Rechtsaf naar de orange peel's

En ja hoor, ik kwam via de nieuwsbrief van een quiltshop weer zo'n leuk item tegen en in plaats van rechtdoor naar de nine-patches ging ik er rechtsaf en vol in. Bij haar (klik)  kwam ik de orange peels tegen, malletje met benodigdheden besteld en ik had zelf nog een leuk charmpack, dus huppekee aan de peels. Er is genoeg ongeveer voor een quiltje van 70 x70 cm. geloof ik. Ik heb nog mooie witte achtergrondstof en het wordt een kleedje voor op de keukentafel onder het plastic zeiltje wat natuurlijk transparant is, zoals op de foto te zien is. Hopelijk is de kerstpuzzel dan eindelijk af :-).
Eerst maar de peels maken, de strijkbare versteviging lost op in de was, ben nu fijn de peels aan het omrijgen. Er werd trouwens ook nog ergens in de nieuwsbrief, of op het blog,  gesproken over een grid - grit ? Geen idee wat dat is, maar zonder dat zal ook wel lukken. Zie wel hoe het loopt of niet :-).

Nine-patches zijn ook gemaakt, misschien zit er een dubbele tussen, maar op een gegeven moment wist ik niet meer waar ik in mijn lapjes gebleven was. Maar maakt niet uit, hij wordt groot genoeg om niet op te vallen :-). 

En had ik al verteld dat ik een nieuwe mal voor de accuquilt had besteld. Kijk eens wat een leukerd, heb er meteen een paar van wit (nep)vilt uitgestanst en er met paars ricrac en knoopjes een popje voor Jane voor gemaakt. Paars is haar lievelingskleur. Toen ik bij haar was paar dagen geleden heb ik het gegeven en ze vroeg of hij bij Jane thuis mocht blijven. Ze wilde het ook mee naar bed nemen. Erg blij ermee. Op de foto ligt hij niet helemaal recht, maar de knoopjes zitten echt in het midden. Zag al ergens een vilten penny-rug met een krans van deze mannetjes, zo leuk, 

Dit is het voorpand van de gebreide jurk voor Jane's nijn, ben aan de achterkant bezig, bijna klaar, alleen de linkerkant nog na de split, dus dat schiet ook op.

Ik had al verteld dat ik een boek had gepre-ordered en dat kwam van de week ook binnen met het bestelde pakket van de muis. 

Die is een beetje groter dan ik dacht, maar wel van een fijn knuffelgehalte, heerlijk van dat ronde pluchedraad, zo heerlijk zacht. Het lijf en de armen en pootjes heb ik al klaar.

Ben nu nog met het koppie bezig en dan de muts, pilotenbril en sjaaltje nog. Daar ben ik nog wel even zoet mee, maar zo leuk om te doen, ook al :-). Misschien maak ik nog een kleinere muis voor de nijn van Jane. Heeft die, zoals de bedoeling eigenlijk was, ook een fijne knuffel. Maar eerst deze muis en jurk voor nijn af. Het ligt nu heel even stil, want ik heb de snuit ook al gehaakt, maar de neus heb ik nog niet, is wel onderweg, dus zal dan dinsdag hier zijn. Dan is het ook een fluitje van een cent om het af te maken.

Natuurlijk heb ik ook boeken gelezen en daarvan  is deze een aanrader. Ik had al een boek van deze schrijfster gelezen en dat vond ik zo geweldig dat ik dacht dat dit vast minder was. Maar nee hoor, het was weer zo spannend en goed geschreven. Bijna in 1 adem uitgelezen.

En dit is weer een heerlijke roman om te lezen, luchtig, niets ingewikkelds hoewel er wel wat oud zeer in zit, maar leest lekker weg.

En in deze ben ik net begonnen, speelt zich af in het nu en in de zestiger jaren van de vorige eeuw, een oud familiegeheim komt op de proppen na een sterfgeval. Voorlopig leest het weer lekker weg.

Over nijn en quilts

Na het logje over mijn bloopers nu weer een gewoon logje.

 Was lekker met de blokjes bezig, vast in elkaar aan het zetten en ineens had ik een soort van koker in mijn handen. Toch niet goed opgelet.

 Een stuk achteruit genaaid en toen weer de goede naadjes aan elkaar en kijk, weer een groot blok af.

Daarna fijn de randen er aan gezet en de randblokken en hè, het past niet. Och een stripje roze vergeten.

 Weer een stukje achteruit zitten naaien, het roze stripje ertussen en voila. de hoek is klaar.

 Weer wat vierkantje uitgestanst en de naden afgetekend . Die liggen weer klaar voor een bergje nine-patches.

Een derde deel van de quilttop ligt hier dubbelgevouwen, want te groot om op de foto te zetten, die houden jullie te goed zodra het wat minder waait.

Kennen jullie konijn Huppel, ik tot voor vandaag ook niet. Maar Jane heeft een boekje over konijn Huppel en die heeft een knuffel net zoals Jane, ook een nijn. Nu heeft de knuffel van Huppel  :lol:  :lol:  :lol:  :lol: een blauw jurkje aan. Dus of oma een jurkje voor de nijn van Jane wilde maken, net zo een als van Huppel :lol:  :lol:  :lol: 
Ik was op een gegeven moment helemaal de draad van het verhaal kwijt, al die huppels en nijnen :lol:  :lol:  :lol:  :lol:
Maar nu is deze oma een blauw jurkje voor nijn aan het maken. Gelukkig heb ik ook een nijn, dus de maat nemen en kijken of het past is niet zo moeilijk.
Maar het verhaal is nog niet uit (vandaar mijn verwarring) de nijn van huppel heeft ook een knuffel, een muisje en die wil Jane's nijn ook graag hebben. Gelukkig heeft mr Cey van Pera en Pasha (wolwinkel in Pijnacker) een boek geschreven met allemaal amiguri knuffeltjes en die vond ik zo leuk dat ik het boek vast gepre-ordered heb met een pakketje om de muis te maken. Moet alleen nog even afwachten want het boek is nog niet klaar en of de drukker doorwerkt, geen idee… Gaat deze oma toch nog aan de haak ;-).

Jodelohiki

Dit logje staat al jaren klaar, maar nog nooit gepost, maar omdat in deze coronavirustijden ook wel eens wat leuks voorbij mag komen, een logje zonder foto's met alleen een verhaaltje. Geniet er van.

Soms gebeuren er dingen die als een rode draad door je leven gaan. Zo ben ik al regelmatig "gespot" tijdens het omkleden. Dat komt omdat ik aan het einde van een doodlopende weg woon, waar bijna niemand langs loopt en dan word ik een beetje slordig met omkleden. Dat doe ik vaak voor de kachel in de kamer omdat het 's winters hier zo heel erg koud kan zijn en ik geen centrale verwarming heb, alleen dus die kachel in de kamer. En dat is zo'n gewoonte geworden dat ik dat dus ook doe als de kachel niet meer brand en leer het in de loop van het voorjaar weer af om bovengenoemde reden, want dat heeft dan geen nut meer als de kachel uit is. De voordeur is schuin tegenover de kachel, als het warm weer is, staat dus die deur altijd open.

Vandaag had ik in de tuin gewerkt en was me voor de kachel aan het omkleden en stond net in m'n jodelohiki toen de krantenjongen de krant kwam brengen en tja, dan ren ik dus maar gauw een stukje achteruit en schiet de slaapkamer in.

De allereerste keer dat het gebeurde was toen ik nog jong was. En als ik er aan terugdenk, krijg ik nog rode kaken.

We waren toen net getrouwd en ik was begin twintig, maatje 36/38 en alles zat nog goed op z'n plek, ik sliep zonder kleren 's nachts. We hadden toen ook een rode kater, die heel graag naar buiten wilde om bij de buren een duif uit het duivenhok te verschalken, dus die bleef altijd binnen.

Er was toen een ruit kapot van een klein raampje en de schilder had die dag geen tijd om er nieuw glas in te zetten, dat werd de volgende ochtend. Een vuilniszak om het openslaande raampje gedaan en het zat prima, de kat kon niet naar buiten en gaan slapen. Word ik 's morgens vroeg wakker van een hoop lawaai van de plastic zak, dus ik vlieg m'n bed uit, al roepende: "Poek, weg daar" en ruk de gordijnen open. Staat de schilder daar met de vuilniszak in z'n handen, hij was bezig het raampje eruit te halen omdat dat makkelijk was met repareren. Ik heb nog nooit zo snel de gordijnen dicht gedaan want ik stond in m'n blote jodelohiki. En heb heel benepen: "Goedemorgen"gezegd. Heb me niet meer laten zien en was blij toen het raampje weer gemaakt was en de schilder weg.

Jaren later , toen we al verhuisd waren, hadden we de schilder over de vloer en eentje kwam me zo bekend voor. Nou heb je dat wel meer op een dorp, maar wist pas waarvan toen hij vroeg of ik daar en daar gewoond had. Moest toen wel met het schaamrood op m'n kaken jaknikken.

Nog meer nine-patches en zo.

Er zijn nog meer nine-patch blokjes bijgekomen en ook een plaatje van het uiteindelijke resultaat. Hoewel… niet helemaal want de mijne wordt een beetje kleiner. Als ik hem maak zoals hij bedoeld is dan wordt het ruim 2.60 x 2.00 meter. Beetje veel van het goede.

Omdat ik ook vierkanten in de helft nodig heb, zie bovenstaande foto, neem ik een vierkant en snij daar een stuk van af, maar ik zag dat ik dan wel erg veel stofverlies had. Komt wel weer eens van pas, maar dat is niet de bedoeling.

Poosje over nagedacht en had toen de oplosing. Eerst maar eens kijken of het echt een oplossing is. Ik heb 2 halve lapjes met de ruggen naar elkaar toegelegd en met paternoplaat grofweg een lijn er om heen getekend en uitgeknipt. Toen had ik een "stofmal" , die op de stof gelegd en om en om afgetekend.

Op de snijmal gelegd en uit gestanst. Dan heb ik 2 lapjes over. Zien er goed uit.

Toen met het speciale lineaaltjede naailijn en kniplijn afgetekend op het lapje en ik heb precies de goede maat driehoeken met heel weinig stofverlies. Is even wat werk, maar dat heb ik er dan wel voor over. Ik ben er helemaal blij mee.

Ik zag op f.ace.b.ook weer een leuke quilt voorbijkomen als B,OM, ik durf bijna niet te kijken want voor ik het weet gaat het weer net als op de foto ( op f.ace.book tegengekomen), dat ben ik ten voeten uit.

Popjes hebben inmiddels mondjes gekregen en Jane heeft ze goedgekeurd. 

Ik heb een pot met wat uitgebloeide narcisjes klaar staan om die buiten in de grond te zetten. Jane ziet de bloemetjes en zegt: Oma, die bloemetjes zijn een beetje ziek.

Tja…….

Had wat eiwit over en chocolade schuimpjes gebakken, ze waren heerlijk en heel snel op, gedeeld met ons vieren. :-) 

Ook weer wafeltjes gebakken, zo lekker met vers geklopt slagroom, lekkerder dan uit een spuitbus. Hoorntjes om te vullen en platte wafeltjes om even snel naar binnen te werken :-). Iedereen is er gek op en vooral Jane, die vindt de hoorntjes met slagroom net een ijsje.

Dir boek is ook weer een boek over heden en verleden. Dat verleden speelt zich af in Zuid-Afrika tijdens de oorlog van de boeren tegen de Engelsen. Vond het heel mooi om te lezen en ook leerzaam, over die oorlog wist ik niet zoveel.

Ook deze speelt zich af in het verleden en het nu. Ook zeer mooi om te lezen, leest ook heel erg lekker weg.    

                                                  

En aan deze ben ik net begonnen, is een spannende, romantische fludderromannetje, maar wel lekker om als tussendoortje te lezen.

Het is al weer zo lang geleden dat ik een blogje schreef.

Dat komt omdat ik altijd zoveel aan het doen ben. Zitten jullie goed, dan ga ik beginnen.

Als eerste kwamen daar de diamantjes voorbij, elke dag een diamantje van haar (klik) zo heel erg leuk om te maken. Snijmalletjes voor het gemak besteld en huppekee, fijn beginnen met lapjes zoeken.

Zelf een malletje gemaakt om de lijnen makkelijk te kunnen tekenen, zodat het echt op een diamantje lijkt en bovenaan een klein stripje stof zodat het diamantje ingesloten wordt, vind ik mooier.

Klein foutje, moet ook kunnen, de voorkant van het stofdiamantje is hier de achterkant geworden.

Er zijn heel veel diamantjes bijgekomen, maar inmiddels ligt het al een poosje stil want er kwam gelijktijdig een ander elke dag blokje voorbij.

Toevallig had ik nog van een ander project een hele berg te klein gesneden lapjes, die perfect waren voor dit project.

 De affe blokjes hebben de maat van een charmpack dus niet al te klein en aangezien er op de facebookgroep een quilt voorbij kwam waar ik meteen verliefd op werd kon ik het niet laten. De effen stoffen er bij besteld en ik ben begonnen, zonder patroon, want dat heb ik in dit geval niet nodig. Maak hem gewoon na, de blokken zijn goed te zien en ik hoef niet zoveel ninepatches te maken.

Dit is het begin van mijn quilt, ik vind het nog een beetje vlak van kleur, dus er komen nog wat donkerder lapjes bij, maar de hoofdkleuren blijven licht en donkerroze.  Foto van de voorbeeldquilt komt later, die moet ik nog maken.

Ik kwam bij haar (klik) van die leuke popjes tegen, die had ik vroeger ook al eens gebreid volgens het patroon uit een van de plezier/spelen met restenboekjes van 3-suisses. Elizabeth had ook via ravelry een site gevonden met een Engelstalig patroon, daar moest ik natuurlijk ook mee aan de gang.

De eerste is met garen en breinaald die ik zo kon pakken, werd niet helemaal zoals ik wilde, de tweede met supersoft en sokkennaaldjes nr. 3 werd al beter. 

Jane was er blij mee en wilde graag even showen, zelf zat ze nu verstopt en denkt dat we haar niet kunnen zien, zo grappig is dat.

Maar Jane had nu een mama en een papa, daar moest ook een kindje bij komen, met sokkennaaldjes nr. 2,5 gebreid werd het een echt kindje.

En nog een kindje gebreid, ook met supersoft en nr. 2,5 sokkennaaldjes volgens dit gratis patroon (klik)  op Ravelry van dezelfde ontwerpster. Jane is er blij mee, maar zoals ze zei, ze hebben geen mond, dus ik moet nog even aan de afwerking :-) en geef ze een mond.

Ook nog pasteitjes gebakken met een Australische meatpie vulling volgens dit recept ( klik) en het is zo lekker. De vulling die ik heb gemaakt is voor 6 flinke pies, dus ik heb 2 plastic bakjes bekleed met een plastic zakje, de vulling erin verdeeld en in de vriezer gedaan. Nadat de vulling in die 2 bakjes bevroren was, er uitgehaald, het zakje dichtgeknoopt en de volgende 2 zakjes gevuld en in de vriezer gedaan, ik heb namelijk maar 2 van die bakjes in de goede maat. Mijn ervaring is wel om de vulling wel iets te ontdooien voor het in de piemaker gaat omdat het anders in het midden net niet helemaal warm is na 17 minuten bakken.

Ik heb ook nog de rondo's volgens het recept van bakker Niels (klik) gebakken en in plaats van appel gevuld met kant en klaar kersenvlaaivulling en afgetopt met zelfgeklopte slagroom en een minireepje gemaakt van roze decomelts .

@Marjan

En natuurlijk weer heel veel brood gebakken afgelopen weken, geen foto van, brood uit de vriezer vinden wij niet lekker. Ik bak brood van 1 pond meel en de dag daarna eten wij het geroosterd en dat blijft heerlijk.

Nog steeds lekker bezig met van alles

Voor dochter 2 kruikenzakken gemaakt, 1 licht grijze en 1 roomkleurig. Alleen van die laatste een foto gemaakt. De grijze is al in gebruik genomen.

Voor in de kerstboom bij dochter het jaarlijkse vilten hangertje gemaakt, dit keer met behulp van een malletje van HOQ en het is weer leuk geworden en zeer gewaardeerd.

Sinds de bakker niet meer bij ons aan de deur komt ben ik weer begonnen met brood bakken. Eigenlijk is dit ook weer een heel verhaal, zal proberen het kort te houden :-). Ik had een broodbakmachine, maar die deed het niet meer zo goed, ik vond dat het kneden van het deeg niet goed meer ging, werd ook niet echt lekker brood meer, dus ik wilde een andere. Vertel dat aan dochter en die zei, ik heb er nog 1 staan, die mag jij wel hebben. OK, ik de broodmachine mee naar huis genomen. Broodmix van S.oezie gehaald en een heerlijk brood gebakken. Dus paar dagen later weer broodmachine aangezet en die draaide wel, maar kneedde niet meer. Dan maar weer uitzien naar een andere. Vertel het verhaal op mijn internetvriendinnenclubje en er zegt er een: Joh jammer dat je hier niet in de buurt woont, op de indebuurt verkoop site staat de mijne al een hele tijd. Zegt de volgende: Nou dan betaald Marian de verzendkosten erbij en dan stuur je het naar haar toe. Ik hoefde alleen de verzendkosten te betalen en kijk hier staatie, ben er zo blij mee. Ik gebruik het nu twee keer in de week en dat wordt over paar weken weer vaker want dan stopt onze S.RV-man ermee, die ook brood van de warme bakker verkoopt. Ik wil niet iedere keer naar het dorp rijden (ongeveer kwartier heen - kwartier terug) voor een halfje brood, dus dan maar zelf bakken. En ik heb nu weer een goede broodmachine. :-)

Degenen die mij kennen weten dat ik een zwak heb voor elektrische apparaten, zoals ook deze cupcake maker of pasteimaker, dit is de kleine versie. Ik had wat rozijnenbrood over en was op p.interest een leuk recept tegengekomen. Soort van wentelteefjes, maar dan in de kleine pasteimaker.

Uitgestoken rondjes brood laten weken in losgeklopt ei met melk. Er stond dat het 1 minuut geweekt brood moest zijn, vond ik al teveel dus een stuk korter er in. Vond het wel erg zompig worden, vier  minuten laten bakken en oh, het ding liep gewoon over van het teveel aan vocht, was geen succes, hoewel het resultaat wel lekker was na er suiker met kaneel over gestrooid te hebben. Apparaat heel vies, was een klus om het weer schoon te krijgen, maar het is weer gelukt. Voortaan gewoon weer in de koekenpan wentelteefjes bakken, ook geen verlies van stukjes brood na het uitsteken. :-)

Ik heb ook een T.ristar piemaker voor grotere pies en die gebruik ik toch wel regelmatig voor de hartige hap. Ik laat vier plakjes bladerdeeg ontdooien, twee daarvan doe ik in de holtes van de pastei maker. Ik verwarm de pasteimaker niet voor, geen zin om mijn vingers te branden. De vier puntjes van de hoeken druk ik vast. 

Met de bijbehorende mal druk ik het deeg voor het deksel uit de ander twee plakjes deeg en die overgebleven hoeken gebruik ik om de lege plekjes van de randjes van de bodem te bekleden.

Dit keer gevuld met kippenragout uit een blikje, deegdeksel erop, geen foto van gemaakt. Deksel dicht.

Kwartier bakken en dan is dit het resultaat, een heerlijk pasteitje met kippenragout. Ik maak ook regelmatig een meatpie volgens Australisch recept, is ook zo lekker. Maak dan best wel veel vulling die ik invries per portie en dan even ontdooien in de magnetron en bovenstaande stappen herhalen maar dan met gehaktvulling.

Dit boek heb ik een poosje geleden aangeschaft en net besteld op het goede moment. De schrijvers van dit boek waren in de winkel en

ik kreeg een een gesigneerd exemplaar toegestuurd, zo leuk.

Ook twee bollen sokkenwol meebesteld en de derde kreeg ik er gratis bij, de donkerrode.

Ik wilde de sokken met de flamingo's voor Jane breien, maar dochter wilde graag de gestreepte kerstsokken in roze wit.

Geen probleem, nog maar wat bollen sokkenwol besteld want ik had ook andere leuke sokken gezien

Deze dus, weet nog niet of ik ze voor Jane ook ga breien, wel voor mijzelf, lukt niet meer deze kerst, maar zoals ik al eerder zei, volgend jaar is het weer kerst :-). En misschien wel voor ons allebei.

Natuurlijk heb ik ook weer gelezen, Dit boek begint bij het bombardement (van de geallieerden) in Nijmegen 1944. En het werkt door tot in de derde generatie met alle geheimen van het  verleden. Vond het mooi om te lezen.

Deze ben ik nu op de helft en ik vind het een boek wat heel erg lekker leest, zit een dosis spanning in, soms denk ik wel eens hè.. Het is een fijn boek om te lezen. Het begint met een rouwadvertentie in de krant van oom en tante van hoofdpersoon en er is nergens iets over te vinden. Lichamen zijn verdwenen, niemand weet iets........