maar die foto is op onverklaarbare wijze verdwenen, volgende keer maar opnieuw maken. Het wordt sok nummer 13 uit het eerste Soxxboek. Bij het boek had ik meteen het benodigde garen meebesteld.

Natuurlijk ben ik Jane ook niet vergeten en heb een pakje voor de kleine b.aby b.orn gebreid

De karamel heb ik een derde keer gemaakt, nu wel wat donkerder en wat minder slagroom dan de eerste keer en meer slagroom dan de tweede keer en ze is lekker. Begrijp niet dat ik het niet eerder gedaan heb. Ik heb nu 170 ml. slagroom gebruikt en ze is fluweelzacht, goed te smeren en heerlijk.

Ik heb ook boeken gelezen, die was ik de vorige keer helemaal vergeten te melden. Allereerst het boek van Sanne, hoef ik natuurlijk niets over te zeggen. Het vijftiende boek alweer, betekent dat ik al 15 jaar van Sanne geniet.

Beschrijving is van de dikke meneer.
Iemand heeft het op haar leven gemunt, maar waarom? Deel 1 Eerst is er kou. Daarna een stem. En dan dringt tot Mojo Sheepshanks door dat ze geesten kan zien. Het bewijs? Nick, haar overleden ex, ligt naast haar in bed. En hij lijkt zo levend als wat. Hoewel ze aanvankelijk niets van hem – of van geesten sowieso! – wil weten, is ze toch blij met zijn aanwezigheid als hij haar vlak daarna redt van een aanval door een verknipte vrouw. Maar al snel blijkt dat die dame niet de enige is die het op haar leven gemunt heeft. En Mojo heeft geen flauw idee door wie ze nog meer wordt bedreigd en waarom. Omdat het antwoord op die vragen vermoedelijk in haar verleden ligt – een verleden dat ze na de moord op haar ouders volledig is vergeten – besluit ze samen met knipperlichtminnaar/politieagent Tucker Darroch naar boven te halen wat er in haar geheugen begraven is...

Weet niet zo goed wat ik er van moet vinden, soms heel vermakelijk, soms ook spannend, maar ook zo vreemd. Het tweede deel heb ik ook gelezen en meer delen zijn er niet in het Nederlands vertaald. Achteraf gezien niet zo gek.

 Puur kwaad en intense schoonheid floreren naast elkaar in Auschwitz in Kristy Cambrons roman `De vlucht van de vlinder New York, 2014. Sera James organiseert veilingen voor de elite van de kunstwereld. In haar zoektocht naar interessante stukken, stuit ze op een portret van een onbekend slachtoffer van de holocaust. Wenen, 1942. De talentvolle concertvioliste Adele Von Bron weet precies wat ze wil en wat er van haar verwacht wordt: spelen bij het Wiener Philharmoniker. Maar haar wens om anderen te helpen is sterker. Als de nazi s ontdekken dat ze Joden helpt onderduiken, wordt haar rooskleurige toekomst van haar afgepakt en belandt ze in de horrorwereld van Auschwitz. De vlucht van de vlinder is het eerste deel in een romanserie over kunstwerken die `verdwenen tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Beschrijving is weer van de dikke meneer en ik ben er in begonnen, het leest lekker weg en verder weet ik het nog niet.
Ben voorlopig ook niet uitgelezen want ik heb ook de drie delen van de Surrey trilogie van Sarah Ladd.  Beetje vreemd want bij de Engelse boeken staat netjes deel 1 enz. en bij de Nederlandse boeken is dit helemaal niet vermeld, maar och ik weet dat ik met het boek over Blinkettstreet moet beginnen. De precieze titel weet ik zo even niet uit mijn hoofd.